Lucas 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas Jeriko amöm, aŋ anɨb au ap padia.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Pen Jeriko au, bɨ mani nan gau iru mɨdmɨdöp ap, bɨ dakɨs bɨ udmɨdal gau kalɨp magöŋhalö abad mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Sakias.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Jisas daun aŋ au padiö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap nɨŋnɨg geila. Sakias nɨpe bɨ uƚep magö u me, Jisas bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋɨn, a göm, nɨŋa u pen nɨŋaga.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Anɨg gö, nɨpe nöd gɨ dö gɨ am mab ur ap ran adö laŋ amöm, Jisas auaia padö jɨŋ nɨŋöl gɨ mɨdeia.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Jisas pen mab ran mɨdeia iƚ anɨb au apöm, gɨlaŋ gɨ nɨŋöm, Sakias nɨp haga, “Sakias, ne yɨŋɨd iƚ i lug! Mɨñi am ram ne u aip mɨdeinabin,” a ga.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Hageia, Sakias iƚ yaŋ lugöm, mɨñ mɨñ göl gɨ, Jisas nɨp uɫ gɨ dam ram nɨpe ud ara.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Nɨbi bɨ gau ga anɨbu nɨŋlö mulu lugö hagla, “Bɨ anɨbu am bɨ nan si nan naij göp ram u hannɨg arab,” a gɨla.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Pen Sakias uraköm, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, ne nöŋ! Mɨñi nan yad gau nɨme lɨ böŋ u lem, böŋ u nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨnabin. Pen yad nöd pir alem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale si udnö rö löp gau pen ñɨnabin, a gem, nan añɨ ap si udnö rö, pen mɨhau mɨhau ñɨnabin; pen nan mɨhöp si udnö rö, pen unbö raleb jɨŋ u ñɨnabin. Anɨg gɨ dam dam magöŋhalö naböŋ ral pɨs gem, arö gɨnabin,” a ga.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Hageia, Jisas haga, “Bɨ i Ebraham ñɨ nɨpe ap. Uri God nɨpe yam ram aui hanbal nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö göm ud kamɨŋ yuöp.
9 Então Jesus disse:
10 Bɨ Ñɨ nɨpe aua u, nɨbi bɨ hir gɨpal gau, kalɨp uƚhai nɨŋem ud kamɨŋ yunam, a göm, aua,” a ga.
10 Porque o
11 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, Jisas me, Bɨ Kub pör abad mɨdpun u, Jerusalem arö, nɨp kiŋ hag lɨno, hanɨp abad mɨdö, mɨd aij yabɨƚ gɨnabun, a göm gasɨ u nɨŋla. Jisas, gasɨ kalpe nɨŋla anɨbu, ke nɨŋöm, kalɨp manö ap halö hod rɨköm haga.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ kub ap, bɨ kub abad mɨdep yad mɨdöp au arnö, yɨp kiŋ hag lö, ado gɨ apem, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ yad gai i kalɨp kiŋ abad mɨdeinam, a göm, ram mɨnöŋ mɨlö kub gau arnab.
12 Então Jesus disse:
13 Pen nöd bɨ wög gep nɨpe unbö sɨduŋ laŋ kalɨp wɨñ alö aueinaböl, bɨ kub nɨpe kabö magö gol añɨ añɨ ke ke nɨme löm hagnab, ‘Mani ñabin i udmim, sɨkim gɨ ado malo gɨmim, iru ud lɨmim; hainö yad kauyaŋ aunabin,’ a gɨnab.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Anɨg hagöm arnab u, pen nɨbi bɨ ram mɨnöŋ nɨpe abad mɨdeia gau, nɨp mulu lugö nɨŋöl göm, bɨ rɨmnap hag yulö, hain amöm, bɨ kub yabɨƚ u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ anɨbi nɨpe kiŋ hon mɨdagnab,’ a gɨnaböl.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Pen bɨ kub yabɨƚ u manö kale u udagöm, bɨ kub anɨbu nɨp kiŋ kale hag lɨnab. Anɨg gö, nɨpe kauyaŋ ado gɨ apöm, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe gau kalɨp wɨñ alö aueinaböl, kiŋ kale u hagnab, ‘Kabö magö gol ñɨbin gau, kale ud sɨkim gɨ ado malo gɨmim, pen aigöl gɨ udpim?’ ö gɨnab.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Hagö, bɨ nöd u apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö sɨduŋ laŋ kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Ne gɨ aij gɨpan. Nan pro u ñɨnö wög gɨ aij gɨpan rö, mɨñi daun kub unbö sɨduŋ laŋ nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Pen bɨ ap apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö mamɨd u kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Gɨpan anɨbu rö, mɨñi daun kub unbö mamɨd u nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 — ausente —
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 — ausente —
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Manö ne hagpan u ud ado gem, manö kub ne aip hagnabin. “Ne bɨ kal yabɨƚ, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau, ne sɨkim gɨ aij gɨmön wasö, rau pɨƚɨ gɨmön rö udpan; nan wög uɫham gɨ yɨmbal gau, ne kƚö gɨmön nöp ñɨŋban,” a gɨpan ar?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg kabö magö yad u dam beg pasbuk lö, ado gɨ apem sinɨŋ rɨmnap halö udagpin?’ ö gɨnab.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Anɨg hagöm, bɨ söl au mɨdeinaböl gau kalɨp hagnab, ‘Kabö magö gol yad u pɨƚɨ gɨ udmim, bɨ au kabö magö gol sɨduŋ laŋ mɨdöp u nɨp ñim,’ a gɨnab.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Hageinab hagnaböl, ‘Bɨ kub. Nɨpe kabö magö gol sɨduŋ laŋ hadö mɨdöp!’ a gɨnaböl.
