Lucas 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö anɨbu hag ñɨ pɨs göm daun pro Kapaneam ara.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 — ausente —
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Kale hageila nɨŋöm Jisas kalɨp aip am am ram au söl au amöl gɨlö nɨŋöl gɨ, ami bɨ abad mɨdep anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe rɨmnap hag yuö, am Jisas nɨp nable paköm hagla, “Bɨ ami abad mɨdep bɨ hon u nöp hagöp, ‘Bɨ Kub, yad bɨ aij wasö, ram yad u ma ilön auagmön.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Yad bɨ aij rö nöp nɨnam, pen yad nɨŋbin, God nöp aip mɨdöp rö, “Kamɨŋ laŋ,” manö u nöp hagaimön, bɨ yad nan göp anɨbu kamɨŋ lɨnɨm.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Bɨ kub yabɨƚ ap yɨp abad mɨdöp; yad ke pen ami bɨ gau kalɨp abad mɨdem, “Arim!” a gɨnö arbal; “Auim!” a gɨnö aubal; “Wög anɨbu gim!” a gɨnö gɨpal,’ a göp,” a gɨla.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Anɨg haglö, Jisas, bɨ anɨbu gasɨ nɨpe ke nɨŋöm anɨg hagöp a göm, aiö göm, nɨbi bɨ nɨp hain göm aueila gau kalɨp haga, “Ami bɨ Rom nɨbö u, yɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göp. Nɨpe göp anɨbu, Isrel bɨ ap unbö rö göp yad nɨŋagpin yabɨƚ,” a ga.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ u, bɨ nɨpe gau ado gɨ amöm nɨŋla, bɨ nan ga anɨbu hadö kamɨŋ la.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ñɨn aŋ anɨbu nöp, Jisas aip bɨ nɨpe gau aip Nen daun arla. Nɨbi bɨ gau iru yabɨƚ nöp aip arla.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Daun ajöŋ iƚ söl au amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨbi adu ap ñɨ añɨ nɨpe yag daua uma u, wip ilöŋ löm daueila. Nɨbi bɨ iru nöp daun anɨbu nɨbö apöm nɨbi anɨbu aip aueila.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jisas nɨbi adu anɨbu nɨp nɨŋö, mög gö haga, “Mɨɫöŋ gagmön,” a ga.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Anɨg hagöm, nɨpe amöm wip ilöŋ lɨ daueila mab u ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ ilöŋ daueila gau pɨdöŋ gɨla. Jisas bɨ praj uma u nɨp haga, “Ñɨ me, nöp hagabin, urak!” a ga.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Anɨg hagö, ñɨ urak asɨköm manö hagö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨme nɨp, ñɨ ne u, a göm ud ña.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Pen nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ hagla, “God manö hagep bɨ kub yabɨƚ hanɨp auöp. God hanɨp gɨ ñɨnɨg auöp,” a gɨla.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiud udlö, manö anɨbu Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau gau amöm, ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ara.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Jon bɨ nɨpe gau, Jisas ga rö magöŋhalö nɨŋöm, am Jon nɨp hag ñɨlö, bɨ nɨpe mɨhöp hagö aueilö haga,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 “Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub nɨp hag nɨŋmil, ‘Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun?’ ö gɨmil,” a ga.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Hageia, bɨ mɨhau Jisas mɨdeia au ammil haglö, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb u halɨp bɨ mɨhöŋ hagöp, ‘Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub hag nɨŋmil, “Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun,” a gɨmil,’ a göm, hol mɨhöŋ hag yuö, nöp hag nɨŋnɨg aubul i,” a gɨlö.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Pen kale mɨhöŋ anɨg hagmil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨbi bɨ iru nöp nan adö ke ke ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp mɨña ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp kɨjaki aiön pi abaŋ al mɨdeia gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋla.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Anɨg göm, Jisas bɨ anɨb mɨhau kalɨp haga, “Kale mɨhöŋ ado gɨ ammil Jon nɨp hagmil, ‘Hol am nɨŋbul, bɨ anɨbu nɨbi bɨ amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋbal; nɨbi bɨ ma böŋ nöp naij ga gau gö kauyaŋ ajaböl; nɨbi bɨ hañ romaŋ wös hapeb la gau gö mɨƚep göp; nɨbi bɨ rɨmɨd mɨgan pɨƚ göp gau gö manö apdi nɨŋaböl; nɨbi bɨ umbal gau gö kamɨŋ mɨdpal; nɨbi bɨ mög gep rö gau manö aij u hagab nɨŋaböl.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm cɨg göl gɨ nöp mɨdeinaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,’ a gɨmil,” a ga.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Anɨg hagö, bɨ Jon manö daulö mɨhau ado gɨ arlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe, Jon nɨp manö adö u hagöm nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nöd ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au arbe ñɨn u, nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Kale hod mɨlö añɨ ap yɨgön ud aŋa gɨ daŋ i göp ap nɨŋnɨg arbe?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ yɨmöb ap nɨŋnɨg arbeŋ Anɨbu wasö. Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ udöm, nan aij aij udun a göm gasɨ nɨŋbal gau, bɨ kub ram gau nöp hanbal.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Pen kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe akaŋ Nɨŋö me, God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe, pen bɨ Jon nɨŋbe u nɨpe wög adö ke nɨbö gɨnɨg aua.