Lucas 18

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas, bɨ yad gau gasɨ iru nɨŋagöl, God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdaiöl, a göm, kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Ram mɨnöŋ ap, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ ap mɨdeinab. Pen bɨ anɨbu, God nɨp gasɨ u nɨŋagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagnab.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Pen nɨbi adu ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö ap, pör nöp apöm nɨp hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap manö halɨp u nɨŋmön,’ a gɨnab.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Anɨg hagnab u pen bɨ manö ud asɨkep bɨ kub anɨbu manö nɨpe u udagnab. Pen nɨbi adu anɨbu, nɨpe pör pör apöm hag nɨŋ gö gö, hainö bɨ kub anɨbu hagnab, ‘Yad God nɨp pɨñɨŋ gagpin; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagpin;
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pen nɨbi kaŋɨƚ i yɨp pör pör apöm hag nɨŋ gö gö yɨp iru göp u me, yad am manö kub anɨbu nɨŋnam,’ a gɨnab,” a ga.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Bɨ Kub anɨg hagöm haga, “Bɨ manö ud asɨkep anɨbu nɨbi bɨ mög gaga, pen nɨpe manö nɨhön haga u nɨŋ aij gɨmim.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ God nɨpe nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe geinaböl u, manö kalɨp nɨŋöm mög nɨŋagnab, a gɨmim, nɨŋbimŋ Kale mɨlö padö abadnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Yad kalöp hagabin, nɨpe manö hagnaböl anɨbu nɨŋöm, kalɨp mög nɨŋöm, yɨŋɨd nöp bɨ koƚmaƚ kale gɨ naij gɨnaböl gau adan pɨƚ gɨnab. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ iƚ i ado gɨ aunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nɨŋ udöl gɨ mɨdeinaböl aka wasö?” ga.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Nɨbi bɨ rɨmnap, hon nɨbi bɨ aij, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨbi bɨ naij, a göm, nɨŋla rö, Jisas kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Bɨ Perisi ap, bɨ dakɨs udep ap, God nɨp sabe gɨnɨg, God sabe gep ram u arnabil.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Bɨ Perisi anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp God nɨp sabe göm hagnab, ‘Nöp aij yabɨƚ a gabin. Yad bɨ rɨmnap gɨpal rö, nan aij iru nöp udem, nan si udem, nɨbi si udem, gagpin. Yad bɨ dakɨs udep inbö i rö wasö.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Wik pör pör, ñɨn mɨhöp nan magö ñɨŋagpin halö. Pör nan yad unbö sɨduŋ laŋ udem, nöp añɨ nɨbö ap ñɨbin,’ a gɨnab.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Pen bɨ dakɨs udep anɨbu, nɨp nable gö, kumi kabö adö laŋ nɨŋagöm, ke ke au daŋ ubör yɨhöŋ göm, pabɨƚ nɨpe ke paköm, gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘God, yad bɨ nan si nan naij gɨpin u, yɨp mög nɨŋmön,’ a gɨnab.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Kalöp hagabin, bɨ dakɨs udep u anɨg hagö, God nɨp, nan si nan naij gɨpan u nɨŋem arö gɨnabin, a gɨnab. Pen bɨ Perisi u nɨp God anɨg hagagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ hib kale ke dap rannaböl gau, God gö ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ ana udnaböl gau, God gö kale hib mɨdeinab,” a ga.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Nɨbi bɨ gau, Jisas ñɨ pai pro hanɨp gai i ud nɨŋaŋ a göm, daueila. Jisas kalɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau anɨg gajal u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp sɨƚɨk hagöm hagla, “Kale unbö gagmim,” a gɨla.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Jisas pen ñɨ pai anɨb gau wɨñ alö aueila, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg kalɨp anɨg hag gabimŋ Ñɨ pai pro anɨb gau arö gɨpe yɨp aulaŋ. God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab u, ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdeinaböl,” a ga.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 God Manö hag ñöm anɨg göl mɨdöp a geinaböl u, ñɨ pai pro gau God Manö anɨbu nɨŋöm, yɨŋɨd nɨŋ udnaböl. Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udeinaböl gau, God kalɨp udöm abad mɨdeinab. Pen nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udageinaböl gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm haga, “Bɨ manö hag ñeb bɨ aij yad. Yad nɨhön gem, pör mɨdep u udnam?” ö ga.
