Lucas 18

Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jisas, bɨ yad gau gasɨ iru nɨŋagöl, God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdaiöl, a göm, kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 “Ram mɨnöŋ ap, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ ap mɨdeinab. Pen bɨ anɨbu, God nɨp gasɨ u nɨŋagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagnab.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Pen nɨbi adu ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö ap, pör nöp apöm nɨp hagnab, ‘Bɨ koƚmaƚ yad ap manö halɨp u nɨŋmön,’ a gɨnab.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Anɨg hagnab u pen bɨ manö ud asɨkep bɨ kub anɨbu manö nɨpe u udagnab. Pen nɨbi adu anɨbu, nɨpe pör pör apöm hag nɨŋ gö gö, hainö bɨ kub anɨbu hagnab, ‘Yad God nɨp pɨñɨŋ gagpin; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋagpin;
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pen nɨbi kaŋɨƚ i yɨp pör pör apöm hag nɨŋ gö gö yɨp iru göp u me, yad am manö kub anɨbu nɨŋnam,’ a gɨnab,” a ga.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Bɨ Kub anɨg hagöm haga, “Bɨ manö ud asɨkep anɨbu nɨbi bɨ mög gaga, pen nɨpe manö nɨhön haga u nɨŋ aij gɨmim.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ God nɨpe nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau, sɨdö aŋ sɨbön yaŋ nɨp sabe geinaböl u, manö kalɨp nɨŋöm mög nɨŋagnab, a gɨmim, nɨŋbimŋ Kale mɨlö padö abadnaböl, a gɨmim, nɨŋbim?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Yad kalöp hagabin, nɨpe manö hagnaböl anɨbu nɨŋöm, kalɨp mög nɨŋöm, yɨŋɨd nöp bɨ koƚmaƚ kale gɨ naij gɨnaböl gau adan pɨƚ gɨnab. Pen Bɨ Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ iƚ i ado gɨ aunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nɨŋ udöl gɨ mɨdeinaböl aka wasö?” ga.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Nɨbi bɨ rɨmnap, hon nɨbi bɨ aij, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨbi bɨ naij, a göm, nɨŋla rö, Jisas kalɨp manö ap manö hod rɨköm haga,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Bɨ Perisi ap, bɨ dakɨs udep ap, God nɨp sabe gɨnɨg, God sabe gep ram u arnabil.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Bɨ Perisi anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp God nɨp sabe göm hagnab, ‘Nöp aij yabɨƚ a gabin. Yad bɨ rɨmnap gɨpal rö, nan aij iru nöp udem, nan si udem, nɨbi si udem, gagpin. Yad bɨ dakɨs udep inbö i rö wasö.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Wik pör pör, ñɨn mɨhöp nan magö ñɨŋagpin halö. Pör nan yad unbö sɨduŋ laŋ udem, nöp añɨ nɨbö ap ñɨbin,’ a gɨnab.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Pen bɨ dakɨs udep anɨbu, nɨp nable gö, kumi kabö adö laŋ nɨŋagöm, ke ke au daŋ ubör yɨhöŋ göm, pabɨƚ nɨpe ke paköm, gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘God, yad bɨ nan si nan naij gɨpin u, yɨp mög nɨŋmön,’ a gɨnab.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kalöp hagabin, bɨ dakɨs udep u anɨg hagö, God nɨp, nan si nan naij gɨpan u nɨŋem arö gɨnabin, a gɨnab. Pen bɨ Perisi u nɨp God anɨg hagagnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ hib kale ke dap rannaböl gau, God gö ap lug paknaböl. Pen nɨbi bɨ ana udnaböl gau, God gö kale hib mɨdeinab,” a ga.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Nɨbi bɨ gau, Jisas ñɨ pai pro hanɨp gai i ud nɨŋaŋ a göm, daueila. Jisas kalɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau anɨg gajal u nɨŋöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp sɨƚɨk hagöm hagla, “Kale unbö gagmim,” a gɨla.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Jisas pen ñɨ pai anɨb gau wɨñ alö aueila, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨhön gɨnɨg kalɨp anɨg hag gabimŋ Ñɨ pai pro anɨb gau arö gɨpe yɨp aulaŋ. God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ abad mɨdeinab u, ñɨ pai pro anɨb gau rö mɨdeinaböl,” a ga.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 God Manö hag ñöm anɨg göl mɨdöp a geinaböl u, ñɨ pai pro gau God Manö anɨbu nɨŋöm, yɨŋɨd nɨŋ udnaböl. Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udeinaböl gau, God kalɨp udöm abad mɨdeinab. Pen nɨbi bɨ ñɨ pai pro yɨp nɨŋ udpal rö, nɨŋ udageinaböl gau, God ram mɨnöŋ nɨpe au aragnaböl.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Juda bɨ kub ap Jisas mɨdeia au apöm haga, “Bɨ manö hag ñeb bɨ aij yad. Yad nɨhön gem, pör mɨdep u udnam?” ö ga.
