Lucas 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Jisas Jeriko amöm, aŋ anɨb au ap padia.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Pen Jeriko au, bɨ mani nan gau iru mɨdmɨdöp ap, bɨ dakɨs bɨ udmɨdal gau kalɨp magöŋhalö abad mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Sakias.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Jisas daun aŋ au padiö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap nɨŋnɨg geila. Sakias nɨpe bɨ uƚep magö u me, Jisas bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋɨn, a göm, nɨŋa u pen nɨŋaga.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Anɨg gö, nɨpe nöd gɨ dö gɨ am mab ur ap ran adö laŋ amöm, Jisas auaia padö jɨŋ nɨŋöl gɨ mɨdeia.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Jisas pen mab ran mɨdeia iƚ anɨb au apöm, gɨlaŋ gɨ nɨŋöm, Sakias nɨp haga, “Sakias, ne yɨŋɨd iƚ i lug! Mɨñi am ram ne u aip mɨdeinabin,” a ga.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Hageia, Sakias iƚ yaŋ lugöm, mɨñ mɨñ göl gɨ, Jisas nɨp uɫ gɨ dam ram nɨpe ud ara.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Nɨbi bɨ gau ga anɨbu nɨŋlö mulu lugö hagla, “Bɨ anɨbu am bɨ nan si nan naij göp ram u hannɨg arab,” a gɨla.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Pen Sakias uraköm, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, ne nöŋ! Mɨñi nan yad gau nɨme lɨ böŋ u lem, böŋ u nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨnabin. Pen yad nöd pir alem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale si udnö rö löp gau pen ñɨnabin, a gem, nan añɨ ap si udnö rö, pen mɨhau mɨhau ñɨnabin; pen nan mɨhöp si udnö rö, pen unbö raleb jɨŋ u ñɨnabin. Anɨg gɨ dam dam magöŋhalö naböŋ ral pɨs gem, arö gɨnabin,” a ga.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Hageia, Jisas haga, “Bɨ i Ebraham ñɨ nɨpe ap. Uri God nɨpe yam ram aui hanbal nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö göm ud kamɨŋ yuöp.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Bɨ Ñɨ nɨpe aua u, nɨbi bɨ hir gɨpal gau, kalɨp uƚhai nɨŋem ud kamɨŋ yunam, a göm, aua,” a ga.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, Jisas me, Bɨ Kub pör abad mɨdpun u, Jerusalem arö, nɨp kiŋ hag lɨno, hanɨp abad mɨdö, mɨd aij yabɨƚ gɨnabun, a göm gasɨ u nɨŋla. Jisas, gasɨ kalpe nɨŋla anɨbu, ke nɨŋöm, kalɨp manö ap halö hod rɨköm haga.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ kub ap, bɨ kub abad mɨdep yad mɨdöp au arnö, yɨp kiŋ hag lö, ado gɨ apem, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ yad gai i kalɨp kiŋ abad mɨdeinam, a göm, ram mɨnöŋ mɨlö kub gau arnab.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Pen nöd bɨ wög gep nɨpe unbö sɨduŋ laŋ kalɨp wɨñ alö aueinaböl, bɨ kub nɨpe kabö magö gol añɨ añɨ ke ke nɨme löm hagnab, ‘Mani ñabin i udmim, sɨkim gɨ ado malo gɨmim, iru ud lɨmim; hainö yad kauyaŋ aunabin,’ a gɨnab.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Anɨg hagöm arnab u, pen nɨbi bɨ ram mɨnöŋ nɨpe abad mɨdeia gau, nɨp mulu lugö nɨŋöl göm, bɨ rɨmnap hag yulö, hain amöm, bɨ kub yabɨƚ u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ anɨbi nɨpe kiŋ hon mɨdagnab,’ a gɨnaböl.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Pen bɨ kub yabɨƚ u manö kale u udagöm, bɨ kub anɨbu nɨp kiŋ kale hag lɨnab. Anɨg gö, nɨpe kauyaŋ ado gɨ apöm, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe gau kalɨp wɨñ alö aueinaböl, kiŋ kale u hagnab, ‘Kabö magö gol ñɨbin gau, kale ud sɨkim gɨ ado malo gɨmim, pen aigöl gɨ udpim?’ ö gɨnab.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Hagö, bɨ nöd u apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö sɨduŋ laŋ kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Ne gɨ aij gɨpan. Nan pro u ñɨnö wög gɨ aij gɨpan rö, mɨñi daun kub unbö sɨduŋ laŋ nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Pen bɨ ap apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö mamɨd u kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Gɨpan anɨbu rö, mɨñi daun kub unbö mamɨd u nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 — ausente —
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 — ausente —
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Manö ne hagpan u ud ado gem, manö kub ne aip hagnabin. “Ne bɨ kal yabɨƚ, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau, ne sɨkim gɨ aij gɨmön wasö, rau pɨƚɨ gɨmön rö udpan; nan wög uɫham gɨ yɨmbal gau, ne kƚö gɨmön nöp ñɨŋban,” a gɨpan ar?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg kabö magö yad u dam beg pasbuk lö, ado gɨ apem sinɨŋ rɨmnap halö udagpin?’ ö gɨnab.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Anɨg hagöm, bɨ söl au mɨdeinaböl gau kalɨp hagnab, ‘Kabö magö gol yad u pɨƚɨ gɨ udmim, bɨ au kabö magö gol sɨduŋ laŋ mɨdöp u nɨp ñim,’ a gɨnab.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Hageinab hagnaböl, ‘Bɨ kub. Nɨpe kabö magö gol sɨduŋ laŋ hadö mɨdöp!’ a gɨnaböl.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Hageinaböl hagnab, ‘Kalöp hagabin, pör nɨbi bɨ nan kale iru mɨdeinab gau rɨmnap halö udnaböl, pen nɨbi bɨ nan kale pro pro mɨdeinab gau gɨlö, nan pro anɨbu böŋ nöp lug lɨ arnab.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Pen nɨbi bɨ yɨp nɨŋlö mulu lugö, bɨ anɨbu nɨpe kiŋ hon mɨdageinab, a gɨla gau, kalɨp am dapim, amgö ilö adö yad aui al pak lim,’ a gɨnab,” a ga.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Jisas kalɨp manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe gau aip Jerusalem arun, a göm, nɨpe nöd ga.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Am am Olip Dum au, ram rɨƚɨg agƚö Bedpagi Bedani goƚ au söl amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp kalɨp nöd hag yuöm haga,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Ram rɨƚɨg agƚö mɨgan lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki marep nɨbi bɨ ud ajagpal ap, nagɨ adɨk lɨlö mɨdeinab u, hubɨk daumil.
