Marcos 5

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, Ñɨg Waŋö Galili juöm, ram mɨnöŋ Gerasa nɨbi bɨ mɨdeila böŋ lödaŋ adö amjaköm,
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 ñɨg magɨb u arö göm, ujaŋɨd lugö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kɨjaki abaŋ al mɨdeia bɨ ap, wip rɨgöl mɨgan gau nɨbö apöm, Jisas mɨdeia au aua.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 — ausente —
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 — ausente —
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Sɨdö aŋ, sɨbön yaŋ, wip rɨgöl gɨmɨdal kabö mɨgan gau abe, nö ilö gau abe, gauƚ göl göm, kabö udöm, hañ romaŋ nɨpe ke rɨbmɨdöp.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Pen ñɨn anɨbu, nɨpe Jisas nɨp yɨjɨg nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmö,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 — ausente —
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 — ausente —
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Anɨg hagö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Hib ne nɨhön?” ö ga.
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Nɨpe Jisas nɨp, kɨjaki aiön pi gau ram mɨnöŋ ke mɨlö gau hag yuagmön, a göm, hag nɨŋöl gɨ nöp mɨdeia.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Pen magö anɨbu, kaj iru yabɨƚ amɨl ñɨŋeila sɨnaŋ ba anɨb gau.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Anɨb u, kɨjaki gau Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Hanɨp hagö, amun kaj gɨlaŋ kalɨp yuö hiɨkun,” a gɨla.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Anɨg haglö, Jisas yau a gö, kɨjaki gau bɨ anɨbu nɨp arö göm, amöm kaj gau kalɨp yuö hiɨklö, magöŋhalö du dausan rö pɨg ju rul yaŋ amöm, gɨ dam ñɨg waŋö yaŋ paköm, magöŋhalö ñɨg ñɨŋöm um hakla.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Pen bɨ kaj mukmɨdal gau, ga anɨbu nɨŋöm, am daun anɨbu abe, ram mɨnöŋ gau abe, manö anɨbu hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau am nɨŋun, a göm, Jisas mɨdeia au aula.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Apöm nɨŋla, bɨ nöd kɨjaki iru nöp abaŋ ala anɨbu, waƚɨj yɨmöm, mɨd aij göm, asɨk mɨdeia. Nɨŋlö, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Nɨbi bɨ nöd mɨdeila gau, nɨbi bɨ hain aula gau kalɨp, bɨ kɨjaki abaŋ al mɨdeia bɨ u nɨp Jisas nɨhön nɨhön ga u hag ñɨla. Pen kaj gau kalɨp nɨhön nɨhön ga u abe hag ñɨla.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, manö hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp manö neb neb göm hagla, “Ram mɨnöŋ hon i arö gɨmön aru!” a gɨla.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Hageila, Jisas ñɨg magɨb udöm arnɨg gö, bɨ gö kamɨŋ la u nɨp neb neb göm haga, “Yad aip arul aka?” ga.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Hageia, Jisas bɨ u nɨp wɨhö göm, haga, “Ram ne arammön, nɨbi bɨ ne gau kalɨp, Bɨ Kub nöp mög yabɨƚ nɨŋöm, nɨhön nɨhön göp manö u magöŋhalö hag ñɨmön,” a ga.
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Hagö, bɨ anɨbu ram mɨnöŋ Dekapolis aŋ au, daun gau gɨ ajöl gɨ, Jisas nɨp nɨhön nɨhön ga u, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñö, kale magöŋhalö aiö yabɨƚ gɨla.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jisas pen ñɨg magɨb udöm, kauyaŋ ado gɨ am Ñɨg Waŋö Galili böŋ lödaŋ goƚ au mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp aula.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 — ausente —
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 — ausente —
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Hagö, Jisas uraköm Jairas aip arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp amöm, Jisas nɨp cɨro cɨro ñöm aŋ aŋ löm ud areila.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Pen nɨbi ap, nɨpe nɨbi adan ajmɨdöp mɨ unbö mɨgan laŋ la.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Nɨbi anɨbu wös wameb bɨ gau kalɨp, yɨp gɨlö kamɨŋ laŋ, a göm, mani nɨpe magöŋhalö hadö raua u pen nɨp gɨlö kamɨŋ lagöm, rapɨn kub yabɨƚ ga.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 magö anɨbu nöp hagape lugmɨdöp u mɨƚep gö, aŋ nɨpe au yaŋ nɨŋa, nɨp nan ga u kamɨŋ la.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Pen Jisas ke nɨŋa, kƚö nɨpe rɨmnap ara nɨŋöm, ado göm, nɨbi bɨ iru mɨdeila gau kalɨp haga, “Waƚɨj yad u ban ud nɨŋöb?” ö ga.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Nɨbi bɨ iru nöp nöp cɨro ñaböl u, nɨhön gɨnɨg yɨp bɨ an ud nɨŋöb, a gɨmön, hagabön?” ö gɨla.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Pen Jisas manö kale hagla u udagöm, yɨp bɨ an ud nɨŋöb, a göm, uƚhai nɨŋöl gɨ mɨdeia.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Pen nɨbi anɨbu, nɨp nɨhön nɨhön ga u nɨŋöm, pɨñɨŋ göm gɨl gɨl göl gɨ apöm Jisas mɨdeia ma iƚ nɨpe au kugom yɨmöm, nɨp kamɨŋ la manö u magöŋhalö waiö hag ña.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Jisas pen nɨp haga, “Pai yad. Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp gɨnö kamɨŋ löp me u. Ne arammön mɨd aij gɨmön,” a ga.
34 E Jesus disse:
35 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Jairas bɨ nɨpe rɨmnap, ram nɨpe au nɨbö apöm hagla, “Pai ne u hadö umöb; hag ñeb bɨ i hagö, ma ilön auagnɨm, ado gɨ arnɨm,” a gɨla.
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Anɨg hagla u pen Jisas manö kalɨp u udagöm, Jairas nɨp haga, “Pɨñɨŋ gagmön; gasɨ kƚö gɨ nɨŋmön,” a ga.
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau aip aragnabun, a göm, kalɨp anɨb gau hag löm, Pida u, Jems u, Jems nɨmam Jon u, kalpe yam nöp uɫ gɨ ara.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Kale Jairas ram u amjaköm Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ manö pɨg hagöm, mɨɫöŋ magö göl gɨ mɨdeila.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ram raul mɨgan yaŋ amöm haga, “Nɨhön gɨnɨg manö hauƚ gɨmim, mɨɫöŋ gabim? Pai u umagöp; yɨharɨŋ hon hanab,” a ga.
39 Então ele disse:
40 Anɨg hagö, nɨp mɨhol gɨlö, kalɨp hag höŋ yuöm, pai nɨme nap ber u udöm, bɨ nɨpe kabö u udöm, uɫ gɨ pai u um mɨdeia ram raul mɨgan yaŋ ara.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Amöm, pai anɨbu ñɨmagö kɨd nɨp u udöm, Arameik manö löm haga, “Dalida kom!” a ga. Manö haga anɨbu iƚ me, “Pai pro! Nöp hagabin, urak!”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Jisas nɨp manö hagö, magö anɨbu nöp uraköm, ap ran ap lugö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau aiö yabɨƚ gɨla. Pai anɨbu mɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ara.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Nɨbi bɨ mɨdeila gau aiö gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas manö kƚö hagöm haga, “Gɨpin anɨbu nɨbi bɨ gau kalɨp waiö hag ñagmim,” a ga. Anɨg hagöl gɨ kalɨp haga, “Pai u nɨp nan magö rɨmnap ñɨbe ñɨŋaŋ,” a ga.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.