Lucas 23

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anɨg hagöm, magöŋhalö uraköm, Jisas nɨp dam gapman bɨ kub Pailod mɨdeia au arla.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Damöm, nɨp manö kub hagnɨg, manö gau nɨbö gau nɨbö dapöm hagla, “Hon uƚhai nɨŋun nɨŋbun, bɨ anɨbi nɨbi bɨ hon gau manö piral hagöm hagöp, ‘Bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñagmim, gapman kai manö u u rö nöp nɨŋagmim,’ a göp. Pen manö ap hagöp, ‘Yad ke Mesaia u, yad ke kiŋ anɨbu,’ a göp,” a gɨla.
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Hageila, Pailod Jisas nɨp hag nɨŋöm haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Hageia, Pailod pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ ap mɨdeila gau abe kalɨp haga, “Yad nɨŋbin, bɨ i nɨp manö kub hagep iƚ ap mɨdagöp,” a ga.
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Anɨg haga u pen kale manö kƚö hagöm hagla, “Gapman manö nɨŋagöl, a göm, manö hag ñɨ ajöm, Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon gau magöŋhalö hag ñɨ ajmɨdöp. Ram mɨnöŋ Galili rɨköm, hag ñɨ aj dam dam mɨñi Jerusalem aui auöp,” a gɨla.
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Hageila, Pailod kalɨp hag nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbi Galili nɨbö aka?” ga.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Hageia, yau a gɨla. Pen kiŋ Herod ram mɨnöŋ Galili abad mɨdmɨdöp u, ñɨn aŋ u apöm Jerusalem mɨdmɨdöp. Anɨb u, Jisas nɨpe Galili nɨbö bɨ ap a gɨla u nɨŋöm, nɨp Herod ñɨmagö adö yunö manö kub i nɨŋnɨm, a göm, Pailod kalɨp hagö, Jisas nɨp dam Herod mɨdeia au ud arla.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Herod, Jisas nan nɨhön nɨhön gɨmɨdöp u pör manö nöp nɨŋöm, ñɨn mai rö nan gagep rö ap gö nɨŋnabin, a göm, gasɨ u nöp nɨŋ mɨdmɨdöp rö, ñɨn anɨbu Jisas nɨp uɫ gɨ dapjaklö, nɨpe mɨñ mɨñ yabɨƚ ga.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Pen Herod nɨpe Jisas nɨp manö iru nöp hag yɨgɨn wagɨn ga, pen Jisas manö ap pen hagaga.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, manö kƚö göm, bɨ iru nöp dagol dagol hagla.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Herod abe, ami bɨ nɨpe gau abe, Jisas nɨp gɨ naij göl göm, ñɨñɨƚoŋ löl göm, gapman bɨ kub rol gɨpal waƚɨj aij ap rol gɨ ñöm, kauyaŋ Pailod mɨdeia au yula.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Nöd Herod aip Pailod aip koƚmaƚ mɨdmɨdil pen ñɨn anɨbu manö nɨŋ jɨm ñɨlö.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Pen Pailod, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau abe kalɨp hagö ap magum gɨla.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 Kale ap magum geila, nɨpe kalɨp haga, “‘Bɨ i manö aŋ ral hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp anɨg anɨg hagöp,’ a gɨpim u pen mɨñi amgö ilö adö kalöp i manö nɨŋbin u, nɨpe nan naij göp manö iƚ ap nɨŋagpin.
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 Herod u rö nöp manö iƚ ap uƚhai nɨŋagöp u me, adog hanpe ke ñöb. Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp; anɨb u nɨp al pak lep rö lagöp.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Anɨb u, ami bɨ yad gau hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 Pen Juda kai ñɨn kub kale Pasopa u auö, Pailod pör mɨ añɨ añɨ nagɨman kale añɨ ap yɨharɨŋ hag yumɨdöp.
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Pen ñɨn anɨbu kale magöŋhalö maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ kƚö alöm hagla, “Bɨ anɨbu al pak lɨmim! Barabas nɨp hag yube hanɨp auaŋ!” a gɨla.
