Lucas 13
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Magö anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, Jisas nɨp hagöm hagla, “Galili nɨbi bɨ rɨmnap apöm, God sabe gep ram u nan sabe gɨ ñɨlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp gapman bɨ kub Pailod kalɨp böŋ nöp al pak la,” a gɨla.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Galili nɨbi bɨ anɨb gau nöp, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen Galili nɨbi bɨ rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
2 Então Jesus lhes disse:
3 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Pen Siloam waŋö söl au, ram mɨlö kub pa jö göm nɨbi bɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) kalɨp pak la u, nan si nan naij unbö ke gɨlö anɨg göp, pen nɨbi bɨ Jerusalem mɨdmɨdal rɨmnap nan si nan naij pro pro gɨpal rö anɨg gagöp, a gɨmim, nɨŋbim ar?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 U wasö! Yad kalöp hagabin, nan si nan naij gɨpim gau nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gagnabim u, nɨbi bɨ anɨb gau umla rö nöp, kale magöŋhalö u rö nöp umnabim.
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Pen Jisas manö hod rɨköm kalɨp haga, “Bɨ ap uɫhem magö ap pɨlaŋ, a göm, yɨŋ u ju dapöm, nagɨ wain wög nɨpe au yɨmnab. Hainö ado gɨ apöm nɨŋnab magö ap pɨlagnab.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Bɨ wög gep nɨpe u nɨp hagnab, ‘Mɨ mɨhau nɨgaŋ mɨ añɨ añɨ inö nɨŋöl gɨ, pör apem nɨŋbin uɫhem yɨmnö u magö ñɨŋeb ap pɨlagöp. Anɨb u, wög adɨŋ yad aŋ au mɨdöp u aij gagöp. Rɨb yu!’ a gɨnab.
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Hageinab, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe hagnab, ‘Bɨ kub, uɫhem iƚ anɨbu mɨñi rɨb yuagep. Yad uɫhem iƚ anɨbu kɨpɨƚ gɨ aij gem, nan uɫaŋ uɫaŋ rɨmnap dap lɨnö,
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 mɨ hainbö u magö pɨlnɨm u arö gɨmön; pen magö pɨlagnɨm u rɨb yumön,’ a gɨnab,” a ga.
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn ap, Jisas Juda magum gep ram ap amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Ram raul mɨgan anɨbu nɨbi ap ap mɨdeia. Nɨbi anɨbu nɨp kɨjaki aiön pi gö, jöl magö nɨpe u dudu badu göl nöp ajmɨdöp mɨ unbö kagoƚ böŋ daŋ (18) ina.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Jisas nɨbi anɨbu nɨp hagö auaia haga, “Nan nöp göp u kamɨŋ löp,” a ga.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Anɨg hagöm, nɨp ud nɨŋö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp jöl magö u yɨjɨg gö, God hib nɨpe u hagö adö ara.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Pen Jisas God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la u nɨŋöm, bɨ kub Juda magum gep ram anɨbu abad mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp nɨŋö mulu lugö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ nan göp gau, wög gep ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ nöp aube kamɨŋ lɨnɨm. Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i anɨg gagmim,” a ga.
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Anɨg hagö, Bɨ Kub nɨp pen haga, “Kale bɨ pir alep! Kaj kau, kaj donki kale gau adɨk lɨbe mɨdeinab au, God nɨp sabe gep ñɨn u ñɨg nan gö, kalɨp nagɨ hubɨkmim, dam arbe ñɨg ñɨŋnaböl aka wasö?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Pen bac iƚaŋ hon Ebraham rɨköm, rɨk dap lɨla pai i, Seden nɨp hadame nöp adɨk lö, mɨ in kagoƚ böŋ daŋ mɨdöp u, nɨp mög nɨŋagpim arŋ Mɨñi God nɨp sabe gep ñɨn i, nagɨ nɨpe hubɨk yuajɨn, manö kub hagabim ar?
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨp nɨŋlö mulu luga gau nable yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ rɨmnap gau, Jisas nan gagep rö gɨmɨdöp gau nɨŋöm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨla.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Jisas manö ap halö hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalöp hag ñɨnɨg gabin u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
18 Jesus disse:
19 Me manö adö hagnɨg gabin inbö rö mɨdöp. Bɨ ap mab masded magö u dam wög naböŋ nɨpe u yɨmö, ran kub göm ramö löm gau gau arnab, yaur gau apöm lö lö gau gau mɨdeinaböl,” a ga.
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Manö ap pen kauyaŋ haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u, aige gem hagnö, kale nɨŋ aij gɨnabim?
