Lucas 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Jisas, bɨ yad gau gasɨ iru nɨŋagöl, God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdaiöl, a göm, kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 “Ram mɨnöŋ ap, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ ap mɨdeinab. Pen bɨ anɨbu, God nɨp gasɨ u nɨŋagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagnab.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Pen nɨbi adu ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö ap, pör nöp apöm nɨp hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap manö halɨp u nɨŋmön,’ a gɨnab.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Anɨg hagnab u pen bɨ manö ud asɨkep bɨ kub anɨbu manö nɨpe u udagnab. Pen nɨbi adu anɨbu, nɨpe pör pör apöm hag nɨŋ gö gö, hainö bɨ kub anɨbu hagnab, ‘Yad God nɨp pɨñɨŋ gagpin; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagpin;
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 pen nɨbi kaŋɨƚ i yɨp pör pör apöm hag nɨŋ gö gö yɨp iru göp u me, yad am manö kub anɨbu nɨŋnam,’ a gɨnab,” a ga.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Bɨ Kub anɨg hagöm haga, “Bɨ manö ud asɨkep anɨbu nɨbi bɨ mög gaga, pen nɨpe manö nɨhön haga u nɨŋ aij gɨmim.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ God nɨpe nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe geinaböl u, manö kalɨp nɨŋöm mög nɨŋagnab, a gɨmim, nɨŋbimŋ Kale mɨlö padö abadnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Yad kalöp hagabin, nɨpe manö hagnaböl anɨbu nɨŋöm, kalɨp mög nɨŋöm, yɨŋɨd nöp bɨ koƚmaƚ kale gɨ naij gɨnaböl gau adan pɨƚ gɨnab. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ iƚ i ado gɨ aunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nɨŋ udöl gɨ mɨdeinaböl aka wasö?” ga.
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Nɨbi bɨ rɨmnap, hon nɨbi bɨ aij, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨbi bɨ naij, a göm, nɨŋla rö, Jisas kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Bɨ Perisi ap, bɨ dakɨs udep ap, God nɨp sabe gɨnɨg, God sabe gep ram u arnabil.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Bɨ Perisi anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp God nɨp sabe göm hagnab, ‘Nöp aij yabɨƚ a gabin. Yad bɨ rɨmnap gɨpal rö, nan aij iru nöp udem, nan si udem, nɨbi si udem, gagpin. Yad bɨ dakɨs udep inbö i rö wasö.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Wik pör pör, ñɨn mɨhöp nan magö ñɨŋagpin halö. Pör nan yad unbö sɨduŋ laŋ udem, nöp añɨ nɨbö ap ñɨbin,’ a gɨnab.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Pen bɨ dakɨs udep anɨbu, nɨp nable gö, kumi kabö adö laŋ nɨŋagöm, ke ke au daŋ ubör yɨhöŋ göm, pabɨƚ nɨpe ke paköm, gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘God, yad bɨ nan si nan naij gɨpin u, yɨp mög nɨŋmön,’ a gɨnab.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Kalöp hagabin, bɨ dakɨs udep u anɨg hagö, God nɨp, nan si nan naij gɨpan u nɨŋem arö gɨnabin, a gɨnab. Pen bɨ Perisi u nɨp God anɨg hagagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ hib kale ke dap rannaböl gau, God gö ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ ana udnaböl gau, God gö kale hib mɨdeinab,” a ga.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Nɨbi bɨ gau, Jisas ñɨ pai pro hanɨp gai i ud nɨŋaŋ a göm, daueila. Jisas kalɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau anɨg gajal u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp sɨƚɨk hagöm hagla, “Kale unbö gagmim,” a gɨla.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Jisas pen ñɨ pai anɨb gau wɨñ alö aueila, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg kalɨp anɨg hag gabimŋ Ñɨ pai pro anɨb gau arö gɨpe yɨp aulaŋ. God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab u, ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdeinaböl,” a ga.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 God Manö hag ñöm anɨg göl mɨdöp a geinaböl u, ñɨ pai pro gau God Manö anɨbu nɨŋöm, yɨŋɨd nɨŋ udnaböl. Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udeinaböl gau, God kalɨp udöm abad mɨdeinab. Pen nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udageinaböl gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm haga, “Bɨ manö hag ñeb bɨ aij yad. Yad nɨhön gem, pör mɨdep u udnam?” ö ga.
