Lucas 17
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ ap aka nɨbi ap nagɨ naij adö u göm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ ñö, kale abe nagɨ naij adö anɨbu göm ap lug paknaböl. Nagɨ adö anɨbu nöd gɨmɨdal, mɨñi gɨpal, hainö u rö nöp gɨnaböl. Pen nɨbi bɨ kale gasɨ naij ñɨnaböl gau, kale ilön unbö ke yabɨƚ udnaböl.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Pen bɨ ap aka nɨbi ap, ñɨ pai gau añɨ ap anɨg gɨnɨg gɨnab u, nɨp kabö kub wid paib jakep kabö ap, uŋam u halö nagɨ lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara yublap u aij. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöm, ñɨ pai ap nɨp gö ap lug paknab u, ilön kub yabɨƚ udnab.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Anɨb u, kale ke gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Nan kalöp rö rɨmnap gɨ naij göm, hainö apöm, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, hageinab u, nan naij ga anɨbu nɨŋmim arö gɨmim. Pen ñɨn añɨ ap, anɨg gö gö unbö mudun jɨŋ u gɨnɨm u, u rö nöp nɨŋmim arö gɨmim,” a ga.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Jisas anɨg hageia, bɨ manö nɨpe ud arep gau hagla, “Ne hanɨp gö, nɨŋ udep magö hon kub gɨnɨm,” a gɨla.
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Nɨŋ udep magö kub wasö, nɨŋ udep magö kale mab masded magö pro yabɨƚ u rö nöp mɨdeinab u, kale mab anɨbi, iƚ halö ju ñɨg solwara aŋ au daŋ ran mɨdai, a gɨmim hagpe, hagnabim rö gɨnab.
6 E ele respondeu:
7 “Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap mɨnöŋ naböŋ bɨnɨg ral pɨs göm, aka kaj sipsip muk pɨs göm, ado gɨ ram auö, bɨ nap nɨpe u nɨp manö nɨhön hagnabŋ ‘Nöp kɨyö löp u, ne aui asɨkmön nan magö ñöŋ,’ a gɨnab aka?
7 Jesus disse:
8 Wasö. Anɨg hagagnab. Nɨpe hagnab, ‘Waƚɨj udö auö, dip nagɨ u pɨg lɨmön, ñɨg nan yad gau dap ñö ñɨŋnam, hainö ñɨg nan ne gau ñöŋ,’ a gɨnab.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Kale gasɨ nɨhön nɨŋbimŋ Bɨ wög gɨ ñeb anɨbu, bɨ kub hagnab rö geinab u, bɨ kub manö aij rɨmnap nɨp hagnab akaŋ Wasö. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe mɨdöp u me, hagnab rö gɨnab.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Anɨg unbö rö me kale. God kalöp wög hag lɨnab rö, gɨ pɨs gɨmim, hagnabim, ‘Hon nɨbi bɨ wög gɨ ñeb aij wasö. Nan adö ap ke gagpun; wög hon ke gep u rö nöp gɨpun,’ a gɨnabim,” a ga.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Jisas Jerusalem arnam a göm, ram mɨnöŋ Sameria i, ram mɨnöŋ Galili lödaŋ aŋ au gɨdaŋ am am,
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 ram rɨƚɨg agƚö ap ajö nɨŋöl gɨ, bɨ wös gɨsa la unbö sɨduŋ laŋ, nɨp nable paköm, ke ke au daŋ mɨdöm,
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 meg magö dap ranöm hagla, “Jisas, Bɨ Kub, hanɨp mög nɨŋmön,” a gɨla.
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Hageila, kalɨp haga, “Kale ammim, bɨ God nɨp nan sabe gep gau kalɨp hañ kale gau yammim,” a ga. Anɨg hagö, kale amöm, adan aŋ au arlö nɨŋöl gɨ, kalɨp kamɨŋ la.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Pen kalɨp anɨg göl kamɨŋ lö, bɨ Sameria nɨbö ap, nɨp kamɨŋ la u nɨŋöm, manö kub hagöl gɨ, God hib u hagö adö arö nɨŋöl göm,
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 ado gɨ apöm, Jisas mɨdeia söl ma iƚ au lug paköm, mulu adɨŋ nɨpe gɨyaŋ gɨ mɨnöŋ yaŋ nɨŋöm, Jisas nɨp aij a ga.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Nɨpe anɨg gö, Jisas haga, “Yad gasɨ nɨŋbin e, bɨ unbö sɨduŋ laŋ kamɨŋ löp u, pen bɨ unbö ajɨp laŋ gau mai?
