Lucas 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ kub nan iru mɨdnab ap, bɨ nan nɨpe abad mɨdep bɨ ap hag lö, nan nɨpe gau abad mɨdeinab. Pen bɨ kub u, manö ap nɨŋnab, bɨ nan nɨpe abad mɨdnab anɨbu, nan nɨpe gau haƚöwaƚö gɨnab.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Bɨ kub manö anɨbu nɨŋöm, nɨp wɨñ alö aueinab hagnab, ‘Nan yad gau abad mɨd aij gagpan u, yɨp hag ñɨlö nɨŋbin. Anɨb u, ne ammön, nan yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp nan naböŋ yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, ap yɨp hag ñɨmön, wög yɨp gɨpan u hainö gagnabön,’ a gɨnab.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Hageinab, bɨ nan nɨpe abad mɨdep anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ kub u yɨp hag yunɨg gab u pen yad nɨhön gɨnamŋ Yad bɨ pɨdöŋ mɨdagpin rö, mɨnöŋ bɨnɨg jö gɨnam rö lagöp. Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale u asɨb hag gɨ ñɨŋeinabin u, yɨp nable gɨnab,’ a gɨnab.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Pen hainö gasɨ nɨŋ aij göm hagnab, ‘Yad nɨhön gɨnam u uri nɨŋbin. Adö anɨbu gɨnö, hainö bɨ kub yad yɨp hag yunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap yɨp udlö, ram kale au han mɨdeinabin,’ a gɨnab.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Anɨg hagöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp bɨ kub nɨpe nan naböŋ mɨdeinab gau wɨñ alnab. Wɨñ alö, bɨ nöd aunab u nɨp hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Hageinab hagnab, ‘Wel ñɨŋeb dɨƚam ñɨnjuöl añɨ ap,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön dɨƚam unbö sɨduŋ laŋ kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Hainö bɨ ap aueinab, hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Wid beg ñɨnjuöl unbö mamɨd u,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön beg ñɨnjuöl mɨhau mɨhau kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Anɨg geinab, hainö bɨ kub nɨpe u nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ nan yad abad mɨdep bɨ anɨbu, gasɨ nɨŋ aij göm, nɨhön nɨhön gem mɨd aij gɨnabin a göp u, nɨpe gɨ aij göp,’ a gɨnab. Anɨb u nɨŋim. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ nɨŋbal gau hagpal, ‘Mɨñi aigöl gun hainö asɨk mɨdep hon u mɨd aij gɨnɨm?’ ö göm, gasɨ u nɨŋöl gɨ gɨlö arab. Pen mailö aij nɨŋbal nɨbi bɨ gau, anɨg unbö rö nöp gɨlö arböp u aij.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 “Mani nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau, nɨbi bɨ rɨmnap gau ñɨbe me, hainö nan anɨb gau böŋ nöp pɨs gɨnab ñɨn u, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe au kalöp hag wɨhai udnab.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gɨnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab. Pen mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gagnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Pen kale mani nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdöp u udmim, pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an kalöp nan aij yabɨƚ adö laŋ nɨbö ñɨnab?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bɨ ap mani nan nɨpe ud ñɨmagö adö kalöp lɨnab u, kale pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an mani nan kalöp ke ñɨnab?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Bɨ añɨ ap, bɨ kub mɨhöp kalɨp wög gɨnɨm rö lagöp. Bɨ mɨhöŋgöl kalɨp wög gɨnab u pen nɨpe bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Aka bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Unbö rö, kale mani nan gau nan aij yabɨƚ a gɨmim nɨŋeinabim u, God nɨp wög gɨpim u arö gɨmim rö löp,” a ga.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Bɨ Perisi gau, gasɨ kub kale mani adö u nöp nɨŋmɨdal u me, Jisas manö haga u nɨŋöm mɨhol göm hag jula.