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagöp; God añɨ me Bɨ aij mɨdöp.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Nɨbi si bɨ si gagmim; wip alagmim; nan si udagmim; manö kub hagnaböl gau am manö piral hagagmim; name nap hagmil adö u nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Anɨg hageia, bɨ anɨbu haga, “Yad ñɨ pro nöp rɨkem, lo manö adö anɨb gau magöŋhalö gɨ dap dap, mɨñi ñɨn i u rö nöp gɨ mɨdpin,” a ga.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jisas manö anɨbu nɨŋöm haga, “Nan añɨ ap nöp gagpan. Nan ne gau magöŋhalö sɨkim gɨmön, mani udmön, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmön me, mɨd aij gep ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Juda bɨ kub anɨbu, mani nan nɨpe gau iru nöp mɨdeia rö, Jisas manö anɨbu hagö, nan nɨpe hib gö, gasɨ mɨlö la.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Gasɨ mɨlö leia u, Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau, uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm, ram nɨpe au abad mɨdnab.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno nan gau iru nöp mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe u uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Anɨg hageia, nɨbi bɨ mɨdeila gau hagla, “Manö hagabön anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ ap ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp aka nɨhön?” ö gɨla.
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Hageila, Jisas haga, “Adö rɨmnap nɨbi bɨ göl rö lagöp u pen God nɨpe gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp löp,” a ga.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Anɨg hageia, Pida haga, “Nöŋ! Ram nan hon gau magöŋhalö arö gun, nöp aip nöp se gɨ ajmɨdun,” a ga.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Hageia, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ, God manö aij nɨpe u ud ajaiun, a göm, ram, nɨbin, nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai kale gau arö gɨnaböl gau, God kalɨp hauƚ gagnab.
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 Mɨñi mɨdpun ñɨn aŋ i, God nɨpe kalɨp abad mɨd aij gö, nan kale gau, nɨbi bɨ kale gau iru nöp mɨdeinab. Pen ñɨn hain u, nɨpe aip pör pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm haga, “Nɨŋim. Mɨñi Jerusalem arabun. Amjaknabun u, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp, God manö hagep bɨ gau hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnaböl.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Nɨp udöm, bɨ Juda wasö gau ñɨmagö adö kalɨp lɨlö, nɨp hag juöm, ñɨƚoŋ löl göm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Pen Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ pɨral hiɨknɨm rö lagö, manö hagab adö u, a göm, nɨŋagla.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Pen hain, Jisas am Jeriko amjakö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö we ap mɨdeia. Bɨ anɨbu nɨpe adan goƚ au asɨk mɨdöm, mani nan ñim, a göm, asɨb gɨ mɨdeia.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nɨbi bɨ iru nöp manö hag padilö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gaböl?” ö ga.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Hageia hagla, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u apöm padiab,” a gɨla.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Anɨg hageila, nɨpe wɨñ kub alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Hageia, nɨbi bɨ padieila gau nɨp hag göm hagla, “Nɨhön gɨnɨg ap ranabön? Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdageia. Wɨñ kub yabɨƚ alöl gɨ haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Hageia, Jisas nɨŋöm pɨdöŋ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Paŋɨd söl aui dauim,” a ga. Hagö, paŋɨd daueila haga,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Nöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Hageia, Jisas nɨp haga, “Jisas yɨp gö, amgö magö ñɨl nɨŋnabin, a gɨmön, gasɨ nɨŋ udpan rö, amgö magö ñɨl nöŋ,” a ga.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Hagö, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm, God hib nɨpe u hagö adö arö nɨŋöl göm, Jisas areia au hain ga. Nɨbi bɨ magöŋhalö Jisas ga anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u haglö adö ara.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.