Lucas 23

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anɨg hagöm, magöŋhalö uraköm, Jisas nɨp dam gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arla.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Damöm, nɨp manö kub hagnɨg, manö gau nɨbö gau nɨbö dapöm hagla, “Hon uƚhai nɨŋun nɨŋbun, bɨ anɨbi nɨbi bɨ hon gau manö piral hagöm hagöp, ‘Bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñagmim, gapman kai manö u u rö nöp nɨŋagmim,’ a göp. Pen manö ap hagöp, ‘Yad ke Mesaia u, yad ke kiŋ anɨbu,’ a göp,” a gɨla.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Hageila, Pailod Jisas nɨp hag nɨŋöm haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Hageia, Pailod pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ ap mɨdeila gau abe kalɨp haga, “Yad nɨŋbin, bɨ i nɨp manö kub hagep iƚ ap mɨdagöp,” a ga.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Anɨg haga u pen kale manö kƚö hagöm hagla, “Gapman manö nɨŋagöl, a göm, manö hag ñɨ ajöm, Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon gau magöŋhalö hag ñɨ ajmɨdöp. Ram mɨnöŋ Galili rɨköm, hag ñɨ aj dam dam mɨñi Jerusalem aui auöp,” a gɨla.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Hageila, Pailod kalɨp hag nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbi Galili nɨbö aka?” ga.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Hageia, yau a gɨla. Pen kiŋ Herod ram mɨnöŋ Galili abad mɨdmɨdöp u, ñɨn aŋ u apöm Jerusalem mɨdmɨdöp. Anɨb u, Jisas nɨpe Galili nɨbö bɨ ap a gɨla u nɨŋöm, nɨp Herod ñɨmagö adö yunö manö kub i nɨŋnɨm, a göm, Pailod kalɨp hagö, Jisas nɨp dam Herod mɨdeia au ud arla.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Herod, Jisas nan nɨhön nɨhön gɨmɨdöp u pör manö nöp nɨŋöm, ñɨn mai rö nan gagep rö ap gö nɨŋnabin, a göm, gasɨ u nöp nɨŋ mɨdmɨdöp rö, ñɨn anɨbu Jisas nɨp uɫ gɨ dapjaklö, nɨpe mɨñ mɨñ yabɨƚ ga.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Pen Herod nɨpe Jisas nɨp manö iru nöp hag yɨgɨn wagɨn ga, pen Jisas manö ap pen hagaga.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, manö kƚö göm, bɨ iru nöp dagol dagol hagla.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herod abe, ami bɨ nɨpe gau abe, Jisas nɨp gɨ naij göl göm, ñɨñɨƚoŋ löl göm, gapman bɨ kub rol gɨpal waƚɨj aij ap rol gɨ ñöm, kauyaŋ Pailod mɨdeia au yula.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Nöd Herod aip Pailod aip koƚmaƚ mɨdmɨdil pen ñɨn anɨbu manö nɨŋ jɨm ñɨlö.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pen Pailod, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe kalɨp hagö ap magum gɨla.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Kale ap magum geila, nɨpe kalɨp haga, “‘Bɨ i manö aŋ ral hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp anɨg anɨg hagöp,’ a gɨpim u pen mɨñi amgö ilö adö kalöp i manö nɨŋbin u, nɨpe nan naij göp manö iƚ ap nɨŋagpin.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herod u rö nöp manö iƚ ap uƚhai nɨŋagöp u me, adog hanpe ke ñöb. Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp; anɨb u nɨp al pak lep rö lagöp.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Anɨb u, ami bɨ yad gau hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Pen Juda kai ñɨn kub kale Pasopa u auö, Pailod pör mɨ añɨ añɨ nagɨman kale añɨ ap yɨharɨŋ hag yumɨdöp.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Pen ñɨn anɨbu kale magöŋhalö maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ kƚö alöm hagla, “Bɨ anɨbu al pak lɨmim! Barabas nɨp hag yube hanɨp auaŋ!” a gɨla.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Bɨ Barabas anɨbu nɨpe daun kub anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap udöm, ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp bɨ kub anɨbu aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la rö, nɨp manö kub hagöm nagɨ lɨla.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pen Pailod Jisas yɨharɨŋ hag yunö araŋ a gɨ nɨŋöm, kalɨp kauyaŋ hagöm anɨg haga.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Hageia, kale kauyaŋ maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ alöm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim! Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim!” a gɨla.