17 Jesus disse:
18 Bɨ rɨmnap nɨhön gɨnɨg auagpalŋ Bɨ mɨlö gau nɨbö, bɨ Juda wasö u nöp apöm God nɨp aij a göp ar?” a ga.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Jisas anɨg hagöm bɨ anɨbu nɨp haga, “Jisas yɨp gö kamɨŋ lɨnab, a gɨmön, nɨŋ udpan rö, nöp kamɨŋ löp aru,” a ga.
19 E Jesus disse a ele:
20 Pen ñɨn ap bɨ Perisi gau Jisas nɨp hag nɨŋöm, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn anɨbu ñɨn mai aunab?” ö gɨla. Hageila, Jisas haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab, a gɨpim anɨbu, kiŋ rɨmnap gau, nɨbi bɨ abad mɨd mɨd, nɨŋ aij gɨlö gɨlö, hainö kiŋ kale auö, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm, uri auöp, a gɨpal, unbö rö gagnab.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ hagagnaböl. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe agamɨj apöm, aŋ kalöp aui hadö mɨdöp,” a ga.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö gau, Bɨ Ñɨ nɨpe auö nɨp nɨŋun, a gɨmim, mɨdmagö kalöp bɨg ñöl nöp mɨdnab, pen nɨp nɨŋagnabim.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Nɨbi bɨ rɨmnap kalöp hagnaböl, ‘Mɨdöp i,’ aka ‘Mɨdöp daŋ,’ a gɨnaböl u pen manö anɨbu nɨŋö hagpal, a gɨmim, gɨ dö gɨ ammim, kalɨp aip aragmim.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, añɨm añɨm udöm, mailö mɨlöbö aröp nɨŋbal u rö aunab.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Pen kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim gai i, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp iru nɨŋmim, nɨp udagmim, nɨp marö kub yabɨƚ ñɨnabim.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn anɨbu, hadame nöp Noa mɨdeia ñɨn u ga rö, gɨnab.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Noa mɨdeia ñɨn u, nɨbi bɨ gau nan magö ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nɨbi pen pen ñöl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Noa amɨlap apɨlap ñɨg magɨb kub raul mɨgan arlö nɨŋöl gɨ, möŋ asad kub yabɨƚ alabin, a gö, ñɨg uƚ apöm nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö ud yuö yuö umhakla.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Pen bɨ Lod mɨdeia ñɨn u, Sodom nɨbi bɨ gau u rö nöp nan ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, nan gau sɨkim göl gɨ, nan wög adɨŋ gau göl gɨ, ram göl gɨ, gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ,
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Lod ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ mɨgan ap ke arö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, mab mɨɫaŋ kub kumi kabö adö laŋ nɨbö apöm, Sodom nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö in habɨk ñɨŋ ara.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Bɨ Ñɨ nɨpe aunab ñɨn u, anɨg unbö rö nöp gɨnab.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 “Ñɨn anɨbu, nɨbi bɨ ram adö laŋ mɨdaiöl u, nan kale ram raul mɨgan yaŋ mɨdöp u udnɨg ram raul yaŋ aragnaböl. Pen nɨbi bɨ wög adɨŋ gau ajaiöl gau, nan rɨmnap udnɨg ado gɨ ram aragnaböl.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Lod nɨbin nɨp ga adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨŋ aij gɨmim.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Nɨbi bɨ an, yad ke nɨŋ aij gem kamɨŋ mɨdeinabin a göm nɨŋnab u, umnab; pen nɨbi bɨ an, Krais manö aij hagöp rö wög nɨp gɨ damem umnabin a göm nɨŋnab u, kamɨŋ mɨdeinab.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Kalöp hagabin, ñɨn anɨbu sɨbön yaŋ bɨ mɨhöp abañ adö añɨ ap haneinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Pen nɨbi mɨhöp wid magö pa jö ma jö ƚugaƚug geinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Bɨ mɨhöp wög adɨŋ gau wög gɨ mɨdeinabil u, ap udem, ap arö gɨnabin,” a ga.
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Bɨ Kub, manö hagabön anɨbu, ram mɨnöŋ mai anɨg gɨnab?” ö gɨla.
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.