Lucas 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ ap aka nɨbi ap nagɨ naij adö u göm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ ñö, kale abe nagɨ naij adö anɨbu göm ap lug paknaböl. Nagɨ adö anɨbu nöd gɨmɨdal, mɨñi gɨpal, hainö u rö nöp gɨnaböl. Pen nɨbi bɨ kale gasɨ naij ñɨnaböl gau, kale ilön unbö ke yabɨƚ udnaböl.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Pen bɨ ap aka nɨbi ap, ñɨ pai gau añɨ ap anɨg gɨnɨg gɨnab u, nɨp kabö kub wid paib jakep kabö ap, uŋam u halö nagɨ lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara yublap u aij. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöm, ñɨ pai ap nɨp gö ap lug paknab u, ilön kub yabɨƚ udnab.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Anɨb u, kale ke gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Nan kalöp rö rɨmnap gɨ naij göm, hainö apöm, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, hageinab u, nan naij ga anɨbu nɨŋmim arö gɨmim. Pen ñɨn añɨ ap, anɨg gö gö unbö mudun jɨŋ u gɨnɨm u, u rö nöp nɨŋmim arö gɨmim,” a ga.
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Jisas anɨg hageia, bɨ manö nɨpe ud arep gau hagla, “Ne hanɨp gö, nɨŋ udep magö hon kub gɨnɨm,” a gɨla.
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨŋ udep magö kub wasö, nɨŋ udep magö kale mab masded magö pro yabɨƚ u rö nöp mɨdeinab u, kale mab anɨbi, iƚ halö ju ñɨg solwara aŋ au daŋ ran mɨdai, a gɨmim hagpe, hagnabim rö gɨnab.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap mɨnöŋ naböŋ bɨnɨg ral pɨs göm, aka kaj sipsip muk pɨs göm, ado gɨ ram auö, bɨ nap nɨpe u nɨp manö nɨhön hagnabŋ ‘Nöp kɨyö löp u, ne aui asɨkmön nan magö ñöŋ,’ a gɨnab aka?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Wasö. Anɨg hagagnab. Nɨpe hagnab, ‘Waƚɨj udö auö, dip nagɨ u pɨg lɨmön, ñɨg nan yad gau dap ñö ñɨŋnam, hainö ñɨg nan ne gau ñöŋ,’ a gɨnab.
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb anɨbu, bɨ kub hagnab rö geinab u, bɨ kub manö aij rɨmnap nɨp hagnab akaŋ Wasö. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe mɨdöp u me, hagnab rö gɨnab.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Anɨg unbö rö me kale. God kalöp wög hag lɨnab rö, gɨ pɨs gɨmim, hagnabim, ‘Hon nɨbi bɨ wög gɨ ñeb aij wasö. Nan adö ap ke gagpun; wög hon ke gep u rö nöp gɨpun,’ a gɨnabim,” a ga.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Jisas Jerusalem arnam a göm, ram mɨnöŋ Sameria i, ram mɨnöŋ Galili lödaŋ aŋ au gɨdaŋ am am,
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 ram rɨƚɨg agƚö ap ajö nɨŋöl gɨ, bɨ wös gɨsa la unbö sɨduŋ laŋ, nɨp nable paköm, ke ke au daŋ mɨdöm,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 meg magö dap ranöm hagla, “Jisas, Bɨ Kub, hanɨp mög nɨŋmön,” a gɨla.
