Lucas 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö anɨbu hag ñɨ pɨs göm daun pro Kapaneam ara.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 — ausente —
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Kale hageila nɨŋöm Jisas kalɨp aip am am ram au söl au amöl gɨlö nɨŋöl gɨ, ami bɨ abad mɨdep anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe rɨmnap hag yuö, am Jisas nɨp nable paköm hagla, “Bɨ ami abad mɨdep bɨ hon u nöp hagöp, ‘Bɨ Kub, yad bɨ aij wasö, ram yad u ma ilön auagmön.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Yad bɨ aij rö nöp nɨnam, pen yad nɨŋbin, God nöp aip mɨdöp rö, “Kamɨŋ laŋ,” manö u nöp hagaimön, bɨ yad nan göp anɨbu kamɨŋ lɨnɨm.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Bɨ kub yabɨƚ ap yɨp abad mɨdöp; yad ke pen ami bɨ gau kalɨp abad mɨdem, “Arim!” a gɨnö arbal; “Auim!” a gɨnö aubal; “Wög anɨbu gim!” a gɨnö gɨpal,’ a göp,” a gɨla.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Anɨg haglö, Jisas, bɨ anɨbu gasɨ nɨpe ke nɨŋöm anɨg hagöp a göm, aiö göm, nɨbi bɨ nɨp hain göm aueila gau kalɨp haga, “Ami bɨ Rom nɨbö u, yɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göp. Nɨpe göp anɨbu, Isrel bɨ ap unbö rö göp yad nɨŋagpin yabɨƚ,” a ga.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ u, bɨ nɨpe gau ado gɨ amöm nɨŋla, bɨ nan ga anɨbu hadö kamɨŋ la.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ñɨn aŋ anɨbu nöp, Jisas aip bɨ nɨpe gau aip Nen daun arla. Nɨbi bɨ gau iru yabɨƚ nöp aip arla.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Daun ajöŋ iƚ söl au amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨbi adu ap ñɨ añɨ nɨpe yag daua uma u, wip ilöŋ löm daueila. Nɨbi bɨ iru nöp daun anɨbu nɨbö apöm nɨbi anɨbu aip aueila.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Jisas nɨbi adu anɨbu nɨp nɨŋö, mög gö haga, “Mɨɫöŋ gagmön,” a ga.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Anɨg hagöm, nɨpe amöm wip ilöŋ lɨ daueila mab u ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ ilöŋ daueila gau pɨdöŋ gɨla. Jisas bɨ praj uma u nɨp haga, “Ñɨ me, nöp hagabin, urak!” a ga.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Anɨg hagö, ñɨ urak asɨköm manö hagö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨme nɨp, ñɨ ne u, a göm ud ña.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Pen nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ hagla, “God manö hagep bɨ kub yabɨƚ hanɨp auöp. God hanɨp gɨ ñɨnɨg auöp,” a gɨla.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiud udlö, manö anɨbu Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau gau amöm, ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ara.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Jon bɨ nɨpe gau, Jisas ga rö magöŋhalö nɨŋöm, am Jon nɨp hag ñɨlö, bɨ nɨpe mɨhöp hagö aueilö haga,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 “Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub nɨp hag nɨŋmil, ‘Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun?’ ö gɨmil,” a ga.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Hageia, bɨ mɨhau Jisas mɨdeia au ammil haglö, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb u halɨp bɨ mɨhöŋ hagöp, ‘Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub hag nɨŋmil, “Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun,” a gɨmil,’ a göm, hol mɨhöŋ hag yuö, nöp hag nɨŋnɨg aubul i,” a gɨlö.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Pen kale mɨhöŋ anɨg hagmil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨbi bɨ iru nöp nan adö ke ke ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp mɨña ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp kɨjaki aiön pi abaŋ al mɨdeia gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋla.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Anɨg göm, Jisas bɨ anɨb mɨhau kalɨp haga, “Kale mɨhöŋ ado gɨ ammil Jon nɨp hagmil, ‘Hol am nɨŋbul, bɨ anɨbu nɨbi bɨ amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋbal; nɨbi bɨ ma böŋ nöp naij ga gau gö kauyaŋ ajaböl; nɨbi bɨ hañ romaŋ wös hapeb la gau gö mɨƚep göp; nɨbi bɨ rɨmɨd mɨgan pɨƚ göp gau gö manö apdi nɨŋaböl; nɨbi bɨ umbal gau gö kamɨŋ mɨdpal; nɨbi bɨ mög gep rö gau manö aij u hagab nɨŋaböl.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm cɨg göl gɨ nöp mɨdeinaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,’ a gɨmil,” a ga.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Anɨg hagö, bɨ Jon manö daulö mɨhau ado gɨ arlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe, Jon nɨp manö adö u hagöm nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nöd ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au arbe ñɨn u, nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Kale hod mɨlö añɨ ap yɨgön ud aŋa gɨ daŋ i göp ap nɨŋnɨg arbe?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ yɨmöb ap nɨŋnɨg arbeŋ Anɨbu wasö. Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ udöm, nan aij aij udun a göm gasɨ nɨŋbal gau, bɨ kub ram gau nöp hanbal.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Pen kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe akaŋ Nɨŋö me, God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe, pen bɨ Jon nɨŋbe u nɨpe wög adö ke nɨbö gɨnɨg aua.