Marcos 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub u abe, Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u abe yöp ñɨn mɨhöp nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp aigöl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, dam al pak lun, a göm, anɨg gɨ gasɨ nɨŋla.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Pen gasɨ ap nɨŋöm hagla, “Pasopa ñɨn i anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp gai i uraköm, pen pen göm, hanɨp gɨ naij gɨnaböl,” a göm, arö gɨla.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani amöm, Saimon ram u am asɨköm, nan ñɨŋeila. Bɨ Saimon anɨbu, nöd wös hapeb la u, Jisas gö, kamɨŋ la. Pen nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, nɨbi ap wel haƚɨŋ aij auep mani kub raubal u, barol halö dapöm, aŋ au pa jö göm, Jisas nɨp nabɨc adö laŋ hoŋ ga.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 — ausente —
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 — ausente —
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim? Nɨp arö gim! Yɨp göp anɨbu, gɨ aij yabɨƚ göp.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau, kale aip pör nöp mɨdeinabim rö, ñɨn rɨmnap kalɨp nan ñɨnɨg, ñɨnabim. Pen yad aip pör mɨdageinabun.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nɨbi anɨbi, nan nɨpe gep rö u, göp. Umnö, wel haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöm rɨgöl gɨnaböl rö, yɨp nöd lɨ ñab.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö manö aij yad u ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, nɨpe göp anɨbu halö haglö, kale nɨbi anɨbi nɨp gasɨ hauƚ gagnaböl,” a ga.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe ap Judas Iskariod, Jisas nɨp mumug gɨnam a göm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau ara.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub anɨb gau, mumug ga anɨbu nɨŋöm, aij gö, hagla, “Nöp mani rɨmnap ñɨnabun,” a gɨla. Hageila me, Judas, “Aigöl gem hagnö, kale apöm Jisas nɨp ud aröl,” a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeia.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gɨ ñɨŋeb ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nan hon ñɨŋnabun u, mɨgan mai gɨ jɨn gun?” ö gɨla.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Hageila, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga, “Kale daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl dap areinab; nɨp nable pakmil aip armil.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Bɨ anɨbu amöm ram raul arainɨm, kale mɨhöŋ bɨ ram anɨbu nap nɨbö u nɨp hag nɨŋmil hagmil, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun raul mɨgan mai?” ö göp,’ a gɨmil.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kale hag nɨŋlö, nɨpe kale dam ram adö laŋ, nan gau magöŋhalö mɨdöp raul mɨgan kub u yamnab. Yamö, nan ñɨŋnabun u raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gaimil,” a ga.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Jisas kalɨp mɨhöŋ anɨg hag yuö, daun kub u ammil nɨŋlö, Jisas haga rö nöp mɨdeia. Nɨŋmil, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla u, gɨ jɨn gɨlö.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe rɨmnap aip amjaköm,
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋabun aui nöp, bɨ ap, yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, yɨp mumug gɨnab,” a ga.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau mög gö, gasɨ mɨŋör nɨŋöl göm, nɨp añɨ añɨ hag nɨŋöl gɨ hagla, “Ne yɨp hagabön aka?” gɨla.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Hageila, Jisas haga, “Kale bɨ yad unbö mɨgan laŋ mɨdpim u, bɨ ap anɨg gɨnab. Bɨ anɨbu me, yad aip nan kɨnaŋ añɨ jɨm ñöl ñɨŋabul i.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Yad Bɨ Ñɨ nɨpe, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp umnabin u pen bɨ yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, mumug gɨnab u, nɨp mög nɨŋabin. Nɨpe ilön kub udnab u me, nɨp yag dauagblap u aij,” a ga.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Nan ñɨŋöl gɨ, Jisas bred u udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ud ñɨŋim! U hañ romaŋ yad,” a ga.
