Lucas 17
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ ap aka nɨbi ap nagɨ naij adö u göm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ ñö, kale abe nagɨ naij adö anɨbu göm ap lug paknaböl. Nagɨ adö anɨbu nöd gɨmɨdal, mɨñi gɨpal, hainö u rö nöp gɨnaböl. Pen nɨbi bɨ kale gasɨ naij ñɨnaböl gau, kale ilön unbö ke yabɨƚ udnaböl.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Pen bɨ ap aka nɨbi ap, ñɨ pai gau añɨ ap anɨg gɨnɨg gɨnab u, nɨp kabö kub wid paib jakep kabö ap, uŋam u halö nagɨ lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara yublap u aij. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöm, ñɨ pai ap nɨp gö ap lug paknab u, ilön kub yabɨƚ udnab.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Anɨb u, kale ke gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Nan kalöp rö rɨmnap gɨ naij göm, hainö apöm, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, hageinab u, nan naij ga anɨbu nɨŋmim arö gɨmim. Pen ñɨn añɨ ap, anɨg gö gö unbö mudun jɨŋ u gɨnɨm u, u rö nöp nɨŋmim arö gɨmim,” a ga.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Jisas anɨg hageia, bɨ manö nɨpe ud arep gau hagla, “Ne hanɨp gö, nɨŋ udep magö hon kub gɨnɨm,” a gɨla.
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨŋ udep magö kub wasö, nɨŋ udep magö kale mab masded magö pro yabɨƚ u rö nöp mɨdeinab u, kale mab anɨbi, iƚ halö ju ñɨg solwara aŋ au daŋ ran mɨdai, a gɨmim hagpe, hagnabim rö gɨnab.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 “Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap mɨnöŋ naböŋ bɨnɨg ral pɨs göm, aka kaj sipsip muk pɨs göm, ado gɨ ram auö, bɨ nap nɨpe u nɨp manö nɨhön hagnabŋ ‘Nöp kɨyö löp u, ne aui asɨkmön nan magö ñöŋ,’ a gɨnab aka?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Wasö. Anɨg hagagnab. Nɨpe hagnab, ‘Waƚɨj udö auö, dip nagɨ u pɨg lɨmön, ñɨg nan yad gau dap ñö ñɨŋnam, hainö ñɨg nan ne gau ñöŋ,’ a gɨnab.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb anɨbu, bɨ kub hagnab rö geinab u, bɨ kub manö aij rɨmnap nɨp hagnab akaŋ Wasö. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe mɨdöp u me, hagnab rö gɨnab.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Anɨg unbö rö me kale. God kalöp wög hag lɨnab rö, gɨ pɨs gɨmim, hagnabim, ‘Hon nɨbi bɨ wög gɨ ñeb aij wasö. Nan adö ap ke gagpun; wög hon ke gep u rö nöp gɨpun,’ a gɨnabim,” a ga.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Jisas Jerusalem arnam a göm, ram mɨnöŋ Sameria i, ram mɨnöŋ Galili lödaŋ aŋ au gɨdaŋ am am,
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 ram rɨƚɨg agƚö ap ajö nɨŋöl gɨ, bɨ wös gɨsa la unbö sɨduŋ laŋ, nɨp nable paköm, ke ke au daŋ mɨdöm,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 meg magö dap ranöm hagla, “Jisas, Bɨ Kub, hanɨp mög nɨŋmön,” a gɨla.
