Lucas 24

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ruö Sade ñɨn u, ram gɨsön rua magö u, nɨbi ugan anɨbu agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep u udöm, wip he hañ romaŋ anöŋ lɨ ñun, a göm, dam wip rɨgöl gɨla u arla.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Amöm nɨŋla, kabö haƚai kub wip rɨgöl mɨgan pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am ba lau mɨdeia.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Pen kale mɨgan anɨbu amöm nɨŋla, Bɨ Kub Jisas hañ romaŋ nɨpe mɨdageia.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ai göp, a göm, hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ bɨ mɨhau goƚ anɨb au uraköl mɨdailö. Bɨ mɨhau waƚɨj kale rud mailö halö unbö ke mɨdeia.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Nɨbi gau kale nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, kugom yɨmöm yɨhöŋ gɨlö nɨŋöl gɨmil, bɨ anɨb mɨhau haglö, “Nɨhön gɨnɨg bɨ kamɨŋ mɨdöp u nɨp wip rɨgöl gɨpal aŋ gai i uƚhai nɨŋ ajabim?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Nɨpe aui mɨdagöp; mɨdö nöp uraköp. Pen kalöp aip Galili mɨdöm manö haga u gasɨ nɨŋim.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Nɨpe kalöp haga, ‘Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp, ud nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal ñɨmagö adö kale lɨlö, nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö, umöm ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,’ a ga,” a gɨlö.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, gasɨ magö kale u pɨral hiɨkö, Jisas nöd Galili mɨdöm, manö haga anɨbu gasɨ nɨŋ dam nɨŋla.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Nɨbi gau kale wip rɨgöl u arö göm, kauyaŋ adö gɨ amöm, nan ga nɨŋla anɨbu, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gau abe hag ñɨla.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Nɨbi ugan manö hag ñɨla anɨbu, Maria Magdala u, Joana u, Jems nɨme Maria u, nɨbi rɨmnap halö.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Pen kale manö hag ñɨla anɨbu apdi nɨŋöm, nɨŋö hagaböl, a göm, nɨŋagla. Ñɨñɨƚoŋ löm rö hagaböl a göm gasɨ u nɨŋla.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Pen Pida manö anɨbu nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, rɨgöl gɨla kabö mɨgan u sɨpsɨp nɨŋa, wip waƚɨj wam wam gɨla bad u nöp mɨdeia. Anɨbu nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl göm, wip rɨgöl u arö göm kauyaŋ ado gɨ ara.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ñɨn anɨbu nöp, bɨ mɨhöp ram rɨƚɨg agƚö Emeas, yöp Jerusalem söl anɨb au arul, a gɨmil, adan amöl gɨmil,
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 nan nɨhön nɨhön geia nɨŋlö manö u agamɨj hag nɨŋöl gɨ arailö.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Arailö nɨŋöl göm, Jisas jöl adö apöm, kalɨp mɨhöŋ uɫ göm ara.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Pen bɨ anɨb mɨhau Jisas nɨp nɨŋblep u pen God gasɨ magö kalɨp mɨhöŋ u geia nɨŋöm gasɨ hauƚ alö, Jisas nɨp nɨŋlö bɨ unbö ke rö la.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Nɨpe kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm haga, “Manö u nɨhön manö haglö arab?” ö ga.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 bɨ Kliopas haga, “Ne nöp me, mɨñi ñɨn pro bad i Jerusalem aui am mɨdmön nan nɨhön nɨhön gab u nɨŋagpan ar?” a ga.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Hageia, Jisas haga, “Nan anɨbu nɨhön gö hagabil?” ö ga.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Mɨñi sɨb halö magö u, nɨbi ugan hon ap, am nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u nɨŋöm, ap hanɨp nan nɨhön nɨhön göp u hag ñɨlö nɨŋun pa gɨƚɨ gɨpun.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Nɨbi gau kale hagpal, ‘Wip he mɨlö u mɨdagajɨp, pen ejol mɨhau apil hagpil, “Nɨpe uraköm kamɨŋ mɨdöp,” a gɨpil,’ a gɨpal.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Anɨg haglö, bɨ hon rɨmnap nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u amöm nɨŋbal, nɨbi gau hagajal rö nöp mɨdajɨp. Pen Jisas nɨp nɨŋagpal,” a gɨlö.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Anɨg hagailö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ gasɨ nɨŋ aij gagpil. Bɨ God manö hagep gau manö hagla u magöŋhalö, nɨhön gɨnɨg manö nɨŋö hagpal a gɨmil nɨŋagpil?
