Lucas 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas ñɨn ap am Ñɨg Waŋö Genesared goƚ au mɨdöm, God Manö u hag ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ, manö aij anɨbu nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöl gɨ aula.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Anɨg göl aulö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨŋa, bɨ kabsaƚ udep gau ñɨg magɨb mɨhöp dap ñɨg waŋö goƚ anɨb au löm, kabsaƚ udep uben gau uɫ gɨ mɨdeila.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Jisas nɨpe Saimon ñɨg magɨb adö u ujaŋɨd löm haga, “Yɨp ud neb neb gö, ñɨg waŋö aŋ söl au daŋ arɨn,” a ga. Hagö, Saimon ñɨg magɨb u ud neb neb gö, Jisas ñɨg waŋö aŋ söl au amöm ñɨg magɨb adö anɨbu asɨk mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Manö hag pɨs göm, Jisas Saimon nɨp haga, “Ñɨg magɨb i ñɨg uɫaŋ pɨrɨk gɨ dam ñɨg waŋö aŋ kub au daŋ ammim, uben yumim kabsaƚ udim,” a ga.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Hageia, Saimon pen haga, “Bɨ Kub, mɨñi sɨbön yaŋ nöp hon kabsaƚ nɨŋ aj aj aj, ram halö ru dam löp pen hon kabsaƚ rɨmnap udagpun. Pe ne anɨg hagpan rö, uben u haƚöwaƚö yu nɨŋun,” a ga.
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Anɨg hagöl göm uben yulö nɨŋöl gɨ, kabsaƚ iru nöp ap uben mɨgan u arlö, uben gau ajmaŋ rauöm, pak gɨ dö gɨnɨg rö ga.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Anɨg ga nɨŋöm, nɨmam bɨ ñɨg magɨb adö ap mɨdeila gau kalɨp ñɨn aiaŋ gɨlö, kale apöm kabsaƚ anɨb gau udöm, ñɨg magɨb anɨb mɨhau lɨlö, böŋ nöp ajmaŋ rauöm, ñɨg magɨb mɨhau pɨg lugnɨg rö ga.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 — ausente —
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 — ausente —
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 — ausente —
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Jisas anɨg hagö, ñɨg magɨb mɨhau dam ñɨg goƚ au löm, kabsaƚ nan gau arö göm, Jisas aip amöm ajmɨdal.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Pen hainö Jisas am daun ap mɨdö, bɨ wös hapeb hañ romaŋ gau magöŋhalö la bɨ ap apöm, Jisas mɨdeia söl au kugom yɨmöm nabɨc yɨhöŋ göm, haga, “Ne yɨp gö kamɨŋ lɨnɨg, gö kamɨŋ lɨnɨm,” a ga.
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Anɨg hagö, Jisas haga, “Yau, yad gɨnö, nöp kamɨŋ lɨnɨm,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas ñɨmagö nɨpe mɨlöbö löm bɨ anɨbu ud nɨŋö, magö anɨbu nöp wös hapeb gau böŋ nöp hir ga.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Wös hapeb gau hir gö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Yad nöp ud nɨŋnö kamɨŋ löp u nɨbi bɨ gau hagagmön. Pen bɨ Mosɨs hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö, wös hapeb yɨp u kamɨŋ löp a gɨmön, am bɨ God nɨp nan sabe gɨpal gau kalɨp yamön, nan sabe gep u kalɨp ñɨmön hagmön, ‘Yɨp kamɨŋ löp rö, nan i God nɨp sabe gim,’ a gɨmön. Ne anɨg gɨmön, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, ‘Nɨpe kamɨŋ löp rö anɨg göp,’ a gɨnaböl,” a ga.
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Pen Jisas manö nɨpe u, ram mɨnöŋ gau magöŋhalö rɨgoŋ rɨgoŋ arö, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöm aumɨdal. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap manö aij nɨpe u nɨŋnɨg aumɨdal; rɨmnap hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm aumɨdal.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Pen ñɨn rɨmnap Jisas am ke mɨgan ap mɨdöm, Nap nɨp sabe gɨmɨdöp.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Ñɨn ap Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia. Perisi bɨ rɨmnap abe, lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, ram mɨnöŋ Galili aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, ram mɨnöŋ Judia aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, Jerusalem nɨbö abe apöm, Jisas manö hag ñɨmɨdeia au asɨk mɨdeila. Pen Bɨ Kub kƚö nɨpe aip mɨdeia u me, Jisas nɨbi bɨ nan ga gau kalɨp gö kamɨŋ la.
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 Pen bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap ilöŋ lɨ dapöm, Jisas nɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, nɨp Jisas mɨdöp ram raul mɨgan u ud arun a gɨ gasɨ u nɨŋla.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Pen Jisas mɨdeia ram u nɨŋla, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu böŋ nöp sɨsɨ ga. Anɨg gö, wip ilöŋ lɨ daula anɨbu, dam ram adö laŋ amöm, ram u ud mɨgan hiɨköm, nagɨ löm, Jisas mɨdeia aŋ au gɨyaŋ yula.