20 Disse mais:
21 Adö anɨbu rö, nɨbi ap yɨs bad pro pro ap udöm, plaua rin kub yaŋ halö ud ado malo gö mɨdöl gɨ, kub yabɨƚ rannab rö u gɨnab,” a ga.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Pen Jisas Jerusalem arnɨg göm, yɨjɨg göl araga. Nɨpe daun gau abe, nɨbi bɨ ram rɨƚɨg agƚö mɨdeila gau abe, aŋ aŋ hanöl gɨ, manö hag ñöl gɨ ara.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau, bɨ ap Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub, God yöp nɨbi bɨ mɨhöp nöp ud kamɨŋ yunab aka?” ga.
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Anɨb u, kale kƚö gɨmim nöp, ajöŋ iƚ pro ramö anɨbu arnabim. Nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp, adan ramö pro anɨbu arun, a göm, am rua rɨk wasö nɨŋnaböl.
24 Jesus respondeu:
25 Nɨhön gɨnɨg, bɨ ram nap nɨbö u adan gɨñnab, kale höŋ gau nöp mɨdmim, pak gu gu gɨmim hagnabim, ‘Bɨ kub, adan hiɨk!’ a gɨpe, nɨpe pen pe hagnab, ‘Kale gai nɨböŋ Yad kalöp nɨŋagpin!’ a gɨnab.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Hageinab, kale pen hagnabim, ‘Ne nöd ram mɨnöŋ hon u apön, nöp aip nan ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨmɨdun; ne hanɨp manö hag ñɨmɨdan,’ a gɨnabim.
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Kalöp pen hagnab, ‘Yad kale nɨŋagmɨdin. Kale gai nɨbö yad nɨŋagpin. Kale nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpim u me, kalöp ajöŋ hiɨkagnabin. Arim!’ a gɨnab.
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Hainö kale nɨŋnabim, Ebraham, Aisak, Jekop, bɨ God manö hagep bɨ gau, God ram mɨnöŋ pör mɨdep u God aip mɨdeinaböl, pen kalöp hag höŋ yuö, mɨɫöŋ kub göl gɨ, meg magö hau rɨbɨköl gɨ nöp mɨdeinabim.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Pen nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö, sɨdö auab lau adö nɨbö, sɨdö wad arab lau adö nɨbö, gamɨŋ gau nɨbö, gajɨŋ gau nɨbö, God ram mɨnöŋ pör mɨdep nɨpe u apöm, asɨköm jɨm ñöl nan kub ñɨŋnaböl.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Pen nɨbi bɨ uri jöl adö yabɨƚ au mɨdpal gau, hainö rɨmnap nöd am mɨdeinaböl. Pen nɨbi bɨ uri nöd araböl gau, hainö rɨmnap jöl adö yabɨƚ gau mɨdeinaböl,” a ga.
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Magö anɨbu nöp, bɨ Perisi rɨmnap apöm Jisas nɨp hagla, “Gapman bɨ kub Herod nöp al pak lɨnɨg gab. Anɨb u, ne ram mɨnöŋ i arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke ap aru,” a gɨla.
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Hageila, Jisas haga, “Kale am kain hapeb anɨbu nɨp hagpe, nɨŋ mɨdainɨm. Mɨñi abe, rol abe, nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi abaŋ alöp gau gɨnö kamɨŋ löm, nɨbi bɨ nan göp gau gɨnö kamɨŋ löm, gɨnab. Ruö pen, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u me, wög yad u gɨ haknabin.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Pen mɨñi, rol, ruö yad adan arɨn a gabin u arnɨg gabin. Bɨ God manö hagep gau kalɨp Jerusalem nöp al pak lɨnaböl.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Jerusalem! Jerusalem! God nɨpe manö hagep bɨ nɨpe kalöp a göm yua gau, nɨhön gɨnɨg pör kabö ud pak lɨbimŋ Kɨƚakɨƚ pi ud auan mo gau löp rö u, yad pör ñɨ pai ne gau ud aij gɨnam, a gem, nɨŋbin u pen yɨp iru nɨŋmim wɨhö gɨpim.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Anɨb u, nɨŋim. Ram kale u kuö nöp mɨdöp. Mɨdö, kale yɨp nɨŋagnabim; hainö gau, ‘Bɨ anɨbi Bɨ Kub hag yuöp auab i, God gö, hib nɨpe adö laŋ araŋ,’ a gɨnabim ñɨn u me, yɨp kauyaŋ nɨŋnabim,” a ga.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.