Lucas 24
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Ruö Sade ñɨn u, ram gɨsön rua magö u, nɨbi ugan anɨbu agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep u udöm, wip he hañ romaŋ anöŋ lɨ ñun, a göm, dam wip rɨgöl gɨla u arla.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Amöm nɨŋla, kabö haƚai kub wip rɨgöl mɨgan pɨƚ gɨla u, ƚɨƚɨ gɨ am ba lau mɨdeia.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Pen kale mɨgan anɨbu amöm nɨŋla, Bɨ Kub Jisas hañ romaŋ nɨpe mɨdageia.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ai göp, a göm, hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, adɨŋ bɨ mɨhau goƚ anɨb au uraköl mɨdailö. Bɨ mɨhau waƚɨj kale rud mailö halö unbö ke mɨdeia.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Nɨbi gau kale nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, kugom yɨmöm yɨhöŋ gɨlö nɨŋöl gɨmil, bɨ anɨb mɨhau haglö, “Nɨhön gɨnɨg bɨ kamɨŋ mɨdöp u nɨp wip rɨgöl gɨpal aŋ gai i uƚhai nɨŋ ajabim?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Nɨpe aui mɨdagöp; mɨdö nöp uraköp. Pen kalöp aip Galili mɨdöm manö haga u gasɨ nɨŋim.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Nɨpe kalöp haga, ‘Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp, ud nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal ñɨmagö adö kale lɨlö, nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö, umöm ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,’ a ga,” a gɨlö.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, gasɨ magö kale u pɨral hiɨkö, Jisas nöd Galili mɨdöm, manö haga anɨbu gasɨ nɨŋ dam nɨŋla.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Nɨbi gau kale wip rɨgöl u arö göm, kauyaŋ adö gɨ amöm, nan ga nɨŋla anɨbu, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ gau abe, nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gau abe hag ñɨla.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Nɨbi ugan manö hag ñɨla anɨbu, Maria Magdala u, Joana u, Jems nɨme Maria u, nɨbi rɨmnap halö.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Pen kale manö hag ñɨla anɨbu apdi nɨŋöm, nɨŋö hagaböl, a göm, nɨŋagla. Ñɨñɨƚoŋ löm rö hagaböl a göm gasɨ u nɨŋla.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Pen Pida manö anɨbu nɨŋöm, gɨ dö gɨ amöm, rɨgöl gɨla kabö mɨgan u sɨpsɨp nɨŋa, wip waƚɨj wam wam gɨla bad u nöp mɨdeia. Anɨbu nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, gasɨ mɨlö yabɨƚ löl göm, wip rɨgöl u arö göm kauyaŋ ado gɨ ara.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ñɨn anɨbu nöp, bɨ mɨhöp ram rɨƚɨg agƚö Emeas, yöp Jerusalem söl anɨb au arul, a gɨmil, adan amöl gɨmil,
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 nan nɨhön nɨhön geia nɨŋlö manö u agamɨj hag nɨŋöl gɨ arailö.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Arailö nɨŋöl göm, Jisas jöl adö apöm, kalɨp mɨhöŋ uɫ göm ara.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Pen bɨ anɨb mɨhau Jisas nɨp nɨŋblep u pen God gasɨ magö kalɨp mɨhöŋ u geia nɨŋöm gasɨ hauƚ alö, Jisas nɨp nɨŋlö bɨ unbö ke rö la.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Nɨpe kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm haga, “Manö u nɨhön manö haglö arab?” ö ga.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 bɨ Kliopas haga, “Ne nöp me, mɨñi ñɨn pro bad i Jerusalem aui am mɨdmön nan nɨhön nɨhön gab u nɨŋagpan ar?” a ga.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Hageia, Jisas haga, “Nan anɨbu nɨhön gö hagabil?” ö ga.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 — ausente —
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Mɨñi sɨb halö magö u, nɨbi ugan hon ap, am nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u nɨŋöm, ap hanɨp nan nɨhön nɨhön göp u hag ñɨlö nɨŋun pa gɨƚɨ gɨpun.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 Nɨbi gau kale hagpal, ‘Wip he mɨlö u mɨdagajɨp, pen ejol mɨhau apil hagpil, “Nɨpe uraköm kamɨŋ mɨdöp,” a gɨpil,’ a gɨpal.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Anɨg haglö, bɨ hon rɨmnap nɨp rɨgöl gɨla uƚöm mɨgan ka u amöm nɨŋbal, nɨbi gau hagajal rö nöp mɨdajɨp. Pen Jisas nɨp nɨŋagpal,” a gɨlö.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Anɨg hagailö, Jisas haga, “Kale mɨhöŋ gasɨ nɨŋ aij gagpil. Bɨ God manö hagep gau manö hagla u magöŋhalö, nɨhön gɨnɨg manö nɨŋö hagpal a gɨmil nɨŋagpil?
