João 8
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pen Jisas Olip Dum ara.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Ruö ram ru dam la nɨŋöm, kauyaŋ ado gɨ God sabe gep ram u auö, nɨbi bɨ iru nöp apöm nɨp bɨnɨg gɨgabö geila nɨŋöm nɨpe asɨk mɨdöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdeia.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Jisas anɨg göl manö hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau rɨmnap abe, bɨ Perisi rɨmnap abe, kale nɨbi ap am bɨ ap aip udajɨp, nɨbi u nɨp dap nɨbi bɨ mɨdeila amgö ilö adö au urak ñöm,
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nɨbi i bɨ halö u pen bɨ ap aip udajɨl nɨŋun daubun me i.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Mosɨs lo hanɨp ña u haga, ‘Nɨbi anɨb gau rö, kabö ju pak lɨlö umöl,’ a ga. Pen ne nɨhön hagnabön?” ö gɨla.
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Kale manö piral hagla anɨbu, anɨg hagno, Jisas nɨhön hagö, nɨp manö kub hagun a göm hagla.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Pen kale Jisas nɨp manö anɨbu rö hag nɨŋöl gɨ mɨdeila, nɨpe jöl yɨjɨg göm kalɨp haga, “Bɨ nan si nan naij gagöp ap mɨdainɨm u, kabö ud nɨbi anɨbi nöd paknɨm,” a ga.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Anɨg hagöm kauyaŋ gɨyaŋ göm, mɨnöŋ yaŋ manö magö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk mɨdö nɨŋöl gɨ,
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 bɨ Jisas nɨp manö kub hagun a gɨla anɨb gau, Jisas manö haga anɨbu nɨŋöm, bɨ majö majö arɨk arla nɨŋöm bɨ gau magöŋhalö añɨ añɨ arö göm ke ke am hakla; Jisas aip nɨbi u aip nöp mɨdailö.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Jisas nɨpe jöl yɨjɨg göm, nɨbi anɨbu nɨp haga, “Bɨ gau mai? Bɨ nöp manö kub hagnɨm ap mɨdagöp ar?” a ga.
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Hageia, nɨbi u haga, “Bɨ Kub. Bɨ yɨp manö kub hagnɨm ap mɨdagöp,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Yad u rö nöp nöp manö kub hagagnabin. Pen nan si nan naij gɨmɨdan u hainö gagmön; uri ne aru,” a ga.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Jisas manö ap nɨbi bɨ gau kalɨp kauyaŋ hagöm haga, “Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal gau, yad mailö kale mɨdpin. Nɨbi bɨ an yɨp hain göm ajeinab u, sɨbön aŋ gau rö ajageinab; pör mɨdep mailö aij u udöm ajeinab,” a ga.
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Jisas anɨg hageia, bɨ Perisi gau nɨp pen hagla, “Manö ne ke hag ñɨban u, hon nɨŋbun manö anɨbu udun rö lagöp,” a gɨla.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Anɨg hageila, Jisas haga, “Manö anɨbu yad ke hagabin u pen manö nɨŋö hagabin. Pen nɨhön: yad aubin gau nɨŋem, arnabin gau abe nɨŋem gɨpin. Pen kale, yad aubin gau nɨŋagmim, arnabin gau abe nɨŋagmim gɨpim.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Kale manö ud asɨk göl gɨ, ‘Adö u gɨ aij gɨpim; adö u gɨ naij gɨpim,’ a gabim u, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gasɨ nɨŋöm hagpal rö nöp hagabim. Pen yad bɨ ap nɨp manö kub hagagabin.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Bapi yɨp yuö aunö u, nɨpe yad aip mɨdpul rö, yad manö ud asɨk gɨnɨg, nɨŋö nöp hagem manö ud asɨk gɨnabin.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Lo manö kale adö u hagpim, ‘Nɨbi bɨ mɨhöp manö adö añɨ nöp hagnabil u me, nɨbi bɨ nɨŋöm hagnaböl, u nɨŋö hagpil, a gɨnaböl,’ a gɨpim.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Lo kale hagöp anɨbu rö, yad aigale bɨ rö mɨdpin u, yad ke manö hadö hagpin; pen Bapi yɨp yuöp u abe yad aigale bɨ rö mɨdpin manö u hadö hagöp. Manö hol apɨl manö añɨ nöp hagpul u me, nɨŋö hagpil a gɨbep,” a ga.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Anɨg hageia, nɨp hagla, “Nap ne mai?” ö gɨla.
