Marcos 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub u abe, Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u abe yöp ñɨn mɨhöp nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp aigöl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, dam al pak lun, a göm, anɨg gɨ gasɨ nɨŋla.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Pen gasɨ ap nɨŋöm hagla, “Pasopa ñɨn i anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp gai i uraköm, pen pen göm, hanɨp gɨ naij gɨnaböl,” a göm, arö gɨla.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani amöm, Saimon ram u am asɨköm, nan ñɨŋeila. Bɨ Saimon anɨbu, nöd wös hapeb la u, Jisas gö, kamɨŋ la. Pen nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, nɨbi ap wel haƚɨŋ aij auep mani kub raubal u, barol halö dapöm, aŋ au pa jö göm, Jisas nɨp nabɨc adö laŋ hoŋ ga.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 — ausente —
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 — ausente —
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim? Nɨp arö gim! Yɨp göp anɨbu, gɨ aij yabɨƚ göp.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau, kale aip pör nöp mɨdeinabim rö, ñɨn rɨmnap kalɨp nan ñɨnɨg, ñɨnabim. Pen yad aip pör mɨdageinabun.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nɨbi anɨbi, nan nɨpe gep rö u, göp. Umnö, wel haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöm rɨgöl gɨnaböl rö, yɨp nöd lɨ ñab.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö manö aij yad u ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, nɨpe göp anɨbu halö haglö, kale nɨbi anɨbi nɨp gasɨ hauƚ gagnaböl,” a ga.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe ap Judas Iskariod, Jisas nɨp mumug gɨnam a göm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau ara.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub anɨb gau, mumug ga anɨbu nɨŋöm, aij gö, hagla, “Nöp mani rɨmnap ñɨnabun,” a gɨla. Hageila me, Judas, “Aigöl gem hagnö, kale apöm Jisas nɨp ud aröl,” a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeia.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gɨ ñɨŋeb ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nan hon ñɨŋnabun u, mɨgan mai gɨ jɨn gun?” ö gɨla.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Hageila, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga, “Kale daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl dap areinab; nɨp nable pakmil aip armil.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Bɨ anɨbu amöm ram raul arainɨm, kale mɨhöŋ bɨ ram anɨbu nap nɨbö u nɨp hag nɨŋmil hagmil, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun raul mɨgan mai?” ö göp,’ a gɨmil.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kale hag nɨŋlö, nɨpe kale dam ram adö laŋ, nan gau magöŋhalö mɨdöp raul mɨgan kub u yamnab. Yamö, nan ñɨŋnabun u raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gaimil,” a ga.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Jisas kalɨp mɨhöŋ anɨg hag yuö, daun kub u ammil nɨŋlö, Jisas haga rö nöp mɨdeia. Nɨŋmil, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla u, gɨ jɨn gɨlö.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe rɨmnap aip amjaköm,
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋabun aui nöp, bɨ ap, yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, yɨp mumug gɨnab,” a ga.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau mög gö, gasɨ mɨŋör nɨŋöl göm, nɨp añɨ añɨ hag nɨŋöl gɨ hagla, “Ne yɨp hagabön aka?” gɨla.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Hageila, Jisas haga, “Kale bɨ yad unbö mɨgan laŋ mɨdpim u, bɨ ap anɨg gɨnab. Bɨ anɨbu me, yad aip nan kɨnaŋ añɨ jɨm ñöl ñɨŋabul i.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Yad Bɨ Ñɨ nɨpe, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp umnabin u pen bɨ yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, mumug gɨnab u, nɨp mög nɨŋabin. Nɨpe ilön kub udnab u me, nɨp yag dauagblap u aij,” a ga.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Nan ñɨŋöl gɨ, Jisas bred u udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ud ñɨŋim! U hañ romaŋ yad,” a ga.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Pen ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij, a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, magöŋhalö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, haga,
