Marcos 15

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hilɨm halö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau löm, bɨ manö ud asɨkep gau löm, Juda Kansol bɨ kub gau magöŋhalö löm, magöŋhalö manö hag gum göm, Jisas nɨp nagɨ löm, dam gapman bɨ kub Pailod mɨdeia u ud arla.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Dam arlö, Pailod Jisas nɨp haga, “Ne Juda nɨbi bɨ kiŋ kale u aka?” ga. Hageia, Jisas haga, “Me ne hagpan me u,” a ga.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau Jisas manö kub hagöm manö ke ke iru nöp hagla.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Anɨg gö, Pailod Jisas nɨp haga, “Nöp manö iru hagaböl u, ne pen manö rɨmnap hagagnabön ar?” a ga.
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Hagö, Jisas pen manö hagagö, Pailod gasɨ iru yabɨƚ nöp nɨŋa.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub u auö, pör am Rom gapman bɨ kub Pailod nɨp hag nɨŋlö, kalɨp bɨ nagɨman kale hag nɨŋmɨdal bɨ u nöp yɨharɨŋ hag höŋ yumɨdöp.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Pen ñɨn anɨbu, bɨ ap hib nɨpe Barabas nɨbi bɨ rɨmnap ugalöm, Rom gapman aip pen pen göm, wip al pak lɨla rö, kalɨp nagɨ lɨlö mɨdeila.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Nɨbi bɨ gau ap magum göm, Pailod nɨp bɨ nagɨman pör hag nɨŋmɨdal rö hag nɨŋlö,
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pailod kalɨp haga, “Juda kiŋ kub kale u, kalöp hubɨk yunam aka?” ga.
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Nɨhön gɨnɨg: Pailod nɨpe ke nɨŋa, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, Jisas nɨp yɨharɨŋ mulu kal nɨŋla rö, nɨp dap ñɨla.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, nɨbi bɨ gau kalɨp hagla, “Pailod nɨp hagpe, Jisas wasö, Barabas nɨp hubɨk yunɨm,” a gɨla. Anɨg gɨlö, nɨbi bɨ gau Pailod nɨp hagla, “Barabas nɨp hanɨp hubɨk yumön,” a gɨla.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Anɨg hageila, Pailod haga, “Anɨg hagpim u, pen bɨ anɨbi kale Juda kiŋ hon a gɨpim u, nɨp nɨhön gɨnam?” ö ga.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Hagö, kale manö bƚaƚö göm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmön!” a gɨla.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Hageila, Pailod haga, “Nɨpe nɨhön gɨ naij gö, anɨg gɨnam?” ö ga. Anɨg hageia pen kale bƚaƚö yabɨƚ göm hagla, “Mab ba laŋ al pak lɨmön! Mab ba laŋ al pak lɨmön!” a gɨla.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pen Pailod, manö kƚö hagla anɨbu udöm, nɨbi bɨ gau kalɨp aij gaŋ, a göm, Barabas nɨp yɨharɨŋ hag yuöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp hagö, Jisas nɨp nagɨ löm, mɨñu magö pakla. Jisas nɨp pak pɨs gɨlö nɨŋöl gɨ, Pailod haga, “Nɨp dam mab ba laŋ al pak lɨmim,” a ga.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ami bɨ gau, Jisas nɨp dam gapna Pailod ram kub nɨpe u amöm, bɨ yam kale rɨmnap kalɨp wɨñ allö aueila,
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 waƚɨj aɫɨ mɨlöbö ap, gapman bɨ kub gau rol gɨ mɨdmɨdal rö Jisas nɨp rɨm ñöm, nan kalɨ kalɨ halö rɨmnap rɨk dapöm, kiŋ rol gɨpal usajɨl bad rö ap göm, nɨp nabɨc cög adö laŋ rol gɨ ñɨla.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Rol gɨ ñöm, Jisas nɨp aƚeb aƚeb ñöl göm hagla, “Ne Juda kiŋ kub pör nöp mɨdmön!” a gɨla.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Anɨg hagöm, ur udöm, nabɨc nɨpe paköm, nɨp kɨñu al ñɨla. Mɨdeia söl au kugom yɨmöm, kale kiŋ nɨp gɨmɨdal rö, nɨp ubör yɨhöŋ gɨla.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Nɨp anɨg göl hag juöm, waƚɨj aɫɨ mɨlöbö nɨp rɨm ñɨla u ud ju yuöm, waƚɨj nɨpe ke u yɨm ñöm, mab ba laŋ al pak lɨnɨg ud arla.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Kale aŋ au amöl gɨ, Aleksada Rupas madöl mɨhau nap kale Saimon, Sairini daun nɨbö bɨ u, gau gɨ ajöm, apöm Jerusalem arnɨg areia u, nɨp nable paköm, kƚö göm, hagla, “Jisas mab kros u ud kag gɨmön ud aru!” a gɨlö, udöm kalɨp aip ara.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Anɨg göl amöm, Jisas nɨp dam ram mɨnöŋ au manö yöl hib Golgoda a gɨmɨdal ka au amjakla. Golgoda manö iƚ u “Wip Nabɨc Cög Ij.”
