Lucas 24

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ruö Sade ñɨn u, ram gɨsön rua magö u, nɨbi ugan anɨbu agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep u udöm, wip he hañ romaŋ anöŋ lɨ ñun, a göm, dam wip rɨgöl gɨla u arla.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Amöm nɨŋla, kabö haƚai kub wip rɨgöl mɨgan pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am ba lau mɨdeia.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Pen kale mɨgan anɨbu amöm nɨŋla, Bɨ Kub Jisas hañ romaŋ nɨpe mɨdageia.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ai göp, a göm, hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ bɨ mɨhau goƚ anɨb au uraköl mɨdailö. Bɨ mɨhau waƚɨj kale rud mailö halö unbö ke mɨdeia.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Nɨbi gau kale nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, kugom yɨmöm yɨhöŋ gɨlö nɨŋöl gɨmil, bɨ anɨb mɨhau haglö, “Nɨhön gɨnɨg bɨ kamɨŋ mɨdöp u nɨp wip rɨgöl gɨpal aŋ gai i uƚhai nɨŋ ajabim?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Nɨpe aui mɨdagöp; mɨdö nöp uraköp. Pen kalöp aip Galili mɨdöm manö haga u gasɨ nɨŋim.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Nɨpe kalöp haga, ‘Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp, ud nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal ñɨmagö adö kale lɨlö, nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö, umöm ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,’ a ga,” a gɨlö.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, gasɨ magö kale u pɨral hiɨkö, Jisas nöd Galili mɨdöm, manö haga anɨbu gasɨ nɨŋ dam nɨŋla.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Nɨbi gau kale wip rɨgöl u arö göm, kauyaŋ adö gɨ amöm, nan ga nɨŋla anɨbu, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gau abe hag ñɨla.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Nɨbi ugan manö hag ñɨla anɨbu, Maria Magdala u, Joana u, Jems nɨme Maria u, nɨbi rɨmnap halö.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Pen kale manö hag ñɨla anɨbu apdi nɨŋöm, nɨŋö hagaböl, a göm, nɨŋagla. Ñɨñɨƚoŋ löm rö hagaböl a göm gasɨ u nɨŋla.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Pen Pida manö anɨbu nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, rɨgöl gɨla kabö mɨgan u sɨpsɨp nɨŋa, wip waƚɨj wam wam gɨla bad u nöp mɨdeia. Anɨbu nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl göm, wip rɨgöl u arö göm kauyaŋ ado gɨ ara.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ñɨn anɨbu nöp, bɨ mɨhöp ram rɨƚɨg agƚö Emeas, yöp Jerusalem söl anɨb au arul, a gɨmil, adan amöl gɨmil,
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 nan nɨhön nɨhön geia nɨŋlö manö u agamɨj hag nɨŋöl gɨ arailö.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Arailö nɨŋöl göm, Jisas jöl adö apöm, kalɨp mɨhöŋ uɫ göm ara.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Pen bɨ anɨb mɨhau Jisas nɨp nɨŋblep u pen God gasɨ magö kalɨp mɨhöŋ u geia nɨŋöm gasɨ hauƚ alö, Jisas nɨp nɨŋlö bɨ unbö ke rö la.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Nɨpe kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm haga, “Manö u nɨhön manö haglö arab?” ö ga.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 bɨ Kliopas haga, “Ne nöp me, mɨñi ñɨn pro bad i Jerusalem aui am mɨdmön nan nɨhön nɨhön gab u nɨŋagpan ar?” a ga.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Hageia, Jisas haga, “Nan anɨbu nɨhön gö hagabil?” ö ga.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Mɨñi sɨb halö magö u, nɨbi ugan hon ap, am nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u nɨŋöm, ap hanɨp nan nɨhön nɨhön göp u hag ñɨlö nɨŋun pa gɨƚɨ gɨpun.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Nɨbi gau kale hagpal, ‘Wip he mɨlö u mɨdagajɨp, pen ejol mɨhau apil hagpil, “Nɨpe uraköm kamɨŋ mɨdöp,” a gɨpil,’ a gɨpal.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Anɨg haglö, bɨ hon rɨmnap nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u amöm nɨŋbal, nɨbi gau hagajal rö nöp mɨdajɨp. Pen Jisas nɨp nɨŋagpal,” a gɨlö.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Anɨg hagailö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ gasɨ nɨŋ aij gagpil. Bɨ God manö hagep gau manö hagla u magöŋhalö, nɨhön gɨnɨg manö nɨŋö hagpal a gɨmil nɨŋagpil?
