Marcos 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub u abe, Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u abe yöp ñɨn mɨhöp nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp aigöl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, dam al pak lun, a göm, anɨg gɨ gasɨ nɨŋla.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Pen gasɨ ap nɨŋöm hagla, “Pasopa ñɨn i anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp gai i uraköm, pen pen göm, hanɨp gɨ naij gɨnaböl,” a göm, arö gɨla.
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani amöm, Saimon ram u am asɨköm, nan ñɨŋeila. Bɨ Saimon anɨbu, nöd wös hapeb la u, Jisas gö, kamɨŋ la. Pen nan ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, nɨbi ap wel haƚɨŋ aij auep mani kub raubal u, barol halö dapöm, aŋ au pa jö göm, Jisas nɨp nabɨc adö laŋ hoŋ ga.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 — ausente —
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 — ausente —
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim? Nɨp arö gim! Yɨp göp anɨbu, gɨ aij yabɨƚ göp.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau, kale aip pör nöp mɨdeinabim rö, ñɨn rɨmnap kalɨp nan ñɨnɨg, ñɨnabim. Pen yad aip pör mɨdageinabun.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nɨbi anɨbi, nan nɨpe gep rö u, göp. Umnö, wel haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöm rɨgöl gɨnaböl rö, yɨp nöd lɨ ñab.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö manö aij yad u ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, nɨpe göp anɨbu halö haglö, kale nɨbi anɨbi nɨp gasɨ hauƚ gagnaböl,” a ga.
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Pen Jisas bɨ nɨpe ap Judas Iskariod, Jisas nɨp mumug gɨnam a göm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau ara.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub anɨb gau, mumug ga anɨbu nɨŋöm, aij gö, hagla, “Nöp mani rɨmnap ñɨnabun,” a gɨla. Hageila me, Judas, “Aigöl gem hagnö, kale apöm Jisas nɨp ud aröl,” a göm, gasɨ u uƚhai nɨŋ mɨdeia.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn kub u auö, Pasopa kaj sipsip pi pak sabe gɨ ñɨŋeb ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nan hon ñɨŋnabun u, mɨgan mai gɨ jɨn gun?” ö gɨla.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Hageila, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga, “Kale daun kub u ammil nɨŋnabil, bɨ ap ñɨg mɨl dap areinab; nɨp nable pakmil aip armil.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Bɨ anɨbu amöm ram raul arainɨm, kale mɨhöŋ bɨ ram anɨbu nap nɨbö u nɨp hag nɨŋmil hagmil, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Bɨ yad gau aip Pasopa nan ñɨŋnabun raul mɨgan mai?” ö göp,’ a gɨmil.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Kale hag nɨŋlö, nɨpe kale dam ram adö laŋ, nan gau magöŋhalö mɨdöp raul mɨgan kub u yamnab. Yamö, nan ñɨŋnabun u raul mɨgan anɨbu gɨ jɨn gaimil,” a ga.
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Jisas kalɨp mɨhöŋ anɨg hag yuö, daun kub u ammil nɨŋlö, Jisas haga rö nöp mɨdeia. Nɨŋmil, Pasopa nan ñɨŋnɨg gɨla u, gɨ jɨn gɨlö.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Dugo magö u, Jisas bɨ nɨpe rɨmnap aip amjaköm,
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ yad aip nan jɨm ñöl ñɨŋabun aui nöp, bɨ ap, yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, yɨp mumug gɨnab,” a ga.
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Anɨg hagö, bɨ nɨpe gau mög gö, gasɨ mɨŋör nɨŋöl göm, nɨp añɨ añɨ hag nɨŋöl gɨ hagla, “Ne yɨp hagabön aka?” gɨla.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Hageila, Jisas haga, “Kale bɨ yad unbö mɨgan laŋ mɨdpim u, bɨ ap anɨg gɨnab. Bɨ anɨbu me, yad aip nan kɨnaŋ añɨ jɨm ñöl ñɨŋabul i.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Yad Bɨ Ñɨ nɨpe, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp umnabin u pen bɨ yɨp al pak lɨlaŋ, a göm, mumug gɨnab u, nɨp mög nɨŋabin. Nɨpe ilön kub udnab u me, nɨp yag dauagblap u aij,” a ga.
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nan ñɨŋöl gɨ, Jisas bred u udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Ud ñɨŋim! U hañ romaŋ yad,” a ga.
