Lucas 16

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ kub nan iru mɨdnab ap, bɨ nan nɨpe abad mɨdep bɨ ap hag lö, nan nɨpe gau abad mɨdeinab. Pen bɨ kub u, manö ap nɨŋnab, bɨ nan nɨpe abad mɨdnab anɨbu, nan nɨpe gau haƚöwaƚö gɨnab.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Bɨ kub manö anɨbu nɨŋöm, nɨp wɨñ alö aueinab hagnab, ‘Nan yad gau abad mɨd aij gagpan u, yɨp hag ñɨlö nɨŋbin. Anɨb u, ne ammön, nan yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp nan naböŋ yad aigeg mɨdöp gau magöŋhalö wö ral nɨŋ aij gɨmön, ap yɨp hag ñɨmön, wög yɨp gɨpan u hainö gagnabön,’ a gɨnab.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Hageinab, bɨ nan nɨpe abad mɨdep anɨbu, aŋ nɨpe gau nöp gasɨ iru nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ kub u yɨp hag yunɨg gab u pen yad nɨhön gɨnamŋ Yad bɨ pɨdöŋ mɨdagpin rö, mɨnöŋ bɨnɨg jö gɨnam rö lagöp. Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale u asɨb hag gɨ ñɨŋeinabin u, yɨp nable gɨnab,’ a gɨnab.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Pen hainö gasɨ nɨŋ aij göm hagnab, ‘Yad nɨhön gɨnam u uri nɨŋbin. Adö anɨbu gɨnö, hainö bɨ kub yad yɨp hag yunab ñɨn u, nɨbi bɨ rɨmnap yɨp udlö, ram kale au han mɨdeinabin,’ a gɨnab.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Anɨg hagöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp bɨ kub nɨpe nan naböŋ mɨdeinab gau wɨñ alnab. Wɨñ alö, bɨ nöd aunab u nɨp hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab.
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Hageinab hagnab, ‘Wel ñɨŋeb dɨƚam ñɨnjuöl añɨ ap,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön dɨƚam unbö sɨduŋ laŋ kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Hainö bɨ ap aueinab, hagnab, ‘Ne bɨ kub yad nan naböŋ aigeg mɨdöp?’ ö gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Wid beg ñɨnjuöl unbö mamɨd u,’ a gɨnab. Hageinab hagnab, ‘Diker i ud, yɨŋɨd asɨkmön beg ñɨnjuöl mɨhau mɨhau kalɨ kƚiñ rɨk,’ a gɨnab. Hageinab, hagnab rö nöp gɨnab.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Anɨg geinab, hainö bɨ kub nɨpe u nɨŋöm hagnab, ‘Bɨ nan yad abad mɨdep bɨ anɨbu, gasɨ nɨŋ aij göm, nɨhön nɨhön gem mɨd aij gɨnabin a göp u, nɨpe gɨ aij göp,’ a gɨnab. Anɨb u nɨŋim. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gasɨ nɨŋbal gau hagpal, ‘Mɨñi aigöl gun hainö asɨk mɨdep hon u mɨd aij gɨnɨm?’ ö göm, gasɨ u nɨŋöl gɨ gɨlö arab. Pen mailö aij nɨŋbal nɨbi bɨ gau, anɨg unbö rö nöp gɨlö arböp u aij.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Mani nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau, nɨbi bɨ rɨmnap gau ñɨbe me, hainö nan anɨb gau böŋ nöp pɨs gɨnab ñɨn u, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe au kalöp hag wɨhai udnab.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gɨnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab. Pen mani nan pro ap, nɨbi bɨ ap ñɨmagö adö u lɨlö, abad mɨd aij gagnab u, nan kub gau ñɨlö, u rö nöp gɨnab.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Pen kale mani nan mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdöp u udmim, pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an kalöp nan aij yabɨƚ adö laŋ nɨbö ñɨnab?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Bɨ ap mani nan nɨpe ud ñɨmagö adö kalöp lɨnab u, kale pir almim, abad mɨd aij gagnabim u, bɨ an mani nan kalöp ke ñɨnab?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Bɨ añɨ ap, bɨ kub mɨhöp kalɨp wög gɨnɨm rö lagöp. Bɨ mɨhöŋgöl kalɨp wög gɨnab u pen nɨpe bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Aka bɨ kub ap nɨp mɨdmagö löm, bɨ ap nɨp mɨdmagö lagnab. Unbö rö, kale mani nan gau nan aij yabɨƚ a gɨmim nɨŋeinabim u, God nɨp wög gɨpim u arö gɨmim rö löp,” a ga.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Bɨ Perisi gau, gasɨ kub kale mani adö u nöp nɨŋmɨdal u me, Jisas manö haga u nɨŋöm mɨhol göm hag jula.