25 Eles responderam:
26 Hageinaböl hagnab, ‘Kalöp hagabin, pör nɨbi bɨ nan kale iru mɨdeinab gau rɨmnap halö udnaböl, pen nɨbi bɨ nan kale pro pro mɨdeinab gau gɨlö, nan pro anɨbu böŋ nöp lug lɨ arnab.
26 — E o patrão disse:
27 Pen nɨbi bɨ yɨp nɨŋlö mulu lugö, bɨ anɨbu nɨpe kiŋ hon mɨdageinab, a gɨla gau, kalɨp am dapim, amgö ilö adö yad aui al pak lim,’ a gɨnab,” a ga.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jisas kalɨp manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe gau aip Jerusalem arun, a göm, nɨpe nöd ga.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Am am Olip Dum au, ram rɨƚɨg agƚö Bedpagi Bedani goƚ au söl amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp kalɨp nöd hag yuöm haga,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Ram rɨƚɨg agƚö mɨgan lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki marep nɨbi bɨ ud ajagpal ap, nagɨ adɨk lɨlö mɨdeinab u, hubɨk daumil.
30 com a seguinte ordem:
31 Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ‘Kaj donki u nɨhön gɨnɨg hubɨk ud arabil,’ a gaiöl u, hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, udnɨg aubul,’ a gɨmil,” a ga.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Anɨg hagö, ammil nɨŋlö, haga rö nöp mɨdeia.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Am nagɨ hubɨk gɨlö nɨŋöl gɨ, bɨ kaj donki nap nɨbö gau apöm hagla, “Kaj donki marep u nɨhön gɨnɨg gɨmil nagɨ hubɨkabil?” ö gɨla.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Hageila haglö, “Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, apul nagɨ hubɨkabul,” a gɨlö.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Anɨg hagmil, kaj donki marep anɨbu nagɨ hubɨkmil, uɫ gɨ dam Jisas mɨdeia au amjakmil, waƚɨj kale bad rɨmnap ud jumil, ud kaj donki adö u lɨmil, Jisas nɨp ud kaj donki adö anɨb laŋ lɨla.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Jisas donki adö laŋ asɨköm, adan adö u arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau waƚɨj nan kale rɨmnap dap adan adö anɨbu lɨlö nɨŋöl gɨ, kaj donki Jisas asɨk mɨdeia anɨbu waƚɨj nan kale adö anɨbu abö göl gɨ abö göl gɨ ara.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Am am Jerusalem sösöl gɨlö nɨŋöl gɨ, Olip Dum adan ramö gɨyaŋ gep ka au, nɨbi bɨ nɨpe gau iru yabɨƚ nöp, magöŋhalö nɨp mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ, nan nɨhön nɨhön ga gau gasɨ u nɨŋöl gɨ, wɨñ kub alöl gɨ, God hib nɨpe dap ranöm hagla,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Bɨ Kub nɨpe Kiŋ hanɨp hag yuö auöp i,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi rɨmnap aŋ anɨb au mɨdeila gau, Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nɨbi bɨ ne gau kalɨp hag gö, anɨg unbö rö hagaglaŋ,” a gɨla.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Hageila, Jisas pen haga, “Kalöp hagabin, kale manö anɨbu rö hagageinaböl u, kabö gau ke wɨñ alnaböl,” a ga.
40 Jesus respondeu:
41 Jisas Jerusalem sösöl göl gɨ, daun kub anɨbu nɨŋöm, amgö ñɨg lugö nɨŋöl gɨ haga,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 “Ram mɨnöŋ Jerusalem i, kalöp mög yabɨƚ nɨŋabin. Yad kalöp ud God aip jɨm ñem, hibur hain hain magö u kalɨp ñɨnɨg aunö u nɨŋbep u, aij yabɨƚ gɨböp. Pen mɨñi kale nɨŋagmim, amgö we rö mɨdpim.
42 e disse:
43 Hainö bɨ koƚmaƚ kale apöm, daun kub kale i, uƚɨŋɨn lɨ gɨgabö gɨ mɨdöm,
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 apöm gɨ naij yabɨƚ gɨlö, wög waryö, ram gau magöŋhalö, kabö ap kabö ap adö laŋ waköm mɨdageinab; nɨbi bɨ, ñɨ pai, kabö waryö raul aŋ yaŋ mɨdeinaböl gau ram halö pa jö ma jö gɨ yunaböl. God kalöp udnɨg auöp ñɨn i nɨŋagpim u me, anɨg gɨnab,” a ga.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jisas anɨg hagöm, God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ sɨkim geila gau kalɨp hag höŋ yuöl gɨ haga,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ram yad u, yɨp sabe gep ram mɨdeinab,’ a gɨla u pen kale sɨkim gɨ gɨpe gɨpe, nɨbi bɨ nan si udöm, dap pi göl hanbal ram ap rö löp,” a ga.
46 Ele lhes disse:
47 Pen Jisas nɨpe pör pör, ñɨn añɨ añɨ am God sabe gep ram raul mɨgan u, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdöp. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, bɨ manö ud asɨkep gau, nɨp al pak lun, a göm, gasɨ añɨ u nɨŋeila.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Anɨg gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ magöŋhalö, manö aij nɨpe nɨŋun, a göm, nɨp ñɨñɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas nɨp al pak löl rö laga.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.