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Bɨ Jon u me, hadame ram God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Kalöp hagabin, nɨbi bɨ nöd mɨdmɨdal gau abe, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpal gau abe magöŋhalö nɨbi bɨ yɨharɨŋ, Jon bɨ kub. Pen God nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau udöm ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab gau, kale Jon rö mɨdageinaböl; kale nɨbi bɨ kub mɨdeinaböl,” a ga.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɨbi bɨ gau, bɨ dakɨs udep gau halö, nöd Jon nɨp aula, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ña. Anɨg gö, Jisas manö haga u nɨŋöm hagla, “God adan nɨpe nöp kabö rö mɨdöp,” a gɨla.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Pen bɨ Perisi abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ kub gau abe kale, God kalɨp nɨhön nɨhön gɨlaŋ a ga u gasɨ kale ke nɨŋöm pa jö nɨŋöm, Jon hanɨp ñɨg pak ñaŋ a göm auagla.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 — ausente —
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nɨhön gɨnɨg: Jon bɨ ñɨg pak ñeb u apöm, nan magö ñɨŋagöm, ñɨg wain ñɨŋagöm gö, kale nɨp hag jumim hagpim, ‘Bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp mɨdöp u,’ a gɨpim.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Pen mɨñi yad Bɨ Ñɨ nɨpe apem, nan ñɨŋem, ñɨg wain ñɨŋem gɨnö, yɨp hag jumim hagpim, ‘Nan iru ñɨŋöm, ñɨg wain ñɨŋöm göp u me, nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal bɨ gau, bɨ dakɨs udep bɨ gau, bɨ kale ap mɨdöp u,’ a gɨpim.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Pen nɨbi bɨ God Manö aij u nɨŋ udöm, hain göm, gɨ aij göm, mɨd aij geinaböl u, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm hagnaböl, God Manö u manö nɨŋö yabɨƚ, a gɨnaböl,” a ga.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bɨ Perisi ap hib nɨpe Saimon. Nɨpe Jisas nɨp haga, “Ne aumön ram yad u nan magö ñɨŋul,” a ga. Hagö, Jisas ram nɨpe u amöm nan magö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ,
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 nɨbi daun anɨbu mɨdöm nan si nan naij gɨmɨdöp manö ap nɨŋa, Jisas bɨ Perisi ram amöm aip nan ñɨŋailö. Anɨb u nɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep kabö barol ud rɨm lɨla ap dapöm,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jisas mɨdeia jöl adö gau apöm, ma iƚ au mɨɫöŋ gɨ mɨdeia. Anɨg göl mɨɫöŋ gö nɨŋöl gɨ, amgö ñɨg u gɨ dö gɨ Jisas ma adö yaŋ lugö, umagö nɨpe u ud ƚɨƚɨ gɨ yuöl gɨ, ma kɨd nɨpe u bom haluöm, mulu ñɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep anɨbu ma kɨd nɨpe adö au lɨ ña.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Anɨg geia, bɨ Perisi Saimon u, gasɨ magö nɨpe u nöp gasɨ nɨŋöm nɨp ke haga, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep kabö göl mɨdaiböp, nɨbi anɨbi nɨpe nan si nan naij gɨmɨdöp nɨbi naij ap apöm nɨp ud nɨŋab u rɨk nɨŋböp,” a ga.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Jisas pen, bɨ Perisi gasɨ nɨŋa anɨbu nɨŋöm, nɨp haga, “Saimon, manö yad añɨ ap mɨdöp nöp hag ñɨnɨg gabin,” a ga.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Hageia, Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap uraköm, bɨ mɨhöp kalɨp bɨ ap paip hadred (500) denariai ñöm, ap pipdi denariai (50) ñɨnab.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Pen hainö bɨ anɨb mɨhau pen ñeb rö lagö, bɨ mani ñɨnab anɨbu kalɨp mɨhöŋ hagnab, ‘Arö gɨmil. Mani kalöp mɨhöŋ ñɨbin u, pen ñul a gɨmil gasɨ u nɨŋagmil,’ a gɨnab. Anɨg hagö, bɨ an bɨ anɨbu nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨnab, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u aka bɨ nan naböŋ pro mɨdeinab u?” ö ga.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Hageia, Saimon haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u,” a ga.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Anɨg hagöm, Jisas ado gɨ, nɨbi u nɨp nɨŋöm, Saimon nɨp haga, “Nɨbi i nɨp nöŋ. Yad ram raul mɨgan nöp i auajɨn, ne ñɨg ap udmön ma yɨp ƚɨk gɨ yuep rɨmnap ñagpan, jɨ nɨbi anɨbi, amgö ñɨg nɨpe u gɨ dö gɨ lugöm ma yad ñɨg lö, umagö nɨpe udöm ƚɨƚɨ gɨ yuöp.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ne yɨp bom haluagpan, jɨ nɨbi i, yad ram raul mɨgan nöp apjakajɨn magö u rɨkö, nɨpe ma kɨd yad bom haluöl gɨ nöp mɨdöp.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Yɨp wel nabɨc cög laŋ lɨ ñagpan, jɨ nɨbi i nɨpe ma kɨd yad ñɨg haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöb.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Anɨb u, nöp hagabin, nɨbi anɨbi nan si nan naij iru nöp göp u nɨŋem arö gɨpin. Anɨb u, yɨp pen mɨdmagö yabɨƚ löp. Pen nɨbi bɨ nan si nan naij pro pro gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yɨp pen mɨdmagö pro pro lɨbal,” a ga.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pen Jisas anɨg hagöm nɨbi anɨbu nɨp haga, “Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Anɨg hagö, bɨ nɨpe aip nan ñɨŋeila gau, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg göm, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gab?” ö gɨla.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Anɨg hageila u pen Jisas nɨbi anɨbu nɨp haga, “Gasɨ ne ke u nöp nɨŋ udmön, nan si nan naij gɨpin rö Jisas nɨŋöm arö gaŋ, a gɨmön auban rö, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gɨpin. Ne ammön, God ñɨmagö ara adö u mɨdaimön,” a ga.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.