Lucas 15
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen bɨ dakɨs udep gau abe, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨla gau abe, Jisas manö hagab u nɨŋun, a göm, ap nɨŋ mɨdeila.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Pen bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jisas nɨp hag juöm hagla, “Nɨpe nɨhön gɨnɨg bɨ nan si nan naij gɨpal gau udöm, aip nan magö jɨm ñöl ñɨŋab?” ö gɨla.
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Anɨg hageila, Jisas manö ap hod rɨköm kalɨp haga,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Bɨ kale ap, kaj sipsip ñɨnjuöl unbö mamɨd u (100) muk mɨdeinab. Pen añɨ nɨbö ap ur geinab u, rɨmnap dam mɨnöŋ haƚɨn haƚɨn mɨdöp gau löm, am kaj sipsip nɨpe ur gɨnab u uƚhai nɨŋ aj aj aj, nɨp uƚhai nɨŋ dam dam nɨŋ udnab.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Kaj sipsip nɨpe anɨbu uƚhai nɨŋ udöm, aij a gö nɨŋöl gɨ, ud sɨduŋ nɨpe u adö laŋ lɨnab.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Sɨduŋ laŋ dap ram amöm, nɨbi bɨ nɨŋeb nɨpe gau, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aƚog nɨpe gau, kalɨp wɨñ alöm, ap magum gɨnaböl hagnab, ‘Kaj sipsip yad ur göp u, uƚhai nɨŋ adog udpin u, köl yad aip mɨñ mɨñ gun,’ a gɨnab.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Anɨg unbö rö me, nɨbi bɨ iru nöp gau, hon gɨ aij gun nan si nan naij gagpun, a göm, gasɨ nɨŋbal gau, kumi kabö adö laŋ au mɨdpal gau nɨŋöm mɨñ mɨñ gagnaböl; pen nɨbi bɨ añɨ ap, nan si nan naij gɨpin gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, arö geinab u, kumi kabö adö laŋ au nɨŋöm mɨñ mɨñ gɨnaböl.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Aka pen, nɨbi ap mani silpa magö nɨpe unbö sɨduŋ laŋ mɨdeinab. Pen magö ap, ram raul mɨgan gau agamɨj ap lugeinab u, nɨpe nɨhön gɨnabŋ Nɨpe hapö lau adö aulɨk löm, uƚhai nɨŋ nɨŋ ka acɨp acɨp ƚɨk ƚɨk, kabö magö nɨpe anɨbu udnab.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Mani silpa magö nɨpe anɨbu uƚhai nɨŋ udöm, aij a gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨŋeb nɨpe gau, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aƚog nɨpe gau, kalɨp wɨñ alöm, ap magum gɨnaböl hagnab, ‘Kabö magö yad lugöp magö añɨ anɨbu, uƚhai nɨŋ adog udpin u, köl yad aip mɨñ mɨñ gun,’ a gɨnab.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Anɨbu rö me, nɨbi bɨ añɨ ap, nan si nan naij gɨpin gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin, a göm, arö geinab u, kumi kabö adö laŋ au God ejol nɨpe gau nɨŋöm mɨñ mɨñ gɨnaböl,” a ga.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Jisas manö anɨbu hagöm haga, “Bɨ ap ñɨ nɨpe mɨhöp mɨdeinab u.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ñɨ nɨpe hain u, ap nap nɨp hagnab, ‘Bapi, nan halɨp mɨhöŋ hagpan gau, ud asɨk yɨp gau ke ñɨ,’ a gö, nap nan kalpe mɨhöŋ gau ud asɨk ke ke ñɨnab.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Ñö, ñɨ nɨpe hain u magö uƚep magö ap mɨdöm, nap nan nɨp ud asɨk ña gau magöŋhalö sɨkim göm, mani udöm, dam ram mɨnöŋ mɨlö gau arnab. Am anɨb gau mɨdöm, nɨbi si nan naij gau göl gɨ, mani nan nɨpe ud arnab gau, haƚöwaƚö nɨbi bɨ gau ñɨ pɨs gɨnab.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Anɨg gö, mani nɨpe pɨs gö, ram mɨnöŋ anɨbu kɨyö kub yabɨƚ lɨnab. Pen nan magö rau ñɨŋnɨm mani ap mɨdageinab.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Anɨg gö, nɨpe amöm, bɨ ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö nap kale ap hag nɨŋö, nɨp kaj mukep wög u hag lɨnab.