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Hag jueila, kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ amgö ilö adö u, hon nɨbi bɨ aij mɨdpun, a gɨpim u, pen God hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kalöp daŋ nɨŋöb. Nan nɨbi bɨ nɨŋlö aij göp gau, God nɨŋö nan naij rö löp.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Jon bɨ ñɨg pak ñeb auaga ñɨn u, lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe, bɨ God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla u abe haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm, adö anɨbu gɨlö armɨdöp. Pen Jon aua ñɨn u rɨkö, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö aij u haglö, nɨbi bɨ nɨŋöm kale magöŋhalö adö anɨbu nöp arun, a göm, kƚö göm gɨlö arab.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Kumi kabö adö laŋ abe mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe ur gɨnɨm rö löp, pen lo manö u adɨŋ pro ap ur gɨnɨm rö lagöp.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Pen, bɨ ap nɨbi udöm arö göm, am nɨbi hain nɨbö ap udnab u, nɨbi si udnab. Pen bɨ ap uraköm, nɨbi u, bɨ udöm arö gɨnab nɨbi anɨbu, udnab u, nɨpe u rö nöp nɨbi si udnab.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Bɨ ap mani nan nɨpe iru yabɨƚ mɨdmɨdöp. Nɨpe waƚɨj aij aij nöp yɨmöm, nan ñɨŋeb aij aij nöp ñɨŋmɨdöp.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Pen ram ajöŋ iƚ goƚ nɨpe au, bɨ use use halö nan mɨdagmɨdöp bɨ ap dap lɨlö mɨdmɨdöp. Hib nɨpe Lasaras.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Gasɨ nɨpe u nöp nɨŋöm, ‘Bɨ nan iru mɨdöp i nan ñɨŋö, nan naböŋ naböŋ abañ mo gai i lugnab u, yad ñɨŋnabin kɨyö lagnab,’ a göm, nɨŋmɨdöp. Pen kain gau apöm, wös nɨpe gau baɫö gɨ ñɨŋmɨdal.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Hainö bɨ yɨgön anɨbu uma. Nɨpe umö, ejol gau apöm, nɨp dam ram mɨnöŋ adö laŋ au amöm, Ebraham böŋ nɨpe lau lö nan kub ñɨŋa. Pen bɨ gep anɨbu abe umö, rɨgöl gɨla.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Bɨ gep anɨbu umöm, am mab ke inab yaŋ au, nɨp ilön kub yabɨƚ gö nɨŋöl gɨ mɨdmɨdöp. Pen mɨdöm gɨlaŋ gɨ nɨŋa, Ebraham Lasaras aip ke ke au laŋ mɨdailö.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nɨŋöm, wɨñ al hagöm haga, ‘Bapi Ebraham, yɨp mög nɨŋmön, Lasaras nɨp hagö, ñɨmagö mɨlö nɨpe ap ñɨg ap rauöm, dap aɫab yɨp u ud nɨŋö, yɨp hain gaŋ. Mab u inöm, yɨp ilön kub yabɨƚ göp,’ a ga.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Hageia, Ebraham haga, ‘Ñɨ nöŋ! Mɨnöŋ naböŋ adö iƚ yaŋ mɨdmɨdan ñɨn u, ne nan aij aij ne udmɨdan, pen Lasaras nan naij naij nöp udmɨdöp. Pen mɨñi ram mɨnöŋ i, nɨpe hain aij mɨdö nɨŋöl gɨ, nöp ilön kub gab.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 God nɨpe moƚ kub yabɨƚ aŋ i gɨ la u me, hon nɨbi bɨ böŋ lai raƚa gun böŋ lau nun rö lagöp; pen kale böŋ lau raƚa gɨmim böŋ lai aumim rö lagöp,’ a ga.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Hageia, bɨ anɨbu haga, ‘Anɨg hagpan rö, Lasaras nɨp hagmön, nɨpe bapi yad ram amöm,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 mam yad unbö mamɨd u kalɨp manö kƚö yabɨƚ hagö, ram mɨnöŋ ilön ke naij pör nöp göp aui auagöl,’ a ga.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Hageia, Ebraham haga, ‘Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋöl,’ a ga.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Hageia, haga, ‘Bapi, anɨg gagnaböl; pen nɨbi bɨ ap umöm uraköm, am hageinab me, nɨŋö hagöp, a göm, nan si nan naij gɨpal adö u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, arö gɨnaböl,’ a ga.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Hageia, Ebraham haga, ‘Kale Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, manö kalɨ kƚiñ rɨkla manö anɨbu nɨŋagpal rö, bɨ ap umöm uraknab u, kale u rö nöp nɨŋagnaböl,’ a ga,” a ga.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.