Lucas 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Magö anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp hagöm hagla, “Galili nɨbi bɨ rɨmnap apöm, God sabe gep ram u nan sabe gɨ ñɨlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp gapman bɨ kub Pailod kalɨp böŋ nöp al pak la,” a gɨla.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Galili nɨbi bɨ anɨb gau nöp, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen Galili nɨbi bɨ rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
2 Então Jesus disse:
3 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Pen Siloam waŋö söl au, ram mɨlö kub pa jö göm nɨbi bɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) kalɨp pak la u, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen nɨbi bɨ Jerusalem mɨdmɨdal rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Bɨ ap uɫhem magö ap pɨlaŋ, a göm, yɨŋ u ju dapöm, nagɨ wain wög nɨpe au yɨmnab. Hainö ado gɨ apöm nɨŋnab magö ap pɨlagnab.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Bɨ wög gep nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨ mɨhau nɨgaŋ mɨ añɨ añɨ inö nɨŋöl gɨ, pör apem nɨŋbin uɫhem yɨmnö u magö ñɨŋeb ap pɨlagöp. Anɨb u, wög adɨŋ yad aŋ au mɨdöp u aij gagöp. Rɨb yu!’ a gɨnab.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Hageinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe hagnab, ‘Bɨ kub, uɫhem iƚ anɨbu mɨñi rɨb yuagep. Yad uɫhem iƚ anɨbu kɨpɨƚ gɨ aij gem, nan uɫaŋ uɫaŋ rɨmnap dap lɨnö,
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 mɨ hainbö u magö pɨlnɨm u arö gɨmön; pen magö pɨlagnɨm u rɨb yumön,’ a gɨnab,” a ga.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas Juda magum gep ram ap amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ram raul mɨgan anɨbu nɨbi ap ap mɨdeia. Nɨbi anɨbu nɨp kɨjaki aiön pi gö, jöl magö nɨpe u dudu badu göl nöp ajmɨdöp mɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) ina.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Jisas nɨbi anɨbu nɨp hagö auaia haga, “Nan nöp göp u kamɨŋ löp,” a ga.
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Anɨg hagöm, nɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp jöl magö u yɨjɨg gö, God hib nɨpe u hagö adö ara.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Pen Jisas God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la u nɨŋöm, bɨ kub Juda magum gep ram anɨbu abad mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp nɨŋö mulu lugö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ nan göp gau, wög gep ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ nöp aube kamɨŋ lɨnɨm. Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i anɨg gagmim,” a ga.
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Anɨg hagö, Bɨ Kub nɨp pen haga, “Kale bɨ pir alep! Kaj kau, kaj donki kale gau adɨk lɨbe mɨdeinab au, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg nan gö, kalɨp nagɨ hubɨkmim, dam arbe ñɨg ñɨŋnaböl aka wasö?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Pen bac iƚaŋ hon Ebraham rɨköm, rɨk dap lɨla pai i, Seden nɨp hadame nöp adɨk lö, mɨ in kagoƚ böŋ daŋ mɨdöp u, nɨp mög nɨŋagpim arŋ Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i, nagɨ nɨpe hubɨk yuajɨn, manö kub hagabim ar?
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨp nɨŋlö mulu luga gau nable yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ rɨmnap gau, Jisas nan gagep rö gɨmɨdöp gau nɨŋöm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jisas manö ap halö hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalöp hag ñɨnɨg gabin u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
18 Jesus disse:
19 Me manö adö hagnɨg gabin inbö rö mɨdöp. Bɨ ap mab masded magö u dam wög naböŋ nɨpe u yɨmö, ran kub göm ramö löm gau gau arnab, yaur gau apöm lö lö gau gau mɨdeinaböl,” a ga.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Manö ap pen kauyaŋ haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
20 Jesus continuou:
21 Adö anɨbu rö, nɨbi ap yɨs bad pro pro ap udöm, plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gö mɨdöl gɨ, kub yabɨƚ rannab rö u gɨnab,” a ga.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Pen Jisas Jerusalem arnɨg göm, yɨjɨg göl araga. Nɨpe daun gau abe, nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö mɨdeila gau abe, aŋ aŋ hanöl gɨ, manö hag ñöl gɨ ara.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau, bɨ ap Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, God yöp nɨbi bɨ mɨhöp nöp ud kamɨŋ yunab aka?” ga.