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Pen ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij, a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, magöŋhalö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, haga,
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 “Ñɨg i, hagape yad. Hagape yad hoŋ gɨ lugnab u me, God manö nɨŋö hag la rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨpe aip ud dɨm ñɨnab,” a ga.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i rɨköm ñɨg wain ñɨŋagnabin. Yɨharɨŋ nöp mɨdnö mɨdnö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God nɨp sabe gep kɨmap ap hagöm, Olip Dum arla.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe haga, “Yad bɨ kaj sipsip mukep u nɨp pak lɨnö, kaj sipsip gau pɨñɨŋ gɨ ke ke arnaböl,” a ga,’ a gɨla. Anɨb u rö, mɨdö mɨdö kale magöŋhalö yɨp arö gɨmim, pɨñɨŋ gɨ arnabim.
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Pen yad umem, urakem ram mɨnöŋ Galili arnö, kale hain nɨnabim,” a ga.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Anɨg hageia, Pida haga, “Bɨ rɨmnap nöp arö göl rö löp u pen yad nöp arö gagnabin, wasö,” ga.
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i nöp, sɨbön aŋ yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Hageia, Pida manö kƚö yabɨƚ hagöm haga, “Yɨp nöp aip al pak lɨnɨg, al pak löl u pen yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a gem, hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö, Pida haga rö nöp hagla.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim; yad am sabe gɨnɨg arabin,” a ga.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Anɨg hagöm, Pida, Jems, Jon kalɨp uɫ gɨ damöm, gasɨ mɨlö löl gɨ haga,
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 “Mɨdmagö yad u ilön gɨ dam lugöp u, umnam rö löp. Kale iƚ i mɨdmim, nɨŋ mɨdaimim,” a ga.
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Anɨg hagöm, kalɨp au hag löm, nɨpe yöp söl anɨb au amöm, mɨnöŋ naböŋ yaŋ lug paköm, ilön kub udnɨg geia anɨbu, Nap nɨpe wasö gɨnɨm aka wasö gagnɨm, a göm, sabe göl gɨ mɨdeia.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nap nɨp sabe göm haga, “Bapi, ne nan gau magöŋhalö gep u nöp mɨdöp. Nan yɨp gɨnɨg gab u, yad mɨŋör kub mɨdöp. Ne yau a gɨmön, yɨp unbö gagnɨm. Pen nan yɨp nɨhön gɨnɨg gainɨm u, gasɨ yad nɨŋnam rö gagmön, gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp yɨp gɨmön,” a ga.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Hagöm, ado gɨ bɨ nɨpe mɨhau nɨgaŋ mɨdeila au apöm nɨŋa, kale böŋ nöp hon han arla. Anɨb u, nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, ai gɨnɨg gɨmön hon hanabön? Yöp magö ap nɨŋ mɨdaimön rö lagöp ar?” a ga.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hon nan naij gun rö löp, a gɨmim, nɨŋ aij gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ kale iru maru göp,” a ga.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö, kauyaŋ sabe ga.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Pen kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau böŋ nöp hon kal auö han arla. Nɨŋöm, kalɨp haga, “Kale hon hanabim ar?” a ga. Hagö, ana udöm, pen hagöl rö laga.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Pen Jisas gɨsön amöm, ado gɨ apöm kauyaŋ hon haneila u nɨŋöm haga, “Kale yɨharɨŋ han mɨdpim ar? Me aij! Bɨ game, nɨŋim! Bɨ ap apöm, Bɨ Ñɨ nɨpe kain göm, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ yɨp kain göp auab i,” a ga.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jisas kalɨp manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ iru nöp dapöm apjaka. Bɨ anɨb gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hag yulö aula. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap udöm, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim, ud arim,” a ga.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Judas anɨg hagöm, Jisas mɨdeia au amjaköm, “Manö hag ñeb bɨ,” a göm, nɨp ud bom haluö nɨŋöl gɨ,
