Lucas 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Jisas, bɨ yad gau gasɨ iru nɨŋagöl, God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdaiöl, a göm, kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 “Ram mɨnöŋ ap, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ ap mɨdeinab. Pen bɨ anɨbu, God nɨp gasɨ u nɨŋagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagnab.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Pen nɨbi adu ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö ap, pör nöp apöm nɨp hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap manö halɨp u nɨŋmön,’ a gɨnab.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Anɨg hagnab u pen bɨ manö ud asɨkep bɨ kub anɨbu manö nɨpe u udagnab. Pen nɨbi adu anɨbu, nɨpe pör pör apöm hag nɨŋ gö gö, hainö bɨ kub anɨbu hagnab, ‘Yad God nɨp pɨñɨŋ gagpin; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagpin;
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 pen nɨbi kaŋɨƚ i yɨp pör pör apöm hag nɨŋ gö gö yɨp iru göp u me, yad am manö kub anɨbu nɨŋnam,’ a gɨnab,” a ga.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Bɨ Kub anɨg hagöm haga, “Bɨ manö ud asɨkep anɨbu nɨbi bɨ mög gaga, pen nɨpe manö nɨhön haga u nɨŋ aij gɨmim.
6 Então o Senhor disse:
7 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ God nɨpe nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe geinaböl u, manö kalɨp nɨŋöm mög nɨŋagnab, a gɨmim, nɨŋbimŋ Kale mɨlö padö abadnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Yad kalöp hagabin, nɨpe manö hagnaböl anɨbu nɨŋöm, kalɨp mög nɨŋöm, yɨŋɨd nöp bɨ koƚmaƚ kale gɨ naij gɨnaböl gau adan pɨƚ gɨnab. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ iƚ i ado gɨ aunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nɨŋ udöl gɨ mɨdeinaböl aka wasö?” ga.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Nɨbi bɨ rɨmnap, hon nɨbi bɨ aij, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨbi bɨ naij, a göm, nɨŋla rö, Jisas kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Bɨ Perisi ap, bɨ dakɨs udep ap, God nɨp sabe gɨnɨg, God sabe gep ram u arnabil.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Bɨ Perisi anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp God nɨp sabe göm hagnab, ‘Nöp aij yabɨƚ a gabin. Yad bɨ rɨmnap gɨpal rö, nan aij iru nöp udem, nan si udem, nɨbi si udem, gagpin. Yad bɨ dakɨs udep inbö i rö wasö.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Wik pör pör, ñɨn mɨhöp nan magö ñɨŋagpin halö. Pör nan yad unbö sɨduŋ laŋ udem, nöp añɨ nɨbö ap ñɨbin,’ a gɨnab.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Pen bɨ dakɨs udep anɨbu, nɨp nable gö, kumi kabö adö laŋ nɨŋagöm, ke ke au daŋ ubör yɨhöŋ göm, pabɨƚ nɨpe ke paköm, gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘God, yad bɨ nan si nan naij gɨpin u, yɨp mög nɨŋmön,’ a gɨnab.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Kalöp hagabin, bɨ dakɨs udep u anɨg hagö, God nɨp, nan si nan naij gɨpan u nɨŋem arö gɨnabin, a gɨnab. Pen bɨ Perisi u nɨp God anɨg hagagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ hib kale ke dap rannaböl gau, God gö ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ ana udnaböl gau, God gö kale hib mɨdeinab,” a ga.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Nɨbi bɨ gau, Jisas ñɨ pai pro hanɨp gai i ud nɨŋaŋ a göm, daueila. Jisas kalɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau anɨg gajal u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp sɨƚɨk hagöm hagla, “Kale unbö gagmim,” a gɨla.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Jisas pen ñɨ pai anɨb gau wɨñ alö aueila, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg kalɨp anɨg hag gabimŋ Ñɨ pai pro anɨb gau arö gɨpe yɨp aulaŋ. God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab u, ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdeinaböl,” a ga.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 God Manö hag ñöm anɨg göl mɨdöp a geinaböl u, ñɨ pai pro gau God Manö anɨbu nɨŋöm, yɨŋɨd nɨŋ udnaböl. Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udeinaböl gau, God kalɨp udöm abad mɨdeinab. Pen nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udageinaböl gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm haga, “Bɨ manö hag ñeb bɨ aij yad. Yad nɨhön gem, pör mɨdep u udnam?” ö ga.