25 Então ele lhes disse:
26 God haga rö, Mesaia u nöd ilön kub yabɨƚ udnab me, pen hainö mailö aij ke halö mɨdeinab,” a ga.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Anɨg hagöm, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau magöŋhalö abe, Krais nɨp God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla mɨdöp manö anɨbu magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gö ara.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ram mɨnöŋ areila söl anɨb au amjaköm, Jisas kalɨp mɨhöŋ abhak löm, arnɨg rö ga.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Pen kalpe mɨhöŋ nɨp manö kƚö gɨmil haglö, “Dugöp i aubun. Sɨbön gɨnɨg gab nɨŋöm ne auö hol mɨhöŋ aip hanun,” a gɨlö. Haglö, kalpe mɨhöŋ aip ram arla.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Ram am mɨdöm, nan ñɨŋnɨg, nɨpe bred udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm kalɨp mɨhöŋ ñö nɨŋöl gɨ,
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 gasɨ magö kalpe mɨhöŋ u gasɨ wakö, u Jisas nöp, a gɨmil nɨŋlö nɨŋöl göm, agamɨj ur ga.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Anɨg ga u nɨŋmil haglö, “Adan aŋ au apöl gun, manö rɨmnap hag ñöl gɨ, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö iƚ u rɨmnap hag ñöl gajɨp u, mɨdmagö halɨp u mab rö inöm pɨƚu gɨ ñöb,” a gɨlö.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Anɨg hagmil, magö anɨbu nöp kauyaŋ ado gɨ Jerusalem ammil nɨŋlö, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ, nɨbi bɨ nɨŋeb kale rɨmnap halö aip ap magum göm mɨdeila.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Amjakmil kale nɨŋlö, nɨbi bɨ gau kale ke Jisas nɨp manö hagmɨdeila. “Nɨŋö nöp! Jisas uma u pen kauyaŋ uraköm, ap Saimon mɨdajɨp au waiö lajɨp nɨŋöb,” a gɨla.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Manö hageila anɨbu nɨŋmil, bɨ mɨhau haglö, “Hol mɨhöŋ adan aŋ au arajul, Jisas halɨp nable pakajɨp, dam ram hol mɨhöŋ u amun, nan ñɨŋnɨg gun, nɨpe bred udöm, God nɨp aij a gajɨp u, u Jisas nöp a gul nɨŋbul,” a gɨlö.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Pen manö anɨbu hag mɨdailö nɨŋöl göm, Jisas nɨpe ke mɨdeila aŋ au waiö lɨ aŋ au gɨlaŋ urak mɨdöm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Hageia, kale wip ana, a göm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Pɨñɨŋ geila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabimŋ Amgö kale ke nɨŋbim u pen nɨhön gɨnɨg gasɨ mɨhöp nɨŋabim?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ñɨmagö ma yad gau nɨŋim. Yad nöp me! Yɨp ud po nɨŋmim nɨŋnabim. Wip ana hañ romaŋ le halö mɨdagöp. Pen yad yuö abe, le abe mɨdpin u, amgö kale ke hadö nɨŋabim,” a ga.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Anɨg hagöl göm, ñɨmagö ma nɨpe gau kalɨp yama.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Anɨg gö, kale mɨñ mɨñ göl gɨ, gasɨ mɨlö löl gɨ, u Jisas nöp aka göm, gasɨ mɨhöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp haga, “Nan ñɨŋeb kale rɨmnap aui mɨdöp aka?” ga.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Hageia, nɨp kabsaƚ lau lɨla ap ñɨla.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Kale nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe kabsaƚ anɨbu ud ñɨŋa.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Pen Jisas kalɨp haga, “Nöd yad kale aip mɨdem, mɨñi yɨp göp unbö rö u gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨmɨdin. Mosɨs yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, bɨ God manö hagep yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, yɨp kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp magöŋhalö unbö rö nöp gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨ aij gɨnö,” a ga.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Anɨg hagöm, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋ aij gɨlaŋ, a göm, gasɨ aij yabɨƚ u kalɨp ña.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Nɨpe anɨg göm, kalɨp haga, “Nöd gau kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Mesaia u ilön kub udöm umö, rɨgöl gɨlö, ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab.
46 E disse-lhes:
47 Anɨb u, manö aij nɨpe u ram mɨnöŋ Jerusalem iƚ gɨ hag ñöm, hag ñɨ damöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö göm, Krais nɨp cɨg gɨlö nɨŋöl göm, nan naij prɨ kale u ƚɨk gɨ yunab,’ a gɨla.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Pen yɨp ga anɨbu amgö magö kale ke nɨŋbim.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Pen Bapi yad manö nöd hag la rö, yad kalöp ñɨnabin. Anɨb u, kale daun kub aui nöp mɨdmim, abad mɨdaimim. Kumi kabö adö laŋ au nɨbö pɨdöŋ ke apöm kalöp goŋ leinab u nɨŋmim arnabim,” a ga.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Anɨg hagöm, kalɨp paŋɨd damöm, Jerusalem arö göm, ram rɨƚɨg agƚö Bedani söl au amöm, God kalɨp abad mɨdeiaŋ, a göm, ñɨmagö nɨpe dap ranöm, God nɨp sabe ga.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Jisas anɨg gö nɨŋöl göm, God nɨp dam ap ran jak ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Anɨg gö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ, hib nɨpe u haglö adö arö nɨŋöl göm, ado gɨ Jerusalem arla.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Amöm, pör pör nöp God nɨp sabe gep ram raul mɨgan u amöm, God hib nɨpe haglö adö armɨdöp.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.