João 8

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pen Jisas Olip Dum ara.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ruö ram ru dam la nɨŋöm, kauyaŋ ado gɨ God sabe gep ram u auö, nɨbi bɨ iru nöp apöm nɨp bɨnɨg gɨgabö geila nɨŋöm nɨpe asɨk mɨdöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Jisas anɨg göl manö hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau rɨmnap abe, bɨ Perisi rɨmnap abe, kale nɨbi ap am bɨ ap aip udajɨp, nɨbi u nɨp dap nɨbi bɨ mɨdeila amgö ilö adö au urak ñöm,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nɨbi i bɨ halö u pen bɨ ap aip udajɨl nɨŋun daubun me i.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Mosɨs lo hanɨp ña u haga, ‘Nɨbi anɨb gau rö, kabö ju pak lɨlö umöl,’ a ga. Pen ne nɨhön hagnabön?” ö gɨla.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Kale manö piral hagla anɨbu, anɨg hagno, Jisas nɨhön hagö, nɨp manö kub hagun a göm hagla.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Pen kale Jisas nɨp manö anɨbu rö hag nɨŋöl gɨ mɨdeila, nɨpe jöl yɨjɨg göm kalɨp haga, “Bɨ nan si nan naij gagöp ap mɨdainɨm u, kabö ud nɨbi anɨbi nöd paknɨm,” a ga.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Anɨg hagöm kauyaŋ gɨyaŋ göm, mɨnöŋ yaŋ manö magö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk mɨdö nɨŋöl gɨ,
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 bɨ Jisas nɨp manö kub hagun a gɨla anɨb gau, Jisas manö haga anɨbu nɨŋöm, bɨ majö majö arɨk arla nɨŋöm bɨ gau magöŋhalö añɨ añɨ arö göm ke ke am hakla; Jisas aip nɨbi u aip nöp mɨdailö.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Jisas nɨpe jöl yɨjɨg göm, nɨbi anɨbu nɨp haga, “Bɨ gau mai? Bɨ nöp manö kub hagnɨm ap mɨdagöp ar?” a ga.
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Hageia, nɨbi u haga, “Bɨ Kub. Bɨ yɨp manö kub hagnɨm ap mɨdagöp,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Yad u rö nöp nöp manö kub hagagnabin. Pen nan si nan naij gɨmɨdan u hainö gagmön; uri ne aru,” a ga.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Jisas manö ap nɨbi bɨ gau kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal gau, yad mailö kale mɨdpin. Nɨbi bɨ an yɨp hain göm ajeinab u, sɨbön aŋ gau rö ajageinab; pör mɨdep mailö aij u udöm ajeinab,” a ga.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Jisas anɨg hageia, bɨ Perisi gau nɨp pen hagla, “Manö ne ke hag ñɨban u, hon nɨŋbun manö anɨbu udun rö lagöp,” a gɨla.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Anɨg hageila, Jisas haga, “Manö anɨbu yad ke hagabin u pen manö nɨŋö hagabin. Pen nɨhön: yad aubin gau nɨŋem, arnabin gau abe nɨŋem gɨpin. Pen kale, yad aubin gau nɨŋagmim, arnabin gau abe nɨŋagmim gɨpim.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Kale manö ud asɨk göl gɨ, ‘Adö u gɨ aij gɨpim; adö u gɨ naij gɨpim,’ a gabim u, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gasɨ nɨŋöm hagpal rö nöp hagabim. Pen yad bɨ ap nɨp manö kub hagagabin.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Bapi yɨp yuö aunö u, nɨpe yad aip mɨdpul rö, yad manö ud asɨk gɨnɨg, nɨŋö nöp hagem manö ud asɨk gɨnabin.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Lo manö kale adö u hagpim, ‘Nɨbi bɨ mɨhöp manö adö añɨ nöp hagnabil u me, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, u nɨŋö hagpil, a gɨnaböl,’ a gɨpim.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Lo kale hagöp anɨbu rö, yad aigale bɨ rö mɨdpin u, yad ke manö hadö hagpin; pen Bapi yɨp yuöp u abe yad aigale bɨ rö mɨdpin manö u hadö hagöp. Manö hol apɨl manö añɨ nöp hagpul u me, nɨŋö hagpil a gɨbep,” a ga.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Anɨg hageia, nɨp hagla, “Nap ne mai?” ö gɨla.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Jisas God sabe gep ram raul, mani kale God nɨp ñeb dap yubal mɨgan u, manö anɨbu hag ñɨ mɨdeia pen ñɨn nɨpe auaga rö, bɨ ap nɨp ud sɨsɨ laga.