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Pen ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij, a göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö, magöŋhalö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, haga,
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 “Ñɨg i, hagape yad. Hagape yad hoŋ gɨ lugnab u me, God manö nɨŋö hag la rö, nɨbi bɨ iru nöp nɨpe aip ud dɨm ñɨnab,” a ga.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i rɨköm ñɨg wain ñɨŋagnabin. Yɨharɨŋ nöp mɨdnö mɨdnö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, ñɨg wain kauyaŋ ñɨŋnabin,” a ga.
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God nɨp sabe gep kɨmap ap hagöm, Olip Dum arla.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe haga, “Yad bɨ kaj sipsip mukep u nɨp pak lɨnö, kaj sipsip gau pɨñɨŋ gɨ ke ke arnaböl,” a ga,’ a gɨla. Anɨb u rö, mɨdö mɨdö kale magöŋhalö yɨp arö gɨmim, pɨñɨŋ gɨ arnabim.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Pen yad umem, urakem ram mɨnöŋ Galili arnö, kale hain nɨnabim,” a ga.
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Anɨg hageia, Pida haga, “Bɨ rɨmnap nöp arö göl rö löp u pen yad nöp arö gagnabin, wasö,” ga.
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp nɨŋö hagabin, mɨñi ñɨn i nöp, sɨbön aŋ yaŋ kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga.
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Hageia, Pida manö kƚö yabɨƚ hagöm haga, “Yɨp nöp aip al pak lɨnɨg, al pak löl u pen yad Jisas nɨp nɨŋagpin, a gem, hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö, Pida haga rö nöp hagla.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim; yad am sabe gɨnɨg arabin,” a ga.
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Anɨg hagöm, Pida, Jems, Jon kalɨp uɫ gɨ damöm, gasɨ mɨlö löl gɨ haga,
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 “Mɨdmagö yad u ilön gɨ dam lugöp u, umnam rö löp. Kale iƚ i mɨdmim, nɨŋ mɨdaimim,” a ga.
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Anɨg hagöm, kalɨp au hag löm, nɨpe yöp söl anɨb au amöm, mɨnöŋ naböŋ yaŋ lug paköm, ilön kub udnɨg geia anɨbu, Nap nɨpe wasö gɨnɨm aka wasö gagnɨm, a göm, sabe göl gɨ mɨdeia.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nap nɨp sabe göm haga, “Bapi, ne nan gau magöŋhalö gep u nöp mɨdöp. Nan yɨp gɨnɨg gab u, yad mɨŋör kub mɨdöp. Ne yau a gɨmön, yɨp unbö gagnɨm. Pen nan yɨp nɨhön gɨnɨg gainɨm u, gasɨ yad nɨŋnam rö gagmön, gasɨ ne ke nɨŋban adö u nöp yɨp gɨmön,” a ga.
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Hagöm, ado gɨ bɨ nɨpe mɨhau nɨgaŋ mɨdeila au apöm nɨŋa, kale böŋ nöp hon han arla. Anɨb u, nɨpe Pida nɨp haga, “Saimon, ai gɨnɨg gɨmön hon hanabön? Yöp magö ap nɨŋ mɨdaimön rö lagöp ar?” a ga.
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hon nan naij gun rö löp, a gɨmim, nɨŋ aij gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ kale iru maru göp,” a ga.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö, kauyaŋ sabe ga.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Pen kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau böŋ nöp hon kal auö han arla. Nɨŋöm, kalɨp haga, “Kale hon hanabim ar?” a ga. Hagö, ana udöm, pen hagöl rö laga.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Pen Jisas gɨsön amöm, ado gɨ apöm kauyaŋ hon haneila u nɨŋöm haga, “Kale yɨharɨŋ han mɨdpim ar? Me aij! Bɨ game, nɨŋim! Bɨ ap apöm, Bɨ Ñɨ nɨpe kain göm, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ yɨp kain göp auab i,” a ga.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jisas kalɨp manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ iru nöp dapöm apjaka. Bɨ anɨb gau, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, hag yulö aula. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap udöm, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim, ud arim,” a ga.
