Lucas 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Jisas ñɨn ap am Ñɨg Waŋö Genesared goƚ au mɨdöm, God Manö u hag ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru yabɨƚ, manö aij anɨbu nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöl gɨ aula.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Anɨg göl aulö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨŋa, bɨ kabsaƚ udep gau ñɨg magɨb mɨhöp dap ñɨg waŋö goƚ anɨb au löm, kabsaƚ udep uben gau uɫ gɨ mɨdeila.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Jisas nɨpe Saimon ñɨg magɨb adö u ujaŋɨd löm haga, “Yɨp ud neb neb gö, ñɨg waŋö aŋ söl au daŋ arɨn,” a ga. Hagö, Saimon ñɨg magɨb u ud neb neb gö, Jisas ñɨg waŋö aŋ söl au amöm ñɨg magɨb adö anɨbu asɨk mɨdöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Manö hag pɨs göm, Jisas Saimon nɨp haga, “Ñɨg magɨb i ñɨg uɫaŋ pɨrɨk gɨ dam ñɨg waŋö aŋ kub au daŋ ammim, uben yumim kabsaƚ udim,” a ga.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Hageia, Saimon pen haga, “Bɨ Kub, mɨñi sɨbön yaŋ nöp hon kabsaƚ nɨŋ aj aj aj, ram halö ru dam löp pen hon kabsaƚ rɨmnap udagpun. Pe ne anɨg hagpan rö, uben u haƚöwaƚö yu nɨŋun,” a ga.
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Anɨg hagöl göm uben yulö nɨŋöl gɨ, kabsaƚ iru nöp ap uben mɨgan u arlö, uben gau ajmaŋ rauöm, pak gɨ dö gɨnɨg rö ga.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Anɨg ga nɨŋöm, nɨmam bɨ ñɨg magɨb adö ap mɨdeila gau kalɨp ñɨn aiaŋ gɨlö, kale apöm kabsaƚ anɨb gau udöm, ñɨg magɨb anɨb mɨhau lɨlö, böŋ nöp ajmaŋ rauöm, ñɨg magɨb mɨhau pɨg lugnɨg rö ga.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 — ausente —
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 — ausente —
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Jisas anɨg hagö, ñɨg magɨb mɨhau dam ñɨg goƚ au löm, kabsaƚ nan gau arö göm, Jisas aip amöm ajmɨdal.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Pen hainö Jisas am daun ap mɨdö, bɨ wös hapeb hañ romaŋ gau magöŋhalö la bɨ ap apöm, Jisas mɨdeia söl au kugom yɨmöm nabɨc yɨhöŋ göm, haga, “Ne yɨp gö kamɨŋ lɨnɨg, gö kamɨŋ lɨnɨm,” a ga.
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Anɨg hagö, Jisas haga, “Yau, yad gɨnö, nöp kamɨŋ lɨnɨm,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas ñɨmagö nɨpe mɨlöbö löm bɨ anɨbu ud nɨŋö, magö anɨbu nöp wös hapeb gau böŋ nöp hir ga.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Wös hapeb gau hir gö, Jisas bɨ anɨbu nɨp haga, “Yad nöp ud nɨŋnö kamɨŋ löp u nɨbi bɨ gau hagagmön. Pen bɨ Mosɨs hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm haga rö, wös hapeb yɨp u kamɨŋ löp a gɨmön, am bɨ God nɨp nan sabe gɨpal gau kalɨp yamön, nan sabe gep u kalɨp ñɨmön hagmön, ‘Yɨp kamɨŋ löp rö, nan i God nɨp sabe gim,’ a gɨmön. Ne anɨg gɨmön, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, ‘Nɨpe kamɨŋ löp rö anɨg göp,’ a gɨnaböl,” a ga.
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Pen Jisas manö nɨpe u, ram mɨnöŋ gau magöŋhalö rɨgoŋ rɨgoŋ arö, nɨbi bɨ iru nöp, nɨp nɨŋun a göm, cɨro maƚo ñöm aumɨdal. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap manö aij nɨpe u nɨŋnɨg aumɨdal; rɨmnap hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm aumɨdal.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Pen ñɨn rɨmnap Jisas am ke mɨgan ap mɨdöm, Nap nɨp sabe gɨmɨdöp.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Ñɨn ap Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia. Perisi bɨ rɨmnap abe, lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, ram mɨnöŋ Galili aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, ram mɨnöŋ Judia aŋ au ram rɨƚɨg agƚö magöŋhalö gau nɨbö abe, Jerusalem nɨbö abe apöm, Jisas manö hag ñɨmɨdeia au asɨk mɨdeila. Pen Bɨ Kub kƚö nɨpe aip mɨdeia u me, Jisas nɨbi bɨ nan ga gau kalɨp gö kamɨŋ la.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Pen bɨ rɨmnap, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga ap ilöŋ lɨ dapöm, Jisas nɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, nɨp Jisas mɨdöp ram raul mɨgan u ud arun a gɨ gasɨ u nɨŋla.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Pen Jisas mɨdeia ram u nɨŋla, nɨbi bɨ gau ram raul mɨgan anɨbu böŋ nöp sɨsɨ ga. Anɨg gö, wip ilöŋ lɨ daula anɨbu, dam ram adö laŋ amöm, ram u ud mɨgan hiɨköm, nagɨ löm, Jisas mɨdeia aŋ au gɨyaŋ yula.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Kale gasɨ nɨŋla, Jisas gö kamɨŋ lɨnɨm rö löp, a göm nɨŋeila rö, Jisas gasɨ kale u nɨŋöm, bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Bɨ nɨŋeb yad, nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,” a ga.