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Jisas kalɨp kauyaŋ haga, “Yad arɨk areinabin; yɨp uƚhai nɨŋnabim u pen kale nan si nan naij göl gɨ nöp mɨdmim umnabim rö, yad arnabin gau kale aragnabim,” a ga.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Anɨg hageia, Juda bɨ kub gau hagla, “Nɨpe hagöp, ‘Yad arnabin gau kale aragnabim,’ a göp u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagöp? Nɨpe ke al pak lɨnɨg göm anɨg hagöp aka?” gɨla.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Anɨg hagla u pen Jisas kalɨp haga, “Kale yaŋ nɨbö; yad laŋ nɨbö. Kale mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö; yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö wasö.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Anɨb u nɨŋem me hagpin, ‘Kale nan si nan naij göl gɨ nöp mɨdmim umnabim,’ a gɨpin. Pen yɨp, Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin, nɨŋ udageinabim u, nan si nan naij gac halö mɨdpim rö mɨdmim, umnabim,” a ga.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Anɨg hageia, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne an?” ö gɨla.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Kalöp manö kub hag gɨnam adö u, manö iru nöp mɨdöp. Bɨ yɨp hag yuö aunö u, magöŋhalö nɨŋ aij göp rö, yɨp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, yad pen nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñabin,” a ga.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Jisas nɨpe Nap manö hag ña anɨbu nɨŋagla rö, kalɨp haga,
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ud gɨlaŋ lɨnabim ñɨn u, gɨnab gɨnab rö nɨŋmim ñɨn añɨbu nɨŋnabim, Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin me. Yad nan ap ke nöp nɨŋem gagpin; Bap manö yɨp hagöp rö nöp hag ñabin u, nɨŋnabim.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Bɨ yɨp yuö aunö u, yad aip mɨdöp. Nɨp aij göp adö u nöp pör pör gɨpin rö, yɨp arö gagöp; yad aip nöp mɨdöp,” a ga.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp Krais u a göm, nɨŋ udla.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Pen Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ nɨp Krais u a göm nɨŋla anɨb gau kalɨp haga, “Kale manö yad böŋ nöp nɨŋ udmim, hagpin rö nöp geinabim u me, nɨŋö nöp nɨbi bɨ yad mɨdeinabim.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Anɨg geinabim u, God nɨpe aigale Bɨ rö mɨdöp u nɨŋmim, nagɨ wög rö gɨpim u arö gɨmim, mɨd aij gɨnabim,” a ga.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Anɨg hageia hagla, “Manö hagpan anɨbu nɨhön? Hon bac Ebraham ñɨ pai nɨpe mɨdpun u, hon nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ wög rö gagpun. Anɨb u, hanɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Nagɨ wög rö gɨpim u arö gɨmim, mɨd aij gɨnabim,’ a gɨpan?” ö gɨla.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nan si nan naij gep magö u nöp nagɨ wög gep nɨbi bɨ rö mɨdpal.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Nagɨ wög gep bɨ ap, nap nɨpe ram u pör mɨdagnab; hainö bɨ ke nɨbö mani yuöm nɨp rauö, nap nöd nɨbö ram nɨpe u arö göm, ram ke aramöm nap hain nɨbö u nɨp nagɨ wög gɨnab. Pen ñɨ ap nap ram au kuö nɨpe pör pör nöp mɨdnab.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 God Ñɨ nɨpe kalöp nɨbi bɨ rauöm nagɨ mɨdpim u hubɨk yueinab u, kale nagɨ wög gɨmɨdim u böŋ nöp arö gɨmim, mɨd aij yabɨƚ gɨnabim.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Kalöp Ebraham rɨkö rɨklö rɨk dam dapɨl göm auö mɨdpim u nɨŋbin u pen manö hagpin u udagmim, yɨp al pak lɨnɨg gabim.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Yad Bapi aip mɨdem nɨŋbin rö kalöp hag ñabin; pen kale, nap kale u manö hagöp adö u nöp gabim,” a ga.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Hageia hagla, “Bapi hon me Ebraham,” a gɨla.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Yad God manö hagöp rö nɨŋem, manö nɨŋö yabɨƚ u kalöp hag ñɨbin u pen yɨp alnɨg gabim. Pen kale gɨnɨg gabim anɨbu rö, Ebraham nɨpe gaga.