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Bɨ aij,’ a gɨpan? Nɨbi bɨ ap aij mɨdagöp; God añɨ me Bɨ aij mɨdöp.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Pen ne God lo manö u nɨŋban: ‘Nɨbi si bɨ si gagmim; wip alagmim; nan si udagmim; manö kub hagnaböl gau am manö piral hagagmim; name nap hagmil adö u nöp nɨŋmim, hain gɨmim,’” a ga.
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Anɨg hageia, bɨ anɨbu haga, “Yad ñɨ pro nöp rɨkem, lo manö adö anɨb gau magöŋhalö gɨ dap dap, mɨñi ñɨn i u rö nöp gɨ mɨdpin,” a ga.
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Jisas manö anɨbu nɨŋöm haga, “Nan añɨ ap nöp gagpan. Nan ne gau magöŋhalö sɨkim gɨmön, mani udmön, nɨbi bɨ mög gep rö gau kalɨp ñɨmön me, mɨd aij gep ne u mɨdeinab God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au. Hagpin rö gɨmön, aumön, yad aip ajaiul,” a ga.
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Juda bɨ kub anɨbu, mani nan nɨpe gau iru nöp mɨdeia rö, Jisas manö anɨbu hagö, nan nɨpe hib gö, gasɨ mɨlö la.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Gasɨ mɨlö leia u, Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Nɨbi bɨ nan iru mɨdeinab gau, uɫham yabɨƚ God nɨbi bɨ nɨpe mɨdlö, kalɨp udöm, ram nɨpe au abad mɨdnab.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kaj kamel gau kalɨ mauöƚ nagɨ yubal mɨgan u arnɨg, uɫham arnaböl u pen nɨbi bɨ uɫpö kɨƚno nan gau iru nöp mɨdöp gau, God ram mɨnöŋ nɨpe u uɫham yabɨƚ arnaböl,” a ga.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Anɨg hageia, nɨbi bɨ mɨdeila gau hagla, “Manö hagabön anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ ap ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp aka nɨhön?” ö gɨla.
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Hageila, Jisas haga, “Adö rɨmnap nɨbi bɨ göl rö lagöp u pen God nɨpe gɨnɨg, gɨnɨm rö nöp löp,” a ga.
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Anɨg hageia, Pida haga, “Nöŋ! Ram nan hon gau magöŋhalö arö gun, nöp aip nöp se gɨ ajmɨdun,” a ga.
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Hageia, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ, God manö aij nɨpe u ud ajaiun, a göm, ram, nɨbin, nɨmam, nɨme nap, ñɨ pai kale gau arö gɨnaböl gau, God kalɨp hauƚ gagnab.
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 Mɨñi mɨdpun ñɨn aŋ i, God nɨpe kalɨp abad mɨd aij gö, nan kale gau, nɨbi bɨ kale gau iru nöp mɨdeinab. Pen ñɨn hain u, nɨpe aip pör pör nöp mɨdeinaböl,” a ga.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisas bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm haga, “Nɨŋim. Mɨñi Jerusalem arabun. Amjaknabun u, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp, God manö hagep bɨ gau hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gɨnaböl.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Nɨp udöm, bɨ Juda wasö gau ñɨmagö adö kalɨp lɨlö, nɨp hag juöm, ñɨƚoŋ löl göm, kɨñu alöm, nagɨ ud paköm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ruö ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Pen Jisas anɨg hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ pɨral hiɨknɨm rö lagö, manö hagab adö u, a göm, nɨŋagla.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Pen hain, Jisas am Jeriko amjakö nɨŋöl gɨ, bɨ amgö we ap mɨdeia. Bɨ anɨbu nɨpe adan goƚ au asɨk mɨdöm, mani nan ñim, a göm, asɨb gɨ mɨdeia.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nɨbi bɨ iru nöp manö hag padilö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gaböl?” ö ga.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Hageia hagla, “Jisas bɨ Nasared nɨbö u apöm padiab,” a gɨla.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Anɨg hageila, nɨpe wɨñ kub alöm haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Hageia, nɨbi bɨ padieila gau nɨp hag göm hagla, “Nɨhön gɨnɨg ap ranabön? Agamɨj mɨd!” a gɨla. Anɨg hagla u pen nɨpe agamɨj mɨdageia. Wɨñ kub yabɨƚ alöl gɨ haga, “Jisas, Depid Ñɨ nɨpe, yɨp mög nɨŋmön!” a ga.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Hageia, Jisas nɨŋöm pɨdöŋ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Paŋɨd söl aui dauim,” a ga. Hagö, paŋɨd daueila haga,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Nöp nɨhön gɨnam?” ö ga.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Hageia, Jisas nɨp haga, “Jisas yɨp gö, amgö magö ñɨl nɨŋnabin, a gɨmön, gasɨ nɨŋ udpan rö, amgö magö ñɨl nöŋ,” a ga.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Hagö, magö anɨbu nöp amgö ñɨl nɨŋöm, God hib nɨpe u hagö adö arö nɨŋöl göm, Jisas areia au hain ga. Nɨbi bɨ magöŋhalö Jisas ga anɨbu nɨŋöm, God hib nɨpe u haglö adö ara.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.