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Amjaköm, nɨp ñɨg wain ap udöm, marasɨn mö a gɨmɨdal rɨmnap ud bɨg ado malo göm, Jisas nɨp ñɨla pen ñɨŋaga.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Jisas nɨp mab ba laŋ al pak löm, waƚɨj nɨp gau udöm, nɨme lɨ ke ke udnɨg, sadu rö göl göm udla.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Sɨdö hilɨm halö lɨm gɨ yuöm yöp audɨk galɨk aua magö u, Jisas nɨp mab ba laŋ cɨpɨƚ pak lɨla.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Cɨpɨƚ pak löm, nɨhön gɨnɨg al pak lɨla manö u, mab kros ba adö laŋ kalɨ kƚiñ rɨkla:
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Mañ anɨbu, bɨ nan si udep mɨhöp u rö nöp al pak lɨla, ap mab böŋ lap, ap mab böŋ lap.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Gɨla anɨbu, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, gɨnaböl a gɨla rö nöp gɨla. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨp nɨŋlö, bɨ nan naij gep ap rö lɨnab,” a gɨla.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Nɨbi bɨ gau ap ran ap lugöl gɨ, Jisas nɨp nɨŋöm, nabɨc gor mar göm, nɨp hag juöm hagla, “Ne, ‘God sabe gep ram u rɨb waƚ gem, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ kauyaŋ gɨ lɨnabin,’ a gɨna u,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 mɨñi ne ke gɨmön, kamɨŋ arö, hon nɨŋun,” a gɨla.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp u rö nöp hag juöm, kalɨp ke nöp pen hagö pen hagö göm hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gajɨp kamɨŋ arbal u pen uri nɨp ke gö kamɨŋ arnɨm rö lagöp.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Nɨpe pör hagöp, ‘Isrel nɨbi bɨ Mesaia mɨdpin, Isrel Kiŋ mɨdpin,’ a göp rö, mɨñi nɨp au laŋ cɨpɨƚ pak lɨbal u, nɨpe ke u rö nöp urak aui auö nɨŋun nɨŋö hagöp, a gun, nɨp nɨŋ udnabun,” a gɨla. Pen bɨ Jisas aip al pak lɨla mɨhau Jisas nɨp u rö nöp hag julö.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Sɨdö aŋ aulɨk aua magö u, sɨbön göm, mɨd damöm, sɨdö gamɨŋ ga magö u kauyaŋ mailö ga.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Mailö gö nɨŋöl gɨ, Jisas meg mɨgan dap ranöm, wɨñ al hagöm haga, “Eloi, Eloi, lama sabakdani?” ö ga. Hibru manö haga anɨbu manö iƚ u, “God yad. God yad. Yɨp ai gɨnɨg arö gɨpan?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Hagö, nɨbi bɨ söl anɨb au mɨdeila gau nɨŋöm hagla, “Nɨŋim! Ilaija nɨp wɨñ alab,” a gɨla.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Pen bɨ ap nan hain auebö rö bad ap udöm, ñɨg wain mani pro raubal mɨgan yaŋ rauöm, Jisas nɨp ñɨnö ñɨŋaŋ, a göm, gamɨƚ mɨlö ap ud abös alöm, mɨdeia adö laŋ ñöl gɨ, haga, “Hon nɨŋ mɨdno, Ilaija apöm, nɨp ud asɨk dam mɨnöŋ iƚ yaŋ lɨnab aka?” ga.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Anɨg hagöm, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas wɨñ kub alöm, uma.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Magö anɨbu nöp, waƚɨj mɨlö kub God sabe gep ram magö raul mɨgan yaŋ ajöŋ pɨƚ gɨla u, aŋ u pa bɨƚɨƚɨ göm, ke ke lap lap aram mɨgan hiɨk mɨdeia.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Bɨ ami gau abad mɨdmɨdöp bɨ kub u, mab kros ba aŋ aui adö au gɨlaŋ mɨdeia u, Jisas anɨg hagöm uma u nɨŋöm, nan nɨhön nɨhön ga gau nɨŋöm, haga, “Nɨŋö hagpal! Bɨ anɨbi God Ñɨ nɨpe yabɨƚ!” a ga.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 — ausente —
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 — ausente —
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Hag nɨŋö, Pailod, Jisas hadö uma manö u nɨŋöm, pa gɨƚɨ göm, bɨ ami bɨ abad mɨdmɨdöp bɨ kub u nɨp wɨñ alö, aueia, hag nɨŋa.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Hag nɨŋeia haga, “Mɨdönöp umöb,” a ga. Anɨg hagö, Pailod Josep nɨp haga, “Yau. Wip dam rɨgöl gɨmön,” a ga.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Hagö, Josep waƚɨj rud kub ap rauöm, am wip he ud asɨk dap lugöm, waƚɨj u ud magöŋhalö wam wam göm, dam kabö mɨgan gɨsön nɨbö nöp ƚu lɨla kabö mɨgan u rɨgöl ga. Rɨgöl göm, kabö haƚai kub ap ud gau ga gɨ damöm, wip rɨgöl ajöŋ u pɨƚ ga.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Maria Magdala aip, Maria Josep nɨme u aip, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, wip rɨgöl gɨla.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.