Lucas 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Jisas nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö anɨbu hag ñɨ pɨs göm daun pro Kapaneam ara.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 — ausente —
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 — ausente —
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Kale hageila nɨŋöm Jisas kalɨp aip am am ram au söl au amöl gɨlö nɨŋöl gɨ, ami bɨ abad mɨdep anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe rɨmnap hag yuö, am Jisas nɨp nable paköm hagla, “Bɨ ami abad mɨdep bɨ hon u nöp hagöp, ‘Bɨ Kub, yad bɨ aij wasö, ram yad u ma ilön auagmön.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Yad bɨ aij rö nöp nɨnam, pen yad nɨŋbin, God nöp aip mɨdöp rö, “Kamɨŋ laŋ,” manö u nöp hagaimön, bɨ yad nan göp anɨbu kamɨŋ lɨnɨm.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Bɨ kub yabɨƚ ap yɨp abad mɨdöp; yad ke pen ami bɨ gau kalɨp abad mɨdem, “Arim!” a gɨnö arbal; “Auim!” a gɨnö aubal; “Wög anɨbu gim!” a gɨnö gɨpal,’ a göp,” a gɨla.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Anɨg haglö, Jisas, bɨ anɨbu gasɨ nɨpe ke nɨŋöm anɨg hagöp a göm, aiö göm, nɨbi bɨ nɨp hain göm aueila gau kalɨp haga, “Ami bɨ Rom nɨbö u, yɨp nɨŋ ud pɨdöŋ göp. Nɨpe göp anɨbu, Isrel bɨ ap unbö rö göp yad nɨŋagpin yabɨƚ,” a ga.
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ u, bɨ nɨpe gau ado gɨ amöm nɨŋla, bɨ nan ga anɨbu hadö kamɨŋ la.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Ñɨn aŋ anɨbu nöp, Jisas aip bɨ nɨpe gau aip Nen daun arla. Nɨbi bɨ gau iru yabɨƚ nöp aip arla.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Daun ajöŋ iƚ söl au amjaklö nɨŋöl gɨ, nɨbi adu ap ñɨ añɨ nɨpe yag daua uma u, wip ilöŋ löm daueila. Nɨbi bɨ iru nöp daun anɨbu nɨbö apöm nɨbi anɨbu aip aueila.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jisas nɨbi adu anɨbu nɨp nɨŋö, mög gö haga, “Mɨɫöŋ gagmön,” a ga.
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Anɨg hagöm, nɨpe amöm wip ilöŋ lɨ daueila mab u ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ ilöŋ daueila gau pɨdöŋ gɨla. Jisas bɨ praj uma u nɨp haga, “Ñɨ me, nöp hagabin, urak!” a ga.
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Anɨg hagö, ñɨ urak asɨköm manö hagö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨme nɨp, ñɨ ne u, a göm ud ña.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Pen nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ hagla, “God manö hagep bɨ kub yabɨƚ hanɨp auöp. God hanɨp gɨ ñɨnɨg auöp,” a gɨla.
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiud udlö, manö anɨbu Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau gau amöm, ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ara.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Jon bɨ nɨpe gau, Jisas ga rö magöŋhalö nɨŋöm, am Jon nɨp hag ñɨlö, bɨ nɨpe mɨhöp hagö aueilö haga,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 “Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub nɨp hag nɨŋmil, ‘Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun?’ ö gɨmil,” a ga.
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Hageia, bɨ mɨhau Jisas mɨdeia au ammil haglö, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb u halɨp bɨ mɨhöŋ hagöp, ‘Kale mɨhöŋ ammil Bɨ Kub hag nɨŋmil, “Ne Mesaia pör abad mɨdpun u nöp auban aka bɨ ke nɨbö ap halö abad mɨdaiun,” a gɨmil,’ a göm, hol mɨhöŋ hag yuö, nöp hag nɨŋnɨg aubul i,” a gɨlö.