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Hageila, kalɨp haga, “Kale ammim, bɨ God nɨp nan sabe gep gau kalɨp hañ kale gau yammim,” a ga. Anɨg hagö, kale amöm, adan aŋ au arlö nɨŋöl gɨ, kalɨp kamɨŋ la.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Pen kalɨp anɨg göl kamɨŋ lö, bɨ Sameria nɨbö ap, nɨp kamɨŋ la u nɨŋöm, manö kub hagöl gɨ, God hib u hagö adö arö nɨŋöl göm,
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 ado gɨ apöm, Jisas mɨdeia söl ma iƚ au lug paköm, mulu adɨŋ nɨpe gɨyaŋ gɨ mɨnöŋ yaŋ nɨŋöm, Jisas nɨp aij a ga.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Nɨpe anɨg gö, Jisas haga, “Yad gasɨ nɨŋbin e, bɨ unbö sɨduŋ laŋ kamɨŋ löp u, pen bɨ unbö ajɨp laŋ gau mai?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Bɨ rɨmnap nɨhön gɨnɨg auagpalŋ Bɨ mɨlö gau nɨbö, bɨ Juda wasö u nöp apöm God nɨp aij a göp ar?” a ga.
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Jisas anɨg hagöm bɨ anɨbu nɨp haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp kamɨŋ löp aru,” a ga.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Pen ñɨn ap bɨ Perisi gau Jisas nɨp hag nɨŋöm, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn anɨbu ñɨn mai aunab?” ö gɨla. Hageila, Jisas haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab, a gɨpim anɨbu, kiŋ rɨmnap gau, nɨbi bɨ abad mɨd mɨd, nɨŋ aij gɨlö gɨlö, hainö kiŋ kale auö, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm, uri auöp, a gɨpal, unbö rö gagnab.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ hagagnaböl. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe agamɨj apöm, aŋ kalöp aui hadö mɨdöp,” a ga.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe auö nɨp nɨŋun, a gɨmim, mɨdmagö kalöp bɨg ñöl nöp mɨdnab, pen nɨp nɨŋagnabim.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp hagnaböl, ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ a gɨnaböl u pen manö anɨbu nɨŋö hagpal, a gɨmim, gɨ dö gɨ ammim, kalɨp aip aragmim.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, añɨm añɨm udöm, mailö mɨlöbö aröp nɨŋbal u rö aunab.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp iru nɨŋmim, nɨp udagmim, nɨp marö kub yabɨƚ ñɨnabim.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn anɨbu, hadame nöp Noa mɨdeia ñɨn u ga rö, gɨnab.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Noa mɨdeia ñɨn u, nɨbi bɨ gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nɨbi pen pen ñöl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Noa amɨlap apɨlap ñɨg magɨb kub raul mɨgan arlö nɨŋöl gɨ, möŋ asad kub yabɨƚ alabin, a gö, ñɨg uƚ apöm nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö ud yuö yuö umhakla.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Pen bɨ Lod mɨdeia ñɨn u, Sodom nɨbi bɨ gau u rö nöp nan ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nan gau sɨkim göl gɨ, nan wög adɨŋ gau göl gɨ, ram göl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ,
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Lod ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ mɨgan ap ke arö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, mab mɨɫaŋ kub kumi kabö adö laŋ nɨbö apöm, Sodom nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö in habɨk ñɨŋ ara.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, anɨg unbö rö nöp gɨnab.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ ram adö laŋ mɨdaiöl u, nan kale ram raul mɨgan yaŋ mɨdöp u udnɨg ram raul yaŋ aragnaböl. Pen nɨbi bɨ wög adɨŋ gau ajaiöl gau, nan rɨmnap udnɨg ado gɨ ram aragnaböl.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Lod nɨbin nɨp ga adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨŋ aij gɨmim.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nɨbi bɨ an, yad ke nɨŋ aij gem kamɨŋ mɨdeinabin a göm nɨŋnab u, umnab; pen nɨbi bɨ an, Krais manö aij hagöp rö wög nɨp gɨ damem umnabin a göm nɨŋnab u, kamɨŋ mɨdeinab.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 Kalöp hagabin, ñɨn anɨbu sɨbön yaŋ bɨ mɨhöp abañ adö añɨ ap haneinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Pen nɨbi mɨhöp wid magö pa jö ma jö ƚugaƚug geinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Bɨ mɨhöp wög adɨŋ gau wög gɨ mɨdeinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin,” a ga.
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, manö hagabön anɨbu, ram mɨnöŋ mai anɨg gɨnab?” ö gɨla.
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.