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Pen nɨp kɨyö kub yabɨƚ u lö gɨ mɨdö mɨdö, kaj mukmɨdal womai hañ gau rɨmnap ñɨŋnam a gɨnab u pen nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nan magö ñagnaböl.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Pen gasɨ magö nɨpe nɨŋ ud arö gasɨ aij magö u auö hagnab, ‘Bapi yad bɨ nɨp wög gaböl gau, nan magö iru mɨdöp. Yad aui mɨdpin, yɨp kɨyö kub yabɨƚ löp.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Anɨb u, yad ram mɨnöŋ i arö gem, bapi mɨdöp au kauyaŋ ado gɨ amem, nɨp hagnabin, “God amgö ilö adö nɨpe u gɨ naij gem, amgö ilö adö ne u gɨ naij gem, gɨpin rö,
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 ne yɨp ñɨ yad a gɨ hagagmön. Yɨp bɨ wög gɨ ñeb ne ap rö hag lɨmön gɨnabin,” a gɨnabin,’ a gɨnab.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Gasɨ anɨbu nɨŋöm, bapi ram ado gɨ arnabin, a göm, hadnab. Am am am, nap nɨpe mɨlö gau nɨbö ñɨ nɨpe anɨbu nɨp yɨjɨg nɨŋnab. Nap ñɨ nɨpe nɨŋöm, nɨp mög yabɨƚ gɨnab. Nɨpe dip gɨ dö gɨ am nɨp ud wabi göm, ud bom haluöm mulu ñɨŋnab.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Nap anɨg gö, ñɨ hagnab, ‘Bapi, God amgö ilö adö nɨpe u gɨ naij gem, amgö ilö adö ne u gɨ naij gem, gɨpin rö, ne yɨp ñɨ yad a gɨ hagagmön,’ a gɨnab.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Nap pen, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Kale yɨŋɨd nöp am waƚɨj mɨlö kub yad u dap nɨp yɨm ñɨmim, ñɨmagö nɨpe u riŋ lɨ ñɨmim, ma rɨrup lɨ ñɨmim, gim.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Anɨg gɨmim, am kaj kau pi marep haƚɨn aij yabɨƚ u pak dam laube, mɨñ mɨñ göl gɨ nan kub ñɨŋun.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Ñɨ yad u böŋ nöp uma rö la u, pen mɨñi nɨpe kauyaŋ kamɨŋ mɨdöp. Nöd nɨpe böŋ nöp hir ga u, pen mɨñi nɨp adog udpin,’ a gɨnab. Nap hagö, kale am kaj kau pi pak dapöm, nan magö laulö, mɨñ mɨñ gɨnaböl.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Pen ñɨ nɨpe nöd u, wög adɨŋ gau gɨ aj arö göm, ado gɨ yöp ram söl au apöm nɨŋnab, cacɨŋ, mab ij paköm, kugom ralöm, mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdeinaböl.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Anɨg geinaböl, nap bɨ wög gɨ ñeb nɨpe ap nɨp hag nɨŋöm hagnab, ‘Nɨhön gaböl?’ ö gɨnab.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Hageinab, hagnab, ‘Namam hain ne umöb a göm nɨŋöb u pen mɨñi ado gɨ auö, nap kaj kau pi marep haƚɨn aij u pak lau ñɨŋöl gɨ mɨñ mɨñ gaböl,’ a gɨnab.
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Hageinab, nɨp mulu kal yabɨƚ lugö, ram raul mɨgan aragnab; höŋ au yaŋ nöp mɨdeinab. Nap pen höŋ amöm, auö ram raul mɨgan arul, a göm, nɨp manö hain hain hagöm hagnab.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Nap nɨpe manö hain hain hageinab pen ñɨ nöd nɨpe hagnab, ‘Yad manö ne hagpan rö pör nöp hain gem, bɨ nagɨ wög gep ne rö mɨdem, wög nöp pör pör gɨnö gɨnö mɨ iru yabɨƚ nöp lugöp. Pen yɨp kaj meme pi ap ñö, mɨdeimam yad gau aip pak lau ñɨŋun mɨñ mɨñ gagpun.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Pen ñɨ ne anɨbu, nan nɨme lɨ ñɨna gau damöm, nɨbi si nan gau göm gɨ ñɨŋ yu haköm auub, nɨp mög nɨŋmön, kaj kau pi marep haƚɨn aij yabɨƚ u pakpan!’ a gɨnab.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Anɨg hageinab, nap ñɨ nɨpe nöd nɨp hagnab, ‘Hol apɨl pör mɨdpul rö, nan yad gau magöŋhalö ne udnabön.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Namam hain ne u böŋ nöp uma rö la u, pen mɨñi nɨpe kauyaŋ kamɨŋ mɨdöp. Nɨpe böŋ nöp hir ga u, pen mɨñi nɨp uƚhai nɨŋ adog udpin. Anɨb u me, hon mɨñ mɨñ gun,’ a gɨnab,” a ga.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.