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Pen kale mɨhöŋ anɨg hagmil nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨbi bɨ iru nöp nan adö ke ke ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp mɨña ga gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp kɨjaki aiön pi abaŋ al mɨdeia gau gö kamɨŋ la; nɨbi bɨ iru nöp amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋla.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Anɨg göm, Jisas bɨ anɨb mɨhau kalɨp haga, “Kale mɨhöŋ ado gɨ ammil Jon nɨp hagmil, ‘Hol am nɨŋbul, bɨ anɨbu nɨbi bɨ amgö we ga gau gö amgö ñɨl nɨŋbal; nɨbi bɨ ma böŋ nöp naij ga gau gö kauyaŋ ajaböl; nɨbi bɨ hañ romaŋ wös hapeb la gau gö mɨƚep göp; nɨbi bɨ rɨmɨd mɨgan pɨƚ göp gau gö manö apdi nɨŋaböl; nɨbi bɨ umbal gau gö kamɨŋ mɨdpal; nɨbi bɨ mög gep rö gau manö aij u hagab nɨŋaböl.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm cɨg göl gɨ nöp mɨdeinaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,’ a gɨmil,” a ga.
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Anɨg hagö, bɨ Jon manö daulö mɨhau ado gɨ arlö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe, Jon nɨp manö adö u hagöm nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nöd ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au arbe ñɨn u, nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Kale hod mɨlö añɨ ap yɨgön ud aŋa gɨ daŋ i göp ap nɨŋnɨg arbe?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ yɨmöb ap nɨŋnɨg arbeŋ Anɨbu wasö. Bɨ waƚɨj aij yabɨƚ udöm, nan aij aij udun a göm gasɨ nɨŋbal gau, bɨ kub ram gau nöp hanbal.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Pen kale nɨhön nɨŋnɨg arbeŋ God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe akaŋ Nɨŋö me, God manö hagep bɨ ap nɨp nɨŋnɨg arbe, pen bɨ Jon nɨŋbe u nɨpe wög adö ke nɨbö gɨnɨg aua.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Bɨ Jon u me, hadame ram God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Kalöp hagabin, nɨbi bɨ nöd mɨdmɨdal gau abe, nɨbi bɨ mɨñi mɨdpal gau abe magöŋhalö nɨbi bɨ yɨharɨŋ, Jon bɨ kub. Pen God nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau udöm ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab gau, kale Jon rö mɨdageinaböl; kale nɨbi bɨ kub mɨdeinaböl,” a ga.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɨbi bɨ gau, bɨ dakɨs udep gau halö, nöd Jon nɨp aula, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ña. Anɨg gö, Jisas manö haga u nɨŋöm hagla, “God adan nɨpe nöp kabö rö mɨdöp,” a gɨla.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Pen bɨ Perisi abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ kub gau abe kale, God kalɨp nɨhön nɨhön gɨlaŋ a ga u gasɨ kale ke nɨŋöm pa jö nɨŋöm, Jon hanɨp ñɨg pak ñaŋ a göm auagla.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nɨhön gɨnɨg: Jon bɨ ñɨg pak ñeb u apöm, nan magö ñɨŋagöm, ñɨg wain ñɨŋagöm gö, kale nɨp hag jumim hagpim, ‘Bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp mɨdöp u,’ a gɨpim.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Pen mɨñi yad Bɨ Ñɨ nɨpe apem, nan ñɨŋem, ñɨg wain ñɨŋem gɨnö, yɨp hag jumim hagpim, ‘Nan iru ñɨŋöm, ñɨg wain ñɨŋöm göp u me, nɨpe nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal bɨ gau, bɨ dakɨs udep bɨ gau, bɨ kale ap mɨdöp u,’ a gɨpim.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Pen nɨbi bɨ God Manö aij u nɨŋ udöm, hain göm, gɨ aij göm, mɨd aij geinaböl u, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm hagnaböl, God Manö u manö nɨŋö yabɨƚ, a gɨnaböl,” a ga.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bɨ Perisi ap hib nɨpe Saimon. Nɨpe Jisas nɨp haga, “Ne aumön ram yad u nan magö ñɨŋul,” a ga. Hagö, Jisas ram nɨpe u amöm nan magö ñɨŋlö nɨŋöl gɨ,
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 nɨbi daun anɨbu mɨdöm nan si nan naij gɨmɨdöp manö ap nɨŋa, Jisas bɨ Perisi ram amöm aip nan ñɨŋailö. Anɨb u nɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep kabö barol ud rɨm lɨla ap dapöm,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Jisas mɨdeia jöl adö gau apöm, ma iƚ au mɨɫöŋ gɨ mɨdeia. Anɨg göl mɨɫöŋ gö nɨŋöl gɨ, amgö ñɨg u gɨ dö gɨ Jisas ma adö yaŋ lugö, umagö nɨpe u ud ƚɨƚɨ gɨ yuöl gɨ, ma kɨd nɨpe u bom haluöm, mulu ñɨŋöm, ñɨg haƚɨŋ aij auep anɨbu ma kɨd nɨpe adö au lɨ ña.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Anɨg geia, bɨ Perisi Saimon u, gasɨ magö nɨpe u nöp gasɨ nɨŋöm nɨp ke haga, “Bɨ anɨbi bɨ God manö hagep kabö göl mɨdaiböp, nɨbi anɨbi nɨpe nan si nan naij gɨmɨdöp nɨbi naij ap apöm nɨp ud nɨŋab u rɨk nɨŋböp,” a ga.
