Lucas 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ ap aka nɨbi ap nagɨ naij adö u göm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ ñö, kale abe nagɨ naij adö anɨbu göm ap lug paknaböl. Nagɨ adö anɨbu nöd gɨmɨdal, mɨñi gɨpal, hainö u rö nöp gɨnaböl. Pen nɨbi bɨ kale gasɨ naij ñɨnaböl gau, kale ilön unbö ke yabɨƚ udnaböl.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Pen bɨ ap aka nɨbi ap, ñɨ pai gau añɨ ap anɨg gɨnɨg gɨnab u, nɨp kabö kub wid paib jakep kabö ap, uŋam u halö nagɨ lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara yublap u aij. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöm, ñɨ pai ap nɨp gö ap lug paknab u, ilön kub yabɨƚ udnab.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Anɨb u, kale ke gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Nan kalöp rö rɨmnap gɨ naij göm, hainö apöm, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, hageinab u, nan naij ga anɨbu nɨŋmim arö gɨmim. Pen ñɨn añɨ ap, anɨg gö gö unbö mudun jɨŋ u gɨnɨm u, u rö nöp nɨŋmim arö gɨmim,” a ga.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Jisas anɨg hageia, bɨ manö nɨpe ud arep gau hagla, “Ne hanɨp gö, nɨŋ udep magö hon kub gɨnɨm,” a gɨla.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨŋ udep magö kub wasö, nɨŋ udep magö kale mab masded magö pro yabɨƚ u rö nöp mɨdeinab u, kale mab anɨbi, iƚ halö ju ñɨg solwara aŋ au daŋ ran mɨdai, a gɨmim hagpe, hagnabim rö gɨnab.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap mɨnöŋ naböŋ bɨnɨg ral pɨs göm, aka kaj sipsip muk pɨs göm, ado gɨ ram auö, bɨ nap nɨpe u nɨp manö nɨhön hagnabŋ ‘Nöp kɨyö löp u, ne aui asɨkmön nan magö ñöŋ,’ a gɨnab aka?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Wasö. Anɨg hagagnab. Nɨpe hagnab, ‘Waƚɨj udö auö, dip nagɨ u pɨg lɨmön, ñɨg nan yad gau dap ñö ñɨŋnam, hainö ñɨg nan ne gau ñöŋ,’ a gɨnab.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb anɨbu, bɨ kub hagnab rö geinab u, bɨ kub manö aij rɨmnap nɨp hagnab akaŋ Wasö. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe mɨdöp u me, hagnab rö gɨnab.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Anɨg unbö rö me kale. God kalöp wög hag lɨnab rö, gɨ pɨs gɨmim, hagnabim, ‘Hon nɨbi bɨ wög gɨ ñeb aij wasö. Nan adö ap ke gagpun; wög hon ke gep u rö nöp gɨpun,’ a gɨnabim,” a ga.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Jisas Jerusalem arnam a göm, ram mɨnöŋ Sameria i, ram mɨnöŋ Galili lödaŋ aŋ au gɨdaŋ am am,
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 ram rɨƚɨg agƚö ap ajö nɨŋöl gɨ, bɨ wös gɨsa la unbö sɨduŋ laŋ, nɨp nable paköm, ke ke au daŋ mɨdöm,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 meg magö dap ranöm hagla, “Jisas, Bɨ Kub, hanɨp mög nɨŋmön,” a gɨla.