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Anɨb u, nap kale ke u göp rö, kale ke anɨb unbö rö nöp gabim,” a ga.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “‘God añɨ me Bapi hon yabɨƚ,’ a gɨpim u pen God nɨpe Bapi kale mɨdböp, yad God nɨbö apem, uri aui mɨdpin u nɨŋmim, yɨp mɨdmagö lɨbep. Yad gau mɨdem, gasɨ yad ke nɨŋem auagnö; God aip mɨdul, yɨp nɨŋebir hag yua, aui aunö.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Anɨb u, manö yad u nɨhön gɨnɨg nɨŋ aij gagpimŋ Gɨpim anɨbu, hon nɨŋagun a gɨmim gɨpim.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Kale nap kale kɨjaki ñɨ pai nɨpe mɨdpim u me, nɨp aij göp adö u nöp gun a gɨmim nɨŋbim. Nɨpe nöd iƚ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp al pak lɨmɨdöp rö, nagɨ adö nɨpe anɨbu anɨg göl nöp mɨdöp. Gasɨ aij rɨmnap, gasɨ nɨŋö rɨmnap nɨŋagöp yabɨƚ; nɨpe manö nɨŋö rɨmnap nɨŋagöp. Manö piral hagab u, manö yöl nɨpe me u. Nɨpe pör nöp manö pir alab; pir alep iƚ u kɨjaki me u.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Pen yad kalöp manö nɨŋö nöp hagabin u me, kale nɨŋmim udagpim.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Pen yad gɨpin u nɨŋmim, adö u nan si nan naij gɨpan, a gɨmim hagmim rö lagöp. Anɨb u, yad manö nɨŋö nöp hagpin u nɨŋmim, kale nɨhön gɨnɨg manö yad nɨŋ udagpim?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Nɨbi bɨ God pɨg mɨdpal gau, manö nɨpe u udpal. Pen kale nɨp pɨg mɨdagpim rö, manö nɨpe u udagpim,” a ga.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp hagla, “Ne bɨ Sameria nɨbö, nöp kɨjaki abaŋ alöp, a gɨpun u, nɨŋö hagpun aka?” gɨla.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Hageila, Jisas haga, “Yɨp kɨjaki abaŋ alagöp. Yad Bapi hib nɨpe u hagnö adö arab pen kale hib yad u hagpe au gɨyaŋ ap lugab.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Hib yad u ke hagnö adö arnɨm a gɨ gasɨ u nɨŋagpin; pen God nɨpe nɨbi bɨ nɨhön nɨhön gajal nɨŋ aij göp u, nɨbi bɨ hib yad haglö adö araŋ a gɨ gasɨ u nɨŋöb.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnab u, nɨpe umagnab; nɨpe pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinab,” a ga.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Ne manö hagpan anɨbu nɨŋun nɨŋbun, nöp kɨjaki abaŋ alöp hagabön. Ebraham abe, bɨ God manö hagep gau magöŋhalö abe umla, pen ne nɨhön gɨmön hagpan, ‘Nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnab u, umagnab; nɨpe pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinab,’ a gɨpan?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Bac hon Ebraham abe, bɨ God manö hagep gau magöŋhalö abe umla rö, bɨ anɨb gau bɨ pro, yad bɨ kub a gɨ gasɨ u nɨŋban aka?” gɨla.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Hageila, Jisas haga, “Hib yad ke hagnö adö arböp, nan yɨharɨŋ rö lɨböp. Pen bɨ hib yad hagö adö arab bɨ anɨbu Bapi yad. Kale bɨ añɨ anɨbu nöp nɨp, God hon, a gɨpim.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 God hon, a gɨpim u pen nɨp nɨŋagpim; pen yad nɨp nɨŋbin. ‘Nɨp nɨŋagpin,’ a gɨbnep, kale manö piral hagpim rö hagbnep. Anɨb u, yad nɨp nɨŋbin u me, manö hagöp rö gɨpin.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 God hadame nöp nap Ebraham nɨp hagöm, yad Jisas mɨñi apem mɨdpin ñɨn i nöp hagöm, ‘Ñɨn hain u aunab,’ a ga. Pen nap Ebraham God manö haga u nɨŋöm, manö anɨbu God nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm ñɨñɨ löl gɨ mɨdeia; ñɨn anɨbu nɨŋöm mɨñ mɨñ ga,” a ga.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Anɨg hageia, Juda bɨ gau hagla, “Mɨ ne ñɨn juöl mɨhöp ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ rö mɨdagpan u pen ne nɨhön gɨmön, Ebraham hadame dagol gau ga u nɨŋnö, a gɨpan?” ö gɨla.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, Ebraham nɨp yag dauagep adö u, Yad Mɨdpin,” a ga.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Jisas anɨg hageia, nɨp kabö ju al pak lɨnɨg geila, pen God sabe gep ram raul mɨdeia u hil gɨ löm höŋ amöm ara.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.