30 dizendo-lhes:
31 Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ‘Kaj donki u nɨhön gɨnɨg hubɨk ud arabil,’ a gaiöl u, hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, udnɨg aubul,’ a gɨmil,” a ga.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Anɨg hagö, ammil nɨŋlö, haga rö nöp mɨdeia.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Am nagɨ hubɨk gɨlö nɨŋöl gɨ, bɨ kaj donki nap nɨbö gau apöm hagla, “Kaj donki marep u nɨhön gɨnɨg gɨmil nagɨ hubɨkabil?” ö gɨla.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Hageila haglö, “Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, apul nagɨ hubɨkabul,” a gɨlö.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Anɨg hagmil, kaj donki marep anɨbu nagɨ hubɨkmil, uɫ gɨ dam Jisas mɨdeia au amjakmil, waƚɨj kale bad rɨmnap ud jumil, ud kaj donki adö u lɨmil, Jisas nɨp ud kaj donki adö anɨb laŋ lɨla.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Jisas donki adö laŋ asɨköm, adan adö u arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau waƚɨj nan kale rɨmnap dap adan adö anɨbu lɨlö nɨŋöl gɨ, kaj donki Jisas asɨk mɨdeia anɨbu waƚɨj nan kale adö anɨbu abö göl gɨ abö göl gɨ ara.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Am am Jerusalem sösöl gɨlö nɨŋöl gɨ, Olip Dum adan ramö gɨyaŋ gep ka au, nɨbi bɨ nɨpe gau iru yabɨƚ nöp, magöŋhalö nɨp mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ, nan nɨhön nɨhön ga gau gasɨ u nɨŋöl gɨ, wɨñ kub alöl gɨ, God hib nɨpe dap ranöm hagla,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Bɨ Kub nɨpe Kiŋ hanɨp hag yuö auöp i,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi rɨmnap aŋ anɨb au mɨdeila gau, Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nɨbi bɨ ne gau kalɨp hag gö, anɨg unbö rö hagaglaŋ,” a gɨla.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Hageila, Jisas pen haga, “Kalöp hagabin, kale manö anɨbu rö hagageinaböl u, kabö gau ke wɨñ alnaböl,” a ga.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Jisas Jerusalem sösöl göl gɨ, daun kub anɨbu nɨŋöm, amgö ñɨg lugö nɨŋöl gɨ haga,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “Ram mɨnöŋ Jerusalem i, kalöp mög yabɨƚ nɨŋabin. Yad kalöp ud God aip jɨm ñem, hibur hain hain magö u kalɨp ñɨnɨg aunö u nɨŋbep u, aij yabɨƚ gɨböp. Pen mɨñi kale nɨŋagmim, amgö we rö mɨdpim.
42 dizendo:
43 Hainö bɨ koƚmaƚ kale apöm, daun kub kale i, uƚɨŋɨn lɨ gɨgabö gɨ mɨdöm,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 apöm gɨ naij yabɨƚ gɨlö, wög waryö, ram gau magöŋhalö, kabö ap kabö ap adö laŋ waköm mɨdageinab; nɨbi bɨ, ñɨ pai, kabö waryö raul aŋ yaŋ mɨdeinaböl gau ram halö pa jö ma jö gɨ yunaböl. God kalöp udnɨg auöp ñɨn i nɨŋagpim u me, anɨg gɨnab,” a ga.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jisas anɨg hagöm, God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ sɨkim geila gau kalɨp hag höŋ yuöl gɨ haga,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ram yad u, yɨp sabe gep ram mɨdeinab,’ a gɨla u pen kale sɨkim gɨ gɨpe gɨpe, nɨbi bɨ nan si udöm, dap pi göl hanbal ram ap rö löp,” a ga.
46 dizendo-lhes:
47 Pen Jisas nɨpe pör pör, ñɨn añɨ añɨ am God sabe gep ram raul mɨgan u, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdöp. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, bɨ manö ud asɨkep gau, nɨp al pak lun, a göm, gasɨ añɨ u nɨŋeila.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Anɨg gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ magöŋhalö, manö aij nɨpe nɨŋun, a göm, nɨp ñɨñɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas nɨp al pak löl rö laga.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.