Lucas 5

Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jisas ñɨn ap am Ñɨg Waŋö Genesared goƚ au mɨdöm, God Manö u hag ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ, manö aij anɨbu nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöl gɨ aula.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Anɨg göl aulö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨŋa, bɨ kabsaƚ udep gau ñɨg magɨb mɨhöp dap ñɨg waŋö goƚ anɨb au löm, kabsaƚ udep uben gau uɫ gɨ mɨdeila.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Jisas nɨpe Saimon ñɨg magɨb adö u ujaŋɨd löm haga, “Yɨp ud neb neb gö, ñɨg waŋö aŋ söl au daŋ arɨn,” a ga. Hagö, Saimon ñɨg magɨb u ud neb neb gö, Jisas ñɨg waŋö aŋ söl au amöm ñɨg magɨb adö anɨbu asɨk mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Manö hag pɨs göm, Jisas Saimon nɨp haga, “Ñɨg magɨb i ñɨg uɫaŋ pɨrɨk gɨ dam ñɨg waŋö aŋ kub au daŋ ammim, uben yumim kabsaƚ udim,” a ga.
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Hageia, Saimon pen haga, “Bɨ Kub, mɨñi sɨbön yaŋ nöp hon kabsaƚ nɨŋ aj aj aj, ram halö ru dam löp pen hon kabsaƚ rɨmnap udagpun. Pe ne anɨg hagpan rö, uben u haƚöwaƚö yu nɨŋun,” a ga.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Anɨg hagöl göm uben yulö nɨŋöl gɨ, kabsaƚ iru nöp ap uben mɨgan u arlö, uben gau ajmaŋ rauöm, pak gɨ dö gɨnɨg rö ga.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Anɨg ga nɨŋöm, nɨmam bɨ ñɨg magɨb adö ap mɨdeila gau kalɨp ñɨn aiaŋ gɨlö, kale apöm kabsaƚ anɨb gau udöm, ñɨg magɨb anɨb mɨhau lɨlö, böŋ nöp ajmaŋ rauöm, ñɨg magɨb mɨhau pɨg lugnɨg rö ga.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 — ausente —
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 — ausente —
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Jisas anɨg hagö, ñɨg magɨb mɨhau dam ñɨg goƚ au löm, kabsaƚ nan gau arö göm, Jisas aip amöm ajmɨdal.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Pen hainö Jisas am daun ap mɨdö, bɨ wös hapeb hañ romaŋ gau magöŋhalö la bɨ ap apöm, Jisas mɨdeia söl au kugom yɨmöm nabɨc yɨhöŋ göm, haga, “Ne yɨp gö kamɨŋ lɨnɨg, gö kamɨŋ lɨnɨm,” a ga.
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Anɨg hagö, Jisas haga, “Yau, yad gɨnö, nöp kamɨŋ lɨnɨm,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas ñɨmagö nɨpe mɨlöbö löm bɨ anɨbu ud nɨŋö, magö anɨbu nöp wös hapeb gau böŋ nöp hir ga.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Wös hapeb gau hir gö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Yad nöp ud nɨŋnö kamɨŋ löp u nɨbi bɨ gau hagagmön. Pen bɨ Mosɨs hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö, wös hapeb yɨp u kamɨŋ löp a gɨmön, am bɨ God nɨp nan sabe gɨpal gau kalɨp yamön, nan sabe gep u kalɨp ñɨmön hagmön, ‘Yɨp kamɨŋ löp rö, nan i God nɨp sabe gim,’ a gɨmön. Ne anɨg gɨmön, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, ‘Nɨpe kamɨŋ löp rö anɨg göp,’ a gɨnaböl,” a ga.
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Pen Jisas manö nɨpe u, ram mɨnöŋ gau magöŋhalö rɨgoŋ rɨgoŋ arö, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöm aumɨdal. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap manö aij nɨpe u nɨŋnɨg aumɨdal; rɨmnap hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm aumɨdal.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Pen ñɨn rɨmnap Jisas am ke mɨgan ap mɨdöm, Nap nɨp sabe gɨmɨdöp.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Ñɨn ap Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia. Perisi bɨ rɨmnap abe, lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, ram mɨnöŋ Galili aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, ram mɨnöŋ Judia aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, Jerusalem nɨbö abe apöm, Jisas manö hag ñɨmɨdeia au asɨk mɨdeila. Pen Bɨ Kub kƚö nɨpe aip mɨdeia u me, Jisas nɨbi bɨ nan ga gau kalɨp gö kamɨŋ la.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Pen bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap ilöŋ lɨ dapöm, Jisas nɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, nɨp Jisas mɨdöp ram raul mɨgan u ud arun a gɨ gasɨ u nɨŋla.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Pen Jisas mɨdeia ram u nɨŋla, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu böŋ nöp sɨsɨ ga. Anɨg gö, wip ilöŋ lɨ daula anɨbu, dam ram adö laŋ amöm, ram u ud mɨgan hiɨköm, nagɨ löm, Jisas mɨdeia aŋ au gɨyaŋ yula.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Kale gasɨ nɨŋla, Jisas gö kamɨŋ lɨnɨm rö löp, a göm nɨŋeila rö, Jisas gasɨ kale u nɨŋöm, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Bɨ nɨŋeb yad, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Jisas anɨg hagö, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, gasɨ aŋ kale gau nöp ke nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi ban? Nɨpe God nɨp hag juöl gɨ hagab. God nɨpe añɨ nöp me nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp,” a göm, gasɨ kale u nöp nɨŋla.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Pen gasɨ nɨŋeila anɨbu, Jisas ke rɨk nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋabim?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Bɨ ap bɨ ap nɨp hagnab, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alabŋ Pen bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp ap mɨdeinab, bɨ ap nɨp hagnab, ‘Ne mɨñi nöp urak aru,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alab?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp u, kale manö anɨbu manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udmim a gem, manö anɨg göl hagnɨg gabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Ne mɨñi nöp urakmön, nöp ilöŋ lɨ daubal abañ bad u udmön, ado gɨ ram ne aru,” a ga.
