Lucas 14

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas am Perisi bɨ kub ap ram nɨpe u nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ mɨdeila gau, nɨpe nɨhön rö gɨnɨm, a göm, nɨŋ ij halö lɨ mɨdeila.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Nɨhön gɨnɨg: ñɨn anɨbu, bɨ ñɨmagö ma hu ga ap ap mɨdeia.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jisas, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, kalɨp haga, “God nɨp sabe gep ñɨn i, bɨ nan göp ap gɨno kamɨŋ lɨnab u aij aka wasöŋ Lo manö nɨhön hagöp?” ö ga.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Hageia, manö ap pen hagagla. Anɨb u, Jisas bɨ ñɨmagö ma hu ga u nɨp ud nɨŋö kamɨŋ la. Kamɨŋ lö, Jisas bɨ anɨbu nɨp hag yuö ara.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jisas bɨ anɨbu hag yuöm, bɨ anɨb gau kalɨp haga, “Ñɨ pai kale ap aka kaj kau kale ap, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg mɨlbim uƚöm mɨgan yaŋ lugeinab u, kale yɨŋɨd am ud yunabim aka wasö?” ga.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Hageia, kale pen manö ap hagöl rö laga.
6 A isto nada puderam responder.
7 Pen nɨbi bɨ anɨb gau nan magö ñɨŋnɨg apöm, ka asɨkep aij aij gau nöp nɨŋun asɨkun, a göm asɨkla u, Jisas nɨŋöm, manö ap manö hod rɨköm haga,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Bɨ ap nɨbi udnɨg göm, nan kub ñɨŋnɨg kalöp wɨñ alö ammim, ka asɨkep aij lɨnɨm adö u asɨkagmim. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ kub rɨmnap auöl rö löp.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Anɨb u, kale ka asɨkep aij adö anɨbu asɨk geinabim, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Ne ke gau aru, bɨ kub i adö anɨb au asɨkaŋ,’ a gö, nöp nable gö nɨŋöl gɨ, am ƚɨƚɨ gɨ am ba gau asɨknabön.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Pen kalöp, nan ñɨŋun, a göm, wɨñ alaiöl, am goƚ gau asɨk mɨdpe me, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Bɨ mɨdeimam. Ne aumön ka adö aij i asɨk gɨ,’ a gö, nɨbi bɨ nan ñɨŋnɨg ap mɨdeinaböl gau nöp nɨŋöm, bɨ u aŋ i bɨ kub nöp mɨdöp, a gɨnaböl.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Anɨb unbö rö, nɨbi bɨ hon hib kub mɨdöp, a göm, nɨŋbal gau, God hib kalpe gö ap lugnab. Pen nɨbi bɨ ana udöm mɨdpal gau, God hib kalpe gö ap rannab,” a ga.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nan kub ñɨŋnɨg nɨbi bɨ wɨñ ala u nɨp haga, “Ne nan kub ñɨŋnɨg, bɨ nɨŋeb ne gau, nañɨn namam yam ne gau, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aƚog ne mani iru mɨdöp gau, kalɨp wɨñ alagmön. Nɨbi bɨ anɨb gau, naböŋ ñun, a göm, nöp pen nan ñɨŋnɨg wɨñ alöl rö löp.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ne nan kub ñɨŋnɨg, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, kalɨp wɨñ albe, aueinaböl, nan ñɨŋmim.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Nɨbi bɨ mög gep rö anɨb gau, nöp pen ñöl rö lagnab u me, hainö God nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe gau gö uraknaböl ñɨn u, nɨpe ke nöp pen ñɨnab,” a ga.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Pen manö anɨbu nɨŋöm, bɨ kale aip nan ñɨŋeila ap Jisas nɨp haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab u, nɨpe aip jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Hageia, Jisas haga, “Bɨ ap nan kub ñɨŋnɨg göm, nɨbi bɨ iru nöp wɨñ alnab.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Pen nan kub ñɨŋeb ñɨn anɨbu aueinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨñi am nɨbi bɨ nöd hag lɨbin gau kalɨp am paŋɨd dau,’ a gɨnab. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe pen amöm hagnab, ‘Nan magöŋhalö dap gɨjɨn gɨpun; aube arun!’ a gɨnab.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Hageinab, nɨbi bɨ anɨb gau ap hagnab, ‘Yad arnam u pen mɨnöŋ naböŋ ap raubin u nɨŋnɨg arabin,’ a gɨnab.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Pen ap hagnab, ‘Yad arnam u pen kaj kau unbö sɨduŋ laŋ raubin u, wög gɨ aij göl aka gem, am nɨŋnabin,’ a gɨnab.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Ap hagnab, ‘Yad arnam u pen nɨbi yad gɨsön nöp udpin u me, aunam rö lagöp,’ a gɨnab.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Anɨg hageinaböl, bɨ anɨbu ado gɨ amöm, nɨbi bɨ gau kale nɨhön nɨhön hagnaböl u, bɨ kub nɨpe u nɨp hagnab. Hageinab, bɨ kub u hibur nɨpe u naij gö, bɨ nɨpe u nɨp kauyaŋ hag yuöm hagnab, ‘Ne yɨŋɨd am adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, kalɨp paŋɨd dau,’ a gɨnab.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Hageinab, hagnab rö göm, hainö bɨ wög gɨ ñeb anɨbu hagnab, ‘Bɨ kub, hagpan rö gɨpin u pen mɨgan rɨmnap kau nöp mɨdöp,’ a gɨnab.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Hageinab, bɨ kub u bɨ wög gɨ ñeb nɨpe nɨp hagnab, ‘Ne adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ manö kƚö gɨmön hagö, kale aulö, ram raul mɨgan yad u böŋ nöp rɨb udnɨm.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Pen nɨbi bɨ nöd wɨñ alnö auagpal gau, nɨbi bɨ ap nan yad pro pro rɨmnap ñɨŋagnab, wasö yabɨƚ,’ a gɨnab,” a ga.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Jisas adan araia u, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nɨp hain gɨla. Nɨpe ado göm kalɨp haga,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nɨbi bɨ gau yɨp lau adö arun a gɨnaböl u pen gasɨ kub kale areinab nɨme nap, nɨbi ñɨ pai, nɨñɨn nɨmam kale, aka hañ romaŋ kale ke u, yad nɨŋnö nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nɨbi bɨ rɨmnap hagnaböl, Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiun u pen anɨg gɨno, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij göl rö löp, a göm, hañ romaŋ kale ke nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdeinaböl u, nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Pen bɨ kale ap, ram mɨlö kub i adö laŋ ap gɨnɨg, nöd mani aige gö rö udem gɨnam, a göm, gasɨ nɨŋ aij göm gɨnab.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Pen, gɨnam gɨnam, a göm, kabö nöd nöp gɨnab u pen hainö mani uƚep gö, ram uƚep gö, nɨbi bɨ gau nɨp hag juöm hagnaböl,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Ake! Bɨ mɨlö i ram gɨnɨg göm rö gɨ damöm, ram adɨŋ arö göp,’ a gɨnaböl.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Pen anɨbu rö, bɨ kiŋ ap, bɨ kiŋ ap aip pen pen gɨnɨg, nöd gasɨ nɨŋ aij göm arnab. Pen nɨpe gasɨ nɨŋ damöm, ami bɨ yad u den dausan nöp mɨdöp; pen kiŋ anɨbu ami bɨ nɨpe dwedi dausan mɨdöp; pen pen gun, nɨpe ami bɨ yad al pak lɨnɨm rö löp, a gɨnab.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Gasɨ anɨbu nɨŋöm, kiŋ ap mɨlö gau hain auö nɨŋöl gɨ, manö yuöm hagnab, ‘Hol aige gul, manö hag jɨm ñul?’ ö gɨnab.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Nan kale gau magöŋhalö arö gɨmim, yɨp aip auagnabim u, nɨbi bɨ yad mɨdaimim rö lagöp.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Dö nan aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe arnab u, kale nɨhön gɨlö kauyaŋ dö gɨnab?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Dö anɨbu rö, ud wög adɨŋ aka kɨƚakɨƚ hib au yulö nan magö ran aij gagnab. Dö anɨbu rö wög ap mɨdagöp; ud yuep rö nöp löp. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.