Lucas 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ kub nan iru mɨdnab ap, bɨ nan nɨpe abad mɨdep bɨ ap hag lö, nan nɨpe gau abad mɨdeinab. Pen bɨ kub u, manö ap nɨŋnab, bɨ nan nɨpe abad mɨdnab anɨbu, nan nɨpe gau haƚöwaƚö gɨnab.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Bɨ kub manö anɨbu nɨŋöm, nɨp wɨñ alö aueinab hagnab, ‘Nan yad gau abad mɨd aij gagpan u, yɨp hag ñɨlö nɨŋbin. Anɨb u, ne ammön, nan yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp nan naböŋ yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, ap yɨp hag ñɨmön, wög yɨp gɨpan u hainö gagnabön,’ a gɨnab.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Hageinab, bɨ nan nɨpe abad mɨdep anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ kub u yɨp hag yunɨg gab u pen yad nɨhön gɨnamŋ Yad bɨ pɨdöŋ mɨdagpin rö, mɨnöŋ bɨnɨg jö gɨnam rö lagöp. Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale u asɨb hag gɨ ñɨŋeinabin u, yɨp nable gɨnab,’ a gɨnab.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Pen hainö gasɨ nɨŋ aij göm hagnab, ‘Yad nɨhön gɨnam u uri nɨŋbin. Adö anɨbu gɨnö, hainö bɨ kub yad yɨp hag yunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap yɨp udlö, ram kale au han mɨdeinabin,’ a gɨnab.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Anɨg hagöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp bɨ kub nɨpe nan naböŋ mɨdeinab gau wɨñ alnab. Wɨñ alö, bɨ nöd aunab u nɨp hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Hageinab hagnab, ‘Wel ñɨŋeb dɨƚam ñɨnjuöl añɨ ap,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön dɨƚam unbö sɨduŋ laŋ kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Hainö bɨ ap aueinab, hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Wid beg ñɨnjuöl unbö mamɨd u,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön beg ñɨnjuöl mɨhau mɨhau kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Anɨg geinab, hainö bɨ kub nɨpe u nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ nan yad abad mɨdep bɨ anɨbu, gasɨ nɨŋ aij göm, nɨhön nɨhön gem mɨd aij gɨnabin a göp u, nɨpe gɨ aij göp,’ a gɨnab. Anɨb u nɨŋim. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ nɨŋbal gau hagpal, ‘Mɨñi aigöl gun hainö asɨk mɨdep hon u mɨd aij gɨnɨm?’ ö göm, gasɨ u nɨŋöl gɨ gɨlö arab. Pen mailö aij nɨŋbal nɨbi bɨ gau, anɨg unbö rö nöp gɨlö arböp u aij.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Mani nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau, nɨbi bɨ rɨmnap gau ñɨbe me, hainö nan anɨb gau böŋ nöp pɨs gɨnab ñɨn u, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe au kalöp hag wɨhai udnab.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gɨnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab. Pen mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gagnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Pen kale mani nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdöp u udmim, pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an kalöp nan aij yabɨƚ adö laŋ nɨbö ñɨnab?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bɨ ap mani nan nɨpe ud ñɨmagö adö kalöp lɨnab u, kale pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an mani nan kalöp ke ñɨnab?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Bɨ añɨ ap, bɨ kub mɨhöp kalɨp wög gɨnɨm rö lagöp. Bɨ mɨhöŋgöl kalɨp wög gɨnab u pen nɨpe bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Aka bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Unbö rö, kale mani nan gau nan aij yabɨƚ a gɨmim nɨŋeinabim u, God nɨp wög gɨpim u arö gɨmim rö löp,” a ga.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Bɨ Perisi gau, gasɨ kub kale mani adö u nöp nɨŋmɨdal u me, Jisas manö haga u nɨŋöm mɨhol göm hag jula.