Lucas 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Magö anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp hagöm hagla, “Galili nɨbi bɨ rɨmnap apöm, God sabe gep ram u nan sabe gɨ ñɨlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp gapman bɨ kub Pailod kalɨp böŋ nöp al pak la,” a gɨla.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Galili nɨbi bɨ anɨb gau nöp, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen Galili nɨbi bɨ rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Pen Siloam waŋö söl au, ram mɨlö kub pa jö göm nɨbi bɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) kalɨp pak la u, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen nɨbi bɨ Jerusalem mɨdmɨdal rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Bɨ ap uɫhem magö ap pɨlaŋ, a göm, yɨŋ u ju dapöm, nagɨ wain wög nɨpe au yɨmnab. Hainö ado gɨ apöm nɨŋnab magö ap pɨlagnab.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Bɨ wög gep nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨ mɨhau nɨgaŋ mɨ añɨ añɨ inö nɨŋöl gɨ, pör apem nɨŋbin uɫhem yɨmnö u magö ñɨŋeb ap pɨlagöp. Anɨb u, wög adɨŋ yad aŋ au mɨdöp u aij gagöp. Rɨb yu!’ a gɨnab.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Hageinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe hagnab, ‘Bɨ kub, uɫhem iƚ anɨbu mɨñi rɨb yuagep. Yad uɫhem iƚ anɨbu kɨpɨƚ gɨ aij gem, nan uɫaŋ uɫaŋ rɨmnap dap lɨnö,
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 mɨ hainbö u magö pɨlnɨm u arö gɨmön; pen magö pɨlagnɨm u rɨb yumön,’ a gɨnab,” a ga.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas Juda magum gep ram ap amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ram raul mɨgan anɨbu nɨbi ap ap mɨdeia. Nɨbi anɨbu nɨp kɨjaki aiön pi gö, jöl magö nɨpe u dudu badu göl nöp ajmɨdöp mɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) ina.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Jisas nɨbi anɨbu nɨp hagö auaia haga, “Nan nöp göp u kamɨŋ löp,” a ga.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Anɨg hagöm, nɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp jöl magö u yɨjɨg gö, God hib nɨpe u hagö adö ara.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Pen Jisas God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la u nɨŋöm, bɨ kub Juda magum gep ram anɨbu abad mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp nɨŋö mulu lugö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ nan göp gau, wög gep ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ nöp aube kamɨŋ lɨnɨm. Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i anɨg gagmim,” a ga.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Anɨg hagö, Bɨ Kub nɨp pen haga, “Kale bɨ pir alep! Kaj kau, kaj donki kale gau adɨk lɨbe mɨdeinab au, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg nan gö, kalɨp nagɨ hubɨkmim, dam arbe ñɨg ñɨŋnaböl aka wasö?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Pen bac iƚaŋ hon Ebraham rɨköm, rɨk dap lɨla pai i, Seden nɨp hadame nöp adɨk lö, mɨ in kagoƚ böŋ daŋ mɨdöp u, nɨp mög nɨŋagpim arŋ Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i, nagɨ nɨpe hubɨk yuajɨn, manö kub hagabim ar?
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨp nɨŋlö mulu luga gau nable yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ rɨmnap gau, Jisas nan gagep rö gɨmɨdöp gau nɨŋöm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Jisas manö ap halö hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalöp hag ñɨnɨg gabin u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Me manö adö hagnɨg gabin inbö rö mɨdöp. Bɨ ap mab masded magö u dam wög naböŋ nɨpe u yɨmö, ran kub göm ramö löm gau gau arnab, yaur gau apöm lö lö gau gau mɨdeinaböl,” a ga.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Manö ap pen kauyaŋ haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Adö anɨbu rö, nɨbi ap yɨs bad pro pro ap udöm, plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gö mɨdöl gɨ, kub yabɨƚ rannab rö u gɨnab,” a ga.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Pen Jisas Jerusalem arnɨg göm, yɨjɨg göl araga. Nɨpe daun gau abe, nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö mɨdeila gau abe, aŋ aŋ hanöl gɨ, manö hag ñöl gɨ ara.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau, bɨ ap Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, God yöp nɨbi bɨ mɨhöp nöp ud kamɨŋ yunab aka?” ga.
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Anɨb u, kale kƚö gɨmim nöp, ajöŋ iƚ pro ramö anɨbu arnabim. Nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp, adan ramö pro anɨbu arun, a göm, am rua rɨk wasö nɨŋnaböl.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Nɨhön gɨnɨg, bɨ ram nap nɨbö u adan gɨñnab, kale höŋ gau nöp mɨdmim, pak gu gu gɨmim hagnabim, ‘Bɨ kub, adan hiɨk!’ a gɨpe, nɨpe pen pe hagnab, ‘Kale gai nɨböŋ Yad kalöp nɨŋagpin!’ a gɨnab.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Hageinab, kale pen hagnabim, ‘Ne nöd ram mɨnöŋ hon u apön, nöp aip nan ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨmɨdun; ne hanɨp manö hag ñɨmɨdan,’ a gɨnabim.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Kalöp pen hagnab, ‘Yad kale nɨŋagmɨdin. Kale gai nɨbö yad nɨŋagpin. Kale nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpim u me, kalöp ajöŋ hiɨkagnabin. Arim!’ a gɨnab.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Hainö kale nɨŋnabim, Ebraham, Aisak, Jekop, bɨ God manö hagep bɨ gau, God ram mɨnöŋ pör mɨdep u God aip mɨdeinaböl, pen kalöp hag höŋ yuö, mɨɫöŋ kub göl gɨ, meg magö hau rɨbɨköl gɨ nöp mɨdeinabim.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Pen nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö, sɨdö auab lau adö nɨbö, sɨdö wad arab lau adö nɨbö, gamɨŋ gau nɨbö, gajɨŋ gau nɨbö, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe u apöm, asɨköm jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ au mɨdpal gau, hainö rɨmnap nöd am mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö rɨmnap jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl,” a ga.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Magö anɨbu nöp, bɨ Perisi rɨmnap apöm Jisas nɨp hagla, “Gapman bɨ kub Herod nöp al pak lɨnɨg gab. Anɨb u, ne ram mɨnöŋ i arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke ap aru,” a gɨla.
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Hageila, Jisas haga, “Kale am kain hapeb anɨbu nɨp hagpe, nɨŋ mɨdainɨm. Mɨñi abe, rol abe, nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp gau gɨnö kamɨŋ löm, nɨbi bɨ nan göp gau gɨnö kamɨŋ löm, gɨnab. Ruö pen, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u me, wög yad u gɨ haknabin.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Pen mɨñi, rol, ruö yad adan arɨn a gabin u arnɨg gabin. Bɨ God manö hagep gau kalɨp Jerusalem nöp al pak lɨnaböl.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Jerusalem! Jerusalem! God nɨpe manö hagep bɨ nɨpe kalöp a göm yua gau, nɨhön gɨnɨg pör kabö ud pak lɨbimŋ Kɨƚakɨƚ pi ud auan mo gau löp rö u, yad pör ñɨ pai ne gau ud aij gɨnam, a gem, nɨŋbin u pen yɨp iru nɨŋmim wɨhö gɨpim.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Anɨb u, nɨŋim. Ram kale u kuö nöp mɨdöp. Mɨdö, kale yɨp nɨŋagnabim; hainö gau, ‘Bɨ anɨbi Bɨ Kub hag yuöp auab i, God gö, hib nɨpe adö laŋ araŋ,’ a gɨnabim ñɨn u me, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,” a ga.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.