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Jisas anɨg hagö, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, gasɨ aŋ kale gau nöp ke nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbi ban? Nɨpe God nɨp hag juöl gɨ hagab. God nɨpe añɨ nöp me nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp,” a göm, gasɨ kale u nöp nɨŋla.
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Pen gasɨ nɨŋeila anɨbu, Jisas ke rɨk nɨŋöm haga, “Kale nɨhön gɨnɨg yɨp gasɨ naij nɨŋabim?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 Bɨ ap bɨ ap nɨp hagnab, ‘Nan si nan naij gɨpan gau nɨŋem arö gabin,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alabŋ Pen bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp ap mɨdeinab, bɨ ap nɨp hagnab, ‘Ne mɨñi nöp urak aru,’ a gɨnab u, kale aigöl gɨmim nɨŋnabim nɨpe manö nɨŋö hagab aka manö pir alab?
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Bɨ Ñɨ nɨpe nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö gɨnɨm rö löp u, kale manö anɨbu manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udmim a gem, manö anɨg göl hagnɨg gabin,” a ga. Anɨg hagöm, Jisas bɨ ñɨmagö ma kɨƚa ga u nɨp haga, “Ne mɨñi nöp urakmön, nöp ilöŋ lɨ daubal abañ bad u udmön, ado gɨ ram ne aru,” a ga.
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Anɨg hagö, nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp uraköm, nɨp ilöŋ lɨ daula abañ bad anɨbu udöm, God nɨp aij a göl gɨ, ram nɨpe ara.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋmɨdeila gau magöŋhalö pa gɨƚɨ göm, God hib u dap ranöl gɨ hagla, “Mɨñi nan ke nɨbö yabɨƚ gajɨp nɨŋbun,” a göm, aiö waiö gɨla.
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Pen hainö Jisas amöm nɨŋa, bɨ dakɨs udep ap dakɨs ñeb ram raul mɨgan u asɨk mɨdeia. Hib nɨpe u Lipai. Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Ne aumön, yad aip arul,” a ga.
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Hageia, Lipai uraköm, wög gɨmɨdöp u arö göm, nan nɨpe gau magöŋhalö arö göm, Jisas aip arlö.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Pen Lipai ñɨñɨ löm, Jisas nɨp nan magö kub ram nɨpe u lau löm, bɨ dakɨs udep rɨmnap, nɨbi bɨ rɨmnap iru nöp wɨñ alö apöm, Jisas aip asɨköm nan magö ñɨŋeila.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Pen Jisas kale aip nan magö ñɨŋaia u nɨŋöm, bɨ Perisi rɨmnap abe, bɨ lo manö hag ñeb kale rɨmnap abe apöm, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hagla, “Kale nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau abe, bɨ dakɨs udep gau abe aip asɨkmim nan ñɨŋabim?” ö gɨla.
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Anɨg haglö, Jisas manö anɨbu nɨŋöm kalɨp pen hagöm haga, “Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpun a gɨpal gau, wös wameb bɨ wɨñ alagpal; nɨbi bɨ nan göp gau nöp, hanɨp gö kamɨŋ laŋ a göm, wös wameb bɨ wɨñ albal.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Anɨb unbö rö nöp, yad nɨbi bɨ, mɨd aij gɨpun a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg auagpin; nɨbi bɨ, hon nan si nan naij gun, mɨd aij gagpun, a göm gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp hagnɨg aubin. Yad kalɨp manö aij hag ñɨnö, kale manö yad u nɨŋ udöm, nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a göm, arö göm, God hagöp rö nöp göl,” a gem aubin.
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Pen kale rɨmnap Jisas nɨp hagla, “Jon bɨ nɨpe gau abe, Perisi bɨ kale gau abe ñɨn rɨmnap, God nɨp nöp gasɨ añɨ nɨŋun, a göm, nan magö ñɨŋagöm kɨyö nöp mɨdöm, God nɨp sabe gɨpal. Pen bɨ ne gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ nöp mɨdpal,” a gɨla.
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Anɨg hageila, Jisas kalɨp pen haga, “Bɨ ap nɨbi udöm, nɨbi bɨ nɨpe gau aip nan kub ñɨŋnaböl u, bɨ rɨmnap uraköm, nɨhön gɨnɨg anɨg gabim a göm hagagnaböl.
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Pen hainö bɨ rɨmnap apöm bɨ anɨbu ud arlö, ñɨn anɨbu nɨbi bɨ nɨpe gau mög gö, nan magö ñɨŋagnaböl,” a ga.
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Waƚɨj nöd nɨbö ap gɨ dö geinab u, waƚɨj gɨsön nɨbö ap ud gɨ dö göm, dap al dör gɨlö, adɨp adɨp lagnab. Ke ke yabɨƚ löm, mɨhöŋgöl naij yabɨƚ gɨnab.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Pen ñɨg wain u, u rö nöp. Ñɨg wain kamɨŋ u udöm, kaj meme hañ mɨƚep mɨgan yaŋ hoŋ gagpal. Nɨhön gɨnɨg: hoŋ göm mame ñɨlö, ran ap ranöm, bɨŋ naij yabɨƚ hagöm pak gɨ dö göm hoŋ gö, kaj meme hañ u abe naij gɨnab.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, ñɨg wain kamɨŋ udöm, kaj meme hañ kamɨŋ mɨgan u nöp hoŋ lep.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Pen nɨbi bɨ ñɨg wain nöd nɨbö hadö ñɨŋbal gau, hainö ñɨg wain kamɨŋ gɨsön nɨbö u ñɨŋlö kalɨp aij gagnab; ‘Ñɨg wain nöd nɨbö u aij,’ a gɨnaböl,” a ga.
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.