Marcos 14

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub u abe, Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u abe yöp ñɨn mɨhöp nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp aigöl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, dam al pak lun, a göm, anɨg gɨ gasɨ nɨŋla.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Pen gasɨ ap nɨŋöm hagla, “Pasopa ñɨn i anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp gai i uraköm, pen pen göm, hanɨp gɨ naij gɨnaböl,” a göm, arö gɨla.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani amöm, Saimon ram u am asɨköm, nan ñɨŋeila. Bɨ Saimon anɨbu, nöd wös hapeb la u, Jisas gö, kamɨŋ la. Pen nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, nɨbi ap wel haƚɨŋ aij auep mani kub raubal u, barol halö dapöm, aŋ au pa jö göm, Jisas nɨp nabɨc adö laŋ hoŋ ga.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 — ausente —
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 — ausente —
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim? Nɨp arö gim! Yɨp göp anɨbu, gɨ aij yabɨƚ göp.
6 mas Jesus disse:
7 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau, kale aip pör nöp mɨdeinabim rö, ñɨn rɨmnap kalɨp nan ñɨnɨg, ñɨnabim. Pen yad aip pör mɨdageinabun.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Nɨbi anɨbi, nan nɨpe gep rö u, göp. Umnö, wel haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöm rɨgöl gɨnaböl rö, yɨp nöd lɨ ñab.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö manö aij yad u ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, nɨpe göp anɨbu halö haglö, kale nɨbi anɨbi nɨp gasɨ hauƚ gagnaböl,” a ga.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Pen Jisas bɨ nɨpe ap Judas Iskariod, Jisas nɨp mumug gɨnam a göm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau ara.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub anɨb gau, mumug ga anɨbu nɨŋöm, aij gö, hagla, “Nöp mani rɨmnap ñɨnabun,” a gɨla. Hageila me, Judas, “Aigöl gem hagnö, kale apöm Jisas nɨp ud aröl,” a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeia.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gɨ ñɨŋeb ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nan hon ñɨŋnabun u, mɨgan mai gɨ jɨn gun?” ö gɨla.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Hageila, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga, “Kale daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl dap areinab; nɨp nable pakmil aip armil.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Bɨ anɨbu amöm ram raul arainɨm, kale mɨhöŋ bɨ ram anɨbu nap nɨbö u nɨp hag nɨŋmil hagmil, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun raul mɨgan mai?” ö göp,’ a gɨmil.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Kale hag nɨŋlö, nɨpe kale dam ram adö laŋ, nan gau magöŋhalö mɨdöp raul mɨgan kub u yamnab. Yamö, nan ñɨŋnabun u raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gaimil,” a ga.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Jisas kalɨp mɨhöŋ anɨg hag yuö, daun kub u ammil nɨŋlö, Jisas haga rö nöp mɨdeia. Nɨŋmil, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla u, gɨ jɨn gɨlö.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe rɨmnap aip amjaköm,
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋabun aui nöp, bɨ ap, yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, yɨp mumug gɨnab,” a ga.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau mög gö, gasɨ mɨŋör nɨŋöl göm, nɨp añɨ añɨ hag nɨŋöl gɨ hagla, “Ne yɨp hagabön aka?” gɨla.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Hageila, Jisas haga, “Kale bɨ yad unbö mɨgan laŋ mɨdpim u, bɨ ap anɨg gɨnab. Bɨ anɨbu me, yad aip nan kɨnaŋ añɨ jɨm ñöl ñɨŋabul i.
20 Jesus respondeu:
21 Yad Bɨ Ñɨ nɨpe, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp umnabin u pen bɨ yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, mumug gɨnab u, nɨp mög nɨŋabin. Nɨpe ilön kub udnab u me, nɨp yag dauagblap u aij,” a ga.
21 Pois o
22 Nan ñɨŋöl gɨ, Jisas bred u udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ud ñɨŋim! U hañ romaŋ yad,” a ga.
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Pen ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij, a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, magöŋhalö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, haga,
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 “Ñɨg i, hagape yad. Hagape yad hoŋ gɨ lugnab u me, God manö nɨŋö hag la rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨpe aip ud dɨm ñɨnab,” a ga.
