Lucas 24
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Ruö Sade ñɨn u, ram gɨsön rua magö u, nɨbi ugan anɨbu agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep u udöm, wip he hañ romaŋ anöŋ lɨ ñun, a göm, dam wip rɨgöl gɨla u arla.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Amöm nɨŋla, kabö haƚai kub wip rɨgöl mɨgan pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am ba lau mɨdeia.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Pen kale mɨgan anɨbu amöm nɨŋla, Bɨ Kub Jisas hañ romaŋ nɨpe mɨdageia.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ai göp, a göm, hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ bɨ mɨhau goƚ anɨb au uraköl mɨdailö. Bɨ mɨhau waƚɨj kale rud mailö halö unbö ke mɨdeia.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Nɨbi gau kale nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, kugom yɨmöm yɨhöŋ gɨlö nɨŋöl gɨmil, bɨ anɨb mɨhau haglö, “Nɨhön gɨnɨg bɨ kamɨŋ mɨdöp u nɨp wip rɨgöl gɨpal aŋ gai i uƚhai nɨŋ ajabim?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Nɨpe aui mɨdagöp; mɨdö nöp uraköp. Pen kalöp aip Galili mɨdöm manö haga u gasɨ nɨŋim.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Nɨpe kalöp haga, ‘Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp, ud nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal ñɨmagö adö kale lɨlö, nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö, umöm ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,’ a ga,” a gɨlö.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, gasɨ magö kale u pɨral hiɨkö, Jisas nöd Galili mɨdöm, manö haga anɨbu gasɨ nɨŋ dam nɨŋla.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Nɨbi gau kale wip rɨgöl u arö göm, kauyaŋ adö gɨ amöm, nan ga nɨŋla anɨbu, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gau abe hag ñɨla.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Nɨbi ugan manö hag ñɨla anɨbu, Maria Magdala u, Joana u, Jems nɨme Maria u, nɨbi rɨmnap halö.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Pen kale manö hag ñɨla anɨbu apdi nɨŋöm, nɨŋö hagaböl, a göm, nɨŋagla. Ñɨñɨƚoŋ löm rö hagaböl a göm gasɨ u nɨŋla.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Pen Pida manö anɨbu nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, rɨgöl gɨla kabö mɨgan u sɨpsɨp nɨŋa, wip waƚɨj wam wam gɨla bad u nöp mɨdeia. Anɨbu nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl göm, wip rɨgöl u arö göm kauyaŋ ado gɨ ara.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ñɨn anɨbu nöp, bɨ mɨhöp ram rɨƚɨg agƚö Emeas, yöp Jerusalem söl anɨb au arul, a gɨmil, adan amöl gɨmil,
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 nan nɨhön nɨhön geia nɨŋlö manö u agamɨj hag nɨŋöl gɨ arailö.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Arailö nɨŋöl göm, Jisas jöl adö apöm, kalɨp mɨhöŋ uɫ göm ara.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Pen bɨ anɨb mɨhau Jisas nɨp nɨŋblep u pen God gasɨ magö kalɨp mɨhöŋ u geia nɨŋöm gasɨ hauƚ alö, Jisas nɨp nɨŋlö bɨ unbö ke rö la.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Nɨpe kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm haga, “Manö u nɨhön manö haglö arab?” ö ga.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 bɨ Kliopas haga, “Ne nöp me, mɨñi ñɨn pro bad i Jerusalem aui am mɨdmön nan nɨhön nɨhön gab u nɨŋagpan ar?” a ga.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Hageia, Jisas haga, “Nan anɨbu nɨhön gö hagabil?” ö ga.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 — ausente —
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Mɨñi sɨb halö magö u, nɨbi ugan hon ap, am nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u nɨŋöm, ap hanɨp nan nɨhön nɨhön göp u hag ñɨlö nɨŋun pa gɨƚɨ gɨpun.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Nɨbi gau kale hagpal, ‘Wip he mɨlö u mɨdagajɨp, pen ejol mɨhau apil hagpil, “Nɨpe uraköm kamɨŋ mɨdöp,” a gɨpil,’ a gɨpal.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Anɨg haglö, bɨ hon rɨmnap nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u amöm nɨŋbal, nɨbi gau hagajal rö nöp mɨdajɨp. Pen Jisas nɨp nɨŋagpal,” a gɨlö.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Anɨg hagailö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ gasɨ nɨŋ aij gagpil. Bɨ God manö hagep gau manö hagla u magöŋhalö, nɨhön gɨnɨg manö nɨŋö hagpal a gɨmil nɨŋagpil?
