Lucas 23
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Anɨg hagöm, magöŋhalö uraköm, Jisas nɨp dam gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arla.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Damöm, nɨp manö kub hagnɨg, manö gau nɨbö gau nɨbö dapöm hagla, “Hon uƚhai nɨŋun nɨŋbun, bɨ anɨbi nɨbi bɨ hon gau manö piral hagöm hagöp, ‘Bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñagmim, gapman kai manö u u rö nöp nɨŋagmim,’ a göp. Pen manö ap hagöp, ‘Yad ke Mesaia u, yad ke kiŋ anɨbu,’ a göp,” a gɨla.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Hageila, Pailod Jisas nɨp hag nɨŋöm haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Hageia, Pailod pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ ap mɨdeila gau abe kalɨp haga, “Yad nɨŋbin, bɨ i nɨp manö kub hagep iƚ ap mɨdagöp,” a ga.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Anɨg haga u pen kale manö kƚö hagöm hagla, “Gapman manö nɨŋagöl, a göm, manö hag ñɨ ajöm, Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon gau magöŋhalö hag ñɨ ajmɨdöp. Ram mɨnöŋ Galili rɨköm, hag ñɨ aj dam dam mɨñi Jerusalem aui auöp,” a gɨla.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Hageila, Pailod kalɨp hag nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbi Galili nɨbö aka?” ga.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Hageia, yau a gɨla. Pen kiŋ Herod ram mɨnöŋ Galili abad mɨdmɨdöp u, ñɨn aŋ u apöm Jerusalem mɨdmɨdöp. Anɨb u, Jisas nɨpe Galili nɨbö bɨ ap a gɨla u nɨŋöm, nɨp Herod ñɨmagö adö yunö manö kub i nɨŋnɨm, a göm, Pailod kalɨp hagö, Jisas nɨp dam Herod mɨdeia au ud arla.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Herod, Jisas nan nɨhön nɨhön gɨmɨdöp u pör manö nöp nɨŋöm, ñɨn mai rö nan gagep rö ap gö nɨŋnabin, a göm, gasɨ u nöp nɨŋ mɨdmɨdöp rö, ñɨn anɨbu Jisas nɨp uɫ gɨ dapjaklö, nɨpe mɨñ mɨñ yabɨƚ ga.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Pen Herod nɨpe Jisas nɨp manö iru nöp hag yɨgɨn wagɨn ga, pen Jisas manö ap pen hagaga.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, manö kƚö göm, bɨ iru nöp dagol dagol hagla.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Herod abe, ami bɨ nɨpe gau abe, Jisas nɨp gɨ naij göl göm, ñɨñɨƚoŋ löl göm, gapman bɨ kub rol gɨpal waƚɨj aij ap rol gɨ ñöm, kauyaŋ Pailod mɨdeia au yula.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Nöd Herod aip Pailod aip koƚmaƚ mɨdmɨdil pen ñɨn anɨbu manö nɨŋ jɨm ñɨlö.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Pen Pailod, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe kalɨp hagö ap magum gɨla.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Kale ap magum geila, nɨpe kalɨp haga, “‘Bɨ i manö aŋ ral hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp anɨg anɨg hagöp,’ a gɨpim u pen mɨñi amgö ilö adö kalöp i manö nɨŋbin u, nɨpe nan naij göp manö iƚ ap nɨŋagpin.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Herod u rö nöp manö iƚ ap uƚhai nɨŋagöp u me, adog hanpe ke ñöb. Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp; anɨb u nɨp al pak lep rö lagöp.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Anɨb u, ami bɨ yad gau hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Pen Juda kai ñɨn kub kale Pasopa u auö, Pailod pör mɨ añɨ añɨ nagɨman kale añɨ ap yɨharɨŋ hag yumɨdöp.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Pen ñɨn anɨbu kale magöŋhalö maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ kƚö alöm hagla, “Bɨ anɨbu al pak lɨmim! Barabas nɨp hag yube hanɨp auaŋ!” a gɨla.
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Bɨ Barabas anɨbu nɨpe daun kub anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap udöm, ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp bɨ kub anɨbu aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la rö, nɨp manö kub hagöm nagɨ lɨla.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pen Pailod Jisas yɨharɨŋ hag yunö araŋ a gɨ nɨŋöm, kalɨp kauyaŋ hagöm anɨg haga.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Hageia, kale kauyaŋ maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ alöm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim! Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim!” a gɨla.