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 God haga rö, Mesaia u nöd ilön kub yabɨƚ udnab me, pen hainö mailö aij ke halö mɨdeinab,” a ga.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Anɨg hagöm, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau magöŋhalö abe, Krais nɨp God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla mɨdöp manö anɨbu magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gö ara.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ram mɨnöŋ areila söl anɨb au amjaköm, Jisas kalɨp mɨhöŋ abhak löm, arnɨg rö ga.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pen kalpe mɨhöŋ nɨp manö kƚö gɨmil haglö, “Dugöp i aubun. Sɨbön gɨnɨg gab nɨŋöm ne auö hol mɨhöŋ aip hanun,” a gɨlö. Haglö, kalpe mɨhöŋ aip ram arla.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ram am mɨdöm, nan ñɨŋnɨg, nɨpe bred udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm kalɨp mɨhöŋ ñö nɨŋöl gɨ,
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 gasɨ magö kalpe mɨhöŋ u gasɨ wakö, u Jisas nöp, a gɨmil nɨŋlö nɨŋöl göm, agamɨj ur ga.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Anɨg ga u nɨŋmil haglö, “Adan aŋ au apöl gun, manö rɨmnap hag ñöl gɨ, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö iƚ u rɨmnap hag ñöl gajɨp u, mɨdmagö halɨp u mab rö inöm pɨƚu gɨ ñöb,” a gɨlö.
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Anɨg hagmil, magö anɨbu nöp kauyaŋ ado gɨ Jerusalem ammil nɨŋlö, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ, nɨbi bɨ nɨŋeb kale rɨmnap halö aip ap magum göm mɨdeila.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Amjakmil kale nɨŋlö, nɨbi bɨ gau kale ke Jisas nɨp manö hagmɨdeila. “Nɨŋö nöp! Jisas uma u pen kauyaŋ uraköm, ap Saimon mɨdajɨp au waiö lajɨp nɨŋöb,” a gɨla.
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Manö hageila anɨbu nɨŋmil, bɨ mɨhau haglö, “Hol mɨhöŋ adan aŋ au arajul, Jisas halɨp nable pakajɨp, dam ram hol mɨhöŋ u amun, nan ñɨŋnɨg gun, nɨpe bred udöm, God nɨp aij a gajɨp u, u Jisas nöp a gul nɨŋbul,” a gɨlö.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Pen manö anɨbu hag mɨdailö nɨŋöl göm, Jisas nɨpe ke mɨdeila aŋ au waiö lɨ aŋ au gɨlaŋ urak mɨdöm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Hageia, kale wip ana, a göm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Pɨñɨŋ geila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabimŋ Amgö kale ke nɨŋbim u pen nɨhön gɨnɨg gasɨ mɨhöp nɨŋabim?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ñɨmagö ma yad gau nɨŋim. Yad nöp me! Yɨp ud po nɨŋmim nɨŋnabim. Wip ana hañ romaŋ le halö mɨdagöp. Pen yad yuö abe, le abe mɨdpin u, amgö kale ke hadö nɨŋabim,” a ga.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Anɨg hagöl göm, ñɨmagö ma nɨpe gau kalɨp yama.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Anɨg gö, kale mɨñ mɨñ göl gɨ, gasɨ mɨlö löl gɨ, u Jisas nöp aka göm, gasɨ mɨhöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp haga, “Nan ñɨŋeb kale rɨmnap aui mɨdöp aka?” ga.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Hageia, nɨp kabsaƚ lau lɨla ap ñɨla.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Kale nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe kabsaƚ anɨbu ud ñɨŋa.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Pen Jisas kalɨp haga, “Nöd yad kale aip mɨdem, mɨñi yɨp göp unbö rö u gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨmɨdin. Mosɨs yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, bɨ God manö hagep yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, yɨp kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp magöŋhalö unbö rö nöp gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨ aij gɨnö,” a ga.
44 E disse-lhes:
45 Anɨg hagöm, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋ aij gɨlaŋ, a göm, gasɨ aij yabɨƚ u kalɨp ña.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Nɨpe anɨg göm, kalɨp haga, “Nöd gau kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Mesaia u ilön kub udöm umö, rɨgöl gɨlö, ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Anɨb u, manö aij nɨpe u ram mɨnöŋ Jerusalem iƚ gɨ hag ñöm, hag ñɨ damöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö göm, Krais nɨp cɨg gɨlö nɨŋöl göm, nan naij prɨ kale u ƚɨk gɨ yunab,’ a gɨla.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pen yɨp ga anɨbu amgö magö kale ke nɨŋbim.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Pen Bapi yad manö nöd hag la rö, yad kalöp ñɨnabin. Anɨb u, kale daun kub aui nöp mɨdmim, abad mɨdaimim. Kumi kabö adö laŋ au nɨbö pɨdöŋ ke apöm kalöp goŋ leinab u nɨŋmim arnabim,” a ga.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Anɨg hagöm, kalɨp paŋɨd damöm, Jerusalem arö göm, ram rɨƚɨg agƚö Bedani söl au amöm, God kalɨp abad mɨdeiaŋ, a göm, ñɨmagö nɨpe dap ranöm, God nɨp sabe ga.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Jisas anɨg gö nɨŋöl göm, God nɨp dam ap ran jak ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Anɨg gö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ, hib nɨpe u haglö adö arö nɨŋöl göm, ado gɨ Jerusalem arla.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Amöm, pör pör nöp God nɨp sabe gep ram raul mɨgan u amöm, God hib nɨpe haglö adö armɨdöp.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.