Lucas 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan u amöm, nɨpe nɨbi bɨ ud God aip jɨm ñöl lɨnab manö aij u hag ñɨ mɨdeia nɨŋöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe aula.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Apöm nɨp hagla, “An nöp hagö, ne apön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Hageila haga, “Yad kalöp pen hag nɨŋeb ap hag nɨŋnɨg gabin.
3 Jesus respondeu:
4 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp u, God nɨp hagö anɨg ga aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ga?” ö ga.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Hageia, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, nɨpe hagnab, ‘Anɨb u, manö nɨpe u nɨhön gɨnɨg udagpim?’ ö gɨnab.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm, nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gai i, God nɨpe Jon manö hagep bɨ nɨpe rö hag lö apöm gaia a göm nɨŋbal rö, kal juöm hanɨp kabö ju pak lɨnaböl,” a gɨla.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Pen kale gasɨ anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp pen hagla, “Jon apöm nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöm, ñɨg pak ñöm ga u, hon nɨŋagpun, God hagö ga aka gasɨ nɨpe ke ga u nɨŋagpun,” a gɨla.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yad pen an hagö apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
8 E Jesus lhes disse:
9 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap wain wög adɨŋ ap gɨ yɨmöm, nɨbi bɨ rɨmnap hag löm, am ram mɨnöŋ mɨlö gau mɨdeinab.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Pen wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm hagnab, ‘Am nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdpal gau kalɨp hagö, wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön,’ a gɨnab. Hagö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen hag yuö arnab. Areinab nɨp u rö nöp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Anɨg gɨlö, bɨ hainbö ap hag yuö amjakö, nɨp mɨñu magö paköm, ɫɨp gɨ dam höŋ au yaŋ yunaböl.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Anɨg gɨlö, bɨ wög adɨŋ nap nɨbö u hagnab, ‘Yad ai gɨnamŋ Ñɨ mɨdmagö yad u yunabin u, manö nɨpe hageinab rö nɨŋöl rö löp,’ a göm yunab.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Yuö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl anɨb gau hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, nap wain wög u nɨpe udnɨm rö löp. Nɨp böŋ nöp al pak lun, hon udun,’ a gɨnaböl.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Anɨg hagöm, nɨp ɫɨp ɫɨp gɨ dam höŋ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨlö umnab.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp al pak löm, wög adɨŋ anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp pen hagö abad mɨdeinaböl,” a ga.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋ gusgus göm haga, “Anɨg hagpim u pen anɨb u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ ap rɨk nɨŋmim iƚ u yɨp hag ñɨmim. Adɨŋ hagabin anɨbu anɨg göl mɨdöp,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 “Nɨbi bɨ an an ap lug kabö adö anɨbu paknaböl gau, kalɨp böŋ nöp pa jö ma jö gɨ lɨnab. Pen kabö anɨbu pɨg ju ap lug nɨbi bɨ pak rɨbɨknab u, kalɨp böŋ nöp paib waib jö gɨ lɨnab,” a ga.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Jisas anɨg hageia, hanɨp nöp hagab a göm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, uri nöp nɨp manö kub hagun a göm nɨŋla u pen nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ mɨdeila gau nɨŋöm, pɨñɨŋ göm arö gɨla.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Pen Jisas nɨp aige göl gun dam manö kub hagnɨg arun a göm, am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mumug göm hagla, “Kale nɨbi bɨ aij rö halu lɨmim, am manö pir pir almim, nɨp manö rɨmnap hagpe, pen nɨhön hagainɨm nɨŋun, nɨp dam gapman bɨ manö kub ud asɨkep u ud arnabun,” a gɨla.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Anɨg haglö, amöm nɨp manö rɨmnap piral hagöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon nɨŋbun ne böŋ lap nöp aragpan; kabö göl nöp hagpan. God Manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨban u, u rö nöp kabö göl nöp hagpan.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Anɨb u, hon nɨhön gun? Rom gapman bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñun aka wasö?” gɨla.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Kale manö pir pir hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas kalɨp haga,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Mani dakɨs ñɨbal anɨbu ap yɨp ud yambe nɨŋɨn,” a ga. Hageia, ud yamla nɨŋöm haga, “Mani ba u, ana an rö mɨdöpŋ Hib kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, an hib rö mɨdöp?” ö ga.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Hageila, kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim,” a ga.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Jisas nɨpe nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au anɨg hageia, manö nɨpe rɨb juöl rö lagö, gasɨ iru nɨŋöm manö ap hagagla.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusi gau, nɨbi bɨ umöm urakagnaböl a göm, gasɨ u nɨŋmɨdal. Pen Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm, nɨp hag nɨŋeb ap hag nɨŋla.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Hag nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe u, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab.
30 o segundo
31 Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnaböl.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Hainö nɨbi anɨbu u rö nöp umnab.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Pen umöm uraknaböl a gɨpan u, nɨbi añɨ anɨbu bɨ nɨpe unbö ud mudun jɨŋ lɨnab u, hainö bɨ an nɨbi mɨdeinab?” ö gɨla.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi mɨdpun ñɨn i, nɨbi gau bɨ udpal, bɨ gau nɨbi udpal.
34 Jesus respondeu:
35 Pen nɨbi bɨ God gö uraköm, ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au arnaböl gau, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Pen kale kauyaŋ umagnaböl; ejol gau rö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Kale uraknaböl u me, God ñɨ pai nɨpe mɨdeinaböl.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nɨbi bɨ umöm urakpal manö u, Mosɨs u rö nöp mab ineia aiud u hagöm kalɨ kƚiñ rɨka. Mosɨs manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ Kub nɨpe Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdöp,’ a ga.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Nɨbi bɨ nöd umla gau, ‘God kale mɨdöp,’ a ga rö, hon nɨŋbun, nɨbi bɨ nöd umla gau uri kamɨŋ mɨdpal. God nɨŋöb, nɨbi bɨ nɨpe magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal,” a ga.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap hagla, “Manö hag ñeb bɨ, manö kabö göl nöp hagpan!” a gɨla.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Manö hag aij ga anɨbu nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, hainö manö rɨmnap nɨp hag nɨŋagla.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Pen Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Depid nɨpe ke God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 mɨd damöm yad koƚmaƚ ne gau kalɨp gɨnö,
43 até que eu ponha
44 Pen Depid nɨpe Mesaia u nɨp, ‘Bɨ Kub yad,’ a ga rö, nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?” ö ga.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Kale lo manö hag ñeb bɨ gau gɨpal rö gɨmim rö löp u, nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, hon gau ajno hib hon u nöp ñɨlaŋ a göm, waƚɨj mɨlö rol göm, nɨbi bɨ gau aip magum gɨlö, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm, ‘Bɨ kub auabim e!’ gɨnaböl u, mɨñ mɨñ gɨnaböl; Juda magum gep ram gau amöm, bɨ kub asɨkpal sea adö u asɨkpal; pen nan kub ñɨŋnaböl ñɨn u, am bɨ kub asɨkpal ka u nöp asɨknaböl.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau si udöm, God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub pir pir adö rɨmnap hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö ilön kub ke yabɨƚ udnaböl,” a ga.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.