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judas anɨg hagöm, Jisas mɨdeia au amjaköm, “Manö hag ñeb bɨ,” a göm, nɨp ud bom haluö nɨŋöl gɨ,
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp ud sɨsɨ lɨla.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap uraköm, ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨ ñɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb ajaŋ al yua.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Pen Jisas bɨ nɨp ud sɨsɨ lɨla gau kalɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udmim, ur pakep udmim, yɨp nan si udep bɨ ap a gɨmim auabim aka?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Yad pör pör God sabe gep ram u amem, kale aip mɨdem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdin u pen yɨp ud sɨsɨ lagpe. Pen uri kale God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Pen magö anɨbu nöp, Jisas bɨ nɨpe gau magöŋhalö nɨp arö göm pɨñɨŋ gɨ aram hakla.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Bɨ praj ap, waƚɨj mɨlöbö ap nöp yɨmöm, Jisas nɨp ud areila u hain arö, nɨp abe ud sɨsɨ lun, a gɨlö,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 pɨrɨk areia, waƚɨj bad nɨpe u ud ju udlö, nɨpe magö nöp pɨrɨk ara.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram u arla. Ud areila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau löm, bɨ manö ud asɨkep gau löm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau löm, ap ram anɨbu magum gɨla.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pida pen hapi hapi nɨŋ damöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ram nɨpe u amjaköm, bɨ ram anɨbu wög gɨmɨdal gau aip asɨköm, mab mali mɨdeila.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau magöŋhalö abe, Jisas gɨ ajmɨdöp manö iƚ ap udun, nɨp al pak lun, a gɨ nɨŋ wasö nɨŋla.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Nɨbi bɨ iru nöp daulö, Jisas nɨp manö piral adö rɨmnap hagla u pen manö hagla u adɨp adɨp hagagla. Ke ke haglö, manö iƚ rɨmnap nɨŋagla.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Pen rɨmnap uraköm, piral hagöm, hagla,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hon nɨŋ mɨdno, nɨpe haga, ‘God sabe gep ram, ñɨmagö udöm gɨla i, rɨb waƚ gɨ yuem, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u, kauyaŋ gɨnabin. Ñɨmagö udöm gɨpal rö u gagnabin; ram anɨbu ke yabɨƚ ap gɨnabin,’ a göp,” a gɨla.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Manö hagla anɨbu u rö nöp adɨp adɨp hagagla; ke ke hagla.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u uraköm, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagaböl u, ne manö pen ap hagagnabön ar?” a ga.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Hagö, Jisas manö ap pen hagagö, kauyaŋ hag nɨŋöm haga, “Ne me Mesaia u, Bɨ Kub aij u Ñɨ nɨpe aka?” ga.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Hageia, Jisas haga, “Yau me. Me yad nöp. Yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö asɨk mɨd arö gem, kumi kabö adö laŋ au nɨbö kumi bad aŋ aŋ lem aueinabin, nɨŋnabim,” a ga.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 — ausente —
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Anɨg hagöm, bɨ rɨmnap Jisas nɨp kɨñu alöm, waƚɨj bad ap ud amgö nɨp u paƚu gɨ ñöm, nɨp paköl gɨ hagla, “Ne ke nɨŋmön, hanɨp hagö, nɨŋun, nöp an pakab?” ö gɨla. God sabe gep ram bɨ polisman gau, u rö nöp nɨp mɨñu magö nöp pakla.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Pida am asɨka au nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi praj ap, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨ ñɨmɨdöp ap apjaköm,
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Pida mab run naböŋ mɨdeia au nɨŋöm, haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ Nasared nɨbö u aip ajmɨdan,” a ga.
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Hageia, Pida haga, “Ne nɨhön hagabön? Manö hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga. Anɨg hagöm, höŋ yaŋ arö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Nɨbi praj anɨbu nöp, Pida nɨp kauyaŋ nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Bɨ i bɨ nɨpe ap,” a ga.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Hageia, Pida kauyaŋ wasö ga.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Hageila, Pida haga, “Bɨ Kub nɨŋ mɨdöp; piral hagnö, yɨp al pak lɨnɨm. Pen nɨŋö yabɨƚ hagabin! Bɨ anɨg hagabim u yad nɨŋagpin yabɨƚ!” a ga.
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kɨƚakɨƚ u kauyaŋ wɨñ ala. Wɨñ alö, Pida Jisas nöd haga, “Kɨƚakɨƚ wɨñ mɨhöp alagnab magö u, ‘Yad Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, ij mɨhau nɨgaŋ wai ñɨnabön,” a ga manö u nɨŋö, mög gö, mɨɫöŋ kub ga.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.