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 God haga rö, Mesaia u nöd ilön kub yabɨƚ udnab me, pen hainö mailö aij ke halö mɨdeinab,” a ga.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Anɨg hagöm, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau magöŋhalö abe, Krais nɨp God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla mɨdöp manö anɨbu magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gö ara.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ram mɨnöŋ areila söl anɨb au amjaköm, Jisas kalɨp mɨhöŋ abhak löm, arnɨg rö ga.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Pen kalpe mɨhöŋ nɨp manö kƚö gɨmil haglö, “Dugöp i aubun. Sɨbön gɨnɨg gab nɨŋöm ne auö hol mɨhöŋ aip hanun,” a gɨlö. Haglö, kalpe mɨhöŋ aip ram arla.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ram am mɨdöm, nan ñɨŋnɨg, nɨpe bred udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm kalɨp mɨhöŋ ñö nɨŋöl gɨ,
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 gasɨ magö kalpe mɨhöŋ u gasɨ wakö, u Jisas nöp, a gɨmil nɨŋlö nɨŋöl göm, agamɨj ur ga.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Anɨg ga u nɨŋmil haglö, “Adan aŋ au apöl gun, manö rɨmnap hag ñöl gɨ, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö iƚ u rɨmnap hag ñöl gajɨp u, mɨdmagö halɨp u mab rö inöm pɨƚu gɨ ñöb,” a gɨlö.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Anɨg hagmil, magö anɨbu nöp kauyaŋ ado gɨ Jerusalem ammil nɨŋlö, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ, nɨbi bɨ nɨŋeb kale rɨmnap halö aip ap magum göm mɨdeila.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Amjakmil kale nɨŋlö, nɨbi bɨ gau kale ke Jisas nɨp manö hagmɨdeila. “Nɨŋö nöp! Jisas uma u pen kauyaŋ uraköm, ap Saimon mɨdajɨp au waiö lajɨp nɨŋöb,” a gɨla.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Manö hageila anɨbu nɨŋmil, bɨ mɨhau haglö, “Hol mɨhöŋ adan aŋ au arajul, Jisas halɨp nable pakajɨp, dam ram hol mɨhöŋ u amun, nan ñɨŋnɨg gun, nɨpe bred udöm, God nɨp aij a gajɨp u, u Jisas nöp a gul nɨŋbul,” a gɨlö.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Pen manö anɨbu hag mɨdailö nɨŋöl göm, Jisas nɨpe ke mɨdeila aŋ au waiö lɨ aŋ au gɨlaŋ urak mɨdöm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Hageia, kale wip ana, a göm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Pɨñɨŋ geila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabimŋ Amgö kale ke nɨŋbim u pen nɨhön gɨnɨg gasɨ mɨhöp nɨŋabim?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ñɨmagö ma yad gau nɨŋim. Yad nöp me! Yɨp ud po nɨŋmim nɨŋnabim. Wip ana hañ romaŋ le halö mɨdagöp. Pen yad yuö abe, le abe mɨdpin u, amgö kale ke hadö nɨŋabim,” a ga.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Anɨg hagöl göm, ñɨmagö ma nɨpe gau kalɨp yama.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Anɨg gö, kale mɨñ mɨñ göl gɨ, gasɨ mɨlö löl gɨ, u Jisas nöp aka göm, gasɨ mɨhöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp haga, “Nan ñɨŋeb kale rɨmnap aui mɨdöp aka?” ga.
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Hageia, nɨp kabsaƚ lau lɨla ap ñɨla.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Kale nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe kabsaƚ anɨbu ud ñɨŋa.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Pen Jisas kalɨp haga, “Nöd yad kale aip mɨdem, mɨñi yɨp göp unbö rö u gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨmɨdin. Mosɨs yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, bɨ God manö hagep yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, yɨp kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp magöŋhalö unbö rö nöp gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨ aij gɨnö,” a ga.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Anɨg hagöm, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋ aij gɨlaŋ, a göm, gasɨ aij yabɨƚ u kalɨp ña.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Nɨpe anɨg göm, kalɨp haga, “Nöd gau kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Mesaia u ilön kub udöm umö, rɨgöl gɨlö, ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Anɨb u, manö aij nɨpe u ram mɨnöŋ Jerusalem iƚ gɨ hag ñöm, hag ñɨ damöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö göm, Krais nɨp cɨg gɨlö nɨŋöl göm, nan naij prɨ kale u ƚɨk gɨ yunab,’ a gɨla.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pen yɨp ga anɨbu amgö magö kale ke nɨŋbim.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Pen Bapi yad manö nöd hag la rö, yad kalöp ñɨnabin. Anɨb u, kale daun kub aui nöp mɨdmim, abad mɨdaimim. Kumi kabö adö laŋ au nɨbö pɨdöŋ ke apöm kalöp goŋ leinab u nɨŋmim arnabim,” a ga.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Anɨg hagöm, kalɨp paŋɨd damöm, Jerusalem arö göm, ram rɨƚɨg agƚö Bedani söl au amöm, God kalɨp abad mɨdeiaŋ, a göm, ñɨmagö nɨpe dap ranöm, God nɨp sabe ga.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Jisas anɨg gö nɨŋöl göm, God nɨp dam ap ran jak ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Anɨg gö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ, hib nɨpe u haglö adö arö nɨŋöl göm, ado gɨ Jerusalem arla.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Amöm, pör pör nöp God nɨp sabe gep ram raul mɨgan u amöm, God hib nɨpe haglö adö armɨdöp.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.