Lucas 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan u amöm, nɨpe nɨbi bɨ ud God aip jɨm ñöl lɨnab manö aij u hag ñɨ mɨdeia nɨŋöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe aula.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Apöm nɨp hagla, “An nöp hagö, ne apön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Hageila haga, “Yad kalöp pen hag nɨŋeb ap hag nɨŋnɨg gabin.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp u, God nɨp hagö anɨg ga aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ga?” ö ga.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Hageia, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, nɨpe hagnab, ‘Anɨb u, manö nɨpe u nɨhön gɨnɨg udagpim?’ ö gɨnab.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm, nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gai i, God nɨpe Jon manö hagep bɨ nɨpe rö hag lö apöm gaia a göm nɨŋbal rö, kal juöm hanɨp kabö ju pak lɨnaböl,” a gɨla.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Pen kale gasɨ anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp pen hagla, “Jon apöm nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöm, ñɨg pak ñöm ga u, hon nɨŋagpun, God hagö ga aka gasɨ nɨpe ke ga u nɨŋagpun,” a gɨla.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yad pen an hagö apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap wain wög adɨŋ ap gɨ yɨmöm, nɨbi bɨ rɨmnap hag löm, am ram mɨnöŋ mɨlö gau mɨdeinab.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Pen wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm hagnab, ‘Am nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdpal gau kalɨp hagö, wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön,’ a gɨnab. Hagö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen hag yuö arnab. Areinab nɨp u rö nöp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Anɨg gɨlö, bɨ hainbö ap hag yuö amjakö, nɨp mɨñu magö paköm, ɫɨp gɨ dam höŋ au yaŋ yunaböl.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Anɨg gɨlö, bɨ wög adɨŋ nap nɨbö u hagnab, ‘Yad ai gɨnamŋ Ñɨ mɨdmagö yad u yunabin u, manö nɨpe hageinab rö nɨŋöl rö löp,’ a göm yunab.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Yuö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl anɨb gau hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, nap wain wög u nɨpe udnɨm rö löp. Nɨp böŋ nöp al pak lun, hon udun,’ a gɨnaböl.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Anɨg hagöm, nɨp ɫɨp ɫɨp gɨ dam höŋ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨlö umnab.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp al pak löm, wög adɨŋ anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp pen hagö abad mɨdeinaböl,” a ga.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋ gusgus göm haga, “Anɨg hagpim u pen anɨb u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ ap rɨk nɨŋmim iƚ u yɨp hag ñɨmim. Adɨŋ hagabin anɨbu anɨg göl mɨdöp,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 “Nɨbi bɨ an an ap lug kabö adö anɨbu paknaböl gau, kalɨp böŋ nöp pa jö ma jö gɨ lɨnab. Pen kabö anɨbu pɨg ju ap lug nɨbi bɨ pak rɨbɨknab u, kalɨp böŋ nöp paib waib jö gɨ lɨnab,” a ga.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Jisas anɨg hageia, hanɨp nöp hagab a göm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, uri nöp nɨp manö kub hagun a göm nɨŋla u pen nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ mɨdeila gau nɨŋöm, pɨñɨŋ göm arö gɨla.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Pen Jisas nɨp aige göl gun dam manö kub hagnɨg arun a göm, am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mumug göm hagla, “Kale nɨbi bɨ aij rö halu lɨmim, am manö pir pir almim, nɨp manö rɨmnap hagpe, pen nɨhön hagainɨm nɨŋun, nɨp dam gapman bɨ manö kub ud asɨkep u ud arnabun,” a gɨla.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Anɨg haglö, amöm nɨp manö rɨmnap piral hagöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon nɨŋbun ne böŋ lap nöp aragpan; kabö göl nöp hagpan. God Manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨban u, u rö nöp kabö göl nöp hagpan.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Anɨb u, hon nɨhön gun? Rom gapman bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñun aka wasö?” gɨla.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Kale manö pir pir hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas kalɨp haga,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Mani dakɨs ñɨbal anɨbu ap yɨp ud yambe nɨŋɨn,” a ga. Hageia, ud yamla nɨŋöm haga, “Mani ba u, ana an rö mɨdöpŋ Hib kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, an hib rö mɨdöp?” ö ga.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Hageila, kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim,” a ga.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Jisas nɨpe nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au anɨg hageia, manö nɨpe rɨb juöl rö lagö, gasɨ iru nɨŋöm manö ap hagagla.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Sadyusi gau, nɨbi bɨ umöm urakagnaböl a göm, gasɨ u nɨŋmɨdal. Pen Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm, nɨp hag nɨŋeb ap hag nɨŋla.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Hag nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe u, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnaböl.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Hainö nɨbi anɨbu u rö nöp umnab.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Pen umöm uraknaböl a gɨpan u, nɨbi añɨ anɨbu bɨ nɨpe unbö ud mudun jɨŋ lɨnab u, hainö bɨ an nɨbi mɨdeinab?” ö gɨla.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi mɨdpun ñɨn i, nɨbi gau bɨ udpal, bɨ gau nɨbi udpal.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pen nɨbi bɨ God gö uraköm, ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au arnaböl gau, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Pen kale kauyaŋ umagnaböl; ejol gau rö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Kale uraknaböl u me, God ñɨ pai nɨpe mɨdeinaböl.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Nɨbi bɨ umöm urakpal manö u, Mosɨs u rö nöp mab ineia aiud u hagöm kalɨ kƚiñ rɨka. Mosɨs manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ Kub nɨpe Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdöp,’ a ga.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Nɨbi bɨ nöd umla gau, ‘God kale mɨdöp,’ a ga rö, hon nɨŋbun, nɨbi bɨ nöd umla gau uri kamɨŋ mɨdpal. God nɨŋöb, nɨbi bɨ nɨpe magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal,” a ga.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap hagla, “Manö hag ñeb bɨ, manö kabö göl nöp hagpan!” a gɨla.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Manö hag aij ga anɨbu nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, hainö manö rɨmnap nɨp hag nɨŋagla.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Pen Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Depid nɨpe ke God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 mɨd damöm yad koƚmaƚ ne gau kalɨp gɨnö,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Pen Depid nɨpe Mesaia u nɨp, ‘Bɨ Kub yad,’ a ga rö, nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?” ö ga.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Kale lo manö hag ñeb bɨ gau gɨpal rö gɨmim rö löp u, nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, hon gau ajno hib hon u nöp ñɨlaŋ a göm, waƚɨj mɨlö rol göm, nɨbi bɨ gau aip magum gɨlö, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm, ‘Bɨ kub auabim e!’ gɨnaböl u, mɨñ mɨñ gɨnaböl; Juda magum gep ram gau amöm, bɨ kub asɨkpal sea adö u asɨkpal; pen nan kub ñɨŋnaböl ñɨn u, am bɨ kub asɨkpal ka u nöp asɨknaböl.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau si udöm, God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub pir pir adö rɨmnap hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö ilön kub ke yabɨƚ udnaböl,” a ga.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.