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp ud sɨsɨ lɨla.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap uraköm, ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨ ñɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb ajaŋ al yua.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Pen Jisas bɨ nɨp ud sɨsɨ lɨla gau kalɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim, yɨp nan si udep bɨ ap a gɨmim auabim aka?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Yad pör pör God sabe gep ram u amem, kale aip mɨdem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdin u pen yɨp ud sɨsɨ lagpe. Pen uri kale God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Pen magö anɨbu nöp, Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö nɨp arö göm pɨñɨŋ gɨ aram hakla.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bɨ praj ap, waƚɨj mɨlöbö ap nöp yɨmöm, Jisas nɨp ud areila u hain arö, nɨp abe ud sɨsɨ lun, a gɨlö,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 pɨrɨk areia, waƚɨj bad nɨpe u ud ju udlö, nɨpe magö nöp pɨrɨk ara.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u arla. Ud areila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ manö ud asɨkep gau löm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau löm, ap ram anɨbu magum gɨla.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pida pen hapi hapi nɨŋ damöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram nɨpe u amjaköm, bɨ ram anɨbu wög gɨmɨdal gau aip asɨköm, mab mali mɨdeila.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau magöŋhalö abe, Jisas gɨ ajmɨdöp manö iƚ ap udun, nɨp al pak lun, a gɨ nɨŋ wasö nɨŋla.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Nɨbi bɨ iru nöp daulö, Jisas nɨp manö piral adö rɨmnap hagla u pen manö hagla u adɨp adɨp hagagla. Ke ke haglö, manö iƚ rɨmnap nɨŋagla.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Pen rɨmnap uraköm, piral hagöm, hagla,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Hon nɨŋ mɨdno, nɨpe haga, ‘God sabe gep ram, ñɨmagö udöm gɨla i, rɨb waƚ gɨ yuem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u, kauyaŋ gɨnabin. Ñɨmagö udöm gɨpal rö u gagnabin; ram anɨbu ke yabɨƚ ap gɨnabin,’ a göp,” a gɨla.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Manö hagla anɨbu u rö nöp adɨp adɨp hagagla; ke ke hagla.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u uraköm, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagaböl u, ne manö pen ap hagagnabön ar?” a ga.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Hagö, Jisas manö ap pen hagagö, kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Ne me Mesaia u, Bɨ Kub aij u Ñɨ nɨpe aka?” ga.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Hageia, Jisas haga, “Yau me. Me yad nöp. Yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö asɨk mɨd arö gem, kumi kabö adö laŋ au nɨbö kumi bad aŋ aŋ lem aueinabin, nɨŋnabim,” a ga.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Anɨg hagöm, bɨ rɨmnap Jisas nɨp kɨñu alöm, waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköl gɨ hagla, “Ne ke nɨŋmön, hanɨp hagö, nɨŋun, nöp an pakab?” ö gɨla. God sabe gep ram bɨ polisman gau, u rö nöp nɨp mɨñu magö nöp pakla.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pida am asɨka au nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi praj ap, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨ ñɨmɨdöp ap apjaköm,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Pida mab run naböŋ mɨdeia au nɨŋöm, haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ Nasared nɨbö u aip ajmɨdan,” a ga.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Hageia, Pida haga, “Ne nɨhön hagabön? Manö hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga. Anɨg hagöm, höŋ yaŋ arö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Nɨbi praj anɨbu nöp, Pida nɨp kauyaŋ nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ i bɨ nɨpe ap,” a ga.
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Hageia, Pida kauyaŋ wasö ga.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Hageila, Pida haga, “Bɨ Kub nɨŋ mɨdöp; piral hagnö, yɨp al pak lɨnɨm. Pen nɨŋö yabɨƚ hagabin! Bɨ anɨg hagabim u yad nɨŋagpin yabɨƚ!” a ga.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ u kauyaŋ wɨñ ala. Wɨñ alö, Pida Jisas nöd haga, “Kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u nɨŋö, mög gö, mɨɫöŋ kub ga.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.