Lucas 20

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pen ñɨn aŋ anɨb au, Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan u amöm, nɨpe nɨbi bɨ ud God aip jɨm ñöl lɨnab manö aij u hag ñɨ mɨdeia nɨŋöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe aula.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Apöm nɨp hagla, “An nöp hagö, ne apön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Hageila haga, “Yad kalöp pen hag nɨŋeb ap hag nɨŋnɨg gabin.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp u, God nɨp hagö anɨg ga aka gasɨ nɨpe ke nɨŋöm ga?” ö ga.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Hageia, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “‘God hagö, Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a gɨnabun u, nɨpe hagnab, ‘Anɨb u, manö nɨpe u nɨhön gɨnɨg udagpim?’ ö gɨnab.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nöp nɨŋöm, nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gai i, God nɨpe Jon manö hagep bɨ nɨpe rö hag lö apöm gaia a göm nɨŋbal rö, kal juöm hanɨp kabö ju pak lɨnaböl,” a gɨla.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Pen kale gasɨ anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp pen hagla, “Jon apöm nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöm, ñɨg pak ñöm ga u, hon nɨŋagpun, God hagö ga aka gasɨ nɨpe ke ga u nɨŋagpun,” a gɨla.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp pen hag ñagpim rö, yad pen an hagö apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ ap wain wög adɨŋ ap gɨ yɨmöm, nɨbi bɨ rɨmnap hag löm, am ram mɨnöŋ mɨlö gau mɨdeinab.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Pen wain magö po gɨnab magö u, bɨ nɨpe ap hag yuöm hagnab, ‘Am nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdpal gau kalɨp hagö, wain magö yɨp rɨmnap ñɨlö daumön,’ a gɨnab. Hagö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau nɨp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u, bɨ ap pen hag yuö arnab. Areinab nɨp u rö nöp pak pak löm, yɨharɨŋ hag yulö ado gɨ aunab.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Anɨg gɨlö, bɨ hainbö ap hag yuö amjakö, nɨp mɨñu magö paköm, ɫɨp gɨ dam höŋ au yaŋ yunaböl.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Anɨg gɨlö, bɨ wög adɨŋ nap nɨbö u hagnab, ‘Yad ai gɨnamŋ Ñɨ mɨdmagö yad u yunabin u, manö nɨpe hageinab rö nɨŋöl rö löp,’ a göm yunab.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Yuö amjakö, nɨbi bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl anɨb gau hagnaböl, ‘Ñɨ auöp i, nap wain wög u nɨpe udnɨm rö löp. Nɨp böŋ nöp al pak lun, hon udun,’ a gɨnaböl.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Anɨg hagöm, nɨp ɫɨp ɫɨp gɨ dam höŋ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨlö umnab.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Nɨpe apöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp al pak löm, wög adɨŋ anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp pen hagö abad mɨdeinaböl,” a ga.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Hageila, Jisas kalɨp nɨŋ gusgus göm haga, “Anɨg hagpim u pen anɨb u, God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ ap rɨk nɨŋmim iƚ u yɨp hag ñɨmim. Adɨŋ hagabin anɨbu anɨg göl mɨdöp,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 “Nɨbi bɨ an an ap lug kabö adö anɨbu paknaböl gau, kalɨp böŋ nöp pa jö ma jö gɨ lɨnab. Pen kabö anɨbu pɨg ju ap lug nɨbi bɨ pak rɨbɨknab u, kalɨp böŋ nöp paib waib jö gɨ lɨnab,” a ga.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Jisas anɨg hageia, hanɨp nöp hagab a göm, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, uri nöp nɨp manö kub hagun a göm nɨŋla u pen nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ mɨdeila gau nɨŋöm, pɨñɨŋ göm arö gɨla.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Pen Jisas nɨp aige göl gun dam manö kub hagnɨg arun a göm, am nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp mumug göm hagla, “Kale nɨbi bɨ aij rö halu lɨmim, am manö pir pir almim, nɨp manö rɨmnap hagpe, pen nɨhön hagainɨm nɨŋun, nɨp dam gapman bɨ manö kub ud asɨkep u ud arnabun,” a gɨla.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Anɨg haglö, amöm nɨp manö rɨmnap piral hagöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ, hon nɨŋbun ne böŋ lap nöp aragpan; kabö göl nöp hagpan. God Manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨban u, u rö nöp kabö göl nöp hagpan.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Anɨb u, hon nɨhön gun? Rom gapman bɨ kub Sisa nɨp dakɨs ñun aka wasö?” gɨla.