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Hag jueila, kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ amgö ilö adö u, hon nɨbi bɨ aij mɨdpun, a gɨpim u, pen God hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kalöp daŋ nɨŋöb. Nan nɨbi bɨ nɨŋlö aij göp gau, God nɨŋö nan naij rö löp.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Jon bɨ ñɨg pak ñeb auaga ñɨn u, lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, bɨ God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm, adö anɨbu gɨlö armɨdöp. Pen Jon aua ñɨn u rɨkö, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm kale magöŋhalö adö anɨbu nöp arun, a göm, kƚö göm gɨlö arab.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Kumi kabö adö laŋ abe mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe ur gɨnɨm rö löp, pen lo manö u adɨŋ pro ap ur gɨnɨm rö lagöp.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Pen, bɨ ap nɨbi udöm arö göm, am nɨbi hain nɨbö ap udnab u, nɨbi si udnab. Pen bɨ ap uraköm, nɨbi u, bɨ udöm arö gɨnab nɨbi anɨbu, udnab u, nɨpe u rö nöp nɨbi si udnab.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Bɨ ap mani nan nɨpe iru yabɨƚ mɨdmɨdöp. Nɨpe waƚɨj aij aij nöp yɨmöm, nan ñɨŋeb aij aij nöp ñɨŋmɨdöp.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Pen ram ajöŋ iƚ goƚ nɨpe au, bɨ use use halö nan mɨdagmɨdöp bɨ ap dap lɨlö mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Lasaras.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Gasɨ nɨpe u nöp nɨŋöm, ‘Bɨ nan iru mɨdöp i nan ñɨŋö, nan naböŋ naböŋ abañ mo gai i lugnab u, yad ñɨŋnabin kɨyö lagnab,’ a göm, nɨŋmɨdöp. Pen kain gau apöm, wös nɨpe gau baɫö gɨ ñɨŋmɨdal.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Hainö bɨ yɨgön anɨbu uma. Nɨpe umö, ejol gau apöm, nɨp dam ram mɨnöŋ adö laŋ au amöm, Ebraham böŋ nɨpe lau lö nan kub ñɨŋa. Pen bɨ gep anɨbu abe umö, rɨgöl gɨla.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Bɨ gep anɨbu umöm, am mab ke inab yaŋ au, nɨp ilön kub yabɨƚ gö nɨŋöl gɨ mɨdmɨdöp. Pen mɨdöm gɨlaŋ gɨ nɨŋa, Ebraham Lasaras aip ke ke au laŋ mɨdailö.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Nɨŋöm, wɨñ al hagöm haga, ‘Bapi Ebraham, yɨp mög nɨŋmön, Lasaras nɨp hagö, ñɨmagö mɨlö nɨpe ap ñɨg ap rauöm, dap aɫab yɨp u ud nɨŋö, yɨp hain gaŋ. Mab u inöm, yɨp ilön kub yabɨƚ göp,’ a ga.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Hageia, Ebraham haga, ‘Ñɨ nöŋ! Mɨnöŋ naböŋ adö iƚ yaŋ mɨdmɨdan ñɨn u, ne nan aij aij ne udmɨdan, pen Lasaras nan naij naij nöp udmɨdöp. Pen mɨñi ram mɨnöŋ i, nɨpe hain aij mɨdö nɨŋöl gɨ, nöp ilön kub gab.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 God nɨpe moƚ kub yabɨƚ aŋ i gɨ la u me, hon nɨbi bɨ böŋ lai raƚa gun böŋ lau nun rö lagöp; pen kale böŋ lau raƚa gɨmim böŋ lai aumim rö lagöp,’ a ga.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Hageia, bɨ anɨbu haga, ‘Anɨg hagpan rö, Lasaras nɨp hagmön, nɨpe bapi yad ram amöm,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 mam yad unbö mamɨd u kalɨp manö kƚö yabɨƚ hagö, ram mɨnöŋ ilön ke naij pör nöp göp aui auagöl,’ a ga.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Hageia, Ebraham haga, ‘Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋöl,’ a ga.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Hageia, haga, ‘Bapi, anɨg gagnaböl; pen nɨbi bɨ ap umöm uraköm, am hageinab me, nɨŋö hagöp, a göm, nan si nan naij gɨpal adö u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö gɨnaböl,’ a ga.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Hageia, Ebraham haga, ‘Kale Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö anɨbu nɨŋagpal rö, bɨ ap umöm uraknab u, kale u rö nöp nɨŋagnaböl,’ a ga,” a ga.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.