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Bɨ Jon u me, hadame ram God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Kalöp hagabin, nɨbi bɨ nöd mɨdmɨdal gau abe, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpal gau abe magöŋhalö nɨbi bɨ yɨharɨŋ, Jon bɨ kub. Pen God nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau udöm ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab gau, kale Jon rö mɨdageinaböl; kale nɨbi bɨ kub mɨdeinaböl,” a ga.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɨbi bɨ gau, bɨ dakɨs udep gau halö, nöd Jon nɨp aula, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ña. Anɨg gö, Jisas manö haga u nɨŋöm hagla, “God adan nɨpe nöp kabö rö mɨdöp,” a gɨla.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Pen bɨ Perisi abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ kub gau abe kale, God kalɨp nɨhön nɨhön gɨlaŋ a ga u gasɨ kale ke nɨŋöm pa jö nɨŋöm, Jon hanɨp ñɨg pak ñaŋ a göm auagla.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 — ausente —
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Nɨhön gɨnɨg: Jon bɨ ñɨg pak ñeb u apöm, nan magö ñɨŋagöm, ñɨg wain ñɨŋagöm gö, kale nɨp hag jumim hagpim, ‘Bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp mɨdöp u,’ a gɨpim.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Pen mɨñi yad Bɨ Ñɨ nɨpe apem, nan ñɨŋem, ñɨg wain ñɨŋem gɨnö, yɨp hag jumim hagpim, ‘Nan iru ñɨŋöm, ñɨg wain ñɨŋöm göp u me, nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal bɨ gau, bɨ dakɨs udep bɨ gau, bɨ kale ap mɨdöp u,’ a gɨpim.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Pen nɨbi bɨ God Manö aij u nɨŋ udöm, hain göm, gɨ aij göm, mɨd aij geinaböl u, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm hagnaböl, God Manö u manö nɨŋö yabɨƚ, a gɨnaböl,” a ga.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bɨ Perisi ap hib nɨpe Saimon. Nɨpe Jisas nɨp haga, “Ne aumön ram yad u nan magö ñɨŋul,” a ga. Hagö, Jisas ram nɨpe u amöm nan magö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ,
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 nɨbi daun anɨbu mɨdöm nan si nan naij gɨmɨdöp manö ap nɨŋa, Jisas bɨ Perisi ram amöm aip nan ñɨŋailö. Anɨb u nɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep kabö barol ud rɨm lɨla ap dapöm,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Jisas mɨdeia jöl adö gau apöm, ma iƚ au mɨɫöŋ gɨ mɨdeia. Anɨg göl mɨɫöŋ gö nɨŋöl gɨ, amgö ñɨg u gɨ dö gɨ Jisas ma adö yaŋ lugö, umagö nɨpe u ud ƚɨƚɨ gɨ yuöl gɨ, ma kɨd nɨpe u bom haluöm, mulu ñɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep anɨbu ma kɨd nɨpe adö au lɨ ña.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Anɨg geia, bɨ Perisi Saimon u, gasɨ magö nɨpe u nöp gasɨ nɨŋöm nɨp ke haga, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep kabö göl mɨdaiböp, nɨbi anɨbi nɨpe nan si nan naij gɨmɨdöp nɨbi naij ap apöm nɨp ud nɨŋab u rɨk nɨŋböp,” a ga.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jisas pen, bɨ Perisi gasɨ nɨŋa anɨbu nɨŋöm, nɨp haga, “Saimon, manö yad añɨ ap mɨdöp nöp hag ñɨnɨg gabin,” a ga.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Hageia, Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap uraköm, bɨ mɨhöp kalɨp bɨ ap paip hadred (500) denariai ñöm, ap pipdi denariai (50) ñɨnab.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Pen hainö bɨ anɨb mɨhau pen ñeb rö lagö, bɨ mani ñɨnab anɨbu kalɨp mɨhöŋ hagnab, ‘Arö gɨmil. Mani kalöp mɨhöŋ ñɨbin u, pen ñul a gɨmil gasɨ u nɨŋagmil,’ a gɨnab. Anɨg hagö, bɨ an bɨ anɨbu nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨnab, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u aka bɨ nan naböŋ pro mɨdeinab u?” ö ga.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Hageia, Saimon haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u,” a ga.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Anɨg hagöm, Jisas ado gɨ, nɨbi u nɨp nɨŋöm, Saimon nɨp haga, “Nɨbi i nɨp nöŋ. Yad ram raul mɨgan nöp i auajɨn, ne ñɨg ap udmön ma yɨp ƚɨk gɨ yuep rɨmnap ñagpan, jɨ nɨbi anɨbi, amgö ñɨg nɨpe u gɨ dö gɨ lugöm ma yad ñɨg lö, umagö nɨpe udöm ƚɨƚɨ gɨ yuöp.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ne yɨp bom haluagpan, jɨ nɨbi i, yad ram raul mɨgan nöp apjakajɨn magö u rɨkö, nɨpe ma kɨd yad bom haluöl gɨ nöp mɨdöp.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Yɨp wel nabɨc cög laŋ lɨ ñagpan, jɨ nɨbi i nɨpe ma kɨd yad ñɨg haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöb.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Anɨb u, nöp hagabin, nɨbi anɨbi nan si nan naij iru nöp göp u nɨŋem arö gɨpin. Anɨb u, yɨp pen mɨdmagö yabɨƚ löp. Pen nɨbi bɨ nan si nan naij pro pro gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yɨp pen mɨdmagö pro pro lɨbal,” a ga.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Pen Jisas anɨg hagöm nɨbi anɨbu nɨp haga, “Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Anɨg hagö, bɨ nɨpe aip nan ñɨŋeila gau, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg göm, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gab?” ö gɨla.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Anɨg hageila u pen Jisas nɨbi anɨbu nɨp haga, “Gasɨ ne ke u nöp nɨŋ udmön, nan si nan naij gɨpin rö Jisas nɨŋöm arö gaŋ, a gɨmön auban rö, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gɨpin. Ne ammön, God ñɨmagö ara adö u mɨdaimön,” a ga.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.