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Bɨ Barabas anɨbu nɨpe daun kub anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap udöm, ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp bɨ kub anɨbu aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la rö, nɨp manö kub hagöm nagɨ lɨla.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Pen Pailod Jisas yɨharɨŋ hag yunö araŋ a gɨ nɨŋöm, kalɨp kauyaŋ hagöm anɨg haga.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Hageia, kale kauyaŋ maj mɨgan bƚaƚö gɨ wɨñ alöm hagla, “Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim! Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim!” a gɨla.
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Hageila, Pailod kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Bɨ anɨbi nan nɨhön gɨ naij göpŋ Yad nɨŋbin, nan naij ap gagöp rö, nɨp al pak lun rö lagöp. Anɨb u, ami bɨ yad hagnö, nɨp yɨharɨŋ paköm, hag yulö araŋ,” a ga.
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Hageia, kale kƚö yabɨƚ göm, Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ, a göm, meg mɨgan kale bƚaƚö gɨ dap ranöm, hag gɨlö gɨlö,
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Pailod manö kalɨp u udöm,
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 bɨ ap, nɨbi bɨ rɨmnap udöm ram mɨnöŋ abad mɨdmɨdöp bɨ kub u aip pen pen göm, wip ap böŋ nöp al pak la bɨ anɨbu nɨp hag yuö kamɨŋ ara; pen ami bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale Jisas nɨhön gɨnɨg gun a göm hagaböl u nöp gɨmim,” a ga.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Jisas nɨp al pak lɨnɨg ud arla. Aŋ au amöl göm, Sairini daun nɨbö bɨ ap Jerusalem aueia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Saimon. Nɨp nable paköm, ud sɨsɨ löm, mab kros ud ka gɨ ñöm hagla, “Jisas arab u hain aru,” a gɨlö, ud hain ara.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Pen Jisas nɨp ud arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp hain gɨla. Nɨbi bɨ areila aŋ anɨbu nɨbi rɨmnap Jisas nɨp mög nɨŋöm ham geila.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Anɨg gɨlö, Jisas ado gɨ nɨŋöm kalɨp haga, “Kale Jerusalem nɨbi, yɨp gɨnɨg gab u ham gagmim. Kalöp gɨ naij göm, ñɨ pai kale gau gɨ naij göm geinab anɨbu ham gɨmim.
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 Hainö marö kub u auö, hagnaböl, ‘Nɨbi ñɨ pai yag dauagpal gau abe, nɨbi ñɨ pai ci ñagpal gau abe, kale nöp mɨñ mɨñ göl,’ a gɨnaböl.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Ñɨn anɨbu, nɨhön gɨnɨg mɨdaiun, a göm, böŋ nöp umun, a göm, hagnaböl ‘Nö ilö gau pa jö gɨ apöm, hanɨp al pak lɨnɨm aka kɨdip udöm hanɨp mɨnöŋ ñɨnɨm u aij,’ a gɨnaböl.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Yad mab kamɨŋ rö mɨdpin pen yɨp anɨg göm gɨ naij gaböl. Pen kale mab mɨƚep rö mɨdpim rö, kalöp nɨhön rö gɨ naij gɨnaböl?” ö ga.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Pen bɨ gapman lo manö rɨb julö bɨ mɨhau, mab ba laŋ al pak lɨnɨg göm, udöm halö ud arla.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Dam ram mɨnöŋ Wip Nabɨc Cög Ij a gɨpal u amjaköm, Jisas nɨp dam mab ba laŋ cɨpɨƚ pakla, bɨ gapman lo rɨb julö bɨ mɨhau kalɨp mɨhöŋ dam mab lap lap cɨpɨƚ pakla.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Anɨg gɨlö, Jisas haga, “Bapi, yɨp gaböl u, ai gɨnɨg anɨg gabun, a göm, nɨŋ aij göm gagaböl. Anɨb u, kale gɨ naij gaböl u nɨŋmön arö gɨmön,” a ga.
