Marcos 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, Ñɨg Waŋö Galili juöm, ram mɨnöŋ Gerasa nɨbi bɨ mɨdeila böŋ lödaŋ adö amjaköm,
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 ñɨg magɨb u arö göm, ujaŋɨd lugö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, kɨjaki abaŋ al mɨdeia bɨ ap, wip rɨgöl mɨgan gau nɨbö apöm, Jisas mɨdeia au aua.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Sɨdö aŋ, sɨbön yaŋ, wip rɨgöl gɨmɨdal kabö mɨgan gau abe, nö ilö gau abe, gauƚ göl göm, kabö udöm, hañ romaŋ nɨpe ke rɨbmɨdöp.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Pen ñɨn anɨbu, nɨpe Jisas nɨp yɨjɨg nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmö,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Anɨg hagö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Hib ne nɨhön?” ö ga.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nɨpe Jisas nɨp, kɨjaki aiön pi gau ram mɨnöŋ ke mɨlö gau hag yuagmön, a göm, hag nɨŋöl gɨ nöp mɨdeia.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Pen magö anɨbu, kaj iru yabɨƚ amɨl ñɨŋeila sɨnaŋ ba anɨb gau.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Anɨb u, kɨjaki gau Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Hanɨp hagö, amun kaj gɨlaŋ kalɨp yuö hiɨkun,” a gɨla.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Anɨg haglö, Jisas yau a gö, kɨjaki gau bɨ anɨbu nɨp arö göm, amöm kaj gau kalɨp yuö hiɨklö, magöŋhalö du dausan rö pɨg ju rul yaŋ amöm, gɨ dam ñɨg waŋö yaŋ paköm, magöŋhalö ñɨg ñɨŋöm um hakla.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Pen bɨ kaj mukmɨdal gau, ga anɨbu nɨŋöm, am daun anɨbu abe, ram mɨnöŋ gau abe, manö anɨbu hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau am nɨŋun, a göm, Jisas mɨdeia au aula.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Apöm nɨŋla, bɨ nöd kɨjaki iru nöp abaŋ ala anɨbu, waƚɨj yɨmöm, mɨd aij göm, asɨk mɨdeia. Nɨŋlö, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Nɨbi bɨ nöd mɨdeila gau, nɨbi bɨ hain aula gau kalɨp, bɨ kɨjaki abaŋ al mɨdeia bɨ u nɨp Jisas nɨhön nɨhön ga u hag ñɨla. Pen kaj gau kalɨp nɨhön nɨhön ga u abe hag ñɨla.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, manö hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp manö neb neb göm hagla, “Ram mɨnöŋ hon i arö gɨmön aru!” a gɨla.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Hageila, Jisas ñɨg magɨb udöm arnɨg gö, bɨ gö kamɨŋ la u nɨp neb neb göm haga, “Yad aip arul aka?” ga.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Hageia, Jisas bɨ u nɨp wɨhö göm, haga, “Ram ne arammön, nɨbi bɨ ne gau kalɨp, Bɨ Kub nöp mög yabɨƚ nɨŋöm, nɨhön nɨhön göp manö u magöŋhalö hag ñɨmön,” a ga.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Hagö, bɨ anɨbu ram mɨnöŋ Dekapolis aŋ au, daun gau gɨ ajöl gɨ, Jisas nɨp nɨhön nɨhön ga u, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñö, kale magöŋhalö aiö yabɨƚ gɨla.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jisas pen ñɨg magɨb udöm, kauyaŋ ado gɨ am Ñɨg Waŋö Galili böŋ lödaŋ goƚ au mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp aula.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Hagö, Jisas uraköm Jairas aip arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp amöm, Jisas nɨp cɨro cɨro ñöm aŋ aŋ löm ud areila.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Pen nɨbi ap, nɨpe nɨbi adan ajmɨdöp mɨ unbö mɨgan laŋ la.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Nɨbi anɨbu wös wameb bɨ gau kalɨp, yɨp gɨlö kamɨŋ laŋ, a göm, mani nɨpe magöŋhalö hadö raua u pen nɨp gɨlö kamɨŋ lagöm, rapɨn kub yabɨƚ ga.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 magö anɨbu nöp hagape lugmɨdöp u mɨƚep gö, aŋ nɨpe au yaŋ nɨŋa, nɨp nan ga u kamɨŋ la.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Pen Jisas ke nɨŋa, kƚö nɨpe rɨmnap ara nɨŋöm, ado göm, nɨbi bɨ iru mɨdeila gau kalɨp haga, “Waƚɨj yad u ban ud nɨŋöb?” ö ga.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Nɨbi bɨ iru nöp nöp cɨro ñaböl u, nɨhön gɨnɨg yɨp bɨ an ud nɨŋöb, a gɨmön, hagabön?” ö gɨla.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pen Jisas manö kale hagla u udagöm, yɨp bɨ an ud nɨŋöb, a göm, uƚhai nɨŋöl gɨ mɨdeia.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Pen nɨbi anɨbu, nɨp nɨhön nɨhön ga u nɨŋöm, pɨñɨŋ göm gɨl gɨl göl gɨ apöm Jisas mɨdeia ma iƚ nɨpe au kugom yɨmöm, nɨp kamɨŋ la manö u magöŋhalö waiö hag ña.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jisas pen nɨp haga, “Pai yad. Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp gɨnö kamɨŋ löp me u. Ne arammön mɨd aij gɨmön,” a ga.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, Jairas bɨ nɨpe rɨmnap, ram nɨpe au nɨbö apöm hagla, “Pai ne u hadö umöb; hag ñeb bɨ i hagö, ma ilön auagnɨm, ado gɨ arnɨm,” a gɨla.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Anɨg hagla u pen Jisas manö kalɨp u udagöm, Jairas nɨp haga, “Pɨñɨŋ gagmön; gasɨ kƚö gɨ nɨŋmön,” a ga.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau aip aragnabun, a göm, kalɨp anɨb gau hag löm, Pida u, Jems u, Jems nɨmam Jon u, kalpe yam nöp uɫ gɨ ara.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kale Jairas ram u amjaköm Jisas nɨŋa, nɨbi bɨ manö pɨg hagöm, mɨɫöŋ magö göl gɨ mɨdeila.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ram raul mɨgan yaŋ amöm haga, “Nɨhön gɨnɨg manö hauƚ gɨmim, mɨɫöŋ gabim? Pai u umagöp; yɨharɨŋ hon hanab,” a ga.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Anɨg hagö, nɨp mɨhol gɨlö, kalɨp hag höŋ yuöm, pai nɨme nap ber u udöm, bɨ nɨpe kabö u udöm, uɫ gɨ pai u um mɨdeia ram raul mɨgan yaŋ ara.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Amöm, pai anɨbu ñɨmagö kɨd nɨp u udöm, Arameik manö löm haga, “Dalida kom!” a ga. Manö haga anɨbu iƚ me, “Pai pro! Nöp hagabin, urak!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jisas nɨp manö hagö, magö anɨbu nöp uraköm, ap ran ap lugö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau aiö yabɨƚ gɨla. Pai anɨbu mɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ara.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Nɨbi bɨ mɨdeila gau aiö gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas manö kƚö hagöm haga, “Gɨpin anɨbu nɨbi bɨ gau kalɨp waiö hag ñagmim,” a ga. Anɨg hagöl gɨ kalɨp haga, “Pai u nɨp nan magö rɨmnap ñɨbe ñɨŋaŋ,” a ga.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.