24 Então Jesus disse:
25 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i rɨköm ñɨg wain ñɨŋagnabin. Yɨharɨŋ nöp mɨdnö mɨdnö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God nɨp sabe gep kɨmap ap hagöm, Olip Dum arla.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe haga, “Yad bɨ kaj sipsip mukep u nɨp pak lɨnö, kaj sipsip gau pɨñɨŋ gɨ ke ke arnaböl,” a ga,’ a gɨla. Anɨb u rö, mɨdö mɨdö kale magöŋhalö yɨp arö gɨmim, pɨñɨŋ gɨ arnabim.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Pen yad umem, urakem ram mɨnöŋ Galili arnö, kale hain nɨnabim,” a ga.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Anɨg hageia, Pida haga, “Bɨ rɨmnap nöp arö göl rö löp u pen yad nöp arö gagnabin, wasö,” ga.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i nöp, sɨbön aŋ yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Hageia, Pida manö kƚö yabɨƚ hagöm haga, “Yɨp nöp aip al pak lɨnɨg, al pak löl u pen yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a gem, hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö, Pida haga rö nöp hagla.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim; yad am sabe gɨnɨg arabin,” a ga.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Anɨg hagöm, Pida, Jems, Jon kalɨp uɫ gɨ damöm, gasɨ mɨlö löl gɨ haga,
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 “Mɨdmagö yad u ilön gɨ dam lugöp u, umnam rö löp. Kale iƚ i mɨdmim, nɨŋ mɨdaimim,” a ga.
34 e disse a eles:
35 Anɨg hagöm, kalɨp au hag löm, nɨpe yöp söl anɨb au amöm, mɨnöŋ naböŋ yaŋ lug paköm, ilön kub udnɨg geia anɨbu, Nap nɨpe wasö gɨnɨm aka wasö gagnɨm, a göm, sabe göl gɨ mɨdeia.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Nap nɨp sabe göm haga, “Bapi, ne nan gau magöŋhalö gep u nöp mɨdöp. Nan yɨp gɨnɨg gab u, yad mɨŋör kub mɨdöp. Ne yau a gɨmön, yɨp unbö gagnɨm. Pen nan yɨp nɨhön gɨnɨg gainɨm u, gasɨ yad nɨŋnam rö gagmön, gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp yɨp gɨmön,” a ga.
36 Ele orava assim:
37 Hagöm, ado gɨ bɨ nɨpe mɨhau nɨgaŋ mɨdeila au apöm nɨŋa, kale böŋ nöp hon han arla. Anɨb u, nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, ai gɨnɨg gɨmön hon hanabön? Yöp magö ap nɨŋ mɨdaimön rö lagöp ar?” a ga.
