Lucas 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Jisas Jeriko amöm, aŋ anɨb au ap padia.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Pen Jeriko au, bɨ mani nan gau iru mɨdmɨdöp ap, bɨ dakɨs bɨ udmɨdal gau kalɨp magöŋhalö abad mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Sakias.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Jisas daun aŋ au padiö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp ap nɨŋnɨg geila. Sakias nɨpe bɨ uƚep magö u me, Jisas bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋɨn, a göm, nɨŋa u pen nɨŋaga.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Anɨg gö, nɨpe nöd gɨ dö gɨ am mab ur ap ran adö laŋ amöm, Jisas auaia padö jɨŋ nɨŋöl gɨ mɨdeia.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Jisas pen mab ran mɨdeia iƚ anɨb au apöm, gɨlaŋ gɨ nɨŋöm, Sakias nɨp haga, “Sakias, ne yɨŋɨd iƚ i lug! Mɨñi am ram ne u aip mɨdeinabin,” a ga.
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Hageia, Sakias iƚ yaŋ lugöm, mɨñ mɨñ göl gɨ, Jisas nɨp uɫ gɨ dam ram nɨpe ud ara.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Nɨbi bɨ gau ga anɨbu nɨŋlö mulu lugö hagla, “Bɨ anɨbu am bɨ nan si nan naij göp ram u hannɨg arab,” a gɨla.
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Pen Sakias uraköm, Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, ne nöŋ! Mɨñi nan yad gau nɨme lɨ böŋ u lem, böŋ u nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨnabin. Pen yad nöd pir alem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale si udnö rö löp gau pen ñɨnabin, a gem, nan añɨ ap si udnö rö, pen mɨhau mɨhau ñɨnabin; pen nan mɨhöp si udnö rö, pen unbö raleb jɨŋ u ñɨnabin. Anɨg gɨ dam dam magöŋhalö naböŋ ral pɨs gem, arö gɨnabin,” a ga.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Hageia, Jisas haga, “Bɨ i Ebraham ñɨ nɨpe ap. Uri God nɨpe yam ram aui hanbal nan si nan naij gɨpal gau nɨŋöm arö göm ud kamɨŋ yuöp.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Bɨ Ñɨ nɨpe aua u, nɨbi bɨ hir gɨpal gau, kalɨp uƚhai nɨŋem ud kamɨŋ yunam, a göm, aua,” a ga.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, Jisas me, Bɨ Kub pör abad mɨdpun u, Jerusalem arö, nɨp kiŋ hag lɨno, hanɨp abad mɨdö, mɨd aij yabɨƚ gɨnabun, a göm gasɨ u nɨŋla. Jisas, gasɨ kalpe nɨŋla anɨbu, ke nɨŋöm, kalɨp manö ap halö hod rɨköm haga.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Jisas manö hod rɨköm haga, “Bɨ kub ap, bɨ kub abad mɨdep yad mɨdöp au arnö, yɨp kiŋ hag lö, ado gɨ apem, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ yad gai i kalɨp kiŋ abad mɨdeinam, a göm, ram mɨnöŋ mɨlö kub gau arnab.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Pen nöd bɨ wög gep nɨpe unbö sɨduŋ laŋ kalɨp wɨñ alö aueinaböl, bɨ kub nɨpe kabö magö gol añɨ añɨ ke ke nɨme löm hagnab, ‘Mani ñabin i udmim, sɨkim gɨ ado malo gɨmim, iru ud lɨmim; hainö yad kauyaŋ aunabin,’ a gɨnab.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Anɨg hagöm arnab u, pen nɨbi bɨ ram mɨnöŋ nɨpe abad mɨdeia gau, nɨp mulu lugö nɨŋöl göm, bɨ rɨmnap hag yulö, hain amöm, bɨ kub yabɨƚ u nɨp hagnaböl, ‘Bɨ anɨbi nɨpe kiŋ hon mɨdagnab,’ a gɨnaböl.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Pen bɨ kub yabɨƚ u manö kale u udagöm, bɨ kub anɨbu nɨp kiŋ kale hag lɨnab. Anɨg gö, nɨpe kauyaŋ ado gɨ apöm, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe gau kalɨp wɨñ alö aueinaböl, kiŋ kale u hagnab, ‘Kabö magö gol ñɨbin gau, kale ud sɨkim gɨ ado malo gɨmim, pen aigöl gɨ udpim?’ ö gɨnab.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Hagö, bɨ nöd u apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö sɨduŋ laŋ kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Ne gɨ aij gɨpan. Nan pro u ñɨnö wög gɨ aij gɨpan rö, mɨñi daun kub unbö sɨduŋ laŋ nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Pen bɨ ap apöm hagnab, ‘Bɨ kub, kabö magö gol añɨ yɨp ñɨna u, sɨkim gɨ ado malo gem, pen unbö mamɨd u kabö magö gol udpin,’ a gɨnab.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Gɨpan anɨbu rö, mɨñi daun kub unbö mamɨd u nöp hagnö, abad mɨdeinabön,’ a gɨnab.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 — ausente —
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Hageinab, bɨ kub nɨpe u hagnab, ‘Manö ne hagpan u ud ado gem, manö kub ne aip hagnabin. “Ne bɨ kal yabɨƚ, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau, ne sɨkim gɨ aij gɨmön wasö, rau pɨƚɨ gɨmön rö udpan; nan wög uɫham gɨ yɨmbal gau, ne kƚö gɨmön nöp ñɨŋban,” a gɨpan ar?