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Jisas God sabe gep ram raul, mani kale God nɨp ñeb dap yubal mɨgan u, manö anɨbu hag ñɨ mɨdeia pen ñɨn nɨpe auaga rö, bɨ ap nɨp ud sɨsɨ laga.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Jisas kalɨp kauyaŋ haga, “Yad arɨk areinabin; yɨp uƚhai nɨŋnabim u pen kale nan si nan naij göl gɨ nöp mɨdmim umnabim rö, yad arnabin gau kale aragnabim,” a ga.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Anɨg hageia, Juda bɨ kub gau hagla, “Nɨpe hagöp, ‘Yad arnabin gau kale aragnabim,’ a göp u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagöp? Nɨpe ke al pak lɨnɨg göm anɨg hagöp aka?” gɨla.
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Anɨg hagla u pen Jisas kalɨp haga, “Kale yaŋ nɨbö; yad laŋ nɨbö. Kale mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö; yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö wasö.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Anɨb u nɨŋem me hagpin, ‘Kale nan si nan naij göl gɨ nöp mɨdmim umnabim,’ a gɨpin. Pen yɨp, Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin, nɨŋ udageinabim u, nan si nan naij gac halö mɨdpim rö mɨdmim, umnabim,” a ga.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Anɨg hageia, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne an?” ö gɨla.
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Kalöp manö kub hag gɨnam adö u, manö iru nöp mɨdöp. Bɨ yɨp hag yuö aunö u, magöŋhalö nɨŋ aij göp rö, yɨp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, yad pen nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñabin,” a ga.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Jisas nɨpe Nap manö hag ña anɨbu nɨŋagla rö, kalɨp haga,
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp ud gɨlaŋ lɨnabim ñɨn u, gɨnab gɨnab rö nɨŋmim ñɨn añɨbu nɨŋnabim, Yad Mɨdpin Rö Mɨdpin me. Yad nan ap ke nöp nɨŋem gagpin; Bap manö yɨp hagöp rö nöp hag ñabin u, nɨŋnabim.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Bɨ yɨp yuö aunö u, yad aip mɨdöp. Nɨp aij göp adö u nöp pör pör gɨpin rö, yɨp arö gagöp; yad aip nöp mɨdöp,” a ga.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Jisas manö anɨbu hagö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp Krais u a göm, nɨŋ udla.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Pen Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ nɨp Krais u a göm nɨŋla anɨb gau kalɨp haga, “Kale manö yad böŋ nöp nɨŋ udmim, hagpin rö nöp geinabim u me, nɨŋö nöp nɨbi bɨ yad mɨdeinabim.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Anɨg geinabim u, God nɨpe aigale Bɨ rö mɨdöp u nɨŋmim, nagɨ wög rö gɨpim u arö gɨmim, mɨd aij gɨnabim,” a ga.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Anɨg hageia hagla, “Manö hagpan anɨbu nɨhön? Hon bac Ebraham ñɨ pai nɨpe mɨdpun u, hon nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ wög rö gagpun. Anɨb u, hanɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Nagɨ wög rö gɨpim u arö gɨmim, mɨd aij gɨnabim,’ a gɨpan?” ö gɨla.
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau, nan si nan naij gep magö u nöp nagɨ wög gep nɨbi bɨ rö mɨdpal.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Nagɨ wög gep bɨ ap, nap nɨpe ram u pör mɨdagnab; hainö bɨ ke nɨbö mani yuöm nɨp rauö, nap nöd nɨbö ram nɨpe u arö göm, ram ke aramöm nap hain nɨbö u nɨp nagɨ wög gɨnab. Pen ñɨ ap nap ram au kuö nɨpe pör pör nöp mɨdnab.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 God Ñɨ nɨpe kalöp nɨbi bɨ rauöm nagɨ mɨdpim u hubɨk yueinab u, kale nagɨ wög gɨmɨdim u böŋ nöp arö gɨmim, mɨd aij yabɨƚ gɨnabim.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Kalöp Ebraham rɨkö rɨklö rɨk dam dapɨl göm auö mɨdpim u nɨŋbin u pen manö hagpin u udagmim, yɨp al pak lɨnɨg gabim.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Yad Bapi aip mɨdem nɨŋbin rö kalöp hag ñabin; pen kale, nap kale u manö hagöp adö u nöp gabim,” a ga.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Hageia hagla, “Bapi hon me Ebraham,” a gɨla.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Yad God manö hagöp rö nɨŋem, manö nɨŋö yabɨƚ u kalöp hag ñɨbin u pen yɨp alnɨg gabim. Pen kale gɨnɨg gabim anɨbu rö, Ebraham nɨpe gaga.