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jisas pen, bɨ Perisi gasɨ nɨŋa anɨbu nɨŋöm, nɨp haga, “Saimon, manö yad añɨ ap mɨdöp nöp hag ñɨnɨg gabin,” a ga.
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Hageia, Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap uraköm, bɨ mɨhöp kalɨp bɨ ap paip hadred (500) denariai ñöm, ap pipdi denariai (50) ñɨnab.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Pen hainö bɨ anɨb mɨhau pen ñeb rö lagö, bɨ mani ñɨnab anɨbu kalɨp mɨhöŋ hagnab, ‘Arö gɨmil. Mani kalöp mɨhöŋ ñɨbin u, pen ñul a gɨmil gasɨ u nɨŋagmil,’ a gɨnab. Anɨg hagö, bɨ an bɨ anɨbu nɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨnab, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u aka bɨ nan naböŋ pro mɨdeinab u?” ö ga.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Hageia, Saimon haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nan naböŋ kub mɨdeinab u,” a ga.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Anɨg hagöm, Jisas ado gɨ, nɨbi u nɨp nɨŋöm, Saimon nɨp haga, “Nɨbi i nɨp nöŋ. Yad ram raul mɨgan nöp i auajɨn, ne ñɨg ap udmön ma yɨp ƚɨk gɨ yuep rɨmnap ñagpan, jɨ nɨbi anɨbi, amgö ñɨg nɨpe u gɨ dö gɨ lugöm ma yad ñɨg lö, umagö nɨpe udöm ƚɨƚɨ gɨ yuöp.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ne yɨp bom haluagpan, jɨ nɨbi i, yad ram raul mɨgan nöp apjakajɨn magö u rɨkö, nɨpe ma kɨd yad bom haluöl gɨ nöp mɨdöp.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Yɨp wel nabɨc cög laŋ lɨ ñagpan, jɨ nɨbi i nɨpe ma kɨd yad ñɨg haƚɨŋ aij auep u lɨ ñöb.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Anɨb u, nöp hagabin, nɨbi anɨbi nan si nan naij iru nöp göp u nɨŋem arö gɨpin. Anɨb u, yɨp pen mɨdmagö yabɨƚ löp. Pen nɨbi bɨ nan si nan naij pro pro gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yɨp pen mɨdmagö pro pro lɨbal,” a ga.
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Pen Jisas anɨg hagöm nɨbi anɨbu nɨp haga, “Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Anɨg hagö, bɨ nɨpe aip nan ñɨŋeila gau, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ anɨbi nɨhön gɨnɨg göm, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gab?” ö gɨla.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Anɨg hageila u pen Jisas nɨbi anɨbu nɨp haga, “Gasɨ ne ke u nöp nɨŋ udmön, nan si nan naij gɨpin rö Jisas nɨŋöm arö gaŋ, a gɨmön auban rö, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gɨpin. Ne ammön, God ñɨmagö ara adö u mɨdaimön,” a ga.
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.