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg kabö magö yad u dam beg pasbuk lö, ado gɨ apem sinɨŋ rɨmnap halö udagpin?’ ö gɨnab.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Anɨg hagöm, bɨ söl au mɨdeinaböl gau kalɨp hagnab, ‘Kabö magö gol yad u pɨƚɨ gɨ udmim, bɨ au kabö magö gol sɨduŋ laŋ mɨdöp u nɨp ñim,’ a gɨnab.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Hageinab hagnaböl, ‘Bɨ kub. Nɨpe kabö magö gol sɨduŋ laŋ hadö mɨdöp!’ a gɨnaböl.
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Hageinaböl hagnab, ‘Kalöp hagabin, pör nɨbi bɨ nan kale iru mɨdeinab gau rɨmnap halö udnaböl, pen nɨbi bɨ nan kale pro pro mɨdeinab gau gɨlö, nan pro anɨbu böŋ nöp lug lɨ arnab.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Pen nɨbi bɨ yɨp nɨŋlö mulu lugö, bɨ anɨbu nɨpe kiŋ hon mɨdageinab, a gɨla gau, kalɨp am dapim, amgö ilö adö yad aui al pak lim,’ a gɨnab,” a ga.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jisas kalɨp manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe gau aip Jerusalem arun, a göm, nɨpe nöd ga.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Am am Olip Dum au, ram rɨƚɨg agƚö Bedpagi Bedani goƚ au söl amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp kalɨp nöd hag yuöm haga,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 “Ram rɨƚɨg agƚö mɨgan lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki marep nɨbi bɨ ud ajagpal ap, nagɨ adɨk lɨlö mɨdeinab u, hubɨk daumil.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ‘Kaj donki u nɨhön gɨnɨg hubɨk ud arabil,’ a gaiöl u, hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, udnɨg aubul,’ a gɨmil,” a ga.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Anɨg hagö, ammil nɨŋlö, haga rö nöp mɨdeia.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Am nagɨ hubɨk gɨlö nɨŋöl gɨ, bɨ kaj donki nap nɨbö gau apöm hagla, “Kaj donki marep u nɨhön gɨnɨg gɨmil nagɨ hubɨkabil?” ö gɨla.
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Hageila haglö, “Bɨ Kub u wög mɨdö halɨp hag yuajɨp, apul nagɨ hubɨkabul,” a gɨlö.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Anɨg hagmil, kaj donki marep anɨbu nagɨ hubɨkmil, uɫ gɨ dam Jisas mɨdeia au amjakmil, waƚɨj kale bad rɨmnap ud jumil, ud kaj donki adö u lɨmil, Jisas nɨp ud kaj donki adö anɨb laŋ lɨla.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Jisas donki adö laŋ asɨköm, adan adö u arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau waƚɨj nan kale rɨmnap dap adan adö anɨbu lɨlö nɨŋöl gɨ, kaj donki Jisas asɨk mɨdeia anɨbu waƚɨj nan kale adö anɨbu abö göl gɨ abö göl gɨ ara.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Am am Jerusalem sösöl gɨlö nɨŋöl gɨ, Olip Dum adan ramö gɨyaŋ gep ka au, nɨbi bɨ nɨpe gau iru yabɨƚ nöp, magöŋhalö nɨp mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ, nan nɨhön nɨhön ga gau gasɨ u nɨŋöl gɨ, wɨñ kub alöl gɨ, God hib nɨpe dap ranöm hagla,
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Bɨ Kub nɨpe Kiŋ hanɨp hag yuö auöp i,
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, bɨ Perisi rɨmnap aŋ anɨb au mɨdeila gau, Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nɨbi bɨ ne gau kalɨp hag gö, anɨg unbö rö hagaglaŋ,” a gɨla.
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Hageila, Jisas pen haga, “Kalöp hagabin, kale manö anɨbu rö hagageinaböl u, kabö gau ke wɨñ alnaböl,” a ga.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jisas Jerusalem sösöl göl gɨ, daun kub anɨbu nɨŋöm, amgö ñɨg lugö nɨŋöl gɨ haga,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 “Ram mɨnöŋ Jerusalem i, kalöp mög yabɨƚ nɨŋabin. Yad kalöp ud God aip jɨm ñem, hibur hain hain magö u kalɨp ñɨnɨg aunö u nɨŋbep u, aij yabɨƚ gɨböp. Pen mɨñi kale nɨŋagmim, amgö we rö mɨdpim.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Hainö bɨ koƚmaƚ kale apöm, daun kub kale i, uƚɨŋɨn lɨ gɨgabö gɨ mɨdöm,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 apöm gɨ naij yabɨƚ gɨlö, wög waryö, ram gau magöŋhalö, kabö ap kabö ap adö laŋ waköm mɨdageinab; nɨbi bɨ, ñɨ pai, kabö waryö raul aŋ yaŋ mɨdeinaböl gau ram halö pa jö ma jö gɨ yunaböl. God kalöp udnɨg auöp ñɨn i nɨŋagpim u me, anɨg gɨnab,” a ga.
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jisas anɨg hagöm, God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ sɨkim geila gau kalɨp hag höŋ yuöl gɨ haga,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Ram yad u, yɨp sabe gep ram mɨdeinab,’ a gɨla u pen kale sɨkim gɨ gɨpe gɨpe, nɨbi bɨ nan si udöm, dap pi göl hanbal ram ap rö löp,” a ga.
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Pen Jisas nɨpe pör pör, ñɨn añɨ añɨ am God sabe gep ram raul mɨgan u, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨmɨdöp. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau, bɨ manö ud asɨkep gau, nɨp al pak lun, a göm, gasɨ añɨ u nɨŋeila.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Anɨg gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ magöŋhalö, manö aij nɨpe nɨŋun, a göm, nɨp ñɨñɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas nɨp al pak löl rö laga.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.