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Kale gasɨ nɨŋla, Jisas gö kamɨŋ lɨnɨm rö löp, a göm nɨŋeila rö, Jisas gasɨ kale u nɨŋöm, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Bɨ nɨŋeb yad, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Jisas anɨg hagö, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, gasɨ aŋ kale gau nöp ke nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi ban? Nɨpe God nɨp hag juöl gɨ hagab. God nɨpe añɨ nöp me nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp,” a göm, gasɨ kale u nöp nɨŋla.
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Pen gasɨ nɨŋeila anɨbu, Jisas ke rɨk nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋabim?
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Bɨ ap bɨ ap nɨp hagnab, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alabŋ Pen bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp ap mɨdeinab, bɨ ap nɨp hagnab, ‘Ne mɨñi nöp urak aru,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alab?
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp u, kale manö anɨbu manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udmim a gem, manö anɨg göl hagnɨg gabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Ne mɨñi nöp urakmön, nöp ilöŋ lɨ daubal abañ bad u udmön, ado gɨ ram ne aru,” a ga.
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Anɨg hagö, nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp uraköm, nɨp ilöŋ lɨ daula abañ bad anɨbu udöm, God nɨp aij a göl gɨ, ram nɨpe ara.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib u dap ranöl gɨ hagla, “Mɨñi nan ke nɨbö yabɨƚ gajɨp nɨŋbun,” a göm, aiö waiö gɨla.
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 Pen hainö Jisas amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep ap dakɨs ñeb ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Hib nɨpe u Lipai. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Ne aumön, yad aip arul,” a ga.
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Hageia, Lipai uraköm, wög gɨmɨdöp u arö göm, nan nɨpe gau magöŋhalö arö göm, Jisas aip arlö.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Pen Lipai ñɨñɨ löm, Jisas nɨp nan magö kub ram nɨpe u lau löm, bɨ dakɨs udep rɨmnap, nɨbi bɨ rɨmnap iru nöp wɨñ alö apöm, Jisas aip asɨköm nan magö ñɨŋeila.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Pen Jisas kale aip nan magö ñɨŋaia u nɨŋöm, bɨ Perisi rɨmnap abe, bɨ lo manö hag ñeb kale rɨmnap abe apöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, bɨ dakɨs udep gau abe aip asɨkmim nan ñɨŋabim?” ö gɨla.
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Anɨg haglö, Jisas manö anɨbu nɨŋöm kalɨp pen hagöm haga, “Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpun a gɨpal gau, wös wameb bɨ wɨñ alagpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp, hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, wös wameb bɨ wɨñ albal.
31 Jesus respondeu:
32 Anɨb unbö rö nöp, yad nɨbi bɨ, mɨd aij gɨpun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg auagpin; nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gun, mɨd aij gagpun, a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg aubin. Yad kalɨp manö aij hag ñɨnö, kale manö yad u nɨŋ udöm, nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, arö göm, God hagöp rö nöp göl,” a gem aubin.
32 Eu não vim para
33 Pen kale rɨmnap Jisas nɨp hagla, “Jon bɨ nɨpe gau abe, Perisi bɨ kale gau abe ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ añɨ nɨŋun, a göm, nan magö ñɨŋagöm kɨyö nöp mɨdöm, God nɨp sabe gɨpal. Pen bɨ ne gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ nöp mɨdpal,” a gɨla.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, nɨbi bɨ nɨpe gau aip nan kub ñɨŋnaböl u, bɨ rɨmnap uraköm, nɨhön gɨnɨg anɨg gabim a göm hagagnaböl.
34 Jesus respondeu:
35 Pen hainö bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu ud arlö, ñɨn anɨbu nɨbi bɨ nɨpe gau mög gö, nan magö ñɨŋagnaböl,” a ga.
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Waƚɨj nöd nɨbö ap gɨ dö geinab u, waƚɨj gɨsön nɨbö ap ud gɨ dö göm, dap al dör gɨlö, adɨp adɨp lagnab. Ke ke yabɨƚ löm, mɨhöŋgöl naij yabɨƚ gɨnab.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ mɨƚep mɨgan yaŋ hoŋ gagpal. Nɨhön gɨnɨg: hoŋ göm mame ñɨlö, ran ap ranöm, bɨŋ naij yabɨƚ hagöm pak gɨ dö göm hoŋ gö, kaj meme hañ u abe naij gɨnab.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, ñɨg wain kamɨŋ udöm, kaj meme hañ kamɨŋ mɨgan u nöp hoŋ lep.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Pen nɨbi bɨ ñɨg wain nöd nɨbö hadö ñɨŋbal gau, hainö ñɨg wain kamɨŋ gɨsön nɨbö u ñɨŋlö kalɨp aij gagnab; ‘Ñɨg wain nöd nɨbö u aij,’ a gɨnaböl,” a ga.
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.