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Nɨbi bɨ iru nöp nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub gau Jisas nɨp paj hagöm hagla, “Nɨpe, ‘Yad Mesaia u; God yɨp udajɨp nɨpe aip mɨdpul,’ a göm, nɨbi bɨ rɨmnap umbal gajɨp urakpal. Göp anɨbu rö, nɨpe ke u rö nöp anɨg göm kamɨŋ arö nɨŋun,” a gɨla.
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Pen ami bɨ gau u rö nöp, Jisas mɨdeia söl au apöm nɨp paj hagöm, ñɨg wain asɨ ñöl göm hagla,
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 “Ne, ‘Juda Kiŋ kale mɨdpin,’ a gɨpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ aru!” a gɨla.
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Pen Jisas nɨp cɨpɨƚ pak lɨla mab ba au gɨlaŋ, mab po bad ap adö u manö kalɨ kƚiñ rɨkla:
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Bɨ gapman lo manö rɨb julö, mab ba laŋ al pak lɨla mɨhau, bɨ ap Jisas nɨp hag juöm haga, “Ne Mesaia mɨdpan u, ne ke gɨmön kamɨŋ ammön, hol mɨhöŋ u rö nöp gö, kamɨŋ arul!” a ga.
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Hageia, bɨ ap pen nɨp hag göm haga, “Bɨ anɨbi ilön kub udöm umnɨg gab; hol mɨhöŋ u rö nöp ilön kub udul umnɨg gabul u, a gɨmön, God nɨp pɨñɨŋ gagpan ar?
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Hol mɨhöŋ naij gɨpul rö ilön udabul, pen bɨ anɨbi nan naij ap gagöp,” a ga.
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Nɨpe anɨg hagöm, Jisas nɨp haga, “Ne ram mɨnöŋ ne au am kiŋ mɨdmön, yɨp gasɨ nɨŋmön,” a ga.
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Anɨg hageia, Jisas nɨp pen pe haga, “Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, mɨñi ñɨn i nöp ne yad aip am ram mɨnöŋ aij u mɨdeinabul,” a ga.
43 Jesus respondeu:
44 Magö anɨbu, sɨdö aŋ aulɨk magö u sɨbön göm, mɨd damöm sɨdö aumɨŋ gai ga magö u kauyaŋ mailö ga.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 — ausente —
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Pen ami bɨ abad mɨdep bɨ kub u, gaia anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u dap ranöl gɨ haga, “Nɨŋö yabɨƚ! Bɨ anɨbi bɨ aij nöp!” a ga.
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Nɨbi bɨ ap nɨŋ mɨdeila gau, nan ga anɨbu nɨŋöm, maƚuƚ ral auö pabɨƚ paköl gɨ, ado göm ram kale arla.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Pen Jisas nɨbi bɨ nɨŋeb nɨpe gau abe, nɨbi Galili nɨbö nɨp hain gɨla gau abe, kale ke ke au daŋ mɨdöm, nan ga anɨbu nɨŋ mɨdeila.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
52 Nɨpe Jisas uma, wip he dam rɨgöl gɨnɨg göm, Pailod mɨdeia u amöm, hag nɨŋö yau a ga.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Anɨb u, Josep nɨpe am wip he ud asɨk dap lugöm, waƚɨj rud aij ap ud wam wam göm, dam kabö mɨgan gɨsön nöp ƚu löm wip rɨgöl gagla mɨgan u rɨgöl ga.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn u söl auub, a göm, Praide dugo dugo magö u wip rɨgöl ga.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Pen nɨbi ugan, Jisas aip Galili nɨbö aula gau, Josep arö nɨŋöl gɨ hain gɨ damöm wip rɨgöl amjaköm, wip he aigegö rɨgöl ga u nɨŋ aij göm, ado gɨ ram kale arla.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Ram kale amöm, agnoŋ ñɨg haƚɨŋ aij auep rɨmnap wip he lɨ ñɨnɨg göm, gɨ lɨ aij gɨla.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.