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Hageila, kalɨp haga, “Kale ammim, bɨ God nɨp nan sabe gep gau kalɨp hañ kale gau yammim,” a ga. Anɨg hagö, kale amöm, adan aŋ au arlö nɨŋöl gɨ, kalɨp kamɨŋ la.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Pen kalɨp anɨg göl kamɨŋ lö, bɨ Sameria nɨbö ap, nɨp kamɨŋ la u nɨŋöm, manö kub hagöl gɨ, God hib u hagö adö arö nɨŋöl göm,
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 ado gɨ apöm, Jisas mɨdeia söl ma iƚ au lug paköm, mulu adɨŋ nɨpe gɨyaŋ gɨ mɨnöŋ yaŋ nɨŋöm, Jisas nɨp aij a ga.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Nɨpe anɨg gö, Jisas haga, “Yad gasɨ nɨŋbin e, bɨ unbö sɨduŋ laŋ kamɨŋ löp u, pen bɨ unbö ajɨp laŋ gau mai?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Bɨ rɨmnap nɨhön gɨnɨg auagpalŋ Bɨ mɨlö gau nɨbö, bɨ Juda wasö u nöp apöm God nɨp aij a göp ar?” a ga.
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Jisas anɨg hagöm bɨ anɨbu nɨp haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp kamɨŋ löp aru,” a ga.
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Pen ñɨn ap bɨ Perisi gau Jisas nɨp hag nɨŋöm, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn anɨbu ñɨn mai aunab?” ö gɨla. Hageila, Jisas haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab, a gɨpim anɨbu, kiŋ rɨmnap gau, nɨbi bɨ abad mɨd mɨd, nɨŋ aij gɨlö gɨlö, hainö kiŋ kale auö, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm, uri auöp, a gɨpal, unbö rö gagnab.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ hagagnaböl. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe agamɨj apöm, aŋ kalöp aui hadö mɨdöp,” a ga.
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe auö nɨp nɨŋun, a gɨmim, mɨdmagö kalöp bɨg ñöl nöp mɨdnab, pen nɨp nɨŋagnabim.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp hagnaböl, ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ a gɨnaböl u pen manö anɨbu nɨŋö hagpal, a gɨmim, gɨ dö gɨ ammim, kalɨp aip aragmim.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, añɨm añɨm udöm, mailö mɨlöbö aröp nɨŋbal u rö aunab.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp iru nɨŋmim, nɨp udagmim, nɨp marö kub yabɨƚ ñɨnabim.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn anɨbu, hadame nöp Noa mɨdeia ñɨn u ga rö, gɨnab.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Noa mɨdeia ñɨn u, nɨbi bɨ gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nɨbi pen pen ñöl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Noa amɨlap apɨlap ñɨg magɨb kub raul mɨgan arlö nɨŋöl gɨ, möŋ asad kub yabɨƚ alabin, a gö, ñɨg uƚ apöm nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö ud yuö yuö umhakla.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Pen bɨ Lod mɨdeia ñɨn u, Sodom nɨbi bɨ gau u rö nöp nan ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nan gau sɨkim göl gɨ, nan wög adɨŋ gau göl gɨ, ram göl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ,
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Lod ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ mɨgan ap ke arö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, mab mɨɫaŋ kub kumi kabö adö laŋ nɨbö apöm, Sodom nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö in habɨk ñɨŋ ara.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, anɨg unbö rö nöp gɨnab.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 “Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ ram adö laŋ mɨdaiöl u, nan kale ram raul mɨgan yaŋ mɨdöp u udnɨg ram raul yaŋ aragnaböl. Pen nɨbi bɨ wög adɨŋ gau ajaiöl gau, nan rɨmnap udnɨg ado gɨ ram aragnaböl.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Lod nɨbin nɨp ga adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨŋ aij gɨmim.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nɨbi bɨ an, yad ke nɨŋ aij gem kamɨŋ mɨdeinabin a göm nɨŋnab u, umnab; pen nɨbi bɨ an, Krais manö aij hagöp rö wög nɨp gɨ damem umnabin a göm nɨŋnab u, kamɨŋ mɨdeinab.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Kalöp hagabin, ñɨn anɨbu sɨbön yaŋ bɨ mɨhöp abañ adö añɨ ap haneinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Pen nɨbi mɨhöp wid magö pa jö ma jö ƚugaƚug geinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Bɨ mɨhöp wög adɨŋ gau wög gɨ mɨdeinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin,” a ga.
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, manö hagabön anɨbu, ram mɨnöŋ mai anɨg gɨnab?” ö gɨla.
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.