Lucas 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan u amöm, nɨpe nɨbi bɨ ud God aip jɨm ñöl lɨnab manö aij u hag ñɨ mɨdeia nɨŋöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe aula.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Apöm nɨp hagla, “An nöp hagö, ne apön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Hageila haga, “Yad kalöp pen hag nɨŋeb ap hag nɨŋnɨg gabin.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp u, God nɨp hagö anɨg ga aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ga?” ö ga.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Hageia, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, nɨpe hagnab, ‘Anɨb u, manö nɨpe u nɨhön gɨnɨg udagpim?’ ö gɨnab.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm, nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gai i, God nɨpe Jon manö hagep bɨ nɨpe rö hag lö apöm gaia a göm nɨŋbal rö, kal juöm hanɨp kabö ju pak lɨnaböl,” a gɨla.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Pen kale gasɨ anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp pen hagla, “Jon apöm nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöm, ñɨg pak ñöm ga u, hon nɨŋagpun, God hagö ga aka gasɨ nɨpe ke ga u nɨŋagpun,” a gɨla.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yad pen an hagö apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap wain wög adɨŋ ap gɨ yɨmöm, nɨbi bɨ rɨmnap hag löm, am ram mɨnöŋ mɨlö gau mɨdeinab.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Pen wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm hagnab, ‘Am nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdpal gau kalɨp hagö, wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön,’ a gɨnab. Hagö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen hag yuö arnab. Areinab nɨp u rö nöp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Anɨg gɨlö, bɨ hainbö ap hag yuö amjakö, nɨp mɨñu magö paköm, ɫɨp gɨ dam höŋ au yaŋ yunaböl.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Anɨg gɨlö, bɨ wög adɨŋ nap nɨbö u hagnab, ‘Yad ai gɨnamŋ Ñɨ mɨdmagö yad u yunabin u, manö nɨpe hageinab rö nɨŋöl rö löp,’ a göm yunab.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Yuö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl anɨb gau hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, nap wain wög u nɨpe udnɨm rö löp. Nɨp böŋ nöp al pak lun, hon udun,’ a gɨnaböl.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Anɨg hagöm, nɨp ɫɨp ɫɨp gɨ dam höŋ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨlö umnab.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp al pak löm, wög adɨŋ anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp pen hagö abad mɨdeinaböl,” a ga.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋ gusgus göm haga, “Anɨg hagpim u pen anɨb u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ ap rɨk nɨŋmim iƚ u yɨp hag ñɨmim. Adɨŋ hagabin anɨbu anɨg göl mɨdöp,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 “Nɨbi bɨ an an ap lug kabö adö anɨbu paknaböl gau, kalɨp böŋ nöp pa jö ma jö gɨ lɨnab. Pen kabö anɨbu pɨg ju ap lug nɨbi bɨ pak rɨbɨknab u, kalɨp böŋ nöp paib waib jö gɨ lɨnab,” a ga.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Jisas anɨg hageia, hanɨp nöp hagab a göm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, uri nöp nɨp manö kub hagun a göm nɨŋla u pen nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ mɨdeila gau nɨŋöm, pɨñɨŋ göm arö gɨla.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Pen Jisas nɨp aige göl gun dam manö kub hagnɨg arun a göm, am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mumug göm hagla, “Kale nɨbi bɨ aij rö halu lɨmim, am manö pir pir almim, nɨp manö rɨmnap hagpe, pen nɨhön hagainɨm nɨŋun, nɨp dam gapman bɨ manö kub ud asɨkep u ud arnabun,” a gɨla.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Anɨg haglö, amöm nɨp manö rɨmnap piral hagöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon nɨŋbun ne böŋ lap nöp aragpan; kabö göl nöp hagpan. God Manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨban u, u rö nöp kabö göl nöp hagpan.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Anɨb u, hon nɨhön gun? Rom gapman bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñun aka wasö?” gɨla.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Kale manö pir pir hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas kalɨp haga,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Mani dakɨs ñɨbal anɨbu ap yɨp ud yambe nɨŋɨn,” a ga. Hageia, ud yamla nɨŋöm haga, “Mani ba u, ana an rö mɨdöpŋ Hib kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, an hib rö mɨdöp?” ö ga.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Hageila, kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim,” a ga.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Jisas nɨpe nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au anɨg hageia, manö nɨpe rɨb juöl rö lagö, gasɨ iru nɨŋöm manö ap hagagla.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Sadyusi gau, nɨbi bɨ umöm urakagnaböl a göm, gasɨ u nɨŋmɨdal. Pen Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm, nɨp hag nɨŋeb ap hag nɨŋla.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Hag nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe u, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnaböl.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Hainö nɨbi anɨbu u rö nöp umnab.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Pen umöm uraknaböl a gɨpan u, nɨbi añɨ anɨbu bɨ nɨpe unbö ud mudun jɨŋ lɨnab u, hainö bɨ an nɨbi mɨdeinab?” ö gɨla.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi mɨdpun ñɨn i, nɨbi gau bɨ udpal, bɨ gau nɨbi udpal.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Pen nɨbi bɨ God gö uraköm, ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au arnaböl gau, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Pen kale kauyaŋ umagnaböl; ejol gau rö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Kale uraknaböl u me, God ñɨ pai nɨpe mɨdeinaböl.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Nɨbi bɨ umöm urakpal manö u, Mosɨs u rö nöp mab ineia aiud u hagöm kalɨ kƚiñ rɨka. Mosɨs manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ Kub nɨpe Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdöp,’ a ga.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Nɨbi bɨ nöd umla gau, ‘God kale mɨdöp,’ a ga rö, hon nɨŋbun, nɨbi bɨ nöd umla gau uri kamɨŋ mɨdpal. God nɨŋöb, nɨbi bɨ nɨpe magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal,” a ga.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap hagla, “Manö hag ñeb bɨ, manö kabö göl nöp hagpan!” a gɨla.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Manö hag aij ga anɨbu nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, hainö manö rɨmnap nɨp hag nɨŋagla.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Pen Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Depid nɨpe ke God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 mɨd damöm yad koƚmaƚ ne gau kalɨp gɨnö,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Pen Depid nɨpe Mesaia u nɨp, ‘Bɨ Kub yad,’ a ga rö, nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?” ö ga.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Kale lo manö hag ñeb bɨ gau gɨpal rö gɨmim rö löp u, nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, hon gau ajno hib hon u nöp ñɨlaŋ a göm, waƚɨj mɨlö rol göm, nɨbi bɨ gau aip magum gɨlö, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm, ‘Bɨ kub auabim e!’ gɨnaböl u, mɨñ mɨñ gɨnaböl; Juda magum gep ram gau amöm, bɨ kub asɨkpal sea adö u asɨkpal; pen nan kub ñɨŋnaböl ñɨn u, am bɨ kub asɨkpal ka u nöp asɨknaböl.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau si udöm, God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub pir pir adö rɨmnap hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö ilön kub ke yabɨƚ udnaböl,” a ga.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.