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Anɨb u, nap kale ke u göp rö, kale ke anɨb unbö rö nöp gabim,” a ga.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Anɨg hageila, Jisas pen haga, “‘God añɨ me Bapi hon yabɨƚ,’ a gɨpim u pen God nɨpe Bapi kale mɨdböp, yad God nɨbö apem, uri aui mɨdpin u nɨŋmim, yɨp mɨdmagö lɨbep. Yad gau mɨdem, gasɨ yad ke nɨŋem auagnö; God aip mɨdul, yɨp nɨŋebir hag yua, aui aunö.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Anɨb u, manö yad u nɨhön gɨnɨg nɨŋ aij gagpimŋ Gɨpim anɨbu, hon nɨŋagun a gɨmim gɨpim.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Kale nap kale kɨjaki ñɨ pai nɨpe mɨdpim u me, nɨp aij göp adö u nöp gun a gɨmim nɨŋbim. Nɨpe nöd iƚ göm, nɨbi bɨ gau kalɨp al pak lɨmɨdöp rö, nagɨ adö nɨpe anɨbu anɨg göl nöp mɨdöp. Gasɨ aij rɨmnap, gasɨ nɨŋö rɨmnap nɨŋagöp yabɨƚ; nɨpe manö nɨŋö rɨmnap nɨŋagöp. Manö piral hagab u, manö yöl nɨpe me u. Nɨpe pör nöp manö pir alab; pir alep iƚ u kɨjaki me u.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Pen yad kalöp manö nɨŋö nöp hagabin u me, kale nɨŋmim udagpim.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Pen yad gɨpin u nɨŋmim, adö u nan si nan naij gɨpan, a gɨmim hagmim rö lagöp. Anɨb u, yad manö nɨŋö nöp hagpin u nɨŋmim, kale nɨhön gɨnɨg manö yad nɨŋ udagpim?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Nɨbi bɨ God pɨg mɨdpal gau, manö nɨpe u udpal. Pen kale nɨp pɨg mɨdagpim rö, manö nɨpe u udagpim,” a ga.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp hagla, “Ne bɨ Sameria nɨbö, nöp kɨjaki abaŋ alöp, a gɨpun u, nɨŋö hagpun aka?” gɨla.
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Hageila, Jisas haga, “Yɨp kɨjaki abaŋ alagöp. Yad Bapi hib nɨpe u hagnö adö arab pen kale hib yad u hagpe au gɨyaŋ ap lugab.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Hib yad u ke hagnö adö arnɨm a gɨ gasɨ u nɨŋagpin; pen God nɨpe nɨbi bɨ nɨhön nɨhön gajal nɨŋ aij göp u, nɨbi bɨ hib yad haglö adö araŋ a gɨ gasɨ u nɨŋöb.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnab u, nɨpe umagnab; nɨpe pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinab,” a ga.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Jisas anɨg hageia, kale hagla, “Ne manö hagpan anɨbu nɨŋun nɨŋbun, nöp kɨjaki abaŋ alöp hagabön. Ebraham abe, bɨ God manö hagep gau magöŋhalö abe umla, pen ne nɨhön gɨmön hagpan, ‘Nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, hagpin rö gɨnab u, umagnab; nɨpe pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinab,’ a gɨpan?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Bac hon Ebraham abe, bɨ God manö hagep gau magöŋhalö abe umla rö, bɨ anɨb gau bɨ pro, yad bɨ kub a gɨ gasɨ u nɨŋban aka?” gɨla.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Hageila, Jisas haga, “Hib yad ke hagnö adö arböp, nan yɨharɨŋ rö lɨböp. Pen bɨ hib yad hagö adö arab bɨ anɨbu Bapi yad. Kale bɨ añɨ anɨbu nöp nɨp, God hon, a gɨpim.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 God hon, a gɨpim u pen nɨp nɨŋagpim; pen yad nɨp nɨŋbin. ‘Nɨp nɨŋagpin,’ a gɨbnep, kale manö piral hagpim rö hagbnep. Anɨb u, yad nɨp nɨŋbin u me, manö hagöp rö gɨpin.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 God hadame nöp nap Ebraham nɨp hagöm, yad Jisas mɨñi apem mɨdpin ñɨn i nöp hagöm, ‘Ñɨn hain u aunab,’ a ga. Pen nap Ebraham God manö haga u nɨŋöm, manö anɨbu God nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm ñɨñɨ löl gɨ mɨdeia; ñɨn anɨbu nɨŋöm mɨñ mɨñ ga,” a ga.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Anɨg hageia, Juda bɨ gau hagla, “Mɨ ne ñɨn juöl mɨhöp ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ rö mɨdagpan u pen ne nɨhön gɨmön, Ebraham hadame dagol gau ga u nɨŋnö, a gɨpan?” ö gɨla.
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, Ebraham nɨp yag dauagep adö u, Yad Mɨdpin,” a ga.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Jisas anɨg hageia, nɨp kabö ju al pak lɨnɨg geila, pen God sabe gep ram raul mɨdeia u hil gɨ löm höŋ amöm ara.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.