Lucas 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö anɨbu hag ñɨ pɨs göm daun pro Kapaneam ara.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 — ausente —
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 — ausente —
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Kale hageila nɨŋöm Jisas kalɨp aip am am ram au söl au amöl gɨlö nɨŋöl gɨ, ami bɨ abad mɨdep anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe rɨmnap hag yuö, am Jisas nɨp nable paköm hagla, “Bɨ ami abad mɨdep bɨ hon u nöp hagöp, ‘Bɨ Kub, yad bɨ aij wasö, ram yad u ma ilön auagmön.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Yad bɨ aij rö nöp nɨnam, pen yad nɨŋbin, God nöp aip mɨdöp rö, “Kamɨŋ laŋ,” manö u nöp hagaimön, bɨ yad nan göp anɨbu kamɨŋ lɨnɨm.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Bɨ kub yabɨƚ ap yɨp abad mɨdöp; yad ke pen ami bɨ gau kalɨp abad mɨdem, “Arim!” a gɨnö arbal; “Auim!” a gɨnö aubal; “Wög anɨbu gim!” a gɨnö gɨpal,’ a göp,” a gɨla.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Anɨg haglö, Jisas, bɨ anɨbu gasɨ nɨpe ke nɨŋöm anɨg hagöp a göm, aiö göm, nɨbi bɨ nɨp hain göm aueila gau kalɨp haga, “Ami bɨ Rom nɨbö u, yɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göp. Nɨpe göp anɨbu, Isrel bɨ ap unbö rö göp yad nɨŋagpin yabɨƚ,” a ga.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ u, bɨ nɨpe gau ado gɨ amöm nɨŋla, bɨ nan ga anɨbu hadö kamɨŋ la.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ñɨn aŋ anɨbu nöp, Jisas aip bɨ nɨpe gau aip Nen daun arla. Nɨbi bɨ gau iru yabɨƚ nöp aip arla.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Daun ajöŋ iƚ söl au amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨbi adu ap ñɨ añɨ nɨpe yag daua uma u, wip ilöŋ löm daueila. Nɨbi bɨ iru nöp daun anɨbu nɨbö apöm nɨbi anɨbu aip aueila.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Jisas nɨbi adu anɨbu nɨp nɨŋö, mög gö haga, “Mɨɫöŋ gagmön,” a ga.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Anɨg hagöm, nɨpe amöm wip ilöŋ lɨ daueila mab u ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ ilöŋ daueila gau pɨdöŋ gɨla. Jisas bɨ praj uma u nɨp haga, “Ñɨ me, nöp hagabin, urak!” a ga.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Anɨg hagö, ñɨ urak asɨköm manö hagö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨme nɨp, ñɨ ne u, a göm ud ña.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Pen nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ hagla, “God manö hagep bɨ kub yabɨƚ hanɨp auöp. God hanɨp gɨ ñɨnɨg auöp,” a gɨla.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiud udlö, manö anɨbu Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau gau amöm, ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ara.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Jon bɨ nɨpe gau, Jisas ga rö magöŋhalö nɨŋöm, am Jon nɨp hag ñɨlö, bɨ nɨpe mɨhöp hagö aueilö haga,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 “Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub nɨp hag nɨŋmil, ‘Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun?’ ö gɨmil,” a ga.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Hageia, bɨ mɨhau Jisas mɨdeia au ammil haglö, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb u halɨp bɨ mɨhöŋ hagöp, ‘Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub hag nɨŋmil, “Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun,” a gɨmil,’ a göm, hol mɨhöŋ hag yuö, nöp hag nɨŋnɨg aubul i,” a gɨlö.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Pen kale mɨhöŋ anɨg hagmil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨbi bɨ iru nöp nan adö ke ke ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp mɨña ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp kɨjaki aiön pi abaŋ al mɨdeia gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋla.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Anɨg göm, Jisas bɨ anɨb mɨhau kalɨp haga, “Kale mɨhöŋ ado gɨ ammil Jon nɨp hagmil, ‘Hol am nɨŋbul, bɨ anɨbu nɨbi bɨ amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋbal; nɨbi bɨ ma böŋ nöp naij ga gau gö kauyaŋ ajaböl; nɨbi bɨ hañ romaŋ wös hapeb la gau gö mɨƚep göp; nɨbi bɨ rɨmɨd mɨgan pɨƚ göp gau gö manö apdi nɨŋaböl; nɨbi bɨ umbal gau gö kamɨŋ mɨdpal; nɨbi bɨ mög gep rö gau manö aij u hagab nɨŋaböl.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm cɨg göl gɨ nöp mɨdeinaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,’ a gɨmil,” a ga.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Anɨg hagö, bɨ Jon manö daulö mɨhau ado gɨ arlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe, Jon nɨp manö adö u hagöm nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nöd ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au arbe ñɨn u, nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Kale hod mɨlö añɨ ap yɨgön ud aŋa gɨ daŋ i göp ap nɨŋnɨg arbe?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ yɨmöb ap nɨŋnɨg arbeŋ Anɨbu wasö. Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ udöm, nan aij aij udun a göm gasɨ nɨŋbal gau, bɨ kub ram gau nöp hanbal.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Pen kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe akaŋ Nɨŋö me, God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe, pen bɨ Jon nɨŋbe u nɨpe wög adö ke nɨbö gɨnɨg aua.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Bɨ Jon u me, hadame ram God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Kalöp hagabin, nɨbi bɨ nöd mɨdmɨdal gau abe, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpal gau abe magöŋhalö nɨbi bɨ yɨharɨŋ, Jon bɨ kub. Pen God nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau udöm ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab gau, kale Jon rö mɨdageinaböl; kale nɨbi bɨ kub mɨdeinaböl,” a ga.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Nɨbi bɨ gau, bɨ dakɨs udep gau halö, nöd Jon nɨp aula, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ña. Anɨg gö, Jisas manö haga u nɨŋöm hagla, “God adan nɨpe nöp kabö rö mɨdöp,” a gɨla.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Pen bɨ Perisi abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ kub gau abe kale, God kalɨp nɨhön nɨhön gɨlaŋ a ga u gasɨ kale ke nɨŋöm pa jö nɨŋöm, Jon hanɨp ñɨg pak ñaŋ a göm auagla.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 — ausente —
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 — ausente —
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Nɨhön gɨnɨg: Jon bɨ ñɨg pak ñeb u apöm, nan magö ñɨŋagöm, ñɨg wain ñɨŋagöm gö, kale nɨp hag jumim hagpim, ‘Bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp mɨdöp u,’ a gɨpim.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Pen mɨñi yad Bɨ Ñɨ nɨpe apem, nan ñɨŋem, ñɨg wain ñɨŋem gɨnö, yɨp hag jumim hagpim, ‘Nan iru ñɨŋöm, ñɨg wain ñɨŋöm göp u me, nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal bɨ gau, bɨ dakɨs udep bɨ gau, bɨ kale ap mɨdöp u,’ a gɨpim.
