Lucas 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas am Perisi bɨ kub ap ram nɨpe u nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ mɨdeila gau, nɨpe nɨhön rö gɨnɨm, a göm, nɨŋ ij halö lɨ mɨdeila.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Nɨhön gɨnɨg: ñɨn anɨbu, bɨ ñɨmagö ma hu ga ap ap mɨdeia.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Jisas, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, kalɨp haga, “God nɨp sabe gep ñɨn i, bɨ nan göp ap gɨno kamɨŋ lɨnab u aij aka wasöŋ Lo manö nɨhön hagöp?” ö ga.
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Hageia, manö ap pen hagagla. Anɨb u, Jisas bɨ ñɨmagö ma hu ga u nɨp ud nɨŋö kamɨŋ la. Kamɨŋ lö, Jisas bɨ anɨbu nɨp hag yuö ara.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jisas bɨ anɨbu hag yuöm, bɨ anɨb gau kalɨp haga, “Ñɨ pai kale ap aka kaj kau kale ap, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg mɨlbim uƚöm mɨgan yaŋ lugeinab u, kale yɨŋɨd am ud yunabim aka wasö?” ga.
5 Aí disse:
6 Hageia, kale pen manö ap hagöl rö laga.
6 E eles não puderam responder.
7 Pen nɨbi bɨ anɨb gau nan magö ñɨŋnɨg apöm, ka asɨkep aij aij gau nöp nɨŋun asɨkun, a göm asɨkla u, Jisas nɨŋöm, manö ap manö hod rɨköm haga,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Bɨ ap nɨbi udnɨg göm, nan kub ñɨŋnɨg kalöp wɨñ alö ammim, ka asɨkep aij lɨnɨm adö u asɨkagmim. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ kub rɨmnap auöl rö löp.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Anɨb u, kale ka asɨkep aij adö anɨbu asɨk geinabim, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Ne ke gau aru, bɨ kub i adö anɨb au asɨkaŋ,’ a gö, nöp nable gö nɨŋöl gɨ, am ƚɨƚɨ gɨ am ba gau asɨknabön.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Pen kalöp, nan ñɨŋun, a göm, wɨñ alaiöl, am goƚ gau asɨk mɨdpe me, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Bɨ mɨdeimam. Ne aumön ka adö aij i asɨk gɨ,’ a gö, nɨbi bɨ nan ñɨŋnɨg ap mɨdeinaböl gau nöp nɨŋöm, bɨ u aŋ i bɨ kub nöp mɨdöp, a gɨnaböl.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Anɨb unbö rö, nɨbi bɨ hon hib kub mɨdöp, a göm, nɨŋbal gau, God hib kalpe gö ap lugnab. Pen nɨbi bɨ ana udöm mɨdpal gau, God hib kalpe gö ap rannab,” a ga.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nan kub ñɨŋnɨg nɨbi bɨ wɨñ ala u nɨp haga, “Ne nan kub ñɨŋnɨg, bɨ nɨŋeb ne gau, nañɨn namam yam ne gau, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aƚog ne mani iru mɨdöp gau, kalɨp wɨñ alagmön. Nɨbi bɨ anɨb gau, naböŋ ñun, a göm, nöp pen nan ñɨŋnɨg wɨñ alöl rö löp.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ne nan kub ñɨŋnɨg, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, kalɨp wɨñ albe, aueinaböl, nan ñɨŋmim.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Nɨbi bɨ mög gep rö anɨb gau, nöp pen ñöl rö lagnab u me, hainö God nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe gau gö uraknaböl ñɨn u, nɨpe ke nöp pen ñɨnab,” a ga.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Pen manö anɨbu nɨŋöm, bɨ kale aip nan ñɨŋeila ap Jisas nɨp haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab u, nɨpe aip jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Hageia, Jisas haga, “Bɨ ap nan kub ñɨŋnɨg göm, nɨbi bɨ iru nöp wɨñ alnab.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Pen nan kub ñɨŋeb ñɨn anɨbu aueinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨñi am nɨbi bɨ nöd hag lɨbin gau kalɨp am paŋɨd dau,’ a gɨnab. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe pen amöm hagnab, ‘Nan magöŋhalö dap gɨjɨn gɨpun; aube arun!’ a gɨnab.