Lucas 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas am Perisi bɨ kub ap ram nɨpe u nan ñɨŋö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ mɨdeila gau, nɨpe nɨhön rö gɨnɨm, a göm, nɨŋ ij halö lɨ mɨdeila.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Nɨhön gɨnɨg: ñɨn anɨbu, bɨ ñɨmagö ma hu ga ap ap mɨdeia.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jisas, bɨ Perisi gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, kalɨp haga, “God nɨp sabe gep ñɨn i, bɨ nan göp ap gɨno kamɨŋ lɨnab u aij aka wasöŋ Lo manö nɨhön hagöp?” ö ga.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Hageia, manö ap pen hagagla. Anɨb u, Jisas bɨ ñɨmagö ma hu ga u nɨp ud nɨŋö kamɨŋ la. Kamɨŋ lö, Jisas bɨ anɨbu nɨp hag yuö ara.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jisas bɨ anɨbu hag yuöm, bɨ anɨb gau kalɨp haga, “Ñɨ pai kale ap aka kaj kau kale ap, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg mɨlbim uƚöm mɨgan yaŋ lugeinab u, kale yɨŋɨd am ud yunabim aka wasö?” ga.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Hageia, kale pen manö ap hagöl rö laga.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Pen nɨbi bɨ anɨb gau nan magö ñɨŋnɨg apöm, ka asɨkep aij aij gau nöp nɨŋun asɨkun, a göm asɨkla u, Jisas nɨŋöm, manö ap manö hod rɨköm haga,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Bɨ ap nɨbi udnɨg göm, nan kub ñɨŋnɨg kalöp wɨñ alö ammim, ka asɨkep aij lɨnɨm adö u asɨkagmim. Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ kub rɨmnap auöl rö löp.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Anɨb u, kale ka asɨkep aij adö anɨbu asɨk geinabim, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Ne ke gau aru, bɨ kub i adö anɨb au asɨkaŋ,’ a gö, nöp nable gö nɨŋöl gɨ, am ƚɨƚɨ gɨ am ba gau asɨknabön.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Pen kalöp, nan ñɨŋun, a göm, wɨñ alaiöl, am goƚ gau asɨk mɨdpe me, bɨ kalöp wɨñ alnab u apöm hagnab, ‘Bɨ mɨdeimam. Ne aumön ka adö aij i asɨk gɨ,’ a gö, nɨbi bɨ nan ñɨŋnɨg ap mɨdeinaböl gau nöp nɨŋöm, bɨ u aŋ i bɨ kub nöp mɨdöp, a gɨnaböl.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Anɨb unbö rö, nɨbi bɨ hon hib kub mɨdöp, a göm, nɨŋbal gau, God hib kalpe gö ap lugnab. Pen nɨbi bɨ ana udöm mɨdpal gau, God hib kalpe gö ap rannab,” a ga.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nan kub ñɨŋnɨg nɨbi bɨ wɨñ ala u nɨp haga, “Ne nan kub ñɨŋnɨg, bɨ nɨŋeb ne gau, nañɨn namam yam ne gau, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ aƚog ne mani iru mɨdöp gau, kalɨp wɨñ alagmön. Nɨbi bɨ anɨb gau, naböŋ ñun, a göm, nöp pen nan ñɨŋnɨg wɨñ alöl rö löp.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ne nan kub ñɨŋnɨg, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, kalɨp wɨñ albe, aueinaböl, nan ñɨŋmim.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Nɨbi bɨ mög gep rö anɨb gau, nöp pen ñöl rö lagnab u me, hainö God nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe gau gö uraknaböl ñɨn u, nɨpe ke nöp pen ñɨnab,” a ga.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Pen manö anɨbu nɨŋöm, bɨ kale aip nan ñɨŋeila ap Jisas nɨp haga, “God nɨbi bɨ nɨpe udöm abad mɨdeinab u, nɨpe aip jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl gau, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnaböl,” a ga.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Hageia, Jisas haga, “Bɨ ap nan kub ñɨŋnɨg göm, nɨbi bɨ iru nöp wɨñ alnab.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Pen nan kub ñɨŋeb ñɨn anɨbu aueinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨñi am nɨbi bɨ nöd hag lɨbin gau kalɨp am paŋɨd dau,’ a gɨnab. Bɨ wög gɨ ñeb nɨpe pen amöm hagnab, ‘Nan magöŋhalö dap gɨjɨn gɨpun; aube arun!’ a gɨnab.