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 “Ñɨg i, hagape yad. Hagape yad hoŋ gɨ lugnab u me, God manö nɨŋö hag la rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨpe aip ud dɨm ñɨnab,” a ga.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i rɨköm ñɨg wain ñɨŋagnabin. Yɨharɨŋ nöp mɨdnö mɨdnö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God nɨp sabe gep kɨmap ap hagöm, Olip Dum arla.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe haga, “Yad bɨ kaj sipsip mukep u nɨp pak lɨnö, kaj sipsip gau pɨñɨŋ gɨ ke ke arnaböl,” a ga,’ a gɨla. Anɨb u rö, mɨdö mɨdö kale magöŋhalö yɨp arö gɨmim, pɨñɨŋ gɨ arnabim.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Pen yad umem, urakem ram mɨnöŋ Galili arnö, kale hain nɨnabim,” a ga.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Anɨg hageia, Pida haga, “Bɨ rɨmnap nöp arö göl rö löp u pen yad nöp arö gagnabin, wasö,” ga.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i nöp, sɨbön aŋ yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Hageia, Pida manö kƚö yabɨƚ hagöm haga, “Yɨp nöp aip al pak lɨnɨg, al pak löl u pen yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a gem, hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö, Pida haga rö nöp hagla.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim; yad am sabe gɨnɨg arabin,” a ga.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Anɨg hagöm, Pida, Jems, Jon kalɨp uɫ gɨ damöm, gasɨ mɨlö löl gɨ haga,
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 “Mɨdmagö yad u ilön gɨ dam lugöp u, umnam rö löp. Kale iƚ i mɨdmim, nɨŋ mɨdaimim,” a ga.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Anɨg hagöm, kalɨp au hag löm, nɨpe yöp söl anɨb au amöm, mɨnöŋ naböŋ yaŋ lug paköm, ilön kub udnɨg geia anɨbu, Nap nɨpe wasö gɨnɨm aka wasö gagnɨm, a göm, sabe göl gɨ mɨdeia.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nap nɨp sabe göm haga, “Bapi, ne nan gau magöŋhalö gep u nöp mɨdöp. Nan yɨp gɨnɨg gab u, yad mɨŋör kub mɨdöp. Ne yau a gɨmön, yɨp unbö gagnɨm. Pen nan yɨp nɨhön gɨnɨg gainɨm u, gasɨ yad nɨŋnam rö gagmön, gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp yɨp gɨmön,” a ga.
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Hagöm, ado gɨ bɨ nɨpe mɨhau nɨgaŋ mɨdeila au apöm nɨŋa, kale böŋ nöp hon han arla. Anɨb u, nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, ai gɨnɨg gɨmön hon hanabön? Yöp magö ap nɨŋ mɨdaimön rö lagöp ar?” a ga.
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hon nan naij gun rö löp, a gɨmim, nɨŋ aij gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ kale iru maru göp,” a ga.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö, kauyaŋ sabe ga.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Pen kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau böŋ nöp hon kal auö han arla. Nɨŋöm, kalɨp haga, “Kale hon hanabim ar?” a ga. Hagö, ana udöm, pen hagöl rö laga.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Pen Jisas gɨsön amöm, ado gɨ apöm kauyaŋ hon haneila u nɨŋöm haga, “Kale yɨharɨŋ han mɨdpim ar? Me aij! Bɨ game, nɨŋim! Bɨ ap apöm, Bɨ Ñɨ nɨpe kain göm, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ yɨp kain göp auab i,” a ga.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jisas kalɨp manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ iru nöp dapöm apjaka. Bɨ anɨb gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hag yulö aula. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap udöm, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim, ud arim,” a ga.