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Hageila, Pailod kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Bɨ anɨbi nan nɨhön gɨ naij göpŋ Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp rö, nɨp al pak lun rö lagöp. Anɨb u, ami bɨ yad hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Hageia, kale kƚö yabɨƚ göm, Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ, a göm, meg mɨgan kale bƚaƚö gɨ dap ranöm, hag gɨlö gɨlö,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Pailod manö kalɨp u udöm,
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 bɨ ap, nɨbi bɨ rɨmnap udöm ram mɨnöŋ abad mɨdmɨdöp bɨ kub u aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la bɨ anɨbu nɨp hag yuö kamɨŋ ara; pen ami bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale Jisas nɨhön gɨnɨg gun a göm hagaböl u nöp gɨmim,” a ga.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Jisas nɨp al pak lɨnɨg ud arla. Aŋ au amöl göm, Sairini daun nɨbö bɨ ap Jerusalem aueia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Saimon. Nɨp nable paköm, ud sɨsɨ löm, mab kros ud ka gɨ ñöm hagla, “Jisas arab u hain aru,” a gɨlö, ud hain ara.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Pen Jisas nɨp ud arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp hain gɨla. Nɨbi bɨ areila aŋ anɨbu nɨbi rɨmnap Jisas nɨp mög nɨŋöm ham geila.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Anɨg gɨlö, Jisas ado gɨ nɨŋöm kalɨp haga, “Kale Jerusalem nɨbi, yɨp gɨnɨg gab u ham gagmim. Kalöp gɨ naij göm, ñɨ pai kale gau gɨ naij göm geinab anɨbu ham gɨmim.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Hainö marö kub u auö, hagnaböl, ‘Nɨbi ñɨ pai yag dauagpal gau abe, nɨbi ñɨ pai ci ñagpal gau abe, kale nöp mɨñ mɨñ göl,’ a gɨnaböl.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ñɨn anɨbu, nɨhön gɨnɨg mɨdaiun, a göm, böŋ nöp umun, a göm, hagnaböl ‘Nö ilö gau pa jö gɨ apöm, hanɨp al pak lɨnɨm aka kɨdip udöm hanɨp mɨnöŋ ñɨnɨm u aij,’ a gɨnaböl.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Yad mab kamɨŋ rö mɨdpin pen yɨp anɨg göm gɨ naij gaböl. Pen kale mab mɨƚep rö mɨdpim rö, kalöp nɨhön rö gɨ naij gɨnaböl?” ö ga.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Pen bɨ gapman lo manö rɨb julö bɨ mɨhau, mab ba laŋ al pak lɨnɨg göm, udöm halö ud arla.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Dam ram mɨnöŋ Wip Nabɨc Cög Ij a gɨpal u amjaköm, Jisas nɨp dam mab ba laŋ cɨpɨƚ pakla, bɨ gapman lo rɨb julö bɨ mɨhau kalɨp mɨhöŋ dam mab lap lap cɨpɨƚ pakla.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Anɨg gɨlö, Jisas haga, “Bapi, yɨp gaböl u, ai gɨnɨg anɨg gabun, a göm, nɨŋ aij göm gagaböl. Anɨb u, kale gɨ naij gaböl u nɨŋmön arö gɨmön,” a ga.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Nɨbi bɨ iru nöp nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub gau Jisas nɨp paj hagöm hagla, “Nɨpe, ‘Yad Mesaia u; God yɨp udajɨp nɨpe aip mɨdpul,’ a göm, nɨbi bɨ rɨmnap umbal gajɨp urakpal. Göp anɨbu rö, nɨpe ke u rö nöp anɨg göm kamɨŋ arö nɨŋun,” a gɨla.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Pen ami bɨ gau u rö nöp, Jisas mɨdeia söl au apöm nɨp paj hagöm, ñɨg wain asɨ ñöl göm hagla,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 “Ne, ‘Juda Kiŋ kale mɨdpin,’ a gɨpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ aru!” a gɨla.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Pen Jisas nɨp cɨpɨƚ pak lɨla mab ba au gɨlaŋ, mab po bad ap adö u manö kalɨ kƚiñ rɨkla:
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Bɨ gapman lo manö rɨb julö, mab ba laŋ al pak lɨla mɨhau, bɨ ap Jisas nɨp hag juöm haga, “Ne Mesaia mɨdpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ ammön, hol mɨhöŋ u rö nöp gö, kamɨŋ arul!” a ga.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Hageia, bɨ ap pen nɨp hag göm haga, “Bɨ anɨbi ilön kub udöm umnɨg gab; hol mɨhöŋ u rö nöp ilön kub udul umnɨg gabul u, a gɨmön, God nɨp pɨñɨŋ gagpan ar?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Hol mɨhöŋ naij gɨpul rö ilön udabul, pen bɨ anɨbi nan naij ap gagöp,” a ga.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Nɨpe anɨg hagöm, Jisas nɨp haga, “Ne ram mɨnöŋ ne au am kiŋ mɨdmön, yɨp gasɨ nɨŋmön,” a ga.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Anɨg hageia, Jisas nɨp pen pe haga, “Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, mɨñi ñɨn i nöp ne yad aip am ram mɨnöŋ aij u mɨdeinabul,” a ga.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Magö anɨbu, sɨdö aŋ aulɨk magö u sɨbön göm, mɨd damöm sɨdö aumɨŋ gai ga magö u kauyaŋ mailö ga.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 — ausente —
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ kub u, gaia anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ haga, “Nɨŋö yabɨƚ! Bɨ anɨbi bɨ aij nöp!” a ga.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Nɨbi bɨ ap nɨŋ mɨdeila gau, nan ga anɨbu nɨŋöm, maƚuƚ ral auö pabɨƚ paköl gɨ, ado göm ram kale arla.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Pen Jisas nɨbi bɨ nɨŋeb nɨpe gau abe, nɨbi Galili nɨbö nɨp hain gɨla gau abe, kale ke ke au daŋ mɨdöm, nan ga anɨbu nɨŋ mɨdeila.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Nɨpe Jisas uma, wip he dam rɨgöl gɨnɨg göm, Pailod mɨdeia u amöm, hag nɨŋö yau a ga.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Anɨb u, Josep nɨpe am wip he ud asɨk dap lugöm, waƚɨj rud aij ap ud wam wam göm, dam kabö mɨgan gɨsön nöp ƚu löm wip rɨgöl gagla mɨgan u rɨgöl ga.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn u söl auub, a göm, Praide dugo dugo magö u wip rɨgöl ga.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Pen nɨbi ugan, Jisas aip Galili nɨbö aula gau, Josep arö nɨŋöl gɨ hain gɨ damöm wip rɨgöl amjaköm, wip he aigegö rɨgöl ga u nɨŋ aij göm, ado gɨ ram kale arla.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ram kale amöm, agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep rɨmnap wip he lɨ ñɨnɨg göm, gɨ lɨ aij gɨla.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.