Lucas 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 — ausente —
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 — ausente —
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Nɨp kɨyö majö lö, Seden haga, “Ne ‘God Ñɨ nɨpe mɨdpin,’ a gɨpan u, kabö gai i hagö, bred rö laŋ,” a ga.
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Hageia, Jisas pen haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ gau, bred nöp ñɨŋöm kamɨŋ mɨdageinaböl,’ a gɨla,” a ga.
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Hagö, Seden Jisas nɨp dam dum kub laŋ ap amöm, ram mɨnöŋ aij aij kiŋ ke ke abadpal gau magöŋhalö, magö anɨbu nöp, Jisas nɨp yamöm haga,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Hageia Jisas pen haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God Bɨ Kub kale u hagöp rö gɨmim hib nɨpe nöp hagpe adö araŋ,’ a gɨla,” a ga.
8 Mas Jesus respondeu:
9 Jisas anɨg hageia, Seden nɨpe Jisas nɨp uɫ gɨ Jerusalem amöm, dam God sabe gep ram i adö laŋ gɨ lɨla adö u amöm haga, “Ne, ‘God Ñɨ nɨpe mɨdpin,’ a gɨpan u, pɨraŋɨd mɨnöŋ iƚ yaŋ lug.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 — ausente —
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 — ausente —
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Seden anɨg hageia, Jisas pen haga, “God Manö u manö rɨmnap halö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God Bɨ Kub u, nɨpe bɨ nɨŋö hagep aka bɨ pir alep, a gɨmim hagagmim,’ a gɨla,” a ga.
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Kɨjaki Jisas nɨp manö piral hag wasö nɨŋöm, arɨk arɨn a göm, gasɨ nɨpe gau nöp nɨŋa, “Uri wasö pen hainö ñɨn rɨmnap apem manö rɨmnap halö pir alem hag nɨŋnam,” a göm arɨk ara.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Pen God Ana Jisas nɨp kƚö ñö, Jisas nɨpe ado gɨ apöm ram mɨnöŋ Galili mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau, manö nɨpe u nɨŋöm, dam ram mɨnöŋ Galili aŋ gau magöŋhalö ud arla.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Nɨpe Juda magum gep ram gau amöm, manö hag ñɨ aij gö, nɨbi bɨ gau nɨpe bɨ aij yabɨƚ a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Pen Jisas nɨpe ram mɨnöŋ Galili aŋ gau gɨ aj pɨs göm, Nasared am mɨdeia. Daun anɨbu nɨpe nöd mɨdöm majö ga. Juda God nɨp sabe gep ñɨn kale u auö, nɨpe pör gɨmɨdöp rö, magum gep ram u amöm, uraköm God Manö u amgö lɨ nɨŋöm hagnɨg ga.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bɨ God manö hagep Aisaia kalɨ kƚiñ rɨka köp u nɨp dap ñɨlö, ud pɨƚaiöm, manö hagnɨg ga adɨŋ u amgö lɨ nɨŋöm kalɨp haga,
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Bɨ Kub u yɨp, wög yad gɨmön, a göm,
18 “O Espírito do Senhor
19 Pen, Bɨ Kub nɨbi bɨ udnab ñɨn aij u mɨñi auöp, a gem,
19 e proclamar o ano aceitável
20 Jisas manö kƚiñ anɨbu amgö lɨ nɨŋ hag pɨs göm, köp bad u ud wam wam göm, bɨ köp abad mɨdmɨdöp u nɨp adog ñöm asɨkö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ magum gep ram raul mɨdeila gau magöŋhalö amgö juöm nɨp nɨŋ ij halö lɨla.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Anɨg nɨŋeila, Jisas kalɨp haga, “God Manö adɨŋ anɨbu ud amgö lɨ nɨŋ kalöp hagnö nɨŋajim anɨbu, uri anɨg unbö rö nöp göp.
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Anɨg hagö, manö aij yabɨƚ haga u nɨŋöm, nɨbi bɨ nɨp ñɨñɨ löm, aiö gɨla. Pen gasɨ ap nɨŋöm, “Bɨ anɨbi Josep ñɨ nɨpe nöp aka?” göm, aiö waiö gɨla.
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Anɨg haglö, Jisas kalɨp haga, “Pen yad nɨŋbin, yɨp hagnabim, ‘Ne wös wameb bɨ, ne ke gɨmön nan ne ke göp u kamɨŋ lɨnab. Ne daun pro Kapaneam am mɨdmön, nan gagep rö gaina, yɨd acmal ajajɨp nɨŋbun u rö, mɨñi ram mɨnöŋ ne ke aui abe gö yɨd acmal ajö nɨŋun,’ a gɨnabim.