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hon nan naij gun rö löp, a gɨmim, nɨŋ aij gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ kale iru maru göp,” a ga.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö, kauyaŋ sabe ga.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Pen kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau böŋ nöp hon kal auö han arla. Nɨŋöm, kalɨp haga, “Kale hon hanabim ar?” a ga. Hagö, ana udöm, pen hagöl rö laga.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Pen Jisas gɨsön amöm, ado gɨ apöm kauyaŋ hon haneila u nɨŋöm haga, “Kale yɨharɨŋ han mɨdpim ar? Me aij! Bɨ game, nɨŋim! Bɨ ap apöm, Bɨ Ñɨ nɨpe kain göm, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ yɨp kain göp auab i,” a ga.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Jisas kalɨp manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ iru nöp dapöm apjaka. Bɨ anɨb gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hag yulö aula. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap udöm, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim, ud arim,” a ga.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Judas anɨg hagöm, Jisas mɨdeia au amjaköm, “Manö hag ñeb bɨ,” a göm, nɨp ud bom haluö nɨŋöl gɨ,
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp ud sɨsɨ lɨla.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap uraköm, ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨ ñɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb ajaŋ al yua.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Pen Jisas bɨ nɨp ud sɨsɨ lɨla gau kalɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim, yɨp nan si udep bɨ ap a gɨmim auabim aka?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Yad pör pör God sabe gep ram u amem, kale aip mɨdem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdin u pen yɨp ud sɨsɨ lagpe. Pen uri kale God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Pen magö anɨbu nöp, Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö nɨp arö göm pɨñɨŋ gɨ aram hakla.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Bɨ praj ap, waƚɨj mɨlöbö ap nöp yɨmöm, Jisas nɨp ud areila u hain arö, nɨp abe ud sɨsɨ lun, a gɨlö,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 pɨrɨk areia, waƚɨj bad nɨpe u ud ju udlö, nɨpe magö nöp pɨrɨk ara.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u arla. Ud areila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ manö ud asɨkep gau löm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau löm, ap ram anɨbu magum gɨla.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Pida pen hapi hapi nɨŋ damöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram nɨpe u amjaköm, bɨ ram anɨbu wög gɨmɨdal gau aip asɨköm, mab mali mɨdeila.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau magöŋhalö abe, Jisas gɨ ajmɨdöp manö iƚ ap udun, nɨp al pak lun, a gɨ nɨŋ wasö nɨŋla.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Nɨbi bɨ iru nöp daulö, Jisas nɨp manö piral adö rɨmnap hagla u pen manö hagla u adɨp adɨp hagagla. Ke ke haglö, manö iƚ rɨmnap nɨŋagla.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Pen rɨmnap uraköm, piral hagöm, hagla,
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Hon nɨŋ mɨdno, nɨpe haga, ‘God sabe gep ram, ñɨmagö udöm gɨla i, rɨb waƚ gɨ yuem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u, kauyaŋ gɨnabin. Ñɨmagö udöm gɨpal rö u gagnabin; ram anɨbu ke yabɨƚ ap gɨnabin,’ a göp,” a gɨla.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Manö hagla anɨbu u rö nöp adɨp adɨp hagagla; ke ke hagla.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u uraköm, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagaböl u, ne manö pen ap hagagnabön ar?” a ga.
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Hagö, Jisas manö ap pen hagagö, kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Ne me Mesaia u, Bɨ Kub aij u Ñɨ nɨpe aka?” ga.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Hageia, Jisas haga, “Yau me. Me yad nöp. Yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö asɨk mɨd arö gem, kumi kabö adö laŋ au nɨbö kumi bad aŋ aŋ lem aueinabin, nɨŋnabim,” a ga.
62 Jesus respondeu:
63 — ausente —
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 — ausente —
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Anɨg hagöm, bɨ rɨmnap Jisas nɨp kɨñu alöm, waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköl gɨ hagla, “Ne ke nɨŋmön, hanɨp hagö, nɨŋun, nöp an pakab?” ö gɨla. God sabe gep ram bɨ polisman gau, u rö nöp nɨp mɨñu magö nöp pakla.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Pida am asɨka au nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi praj ap, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨ ñɨmɨdöp ap apjaköm,
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Pida mab run naböŋ mɨdeia au nɨŋöm, haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ Nasared nɨbö u aip ajmɨdan,” a ga.
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Hageia, Pida haga, “Ne nɨhön hagabön? Manö hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga. Anɨg hagöm, höŋ yaŋ arö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Nɨbi praj anɨbu nöp, Pida nɨp kauyaŋ nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ i bɨ nɨpe ap,” a ga.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Hageia, Pida kauyaŋ wasö ga.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Hageila, Pida haga, “Bɨ Kub nɨŋ mɨdöp; piral hagnö, yɨp al pak lɨnɨm. Pen nɨŋö yabɨƚ hagabin! Bɨ anɨg hagabim u yad nɨŋagpin yabɨƚ!” a ga.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ u kauyaŋ wɨñ ala. Wɨñ alö, Pida Jisas nöd haga, “Kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u nɨŋö, mög gö, mɨɫöŋ kub ga.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.