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagöp; God añɨ me Bɨ aij mɨdöp.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Nɨbi si bɨ si gagmim; wip alagmim; nan si udagmim; manö kub hagnaböl gau am manö piral hagagmim; name nap hagmil adö u nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Anɨg hageia, bɨ anɨbu haga, “Yad ñɨ pro nöp rɨkem, lo manö adö anɨb gau magöŋhalö gɨ dap dap, mɨñi ñɨn i u rö nöp gɨ mɨdpin,” a ga.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Jisas manö anɨbu nɨŋöm haga, “Nan añɨ ap nöp gagpan. Nan ne gau magöŋhalö sɨkim gɨmön, mani udmön, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmön me, mɨd aij gep ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Juda bɨ kub anɨbu, mani nan nɨpe gau iru nöp mɨdeia rö, Jisas manö anɨbu hagö, nan nɨpe hib gö, gasɨ mɨlö la.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Gasɨ mɨlö leia u, Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau, uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm, ram nɨpe au abad mɨdnab.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno nan gau iru nöp mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe u uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Anɨg hageia, nɨbi bɨ mɨdeila gau hagla, “Manö hagabön anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ ap ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp aka nɨhön?” ö gɨla.
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Hageila, Jisas haga, “Adö rɨmnap nɨbi bɨ göl rö lagöp u pen God nɨpe gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp löp,” a ga.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Anɨg hageia, Pida haga, “Nöŋ! Ram nan hon gau magöŋhalö arö gun, nöp aip nöp se gɨ ajmɨdun,” a ga.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Hageia, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ, God manö aij nɨpe u ud ajaiun, a göm, ram, nɨbin, nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai kale gau arö gɨnaböl gau, God kalɨp hauƚ gagnab.
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 Mɨñi mɨdpun ñɨn aŋ i, God nɨpe kalɨp abad mɨd aij gö, nan kale gau, nɨbi bɨ kale gau iru nöp mɨdeinab. Pen ñɨn hain u, nɨpe aip pör pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm haga, “Nɨŋim. Mɨñi Jerusalem arabun. Amjaknabun u, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp, God manö hagep bɨ gau hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnaböl.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nɨp udöm, bɨ Juda wasö gau ñɨmagö adö kalɨp lɨlö, nɨp hag juöm, ñɨƚoŋ löl göm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Pen Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ pɨral hiɨknɨm rö lagö, manö hagab adö u, a göm, nɨŋagla.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Pen hain, Jisas am Jeriko amjakö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö we ap mɨdeia. Bɨ anɨbu nɨpe adan goƚ au asɨk mɨdöm, mani nan ñim, a göm, asɨb gɨ mɨdeia.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Nɨbi bɨ iru nöp manö hag padilö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gaböl?” ö ga.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Hageia hagla, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u apöm padiab,” a gɨla.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Anɨg hageila, nɨpe wɨñ kub alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Hageia, nɨbi bɨ padieila gau nɨp hag göm hagla, “Nɨhön gɨnɨg ap ranabön? Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdageia. Wɨñ kub yabɨƚ alöl gɨ haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Hageia, Jisas nɨŋöm pɨdöŋ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Paŋɨd söl aui dauim,” a ga. Hagö, paŋɨd daueila haga,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Nöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Hageia, Jisas nɨp haga, “Jisas yɨp gö, amgö magö ñɨl nɨŋnabin, a gɨmön, gasɨ nɨŋ udpan rö, amgö magö ñɨl nöŋ,” a ga.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Hagö, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm, God hib nɨpe u hagö adö arö nɨŋöl göm, Jisas areia au hain ga. Nɨbi bɨ magöŋhalö Jisas ga anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u haglö adö ara.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.