34 O
35 Pen nɨbi bɨ God Manö aij u nɨŋ udöm, hain göm, gɨ aij göm, mɨd aij geinaböl u, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm hagnaböl, God Manö u manö nɨŋö yabɨƚ, a gɨnaböl,” a ga.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Bɨ Perisi ap hib nɨpe Saimon. Nɨpe Jisas nɨp haga, “Ne aumön ram yad u nan magö ñɨŋul,” a ga. Hagö, Jisas ram nɨpe u amöm nan magö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ,
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 nɨbi daun anɨbu mɨdöm nan si nan naij gɨmɨdöp manö ap nɨŋa, Jisas bɨ Perisi ram amöm aip nan ñɨŋailö. Anɨb u nɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep kabö barol ud rɨm lɨla ap dapöm,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Jisas mɨdeia jöl adö gau apöm, ma iƚ au mɨɫöŋ gɨ mɨdeia. Anɨg göl mɨɫöŋ gö nɨŋöl gɨ, amgö ñɨg u gɨ dö gɨ Jisas ma adö yaŋ lugö, umagö nɨpe u ud ƚɨƚɨ gɨ yuöl gɨ, ma kɨd nɨpe u bom haluöm, mulu ñɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep anɨbu ma kɨd nɨpe adö au lɨ ña.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Anɨg geia, bɨ Perisi Saimon u, gasɨ magö nɨpe u nöp gasɨ nɨŋöm nɨp ke haga, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep kabö göl mɨdaiböp, nɨbi anɨbi nɨpe nan si nan naij gɨmɨdöp nɨbi naij ap apöm nɨp ud nɨŋab u rɨk nɨŋböp,” a ga.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jisas pen, bɨ Perisi gasɨ nɨŋa anɨbu nɨŋöm, nɨp haga, “Saimon, manö yad añɨ ap mɨdöp nöp hag ñɨnɨg gabin,” a ga.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Hageia, Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap uraköm, bɨ mɨhöp kalɨp bɨ ap paip hadred (500) denariai ñöm, ap pipdi denariai (50) ñɨnab.
41 Jesus disse:
42 Pen hainö bɨ anɨb mɨhau pen ñeb rö lagö, bɨ mani ñɨnab anɨbu kalɨp mɨhöŋ hagnab, ‘Arö gɨmil. Mani kalöp mɨhöŋ ñɨbin u, pen ñul a gɨmil gasɨ u nɨŋagmil,’ a gɨnab. Anɨg hagö, bɨ an bɨ anɨbu nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨnab, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u aka bɨ nan naböŋ pro mɨdeinab u?” ö ga.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Hageia, Saimon haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u,” a ga.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Anɨg hagöm, Jisas ado gɨ, nɨbi u nɨp nɨŋöm, Saimon nɨp haga, “Nɨbi i nɨp nöŋ. Yad ram raul mɨgan nöp i auajɨn, ne ñɨg ap udmön ma yɨp ƚɨk gɨ yuep rɨmnap ñagpan, jɨ nɨbi anɨbi, amgö ñɨg nɨpe u gɨ dö gɨ lugöm ma yad ñɨg lö, umagö nɨpe udöm ƚɨƚɨ gɨ yuöp.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ne yɨp bom haluagpan, jɨ nɨbi i, yad ram raul mɨgan nöp apjakajɨn magö u rɨkö, nɨpe ma kɨd yad bom haluöl gɨ nöp mɨdöp.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Yɨp wel nabɨc cög laŋ lɨ ñagpan, jɨ nɨbi i nɨpe ma kɨd yad ñɨg haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöb.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Anɨb u, nöp hagabin, nɨbi anɨbi nan si nan naij iru nöp göp u nɨŋem arö gɨpin. Anɨb u, yɨp pen mɨdmagö yabɨƚ löp. Pen nɨbi bɨ nan si nan naij pro pro gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yɨp pen mɨdmagö pro pro lɨbal,” a ga.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Pen Jisas anɨg hagöm nɨbi anɨbu nɨp haga, “Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Anɨg hagö, bɨ nɨpe aip nan ñɨŋeila gau, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg göm, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gab?” ö gɨla.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Anɨg hageila u pen Jisas nɨbi anɨbu nɨp haga, “Gasɨ ne ke u nöp nɨŋ udmön, nan si nan naij gɨpin rö Jisas nɨŋöm arö gaŋ, a gɨmön auban rö, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gɨpin. Ne ammön, God ñɨmagö ara adö u mɨdaimön,” a ga.
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.