Lucas 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas ñɨn ap am Ñɨg Waŋö Genesared goƚ au mɨdöm, God Manö u hag ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ, manö aij anɨbu nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöl gɨ aula.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Anɨg göl aulö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨŋa, bɨ kabsaƚ udep gau ñɨg magɨb mɨhöp dap ñɨg waŋö goƚ anɨb au löm, kabsaƚ udep uben gau uɫ gɨ mɨdeila.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Jisas nɨpe Saimon ñɨg magɨb adö u ujaŋɨd löm haga, “Yɨp ud neb neb gö, ñɨg waŋö aŋ söl au daŋ arɨn,” a ga. Hagö, Saimon ñɨg magɨb u ud neb neb gö, Jisas ñɨg waŋö aŋ söl au amöm ñɨg magɨb adö anɨbu asɨk mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Manö hag pɨs göm, Jisas Saimon nɨp haga, “Ñɨg magɨb i ñɨg uɫaŋ pɨrɨk gɨ dam ñɨg waŋö aŋ kub au daŋ ammim, uben yumim kabsaƚ udim,” a ga.
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Hageia, Saimon pen haga, “Bɨ Kub, mɨñi sɨbön yaŋ nöp hon kabsaƚ nɨŋ aj aj aj, ram halö ru dam löp pen hon kabsaƚ rɨmnap udagpun. Pe ne anɨg hagpan rö, uben u haƚöwaƚö yu nɨŋun,” a ga.
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Anɨg hagöl göm uben yulö nɨŋöl gɨ, kabsaƚ iru nöp ap uben mɨgan u arlö, uben gau ajmaŋ rauöm, pak gɨ dö gɨnɨg rö ga.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Anɨg ga nɨŋöm, nɨmam bɨ ñɨg magɨb adö ap mɨdeila gau kalɨp ñɨn aiaŋ gɨlö, kale apöm kabsaƚ anɨb gau udöm, ñɨg magɨb anɨb mɨhau lɨlö, böŋ nöp ajmaŋ rauöm, ñɨg magɨb mɨhau pɨg lugnɨg rö ga.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 — ausente —
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 — ausente —
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 — ausente —
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Jisas anɨg hagö, ñɨg magɨb mɨhau dam ñɨg goƚ au löm, kabsaƚ nan gau arö göm, Jisas aip amöm ajmɨdal.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Pen hainö Jisas am daun ap mɨdö, bɨ wös hapeb hañ romaŋ gau magöŋhalö la bɨ ap apöm, Jisas mɨdeia söl au kugom yɨmöm nabɨc yɨhöŋ göm, haga, “Ne yɨp gö kamɨŋ lɨnɨg, gö kamɨŋ lɨnɨm,” a ga.
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Anɨg hagö, Jisas haga, “Yau, yad gɨnö, nöp kamɨŋ lɨnɨm,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas ñɨmagö nɨpe mɨlöbö löm bɨ anɨbu ud nɨŋö, magö anɨbu nöp wös hapeb gau böŋ nöp hir ga.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Wös hapeb gau hir gö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Yad nöp ud nɨŋnö kamɨŋ löp u nɨbi bɨ gau hagagmön. Pen bɨ Mosɨs hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö, wös hapeb yɨp u kamɨŋ löp a gɨmön, am bɨ God nɨp nan sabe gɨpal gau kalɨp yamön, nan sabe gep u kalɨp ñɨmön hagmön, ‘Yɨp kamɨŋ löp rö, nan i God nɨp sabe gim,’ a gɨmön. Ne anɨg gɨmön, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, ‘Nɨpe kamɨŋ löp rö anɨg göp,’ a gɨnaböl,” a ga.