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Judas anɨg hagöm, Jisas mɨdeia au amjaköm, “Manö hag ñeb bɨ,” a göm, nɨp ud bom haluö nɨŋöl gɨ,
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp ud sɨsɨ lɨla.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap uraköm, ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨ ñɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb ajaŋ al yua.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Pen Jisas bɨ nɨp ud sɨsɨ lɨla gau kalɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim, yɨp nan si udep bɨ ap a gɨmim auabim aka?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Yad pör pör God sabe gep ram u amem, kale aip mɨdem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdin u pen yɨp ud sɨsɨ lagpe. Pen uri kale God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Pen magö anɨbu nöp, Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö nɨp arö göm pɨñɨŋ gɨ aram hakla.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bɨ praj ap, waƚɨj mɨlöbö ap nöp yɨmöm, Jisas nɨp ud areila u hain arö, nɨp abe ud sɨsɨ lun, a gɨlö,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 pɨrɨk areia, waƚɨj bad nɨpe u ud ju udlö, nɨpe magö nöp pɨrɨk ara.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u arla. Ud areila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ manö ud asɨkep gau löm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau löm, ap ram anɨbu magum gɨla.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pida pen hapi hapi nɨŋ damöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram nɨpe u amjaköm, bɨ ram anɨbu wög gɨmɨdal gau aip asɨköm, mab mali mɨdeila.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau magöŋhalö abe, Jisas gɨ ajmɨdöp manö iƚ ap udun, nɨp al pak lun, a gɨ nɨŋ wasö nɨŋla.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Nɨbi bɨ iru nöp daulö, Jisas nɨp manö piral adö rɨmnap hagla u pen manö hagla u adɨp adɨp hagagla. Ke ke haglö, manö iƚ rɨmnap nɨŋagla.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Pen rɨmnap uraköm, piral hagöm, hagla,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hon nɨŋ mɨdno, nɨpe haga, ‘God sabe gep ram, ñɨmagö udöm gɨla i, rɨb waƚ gɨ yuem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u, kauyaŋ gɨnabin. Ñɨmagö udöm gɨpal rö u gagnabin; ram anɨbu ke yabɨƚ ap gɨnabin,’ a göp,” a gɨla.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Manö hagla anɨbu u rö nöp adɨp adɨp hagagla; ke ke hagla.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u uraköm, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagaböl u, ne manö pen ap hagagnabön ar?” a ga.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Hagö, Jisas manö ap pen hagagö, kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Ne me Mesaia u, Bɨ Kub aij u Ñɨ nɨpe aka?” ga.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Hageia, Jisas haga, “Yau me. Me yad nöp. Yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö asɨk mɨd arö gem, kumi kabö adö laŋ au nɨbö kumi bad aŋ aŋ lem aueinabin, nɨŋnabim,” a ga.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 — ausente —
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Anɨg hagöm, bɨ rɨmnap Jisas nɨp kɨñu alöm, waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköl gɨ hagla, “Ne ke nɨŋmön, hanɨp hagö, nɨŋun, nöp an pakab?” ö gɨla. God sabe gep ram bɨ polisman gau, u rö nöp nɨp mɨñu magö nöp pakla.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pida am asɨka au nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi praj ap, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨ ñɨmɨdöp ap apjaköm,
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Pida mab run naböŋ mɨdeia au nɨŋöm, haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ Nasared nɨbö u aip ajmɨdan,” a ga.
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Hageia, Pida haga, “Ne nɨhön hagabön? Manö hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga. Anɨg hagöm, höŋ yaŋ arö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Nɨbi praj anɨbu nöp, Pida nɨp kauyaŋ nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ i bɨ nɨpe ap,” a ga.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Hageia, Pida kauyaŋ wasö ga.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Hageila, Pida haga, “Bɨ Kub nɨŋ mɨdöp; piral hagnö, yɨp al pak lɨnɨm. Pen nɨŋö yabɨƚ hagabin! Bɨ anɨg hagabim u yad nɨŋagpin yabɨƚ!” a ga.
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ u kauyaŋ wɨñ ala. Wɨñ alö, Pida Jisas nöd haga, “Kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u nɨŋö, mög gö, mɨɫöŋ kub ga.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.