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagöp; God añɨ me Bɨ aij mɨdöp.
19 Jesus respondeu:
20 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Nɨbi si bɨ si gagmim; wip alagmim; nan si udagmim; manö kub hagnaböl gau am manö piral hagagmim; name nap hagmil adö u nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Anɨg hageia, bɨ anɨbu haga, “Yad ñɨ pro nöp rɨkem, lo manö adö anɨb gau magöŋhalö gɨ dap dap, mɨñi ñɨn i u rö nöp gɨ mɨdpin,” a ga.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jisas manö anɨbu nɨŋöm haga, “Nan añɨ ap nöp gagpan. Nan ne gau magöŋhalö sɨkim gɨmön, mani udmön, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmön me, mɨd aij gep ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Juda bɨ kub anɨbu, mani nan nɨpe gau iru nöp mɨdeia rö, Jisas manö anɨbu hagö, nan nɨpe hib gö, gasɨ mɨlö la.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Gasɨ mɨlö leia u, Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau, uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm, ram nɨpe au abad mɨdnab.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno nan gau iru nöp mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe u uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Anɨg hageia, nɨbi bɨ mɨdeila gau hagla, “Manö hagabön anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ ap ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp aka nɨhön?” ö gɨla.
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Hageila, Jisas haga, “Adö rɨmnap nɨbi bɨ göl rö lagöp u pen God nɨpe gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp löp,” a ga.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Anɨg hageia, Pida haga, “Nöŋ! Ram nan hon gau magöŋhalö arö gun, nöp aip nöp se gɨ ajmɨdun,” a ga.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Hageia, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ, God manö aij nɨpe u ud ajaiun, a göm, ram, nɨbin, nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai kale gau arö gɨnaböl gau, God kalɨp hauƚ gagnab.
29 Jesus lhes respondeu:
30 Mɨñi mɨdpun ñɨn aŋ i, God nɨpe kalɨp abad mɨd aij gö, nan kale gau, nɨbi bɨ kale gau iru nöp mɨdeinab. Pen ñɨn hain u, nɨpe aip pör pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm haga, “Nɨŋim. Mɨñi Jerusalem arabun. Amjaknabun u, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp, God manö hagep bɨ gau hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnaböl.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Nɨp udöm, bɨ Juda wasö gau ñɨmagö adö kalɨp lɨlö, nɨp hag juöm, ñɨƚoŋ löl göm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Pen Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ pɨral hiɨknɨm rö lagö, manö hagab adö u, a göm, nɨŋagla.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Pen hain, Jisas am Jeriko amjakö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö we ap mɨdeia. Bɨ anɨbu nɨpe adan goƚ au asɨk mɨdöm, mani nan ñim, a göm, asɨb gɨ mɨdeia.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nɨbi bɨ iru nöp manö hag padilö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gaböl?” ö ga.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Hageia hagla, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u apöm padiab,” a gɨla.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Anɨg hageila, nɨpe wɨñ kub alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Hageia, nɨbi bɨ padieila gau nɨp hag göm hagla, “Nɨhön gɨnɨg ap ranabön? Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdageia. Wɨñ kub yabɨƚ alöl gɨ haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Hageia, Jisas nɨŋöm pɨdöŋ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Paŋɨd söl aui dauim,” a ga. Hagö, paŋɨd daueila haga,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Nöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Hageia, Jisas nɨp haga, “Jisas yɨp gö, amgö magö ñɨl nɨŋnabin, a gɨmön, gasɨ nɨŋ udpan rö, amgö magö ñɨl nöŋ,” a ga.
42 Jesus lhe disse:
43 Hagö, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm, God hib nɨpe u hagö adö arö nɨŋöl göm, Jisas areia au hain ga. Nɨbi bɨ magöŋhalö Jisas ga anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u haglö adö ara.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.