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Hageila, Pailod kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Bɨ anɨbi nan nɨhön gɨ naij göpŋ Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp rö, nɨp al pak lun rö lagöp. Anɨb u, ami bɨ yad hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Hageia, kale kƚö yabɨƚ göm, Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ, a göm, meg mɨgan kale bƚaƚö gɨ dap ranöm, hag gɨlö gɨlö,
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Pailod manö kalɨp u udöm,
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 bɨ ap, nɨbi bɨ rɨmnap udöm ram mɨnöŋ abad mɨdmɨdöp bɨ kub u aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la bɨ anɨbu nɨp hag yuö kamɨŋ ara; pen ami bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale Jisas nɨhön gɨnɨg gun a göm hagaböl u nöp gɨmim,” a ga.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Jisas nɨp al pak lɨnɨg ud arla. Aŋ au amöl göm, Sairini daun nɨbö bɨ ap Jerusalem aueia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Saimon. Nɨp nable paköm, ud sɨsɨ löm, mab kros ud ka gɨ ñöm hagla, “Jisas arab u hain aru,” a gɨlö, ud hain ara.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Pen Jisas nɨp ud arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp hain gɨla. Nɨbi bɨ areila aŋ anɨbu nɨbi rɨmnap Jisas nɨp mög nɨŋöm ham geila.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Anɨg gɨlö, Jisas ado gɨ nɨŋöm kalɨp haga, “Kale Jerusalem nɨbi, yɨp gɨnɨg gab u ham gagmim. Kalöp gɨ naij göm, ñɨ pai kale gau gɨ naij göm geinab anɨbu ham gɨmim.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Hainö marö kub u auö, hagnaböl, ‘Nɨbi ñɨ pai yag dauagpal gau abe, nɨbi ñɨ pai ci ñagpal gau abe, kale nöp mɨñ mɨñ göl,’ a gɨnaböl.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Ñɨn anɨbu, nɨhön gɨnɨg mɨdaiun, a göm, böŋ nöp umun, a göm, hagnaböl ‘Nö ilö gau pa jö gɨ apöm, hanɨp al pak lɨnɨm aka kɨdip udöm hanɨp mɨnöŋ ñɨnɨm u aij,’ a gɨnaböl.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Yad mab kamɨŋ rö mɨdpin pen yɨp anɨg göm gɨ naij gaböl. Pen kale mab mɨƚep rö mɨdpim rö, kalöp nɨhön rö gɨ naij gɨnaböl?” ö ga.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Pen bɨ gapman lo manö rɨb julö bɨ mɨhau, mab ba laŋ al pak lɨnɨg göm, udöm halö ud arla.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Dam ram mɨnöŋ Wip Nabɨc Cög Ij a gɨpal u amjaköm, Jisas nɨp dam mab ba laŋ cɨpɨƚ pakla, bɨ gapman lo rɨb julö bɨ mɨhau kalɨp mɨhöŋ dam mab lap lap cɨpɨƚ pakla.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Anɨg gɨlö, Jisas haga, “Bapi, yɨp gaböl u, ai gɨnɨg anɨg gabun, a göm, nɨŋ aij göm gagaböl. Anɨb u, kale gɨ naij gaböl u nɨŋmön arö gɨmön,” a ga.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Nɨbi bɨ iru nöp nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub gau Jisas nɨp paj hagöm hagla, “Nɨpe, ‘Yad Mesaia u; God yɨp udajɨp nɨpe aip mɨdpul,’ a göm, nɨbi bɨ rɨmnap umbal gajɨp urakpal. Göp anɨbu rö, nɨpe ke u rö nöp anɨg göm kamɨŋ arö nɨŋun,” a gɨla.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Pen ami bɨ gau u rö nöp, Jisas mɨdeia söl au apöm nɨp paj hagöm, ñɨg wain asɨ ñöl göm hagla,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 “Ne, ‘Juda Kiŋ kale mɨdpin,’ a gɨpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ aru!” a gɨla.
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Pen Jisas nɨp cɨpɨƚ pak lɨla mab ba au gɨlaŋ, mab po bad ap adö u manö kalɨ kƚiñ rɨkla:
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Bɨ gapman lo manö rɨb julö, mab ba laŋ al pak lɨla mɨhau, bɨ ap Jisas nɨp hag juöm haga, “Ne Mesaia mɨdpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ ammön, hol mɨhöŋ u rö nöp gö, kamɨŋ arul!” a ga.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Hageia, bɨ ap pen nɨp hag göm haga, “Bɨ anɨbi ilön kub udöm umnɨg gab; hol mɨhöŋ u rö nöp ilön kub udul umnɨg gabul u, a gɨmön, God nɨp pɨñɨŋ gagpan ar?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Hol mɨhöŋ naij gɨpul rö ilön udabul, pen bɨ anɨbi nan naij ap gagöp,” a ga.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Nɨpe anɨg hagöm, Jisas nɨp haga, “Ne ram mɨnöŋ ne au am kiŋ mɨdmön, yɨp gasɨ nɨŋmön,” a ga.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Anɨg hageia, Jisas nɨp pen pe haga, “Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, mɨñi ñɨn i nöp ne yad aip am ram mɨnöŋ aij u mɨdeinabul,” a ga.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Magö anɨbu, sɨdö aŋ aulɨk magö u sɨbön göm, mɨd damöm sɨdö aumɨŋ gai ga magö u kauyaŋ mailö ga.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 — ausente —
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ kub u, gaia anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ haga, “Nɨŋö yabɨƚ! Bɨ anɨbi bɨ aij nöp!” a ga.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Nɨbi bɨ ap nɨŋ mɨdeila gau, nan ga anɨbu nɨŋöm, maƚuƚ ral auö pabɨƚ paköl gɨ, ado göm ram kale arla.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Pen Jisas nɨbi bɨ nɨŋeb nɨpe gau abe, nɨbi Galili nɨbö nɨp hain gɨla gau abe, kale ke ke au daŋ mɨdöm, nan ga anɨbu nɨŋ mɨdeila.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Nɨpe Jisas uma, wip he dam rɨgöl gɨnɨg göm, Pailod mɨdeia u amöm, hag nɨŋö yau a ga.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Anɨb u, Josep nɨpe am wip he ud asɨk dap lugöm, waƚɨj rud aij ap ud wam wam göm, dam kabö mɨgan gɨsön nöp ƚu löm wip rɨgöl gagla mɨgan u rɨgöl ga.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn u söl auub, a göm, Praide dugo dugo magö u wip rɨgöl ga.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Pen nɨbi ugan, Jisas aip Galili nɨbö aula gau, Josep arö nɨŋöl gɨ hain gɨ damöm wip rɨgöl amjaköm, wip he aigegö rɨgöl ga u nɨŋ aij göm, ado gɨ ram kale arla.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Ram kale amöm, agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep rɨmnap wip he lɨ ñɨnɨg göm, gɨ lɨ aij gɨla.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.