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Hag jueila, kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ amgö ilö adö u, hon nɨbi bɨ aij mɨdpun, a gɨpim u, pen God hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kalöp daŋ nɨŋöb. Nan nɨbi bɨ nɨŋlö aij göp gau, God nɨŋö nan naij rö löp.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Jon bɨ ñɨg pak ñeb auaga ñɨn u, lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, bɨ God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm, adö anɨbu gɨlö armɨdöp. Pen Jon aua ñɨn u rɨkö, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm kale magöŋhalö adö anɨbu nöp arun, a göm, kƚö göm gɨlö arab.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Kumi kabö adö laŋ abe mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe ur gɨnɨm rö löp, pen lo manö u adɨŋ pro ap ur gɨnɨm rö lagöp.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Pen, bɨ ap nɨbi udöm arö göm, am nɨbi hain nɨbö ap udnab u, nɨbi si udnab. Pen bɨ ap uraköm, nɨbi u, bɨ udöm arö gɨnab nɨbi anɨbu, udnab u, nɨpe u rö nöp nɨbi si udnab.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Bɨ ap mani nan nɨpe iru yabɨƚ mɨdmɨdöp. Nɨpe waƚɨj aij aij nöp yɨmöm, nan ñɨŋeb aij aij nöp ñɨŋmɨdöp.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Pen ram ajöŋ iƚ goƚ nɨpe au, bɨ use use halö nan mɨdagmɨdöp bɨ ap dap lɨlö mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Lasaras.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Gasɨ nɨpe u nöp nɨŋöm, ‘Bɨ nan iru mɨdöp i nan ñɨŋö, nan naböŋ naböŋ abañ mo gai i lugnab u, yad ñɨŋnabin kɨyö lagnab,’ a göm, nɨŋmɨdöp. Pen kain gau apöm, wös nɨpe gau baɫö gɨ ñɨŋmɨdal.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Hainö bɨ yɨgön anɨbu uma. Nɨpe umö, ejol gau apöm, nɨp dam ram mɨnöŋ adö laŋ au amöm, Ebraham böŋ nɨpe lau lö nan kub ñɨŋa. Pen bɨ gep anɨbu abe umö, rɨgöl gɨla.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Bɨ gep anɨbu umöm, am mab ke inab yaŋ au, nɨp ilön kub yabɨƚ gö nɨŋöl gɨ mɨdmɨdöp. Pen mɨdöm gɨlaŋ gɨ nɨŋa, Ebraham Lasaras aip ke ke au laŋ mɨdailö.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nɨŋöm, wɨñ al hagöm haga, ‘Bapi Ebraham, yɨp mög nɨŋmön, Lasaras nɨp hagö, ñɨmagö mɨlö nɨpe ap ñɨg ap rauöm, dap aɫab yɨp u ud nɨŋö, yɨp hain gaŋ. Mab u inöm, yɨp ilön kub yabɨƚ göp,’ a ga.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Hageia, Ebraham haga, ‘Ñɨ nöŋ! Mɨnöŋ naböŋ adö iƚ yaŋ mɨdmɨdan ñɨn u, ne nan aij aij ne udmɨdan, pen Lasaras nan naij naij nöp udmɨdöp. Pen mɨñi ram mɨnöŋ i, nɨpe hain aij mɨdö nɨŋöl gɨ, nöp ilön kub gab.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 God nɨpe moƚ kub yabɨƚ aŋ i gɨ la u me, hon nɨbi bɨ böŋ lai raƚa gun böŋ lau nun rö lagöp; pen kale böŋ lau raƚa gɨmim böŋ lai aumim rö lagöp,’ a ga.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Hageia, bɨ anɨbu haga, ‘Anɨg hagpan rö, Lasaras nɨp hagmön, nɨpe bapi yad ram amöm,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 mam yad unbö mamɨd u kalɨp manö kƚö yabɨƚ hagö, ram mɨnöŋ ilön ke naij pör nöp göp aui auagöl,’ a ga.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Hageia, Ebraham haga, ‘Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋöl,’ a ga.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Hageia, haga, ‘Bapi, anɨg gagnaböl; pen nɨbi bɨ ap umöm uraköm, am hageinab me, nɨŋö hagöp, a göm, nan si nan naij gɨpal adö u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö gɨnaböl,’ a ga.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Hageia, Ebraham haga, ‘Kale Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö anɨbu nɨŋagpal rö, bɨ ap umöm uraknab u, kale u rö nöp nɨŋagnaböl,’ a ga,” a ga.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.