23 Então Jesus disse:
24 Pen kalöp nɨŋö hagabin, bɨ God manö hagep gau, ram mɨnöŋ ke gau amöm, manö aij u haglö, nɨŋö hagaböl a göm udnaböl. Pen ram mɨnöŋ kale ke u apöm haglö, bɨ hon gau ke hagaböl a göm, manö kalɨp udagnaböl.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Pen nɨŋim! Bɨ God manö hagep Ilaija mɨdeia ñɨn u, nɨbi yadu iru nöp Isrel au mɨdmɨdal. Mɨ mɨhau nɨgaŋ rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ u, möŋ alagö, nan magö ranagö, kɨyö kub yabɨƚ la.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Isrel nɨbi yadu rɨmnap kɨyö la gau iru yabɨƚ nöp mɨdeila au, pen God Ilaija nɨp yuö, am daun pro Sarepad ram mɨnöŋ daun kub Saidon söl au amöm, nan gagep rö gö, nɨbi yadu ap nan magö nɨpe iru nöp mɨdeia.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Pen adö anɨbu rö, hainö bɨ God manö hagep Ilaisa mɨdeia ñɨn u, Isrel nɨbi bɨ rɨmnap wös gɨsa la gau iru yabɨƚ nöp mɨdeila au, pen kalɨp rɨmnap gö kamɨŋ laga; Ilaisa bɨ Neman ram mɨnöŋ mɨlö kub Siria nɨbö u nɨp nöp gö, kamɨŋ la,” a ga.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Jisas anɨg hagö, Juda nɨbi bɨ magum gep ram raul mɨdeila gau nɨŋlö mulu kal yabɨƚ lugö,
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 — ausente —
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 — ausente —
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Jisas daun pro Kapaneam, ram mɨnöŋ Galili au am mɨdöm, Juda kai God nɨp sabe gep ñɨn u nɨbi bɨ kalɨp manö hag ña.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 God Manö u, Jisas kƚö naij göm kabö göl nöp hagö, kale aiö yabɨƚ gɨla.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Pen Juda magum gep ram raul aŋ anɨb au, bɨ kɨjaki abaŋ ala ap mɨdeia. Nɨpe meg mɨgan dap ranöm wɨñ kub alöm haga,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Bɨ Jisas Nasared nɨbö! Ne nɨhön gɨnɨg auban? Hanɨp gɨ naij gɨnɨg auban akaŋ Yad nöp nɨŋbin. God Bɨ Uɫ nɨpe u nöp auban,” a ga.
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Pen Jisas kɨjaki abaŋ al mɨdeia anɨbu nɨp hag göm haga, “Manö hagagmön! Bɨ u arö gɨmön höŋ aru!” a ga. Jisas hagö, kɨjaki aiön pi höŋ aröl gɨ bɨ anɨbu nɨp, nɨbi bɨ mɨdeila aŋ au ud yuöm ara. Pen nɨp mɨñu magö pakaga; kamɨŋ ara.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Bɨ kƚö yabɨƚ anɨbi, manö anɨbu gai nɨbö dapöm hagö, kɨjaki gau höŋ arbal?” ö gɨla.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Pen Jisas ga manö anɨbu ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö ud arla.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Pen Jisas Juda magum gep ram u arö göm Saimon ram u ara. Saimon nɨbor nɨpe u nan gö, hañ romaŋ nɨpe gau magöŋhalö mab rö inö me, nɨbi bɨ gau apöm Jisas nɨp hagla, “Aumön, ne Saimon nɨbor nɨp gö urak araŋ,” a gɨla.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Hageila, nɨpe nɨbi nan gö um mɨdeia söl au apöm, nan geia anɨbu hag gö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp nɨp arö göm ara. Nɨp kamɨŋ lö, uraköm, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau kalɨp nan magö ña.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Nɨbi bɨ anɨb au mɨdeila gau, manö anɨbu nɨŋöm, sɨdö wad ara magö u, nɨbi bɨ kale mɨña ga gau magöŋhalö dap Jisas mɨdeia au daula. Daueila, Jisas kalɨp añɨ añɨ ud nɨŋö kamɨŋ la.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Pen nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi nan gau abaŋ al mɨdeia gau hag yuö, höŋ amöl gɨ wɨñ kub alöm hagla, “Ne God Ñɨ nɨpe!” a gɨla. Kale Jisas nɨpe Krais u nɨŋöm anɨg hageila nɨŋöm Jisas nɨpe kalɨp hag göm haga, “Manö ap hagagmim,” a gö, haga rö nɨŋla.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ruö sɨb halö, Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ke am mɨdaiɨn, a göm, ram mɨnöŋ nöp aŋ gau ara. Ara pen nɨbi bɨ gau hain amöm, nɨp uƚhai nɨŋöm hagla, “Gau aragmön; hon aip mɨdaiun,” a gɨla.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Anɨg hageila Jisas haga, “God yɨp hag yuö aunö u, amem nɨbi bɨ ke mɨgan rɨmnap halö kalɨp u rö nöp God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u hag ñɨnabin,” a ga.
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Anɨg hagöm, Jisas Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau magöŋhalö gɨ ajöl gɨ, am Juda magum gep ram gau amöm, manö aij anɨbu kalɨp hag ñɨmɨdöp.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.