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Anɨb u, kale kƚö gɨmim nöp, ajöŋ iƚ pro ramö anɨbu arnabim. Nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp, adan ramö pro anɨbu arun, a göm, am rua rɨk wasö nɨŋnaböl.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Nɨhön gɨnɨg, bɨ ram nap nɨbö u adan gɨñnab, kale höŋ gau nöp mɨdmim, pak gu gu gɨmim hagnabim, ‘Bɨ kub, adan hiɨk!’ a gɨpe, nɨpe pen pe hagnab, ‘Kale gai nɨböŋ Yad kalöp nɨŋagpin!’ a gɨnab.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Hageinab, kale pen hagnabim, ‘Ne nöd ram mɨnöŋ hon u apön, nöp aip nan ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨmɨdun; ne hanɨp manö hag ñɨmɨdan,’ a gɨnabim.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Kalöp pen hagnab, ‘Yad kale nɨŋagmɨdin. Kale gai nɨbö yad nɨŋagpin. Kale nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpim u me, kalöp ajöŋ hiɨkagnabin. Arim!’ a gɨnab.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Hainö kale nɨŋnabim, Ebraham, Aisak, Jekop, bɨ God manö hagep bɨ gau, God ram mɨnöŋ pör mɨdep u God aip mɨdeinaböl, pen kalöp hag höŋ yuö, mɨɫöŋ kub göl gɨ, meg magö hau rɨbɨköl gɨ nöp mɨdeinabim.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Pen nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö, sɨdö auab lau adö nɨbö, sɨdö wad arab lau adö nɨbö, gamɨŋ gau nɨbö, gajɨŋ gau nɨbö, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe u apöm, asɨköm jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ au mɨdpal gau, hainö rɨmnap nöd am mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö rɨmnap jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl,” a ga.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Magö anɨbu nöp, bɨ Perisi rɨmnap apöm Jisas nɨp hagla, “Gapman bɨ kub Herod nöp al pak lɨnɨg gab. Anɨb u, ne ram mɨnöŋ i arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke ap aru,” a gɨla.
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Hageila, Jisas haga, “Kale am kain hapeb anɨbu nɨp hagpe, nɨŋ mɨdainɨm. Mɨñi abe, rol abe, nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp gau gɨnö kamɨŋ löm, nɨbi bɨ nan göp gau gɨnö kamɨŋ löm, gɨnab. Ruö pen, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u me, wög yad u gɨ haknabin.
32 Jesus respondeu:
33 Pen mɨñi, rol, ruö yad adan arɨn a gabin u arnɨg gabin. Bɨ God manö hagep gau kalɨp Jerusalem nöp al pak lɨnaböl.
33 E Jesus continuou:
34 “Jerusalem! Jerusalem! God nɨpe manö hagep bɨ nɨpe kalöp a göm yua gau, nɨhön gɨnɨg pör kabö ud pak lɨbimŋ Kɨƚakɨƚ pi ud auan mo gau löp rö u, yad pör ñɨ pai ne gau ud aij gɨnam, a gem, nɨŋbin u pen yɨp iru nɨŋmim wɨhö gɨpim.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Anɨb u, nɨŋim. Ram kale u kuö nöp mɨdöp. Mɨdö, kale yɨp nɨŋagnabim; hainö gau, ‘Bɨ anɨbi Bɨ Kub hag yuöp auab i, God gö, hib nɨpe adö laŋ araŋ,’ a gɨnabim ñɨn u me, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,” a ga.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.