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Pen Jisas manö nɨpe u, ram mɨnöŋ gau magöŋhalö rɨgoŋ rɨgoŋ arö, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöm aumɨdal. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap manö aij nɨpe u nɨŋnɨg aumɨdal; rɨmnap hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm aumɨdal.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Pen ñɨn rɨmnap Jisas am ke mɨgan ap mɨdöm, Nap nɨp sabe gɨmɨdöp.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ñɨn ap Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia. Perisi bɨ rɨmnap abe, lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, ram mɨnöŋ Galili aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, ram mɨnöŋ Judia aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, Jerusalem nɨbö abe apöm, Jisas manö hag ñɨmɨdeia au asɨk mɨdeila. Pen Bɨ Kub kƚö nɨpe aip mɨdeia u me, Jisas nɨbi bɨ nan ga gau kalɨp gö kamɨŋ la.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Pen bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap ilöŋ lɨ dapöm, Jisas nɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, nɨp Jisas mɨdöp ram raul mɨgan u ud arun a gɨ gasɨ u nɨŋla.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Pen Jisas mɨdeia ram u nɨŋla, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu böŋ nöp sɨsɨ ga. Anɨg gö, wip ilöŋ lɨ daula anɨbu, dam ram adö laŋ amöm, ram u ud mɨgan hiɨköm, nagɨ löm, Jisas mɨdeia aŋ au gɨyaŋ yula.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Kale gasɨ nɨŋla, Jisas gö kamɨŋ lɨnɨm rö löp, a göm nɨŋeila rö, Jisas gasɨ kale u nɨŋöm, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Bɨ nɨŋeb yad, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Jisas anɨg hagö, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, gasɨ aŋ kale gau nöp ke nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi ban? Nɨpe God nɨp hag juöl gɨ hagab. God nɨpe añɨ nöp me nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp,” a göm, gasɨ kale u nöp nɨŋla.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Pen gasɨ nɨŋeila anɨbu, Jisas ke rɨk nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋabim?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Bɨ ap bɨ ap nɨp hagnab, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alabŋ Pen bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp ap mɨdeinab, bɨ ap nɨp hagnab, ‘Ne mɨñi nöp urak aru,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alab?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp u, kale manö anɨbu manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udmim a gem, manö anɨg göl hagnɨg gabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Ne mɨñi nöp urakmön, nöp ilöŋ lɨ daubal abañ bad u udmön, ado gɨ ram ne aru,” a ga.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Anɨg hagö, nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp uraköm, nɨp ilöŋ lɨ daula abañ bad anɨbu udöm, God nɨp aij a göl gɨ, ram nɨpe ara.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib u dap ranöl gɨ hagla, “Mɨñi nan ke nɨbö yabɨƚ gajɨp nɨŋbun,” a göm, aiö waiö gɨla.
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Pen hainö Jisas amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep ap dakɨs ñeb ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Hib nɨpe u Lipai. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Ne aumön, yad aip arul,” a ga.
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Hageia, Lipai uraköm, wög gɨmɨdöp u arö göm, nan nɨpe gau magöŋhalö arö göm, Jisas aip arlö.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Pen Lipai ñɨñɨ löm, Jisas nɨp nan magö kub ram nɨpe u lau löm, bɨ dakɨs udep rɨmnap, nɨbi bɨ rɨmnap iru nöp wɨñ alö apöm, Jisas aip asɨköm nan magö ñɨŋeila.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Pen Jisas kale aip nan magö ñɨŋaia u nɨŋöm, bɨ Perisi rɨmnap abe, bɨ lo manö hag ñeb kale rɨmnap abe apöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, bɨ dakɨs udep gau abe aip asɨkmim nan ñɨŋabim?” ö gɨla.
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Anɨg haglö, Jisas manö anɨbu nɨŋöm kalɨp pen hagöm haga, “Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpun a gɨpal gau, wös wameb bɨ wɨñ alagpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp, hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, wös wameb bɨ wɨñ albal.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Anɨb unbö rö nöp, yad nɨbi bɨ, mɨd aij gɨpun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg auagpin; nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gun, mɨd aij gagpun, a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg aubin. Yad kalɨp manö aij hag ñɨnö, kale manö yad u nɨŋ udöm, nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, arö göm, God hagöp rö nöp göl,” a gem aubin.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Pen kale rɨmnap Jisas nɨp hagla, “Jon bɨ nɨpe gau abe, Perisi bɨ kale gau abe ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ añɨ nɨŋun, a göm, nan magö ñɨŋagöm kɨyö nöp mɨdöm, God nɨp sabe gɨpal. Pen bɨ ne gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ nöp mɨdpal,” a gɨla.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, nɨbi bɨ nɨpe gau aip nan kub ñɨŋnaböl u, bɨ rɨmnap uraköm, nɨhön gɨnɨg anɨg gabim a göm hagagnaböl.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Pen hainö bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu ud arlö, ñɨn anɨbu nɨbi bɨ nɨpe gau mög gö, nan magö ñɨŋagnaböl,” a ga.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Waƚɨj nöd nɨbö ap gɨ dö geinab u, waƚɨj gɨsön nɨbö ap ud gɨ dö göm, dap al dör gɨlö, adɨp adɨp lagnab. Ke ke yabɨƚ löm, mɨhöŋgöl naij yabɨƚ gɨnab.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ mɨƚep mɨgan yaŋ hoŋ gagpal. Nɨhön gɨnɨg: hoŋ göm mame ñɨlö, ran ap ranöm, bɨŋ naij yabɨƚ hagöm pak gɨ dö göm hoŋ gö, kaj meme hañ u abe naij gɨnab.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, ñɨg wain kamɨŋ udöm, kaj meme hañ kamɨŋ mɨgan u nöp hoŋ lep.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Pen nɨbi bɨ ñɨg wain nöd nɨbö hadö ñɨŋbal gau, hainö ñɨg wain kamɨŋ gɨsön nɨbö u ñɨŋlö kalɨp aij gagnab; ‘Ñɨg wain nöd nɨbö u aij,’ a gɨnaböl,” a ga.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.