25 Então Jesus lhes disse:
26 God haga rö, Mesaia u nöd ilön kub yabɨƚ udnab me, pen hainö mailö aij ke halö mɨdeinab,” a ga.
26 Pois era preciso que o
27 Anɨg hagöm, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau magöŋhalö abe, Krais nɨp God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla mɨdöp manö anɨbu magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gö ara.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ram mɨnöŋ areila söl anɨb au amjaköm, Jisas kalɨp mɨhöŋ abhak löm, arnɨg rö ga.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Pen kalpe mɨhöŋ nɨp manö kƚö gɨmil haglö, “Dugöp i aubun. Sɨbön gɨnɨg gab nɨŋöm ne auö hol mɨhöŋ aip hanun,” a gɨlö. Haglö, kalpe mɨhöŋ aip ram arla.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ram am mɨdöm, nan ñɨŋnɨg, nɨpe bred udöm, God nɨp aij, a göm, ud jö göm kalɨp mɨhöŋ ñö nɨŋöl gɨ,
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 gasɨ magö kalpe mɨhöŋ u gasɨ wakö, u Jisas nöp, a gɨmil nɨŋlö nɨŋöl göm, agamɨj ur ga.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Anɨg ga u nɨŋmil haglö, “Adan aŋ au apöl gun, manö rɨmnap hag ñöl gɨ, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö iƚ u rɨmnap hag ñöl gajɨp u, mɨdmagö halɨp u mab rö inöm pɨƚu gɨ ñöb,” a gɨlö.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Anɨg hagmil, magö anɨbu nöp kauyaŋ ado gɨ Jerusalem ammil nɨŋlö, Jisas bɨ nɨpe unbö agɨp laŋ, nɨbi bɨ nɨŋeb kale rɨmnap halö aip ap magum göm mɨdeila.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Amjakmil kale nɨŋlö, nɨbi bɨ gau kale ke Jisas nɨp manö hagmɨdeila. “Nɨŋö nöp! Jisas uma u pen kauyaŋ uraköm, ap Saimon mɨdajɨp au waiö lajɨp nɨŋöb,” a gɨla.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Manö hageila anɨbu nɨŋmil, bɨ mɨhau haglö, “Hol mɨhöŋ adan aŋ au arajul, Jisas halɨp nable pakajɨp, dam ram hol mɨhöŋ u amun, nan ñɨŋnɨg gun, nɨpe bred udöm, God nɨp aij a gajɨp u, u Jisas nöp a gul nɨŋbul,” a gɨlö.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Pen manö anɨbu hag mɨdailö nɨŋöl göm, Jisas nɨpe ke mɨdeila aŋ au waiö lɨ aŋ au gɨlaŋ urak mɨdöm haga, “God kalöp abad mɨdeiaŋ,” a ga.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Hageia, kale wip ana, a göm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Pɨñɨŋ geila, Jisas kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg pɨñɨŋ gabimŋ Amgö kale ke nɨŋbim u pen nɨhön gɨnɨg gasɨ mɨhöp nɨŋabim?
38 Mas ele disse:
39 Ñɨmagö ma yad gau nɨŋim. Yad nöp me! Yɨp ud po nɨŋmim nɨŋnabim. Wip ana hañ romaŋ le halö mɨdagöp. Pen yad yuö abe, le abe mɨdpin u, amgö kale ke hadö nɨŋabim,” a ga.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Anɨg hagöl göm, ñɨmagö ma nɨpe gau kalɨp yama.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Anɨg gö, kale mɨñ mɨñ göl gɨ, gasɨ mɨlö löl gɨ, u Jisas nöp aka göm, gasɨ mɨhöp nɨŋlö nɨŋöl göm, Jisas kalɨp haga, “Nan ñɨŋeb kale rɨmnap aui mɨdöp aka?” ga.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Hageia, nɨp kabsaƚ lau lɨla ap ñɨla.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Kale nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe kabsaƚ anɨbu ud ñɨŋa.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Pen Jisas kalɨp haga, “Nöd yad kale aip mɨdem, mɨñi yɨp göp unbö rö u gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨmɨdin. Mosɨs yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, bɨ God manö hagep yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u yɨp manö kalɨ kƚiñ rɨka u, yɨp kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp magöŋhalö unbö rö nöp gɨnab, a gem, kalöp hag ñɨ aij gɨnö,” a ga.
44 Depois disse:
45 Anɨg hagöm, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋ aij gɨlaŋ, a göm, gasɨ aij yabɨƚ u kalɨp ña.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Nɨpe anɨg göm, kalɨp haga, “Nöd gau kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Mesaia u ilön kub udöm umö, rɨgöl gɨlö, ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhöp nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab.
46 e disse:
47 Anɨb u, manö aij nɨpe u ram mɨnöŋ Jerusalem iƚ gɨ hag ñöm, hag ñɨ damöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö hag ñɨlö arö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö göm, Krais nɨp cɨg gɨlö nɨŋöl göm, nan naij prɨ kale u ƚɨk gɨ yunab,’ a gɨla.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Pen yɨp ga anɨbu amgö magö kale ke nɨŋbim.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Pen Bapi yad manö nöd hag la rö, yad kalöp ñɨnabin. Anɨb u, kale daun kub aui nöp mɨdmim, abad mɨdaimim. Kumi kabö adö laŋ au nɨbö pɨdöŋ ke apöm kalöp goŋ leinab u nɨŋmim arnabim,” a ga.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Anɨg hagöm, kalɨp paŋɨd damöm, Jerusalem arö göm, ram rɨƚɨg agƚö Bedani söl au amöm, God kalɨp abad mɨdeiaŋ, a göm, ñɨmagö nɨpe dap ranöm, God nɨp sabe ga.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Jisas anɨg gö nɨŋöl göm, God nɨp dam ap ran jak ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Anɨg gö, kalɨp aij a gö nɨŋöl gɨ, hib nɨpe u haglö adö arö nɨŋöl göm, ado gɨ Jerusalem arla.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Amöm, pör pör nöp God nɨp sabe gep ram raul mɨgan u amöm, God hib nɨpe haglö adö armɨdöp.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.