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Hageinab, nɨbi bɨ anɨb gau ap hagnab, ‘Yad arnam u pen mɨnöŋ naböŋ ap raubin u nɨŋnɨg arabin,’ a gɨnab.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Pen ap hagnab, ‘Yad arnam u pen kaj kau unbö sɨduŋ laŋ raubin u, wög gɨ aij göl aka gem, am nɨŋnabin,’ a gɨnab.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ap hagnab, ‘Yad arnam u pen nɨbi yad gɨsön nöp udpin u me, aunam rö lagöp,’ a gɨnab.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Anɨg hageinaböl, bɨ anɨbu ado gɨ amöm, nɨbi bɨ gau kale nɨhön nɨhön hagnaböl u, bɨ kub nɨpe u nɨp hagnab. Hageinab, bɨ kub u hibur nɨpe u naij gö, bɨ nɨpe u nɨp kauyaŋ hag yuöm hagnab, ‘Ne yɨŋɨd am adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, kalɨp paŋɨd dau,’ a gɨnab.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Hageinab, hagnab rö göm, hainö bɨ wög gɨ ñeb anɨbu hagnab, ‘Bɨ kub, hagpan rö gɨpin u pen mɨgan rɨmnap kau nöp mɨdöp,’ a gɨnab.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Hageinab, bɨ kub u bɨ wög gɨ ñeb nɨpe nɨp hagnab, ‘Ne adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ manö kƚö gɨmön hagö, kale aulö, ram raul mɨgan yad u böŋ nöp rɨb udnɨm.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Pen nɨbi bɨ nöd wɨñ alnö auagpal gau, nɨbi bɨ ap nan yad pro pro rɨmnap ñɨŋagnab, wasö yabɨƚ,’ a gɨnab,” a ga.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Jisas adan araia u, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nɨp hain gɨla. Nɨpe ado göm kalɨp haga,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Nɨbi bɨ gau yɨp lau adö arun a gɨnaböl u pen gasɨ kub kale areinab nɨme nap, nɨbi ñɨ pai, nɨñɨn nɨmam kale, aka hañ romaŋ kale ke u, yad nɨŋnö nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Nɨbi bɨ rɨmnap hagnaböl, Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiun u pen anɨg gɨno, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij göl rö löp, a göm, hañ romaŋ kale ke nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdeinaböl u, nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Pen bɨ kale ap, ram mɨlö kub i adö laŋ ap gɨnɨg, nöd mani aige gö rö udem gɨnam, a göm, gasɨ nɨŋ aij göm gɨnab.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Pen, gɨnam gɨnam, a göm, kabö nöd nöp gɨnab u pen hainö mani uƚep gö, ram uƚep gö, nɨbi bɨ gau nɨp hag juöm hagnaböl,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Ake! Bɨ mɨlö i ram gɨnɨg göm rö gɨ damöm, ram adɨŋ arö göp,’ a gɨnaböl.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Pen anɨbu rö, bɨ kiŋ ap, bɨ kiŋ ap aip pen pen gɨnɨg, nöd gasɨ nɨŋ aij göm arnab. Pen nɨpe gasɨ nɨŋ damöm, ami bɨ yad u den dausan nöp mɨdöp; pen kiŋ anɨbu ami bɨ nɨpe dwedi dausan mɨdöp; pen pen gun, nɨpe ami bɨ yad al pak lɨnɨm rö löp, a gɨnab.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Gasɨ anɨbu nɨŋöm, kiŋ ap mɨlö gau hain auö nɨŋöl gɨ, manö yuöm hagnab, ‘Hol aige gul, manö hag jɨm ñul?’ ö gɨnab.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Nan kale gau magöŋhalö arö gɨmim, yɨp aip auagnabim u, nɨbi bɨ yad mɨdaimim rö lagöp.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Dö nan aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe arnab u, kale nɨhön gɨlö kauyaŋ dö gɨnab?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Dö anɨbu rö, ud wög adɨŋ aka kɨƚakɨƚ hib au yulö nan magö ran aij gagnab. Dö anɨbu rö wög ap mɨdagöp; ud yuep rö nöp löp. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.