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Kale manö pir pir hagla anɨbu nɨŋöm, Jisas kalɨp haga,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Mani dakɨs ñɨbal anɨbu ap yɨp ud yambe nɨŋɨn,” a ga. Hageia, ud yamla nɨŋöm haga, “Mani ba u, ana an rö mɨdöpŋ Hib kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, an hib rö mɨdöp?” ö ga.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Hageila, kalɨp haga, “Anɨb u, Sisa nan nɨpe mɨdainɨm, Sisa nɨp ñɨmim. God nan nɨpe mɨdainɨm, God nɨp ñɨmim,” a ga.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Jisas nɨpe nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au anɨg hageia, manö nɨpe rɨb juöl rö lagö, gasɨ iru nɨŋöm manö ap hagagla.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusi gau, nɨbi bɨ umöm urakagnaböl a göm, gasɨ u nɨŋmɨdal. Pen Sadyusi bɨ rɨmnap Jisas mɨdeia au apöm, nɨp hag nɨŋeb ap hag nɨŋla.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Hag nɨŋöm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Mosɨs manö ap hanɨp kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ ap nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab u, nɨmam nɨpe ap pen nɨbi anɨbu udöm, ñɨ pai nɨpe u, a göm, yag daunɨm,’ a ga.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Anɨb u, bɨ iƚ halö unbö mudun jɨŋ u mɨdeinaböl. Nɨmam nöd u nɨbi udöm, ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnab.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Umö, nɨmam yɨgwö aŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Anɨg gö, nɨmam yɨgwö nɨgaŋ nɨbö u pen nɨbi anɨbu udöm, u rö nöp ñɨ pai yag dapöm wasö, yɨharɨŋ umnab. Anɨg gɨ dam dam, nɨmam unbö mudun jɨŋ magöŋhalö ñɨ pai yag dapöm wasö yɨharɨŋ umnaböl.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Hainö nɨbi anɨbu u rö nöp umnab.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Pen umöm uraknaböl a gɨpan u, nɨbi añɨ anɨbu bɨ nɨpe unbö ud mudun jɨŋ lɨnab u, hainö bɨ an nɨbi mɨdeinab?” ö gɨla.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi mɨdpun ñɨn i, nɨbi gau bɨ udpal, bɨ gau nɨbi udpal.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Pen nɨbi bɨ God gö uraköm, ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au arnaböl gau, nɨbi gau bɨ udagnaböl, bɨ gau nɨbi udagnaböl.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Pen kale kauyaŋ umagnaböl; ejol gau rö pör pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Kale uraknaböl u me, God ñɨ pai nɨpe mɨdeinaböl.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nɨbi bɨ umöm urakpal manö u, Mosɨs u rö nöp mab ineia aiud u hagöm kalɨ kƚiñ rɨka. Mosɨs manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ Kub nɨpe Ebraham, Aisak, Jekop, God kale mɨdöp,’ a ga.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Nɨbi bɨ nöd umla gau, ‘God kale mɨdöp,’ a ga rö, hon nɨŋbun, nɨbi bɨ nöd umla gau uri kamɨŋ mɨdpal. God nɨŋöb, nɨbi bɨ nɨpe magöŋhalö kamɨŋ mɨdpal,” a ga.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Jisas anɨg hageia, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap hagla, “Manö hag ñeb bɨ, manö kabö göl nöp hagpan!” a gɨla.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Manö hag aij ga anɨbu nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, hainö manö rɨmnap nɨp hag nɨŋagla.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Pen Jisas kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gau nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Depid nɨpe ke God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 mɨd damöm yad koƚmaƚ ne gau kalɨp gɨnö,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Pen Depid nɨpe Mesaia u nɨp, ‘Bɨ Kub yad,’ a ga rö, nɨhön gɨnɨg, Mesaia u Depid ñɨ nɨpe u nöp mɨdöp, a gɨpal?” ö ga.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Nɨbi bɨ gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Kale lo manö hag ñeb bɨ gau gɨpal rö gɨmim rö löp u, nɨŋ aij gɨmim. Kale gɨpal adö u, hon gau ajno hib hon u nöp ñɨlaŋ a göm, waƚɨj mɨlö rol göm, nɨbi bɨ gau aip magum gɨlö, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋöm, ‘Bɨ kub auabim e!’ gɨnaböl u, mɨñ mɨñ gɨnaböl; Juda magum gep ram gau amöm, bɨ kub asɨkpal sea adö u asɨkpal; pen nan kub ñɨŋnaböl ñɨn u, am bɨ kub asɨkpal ka u nöp asɨknaböl.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, nɨbi paƚpaƚ ram nan kale gau si udöm, God nɨp sabe gɨnabun u, nɨbi bɨ nɨŋöl, a göm, manö mɨlö kub pir pir adö rɨmnap hagpal. Anɨg gɨpal u, hainö ilön kub ke yabɨƚ udnaböl,” a ga.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.