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Anɨg hagö, nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp uraköm, nɨp ilöŋ lɨ daula abañ bad anɨbu udöm, God nɨp aij a göl gɨ, ram nɨpe ara.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib u dap ranöl gɨ hagla, “Mɨñi nan ke nɨbö yabɨƚ gajɨp nɨŋbun,” a göm, aiö waiö gɨla.
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Pen hainö Jisas amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep ap dakɨs ñeb ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Hib nɨpe u Lipai. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Ne aumön, yad aip arul,” a ga.
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Hageia, Lipai uraköm, wög gɨmɨdöp u arö göm, nan nɨpe gau magöŋhalö arö göm, Jisas aip arlö.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Pen Lipai ñɨñɨ löm, Jisas nɨp nan magö kub ram nɨpe u lau löm, bɨ dakɨs udep rɨmnap, nɨbi bɨ rɨmnap iru nöp wɨñ alö apöm, Jisas aip asɨköm nan magö ñɨŋeila.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Pen Jisas kale aip nan magö ñɨŋaia u nɨŋöm, bɨ Perisi rɨmnap abe, bɨ lo manö hag ñeb kale rɨmnap abe apöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, bɨ dakɨs udep gau abe aip asɨkmim nan ñɨŋabim?” ö gɨla.
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Anɨg haglö, Jisas manö anɨbu nɨŋöm kalɨp pen hagöm haga, “Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpun a gɨpal gau, wös wameb bɨ wɨñ alagpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp, hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, wös wameb bɨ wɨñ albal.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Anɨb unbö rö nöp, yad nɨbi bɨ, mɨd aij gɨpun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg auagpin; nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gun, mɨd aij gagpun, a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg aubin. Yad kalɨp manö aij hag ñɨnö, kale manö yad u nɨŋ udöm, nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, arö göm, God hagöp rö nöp göl,” a gem aubin.
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Pen kale rɨmnap Jisas nɨp hagla, “Jon bɨ nɨpe gau abe, Perisi bɨ kale gau abe ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ añɨ nɨŋun, a göm, nan magö ñɨŋagöm kɨyö nöp mɨdöm, God nɨp sabe gɨpal. Pen bɨ ne gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ nöp mɨdpal,” a gɨla.
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, nɨbi bɨ nɨpe gau aip nan kub ñɨŋnaböl u, bɨ rɨmnap uraköm, nɨhön gɨnɨg anɨg gabim a göm hagagnaböl.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Pen hainö bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu ud arlö, ñɨn anɨbu nɨbi bɨ nɨpe gau mög gö, nan magö ñɨŋagnaböl,” a ga.
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Waƚɨj nöd nɨbö ap gɨ dö geinab u, waƚɨj gɨsön nɨbö ap ud gɨ dö göm, dap al dör gɨlö, adɨp adɨp lagnab. Ke ke yabɨƚ löm, mɨhöŋgöl naij yabɨƚ gɨnab.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ mɨƚep mɨgan yaŋ hoŋ gagpal. Nɨhön gɨnɨg: hoŋ göm mame ñɨlö, ran ap ranöm, bɨŋ naij yabɨƚ hagöm pak gɨ dö göm hoŋ gö, kaj meme hañ u abe naij gɨnab.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, ñɨg wain kamɨŋ udöm, kaj meme hañ kamɨŋ mɨgan u nöp hoŋ lep.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Pen nɨbi bɨ ñɨg wain nöd nɨbö hadö ñɨŋbal gau, hainö ñɨg wain kamɨŋ gɨsön nɨbö u ñɨŋlö kalɨp aij gagnab; ‘Ñɨg wain nöd nɨbö u aij,’ a gɨnaböl,” a ga.
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.