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Hageinab, nɨbi bɨ anɨb gau ap hagnab, ‘Yad arnam u pen mɨnöŋ naböŋ ap raubin u nɨŋnɨg arabin,’ a gɨnab.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Pen ap hagnab, ‘Yad arnam u pen kaj kau unbö sɨduŋ laŋ raubin u, wög gɨ aij göl aka gem, am nɨŋnabin,’ a gɨnab.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ap hagnab, ‘Yad arnam u pen nɨbi yad gɨsön nöp udpin u me, aunam rö lagöp,’ a gɨnab.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Anɨg hageinaböl, bɨ anɨbu ado gɨ amöm, nɨbi bɨ gau kale nɨhön nɨhön hagnaböl u, bɨ kub nɨpe u nɨp hagnab. Hageinab, bɨ kub u hibur nɨpe u naij gö, bɨ nɨpe u nɨp kauyaŋ hag yuöm hagnab, ‘Ne yɨŋɨd am adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ mög gep rö gau, nɨbi bɨ ñɨmagö ma kɨƚa göp gau, nɨbi bɨ amgö we göp gau, nɨbi bɨ ma naij göp gau, kalɨp paŋɨd dau,’ a gɨnab.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Hageinab, hagnab rö göm, hainö bɨ wög gɨ ñeb anɨbu hagnab, ‘Bɨ kub, hagpan rö gɨpin u pen mɨgan rɨmnap kau nöp mɨdöp,’ a gɨnab.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hageinab, bɨ kub u bɨ wög gɨ ñeb nɨpe nɨp hagnab, ‘Ne adan kub gau abe, adan pro gau abe ammön, nɨbi bɨ manö kƚö gɨmön hagö, kale aulö, ram raul mɨgan yad u böŋ nöp rɨb udnɨm.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Pen nɨbi bɨ nöd wɨñ alnö auagpal gau, nɨbi bɨ ap nan yad pro pro rɨmnap ñɨŋagnab, wasö yabɨƚ,’ a gɨnab,” a ga.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jisas adan araia u, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nɨp hain gɨla. Nɨpe ado göm kalɨp haga,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Nɨbi bɨ gau yɨp lau adö arun a gɨnaböl u pen gasɨ kub kale areinab nɨme nap, nɨbi ñɨ pai, nɨñɨn nɨmam kale, aka hañ romaŋ kale ke u, yad nɨŋnö nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nɨbi bɨ rɨmnap hagnaböl, Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdaiun u pen anɨg gɨno, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp gɨ naij göl rö löp, a göm, hañ romaŋ kale ke nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdeinaböl u, nɨbi bɨ yad mɨdaiöl rö lagöp.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Pen bɨ kale ap, ram mɨlö kub i adö laŋ ap gɨnɨg, nöd mani aige gö rö udem gɨnam, a göm, gasɨ nɨŋ aij göm gɨnab.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Pen, gɨnam gɨnam, a göm, kabö nöd nöp gɨnab u pen hainö mani uƚep gö, ram uƚep gö, nɨbi bɨ gau nɨp hag juöm hagnaböl,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Ake! Bɨ mɨlö i ram gɨnɨg göm rö gɨ damöm, ram adɨŋ arö göp,’ a gɨnaböl.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Pen anɨbu rö, bɨ kiŋ ap, bɨ kiŋ ap aip pen pen gɨnɨg, nöd gasɨ nɨŋ aij göm arnab. Pen nɨpe gasɨ nɨŋ damöm, ami bɨ yad u den dausan nöp mɨdöp; pen kiŋ anɨbu ami bɨ nɨpe dwedi dausan mɨdöp; pen pen gun, nɨpe ami bɨ yad al pak lɨnɨm rö löp, a gɨnab.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Gasɨ anɨbu nɨŋöm, kiŋ ap mɨlö gau hain auö nɨŋöl gɨ, manö yuöm hagnab, ‘Hol aige gul, manö hag jɨm ñul?’ ö gɨnab.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Nan kale gau magöŋhalö arö gɨmim, yɨp aip auagnabim u, nɨbi bɨ yad mɨdaimim rö lagöp.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Dö nan aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe arnab u, kale nɨhön gɨlö kauyaŋ dö gɨnab?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Dö anɨbu rö, ud wög adɨŋ aka kɨƚakɨƚ hib au yulö nan magö ran aij gagnab. Dö anɨbu rö wög ap mɨdagöp; ud yuep rö nöp löp. Kale nɨbi bɨ gasɨ rɨmɨd mɨdainɨm gau, manö hagabin i rɨmɨd lɨ nɨŋ aij gɨmim,” a ga.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.