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Hageila, kalɨp haga, “Kale ammim, bɨ God nɨp nan sabe gep gau kalɨp hañ kale gau yammim,” a ga. Anɨg hagö, kale amöm, adan aŋ au arlö nɨŋöl gɨ, kalɨp kamɨŋ la.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Pen kalɨp anɨg göl kamɨŋ lö, bɨ Sameria nɨbö ap, nɨp kamɨŋ la u nɨŋöm, manö kub hagöl gɨ, God hib u hagö adö arö nɨŋöl göm,
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 ado gɨ apöm, Jisas mɨdeia söl ma iƚ au lug paköm, mulu adɨŋ nɨpe gɨyaŋ gɨ mɨnöŋ yaŋ nɨŋöm, Jisas nɨp aij a ga.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Nɨpe anɨg gö, Jisas haga, “Yad gasɨ nɨŋbin e, bɨ unbö sɨduŋ laŋ kamɨŋ löp u, pen bɨ unbö ajɨp laŋ gau mai?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Bɨ rɨmnap nɨhön gɨnɨg auagpalŋ Bɨ mɨlö gau nɨbö, bɨ Juda wasö u nöp apöm God nɨp aij a göp ar?” a ga.
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Jisas anɨg hagöm bɨ anɨbu nɨp haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp kamɨŋ löp aru,” a ga.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Pen ñɨn ap bɨ Perisi gau Jisas nɨp hag nɨŋöm, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn anɨbu ñɨn mai aunab?” ö gɨla. Hageila, Jisas haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab, a gɨpim anɨbu, kiŋ rɨmnap gau, nɨbi bɨ abad mɨd mɨd, nɨŋ aij gɨlö gɨlö, hainö kiŋ kale auö, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm, uri auöp, a gɨpal, unbö rö gagnab.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ hagagnaböl. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe agamɨj apöm, aŋ kalöp aui hadö mɨdöp,” a ga.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe auö nɨp nɨŋun, a gɨmim, mɨdmagö kalöp bɨg ñöl nöp mɨdnab, pen nɨp nɨŋagnabim.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp hagnaböl, ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ a gɨnaböl u pen manö anɨbu nɨŋö hagpal, a gɨmim, gɨ dö gɨ ammim, kalɨp aip aragmim.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, añɨm añɨm udöm, mailö mɨlöbö aröp nɨŋbal u rö aunab.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp iru nɨŋmim, nɨp udagmim, nɨp marö kub yabɨƚ ñɨnabim.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn anɨbu, hadame nöp Noa mɨdeia ñɨn u ga rö, gɨnab.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Noa mɨdeia ñɨn u, nɨbi bɨ gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nɨbi pen pen ñöl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Noa amɨlap apɨlap ñɨg magɨb kub raul mɨgan arlö nɨŋöl gɨ, möŋ asad kub yabɨƚ alabin, a gö, ñɨg uƚ apöm nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö ud yuö yuö umhakla.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Pen bɨ Lod mɨdeia ñɨn u, Sodom nɨbi bɨ gau u rö nöp nan ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nan gau sɨkim göl gɨ, nan wög adɨŋ gau göl gɨ, ram göl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ,
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Lod ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ mɨgan ap ke arö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, mab mɨɫaŋ kub kumi kabö adö laŋ nɨbö apöm, Sodom nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö in habɨk ñɨŋ ara.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, anɨg unbö rö nöp gɨnab.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 “Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ ram adö laŋ mɨdaiöl u, nan kale ram raul mɨgan yaŋ mɨdöp u udnɨg ram raul yaŋ aragnaböl. Pen nɨbi bɨ wög adɨŋ gau ajaiöl gau, nan rɨmnap udnɨg ado gɨ ram aragnaböl.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Lod nɨbin nɨp ga adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨŋ aij gɨmim.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Nɨbi bɨ an, yad ke nɨŋ aij gem kamɨŋ mɨdeinabin a göm nɨŋnab u, umnab; pen nɨbi bɨ an, Krais manö aij hagöp rö wög nɨp gɨ damem umnabin a göm nɨŋnab u, kamɨŋ mɨdeinab.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Kalöp hagabin, ñɨn anɨbu sɨbön yaŋ bɨ mɨhöp abañ adö añɨ ap haneinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Pen nɨbi mɨhöp wid magö pa jö ma jö ƚugaƚug geinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Bɨ mɨhöp wög adɨŋ gau wög gɨ mɨdeinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin,” a ga.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, manö hagabön anɨbu, ram mɨnöŋ mai anɨg gɨnab?” ö gɨla.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.